Η νέα Εθνική Στρατηγική Άμυνας των ΗΠΑ στέλνει ένα σαφές μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες: «ειρήνη μέσω ισχύος», με σκοπό την παγκόσμια ηγεμονία
Ως ένα έγγραφο για τη διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας τους μπορεί να χαρακτηριστεί η νέα Εθνική Στρατηγική Άμυνας των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκε πριν λίγες ημέρες.
Η έκθεση αναφέρεται ρητά στις υπόλοιπες μεγάλες δυνάμεις της εποχής (Ρωσία, Κίνα) ως αντιπάλους των ΗΠΑ, των οποίων η επιρροή πρέπει να περιοριστεί με όλα τα μέσα.
Αν και το σενάριο ενός θερμού πολέμου δεν εξετάζεται, λόγω των πυρηνικών όπλων, εντούτοις υβριδικές μορφές πολέμου βρίσκονται στο τράπεζι των επιλογών.
Παράλληλα, η Εθνική Στρατηγική Άμυνας δεν περιορίζεται στα αυστηρά εσωτερικά σύνορα των ΗΠΑ, αλλά επεκτείνεται σε όλο τον πλανήτη, επιβεβαιώνοντας ότι οι ΗΠΑ βλέπουν τον κόσμο ως δικό τους πεδίο επιρροής και άμυνας
Κίνα: ο στρατηγικός αντίπαλος
Η Κίνα προσδιορίζεται ρητά ως μακροπρόθεσμος στρατηγικός αντίπαλος. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι μελλοντικές πολεμικές και οικονομικές στρατηγικές των ΗΠΑ θα περιστρέφονται γύρω από την αντιμετώπιση των κινεζικών φιλοδοξιών.
Η στρατηγική καθορίζει ότι η Κίνα θα γίνει το «τέρας» πάνω στο οποίο θα εγκρίνονται δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικούς προϋπολογισμούς, με στόχο τη στρατιωτική και τεχνολογική υπεροχή στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού.
Παρόλα αυτά, δεν προβλέπεται αλλαγή καθεστώτος ή άμεση στρατιωτική σύγκρουση. Αυτό αποτελεί σιωπηρή παραδοχή της ισχύος του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος και της ανθεκτικότητας της κινεζικής οικονομίας και στρατιωτικής δομής.
Η στρατηγική αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιρροών μέσω «έγχρωμων επαναστάσεων» ή άλλων μορφών μη-συμβατικού πολέμου, αλλά χωρίς σαφήνεια για το μέγεθος και την αποτελεσματικότητά τους.
Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τη δύναμη του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού και το γεγονός ότι η Κίνα δεν θα υποχωρήσει εύκολα, ειδικά σε ζητήματα κυριαρχίας στη Νότια Κινεζική Θάλασσα ή στην προστασία της Ταϊβάν.
Η στρατηγική δείχνει ότι οι ΗΠΑ δεν είναι ακόμα έτοιμες για ένα ανοιχτό στρατιωτικό μέτωπο με την Κίνα, αλλά προετοιμάζουν το έδαφος για μελλοντική αποτροπή και γεωπολιτική πίεση.
Ρωσία: ο τακτικός αντίπαλος
Η Ρωσία κατατάσσεται ως «επίμονη αλλά διαχειρίσιμη» απειλή για την Ανατολική Ευρώπη. Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η Ρωσία δεν διαθέτει τους πόρους για πλήρη ηγεμονία στην Ευρώπη, ωστόσο το έγγραφο αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της πυρηνικής, υποβρύχιας και πυραυλικής ισχύος της χώρας.
Η στρατηγική των ΗΠΑ παρουσιάζει μια διττή προσέγγιση: από τη μια, η Ρωσία αποτελεί απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί στρατιωτικά και οικονομικά. Από την άλλη, είναι δυνατή η διαπραγμάτευση και η επίτευξη συμφωνιών υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν ότι η στρατιωτική απειλή της Ρωσίας είναι κυρίως περιφερειακή, αλλά οι δυνατότητες των μη-πυρηνικών πυραύλων και οι τακτικές των υβριδικών επιχειρήσεων (κυβερνοεπιθέσεις, πληροφοριακός πόλεμος, οικονομική πίεση) καθιστούν την απειλή πολύπλευρη.
Η στρατηγική τονίζει ότι η Ευρώπη, αν και υποτίθεται «υπό προστασία», έχει αφήσει τη Ρωσία να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο, οδηγώντας σε έναν βαθμό γεωπολιτικής αστάθειας στην περιοχή.
Βόρεια Κορέα: περιφερειακή αλλά έμμεση απειλή
Η στρατηγική κατατάσσει τη Βόρεια Κορέα ως τρίτο μέλος της τριάδας απειλών, κυρίως λόγω πυρηνικών και πυραυλικών δυνατοτήτων.
Παρά το γεγονός ότι οι πύραυλοι της δεν μπορούν να φτάσουν απευθείας στις ΗΠΑ, η στρατηγική υπογραμμίζει την προστασία των συμμάχων, Νότιας Κορέας και Ιαπωνίας, που θα αντιμετωπίσουν τις άμεσες συνέπειες σε περίπτωση σύγκρουσης.
Η αμερικανική αντίδραση περιλαμβάνει σταθμεύσεις στρατιωτικών δυνάμεων, κοινές ασκήσεις και γρήγορη ετοιμότητα, ενώ η προσπάθεια αποπυρηνικοποίησης παραμένει κυρίαρχη διπλωματική στρατηγική.
Η άμυνα των ΗΠΑ και στρατηγικοί κόμβοι
Η στρατηγική δηλώνει ότι η προστασία της αμερικανικής επικράτειας είναι η κορυφαία προτεραιότητα, αλλά περιλαμβάνει την υπεράσπιση «κρίσιμων σημείων» σε όλο τον κόσμο: Γροιλανδία, Παναμάς, Αρκτική.
Σημεία όπως η Μέση Ανατολή, Κεντρική Αμερική ή ακόμη και ο Καναδάς, η Ιαπωνία και το Ισραήλ αναφέρονται ασαφώς, υπογραμμίζοντας ότι οι ΗΠΑ βλέπουν τον πλανήτη ως δικό τους «γεωστρατηγικό πεδίο».
Ουσιαστικά, η στρατηγική δηλώνει ότι οι ΗΠΑ θα υπερασπίζονται όλα όσα θεωρούν στρατηγικά τους συμφέροντα, ακόμη και αν είναι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα δικά τους σύνορα.
Το μήνυμα είναι σαφές: η «άμυνα» δεν αφορά μόνο τα αμερικανικά σύνορα, αλλά την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ!
Τεχνολογία, υβριδικός πόλεμος και συμμαχίες
Η στρατηγική εστιάζει στα εξής σημεία:
1. Υβριδικό πόλεμο και κυβερνο-απειλές: Η προσοχή δίνεται στις απειλές που χρησιμοποιούν συνδυαστικά στρατιωτικά, οικονομικά και πληροφοριακά μέσα.
2. Τεχνολογία και καινοτομία: Επενδύσεις σε AI, μη επανδρωμένα συστήματα και προηγμένα όπλα είναι κρίσιμες για τη διατήρηση στρατιωτικής υπεροχής.
3. Συμμαχίες: Η διατήρηση των σχέσεων με τους συμμάχους είναι σημαντική, αλλά ταυτόχρονα η στρατηγική δείχνει περιορισμένη εμπιστοσύνη στους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, θεωρώντας τους κυρίως «αναλώσιμους».
Οι ΗΠΑ βλέπουν το NATO κυρίως ως εργαλείο πίεσης για την υπεράσπιση της δικής τους στρατηγικής εμβέλειας, ενώ στον Ειρηνικό συνεργάζονται με μπλοκ όπως τις συμμαχίες Πέντε Μάτια, QUAD, ANZUS και AUKUS.
Παγκόσμια ηγεμονία
Η στρατηγική των ΗΠΑ αντιμετωπίζει τη Ρωσία ως τακτικό αντίπαλο και την Κίνα ως στρατηγικό.
Η πιθανότητα άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης είναι χαμηλή λόγω πυρηνικών όπλων και οικονομικών αλληλεξαρτήσεων, αλλά η στρατηγική διατηρεί όλα τα εργαλεία πίεσης: οικονομικά, διπλωματικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά.
Η φιλοσοφία είναι σαφής: «ειρήνη μέσω ισχύος» σε παγκόσμια κλίμακα, χωρίς όρια, με τη δική τους ερμηνεία για το τι σημαίνει άμυνα και ποιοι είναι οι «σύμμαχοι».
Η τράπουλα των ΗΠΑ παραμένει μοιρασμένη, αλλά οι κανόνες του παιχνιδιού είναι καθαρά υπέρ τους.
www.bankingnews.gr
Η έκθεση αναφέρεται ρητά στις υπόλοιπες μεγάλες δυνάμεις της εποχής (Ρωσία, Κίνα) ως αντιπάλους των ΗΠΑ, των οποίων η επιρροή πρέπει να περιοριστεί με όλα τα μέσα.
Αν και το σενάριο ενός θερμού πολέμου δεν εξετάζεται, λόγω των πυρηνικών όπλων, εντούτοις υβριδικές μορφές πολέμου βρίσκονται στο τράπεζι των επιλογών.
Παράλληλα, η Εθνική Στρατηγική Άμυνας δεν περιορίζεται στα αυστηρά εσωτερικά σύνορα των ΗΠΑ, αλλά επεκτείνεται σε όλο τον πλανήτη, επιβεβαιώνοντας ότι οι ΗΠΑ βλέπουν τον κόσμο ως δικό τους πεδίο επιρροής και άμυνας
Κίνα: ο στρατηγικός αντίπαλος
Η Κίνα προσδιορίζεται ρητά ως μακροπρόθεσμος στρατηγικός αντίπαλος. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι μελλοντικές πολεμικές και οικονομικές στρατηγικές των ΗΠΑ θα περιστρέφονται γύρω από την αντιμετώπιση των κινεζικών φιλοδοξιών.
Η στρατηγική καθορίζει ότι η Κίνα θα γίνει το «τέρας» πάνω στο οποίο θα εγκρίνονται δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικούς προϋπολογισμούς, με στόχο τη στρατιωτική και τεχνολογική υπεροχή στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού.
Παρόλα αυτά, δεν προβλέπεται αλλαγή καθεστώτος ή άμεση στρατιωτική σύγκρουση. Αυτό αποτελεί σιωπηρή παραδοχή της ισχύος του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος και της ανθεκτικότητας της κινεζικής οικονομίας και στρατιωτικής δομής.
Η στρατηγική αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιρροών μέσω «έγχρωμων επαναστάσεων» ή άλλων μορφών μη-συμβατικού πολέμου, αλλά χωρίς σαφήνεια για το μέγεθος και την αποτελεσματικότητά τους.
Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τη δύναμη του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού και το γεγονός ότι η Κίνα δεν θα υποχωρήσει εύκολα, ειδικά σε ζητήματα κυριαρχίας στη Νότια Κινεζική Θάλασσα ή στην προστασία της Ταϊβάν.
Η στρατηγική δείχνει ότι οι ΗΠΑ δεν είναι ακόμα έτοιμες για ένα ανοιχτό στρατιωτικό μέτωπο με την Κίνα, αλλά προετοιμάζουν το έδαφος για μελλοντική αποτροπή και γεωπολιτική πίεση.
Ρωσία: ο τακτικός αντίπαλος
Η Ρωσία κατατάσσεται ως «επίμονη αλλά διαχειρίσιμη» απειλή για την Ανατολική Ευρώπη. Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η Ρωσία δεν διαθέτει τους πόρους για πλήρη ηγεμονία στην Ευρώπη, ωστόσο το έγγραφο αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της πυρηνικής, υποβρύχιας και πυραυλικής ισχύος της χώρας.
Η στρατηγική των ΗΠΑ παρουσιάζει μια διττή προσέγγιση: από τη μια, η Ρωσία αποτελεί απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί στρατιωτικά και οικονομικά. Από την άλλη, είναι δυνατή η διαπραγμάτευση και η επίτευξη συμφωνιών υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν ότι η στρατιωτική απειλή της Ρωσίας είναι κυρίως περιφερειακή, αλλά οι δυνατότητες των μη-πυρηνικών πυραύλων και οι τακτικές των υβριδικών επιχειρήσεων (κυβερνοεπιθέσεις, πληροφοριακός πόλεμος, οικονομική πίεση) καθιστούν την απειλή πολύπλευρη.
Η στρατηγική τονίζει ότι η Ευρώπη, αν και υποτίθεται «υπό προστασία», έχει αφήσει τη Ρωσία να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο, οδηγώντας σε έναν βαθμό γεωπολιτικής αστάθειας στην περιοχή.
Βόρεια Κορέα: περιφερειακή αλλά έμμεση απειλή
Η στρατηγική κατατάσσει τη Βόρεια Κορέα ως τρίτο μέλος της τριάδας απειλών, κυρίως λόγω πυρηνικών και πυραυλικών δυνατοτήτων.
Παρά το γεγονός ότι οι πύραυλοι της δεν μπορούν να φτάσουν απευθείας στις ΗΠΑ, η στρατηγική υπογραμμίζει την προστασία των συμμάχων, Νότιας Κορέας και Ιαπωνίας, που θα αντιμετωπίσουν τις άμεσες συνέπειες σε περίπτωση σύγκρουσης.
Η αμερικανική αντίδραση περιλαμβάνει σταθμεύσεις στρατιωτικών δυνάμεων, κοινές ασκήσεις και γρήγορη ετοιμότητα, ενώ η προσπάθεια αποπυρηνικοποίησης παραμένει κυρίαρχη διπλωματική στρατηγική.
Η άμυνα των ΗΠΑ και στρατηγικοί κόμβοι
Η στρατηγική δηλώνει ότι η προστασία της αμερικανικής επικράτειας είναι η κορυφαία προτεραιότητα, αλλά περιλαμβάνει την υπεράσπιση «κρίσιμων σημείων» σε όλο τον κόσμο: Γροιλανδία, Παναμάς, Αρκτική.
Σημεία όπως η Μέση Ανατολή, Κεντρική Αμερική ή ακόμη και ο Καναδάς, η Ιαπωνία και το Ισραήλ αναφέρονται ασαφώς, υπογραμμίζοντας ότι οι ΗΠΑ βλέπουν τον πλανήτη ως δικό τους «γεωστρατηγικό πεδίο».
Ουσιαστικά, η στρατηγική δηλώνει ότι οι ΗΠΑ θα υπερασπίζονται όλα όσα θεωρούν στρατηγικά τους συμφέροντα, ακόμη και αν είναι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα δικά τους σύνορα.
Το μήνυμα είναι σαφές: η «άμυνα» δεν αφορά μόνο τα αμερικανικά σύνορα, αλλά την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ!
Τεχνολογία, υβριδικός πόλεμος και συμμαχίες
Η στρατηγική εστιάζει στα εξής σημεία:
1. Υβριδικό πόλεμο και κυβερνο-απειλές: Η προσοχή δίνεται στις απειλές που χρησιμοποιούν συνδυαστικά στρατιωτικά, οικονομικά και πληροφοριακά μέσα.
2. Τεχνολογία και καινοτομία: Επενδύσεις σε AI, μη επανδρωμένα συστήματα και προηγμένα όπλα είναι κρίσιμες για τη διατήρηση στρατιωτικής υπεροχής.
3. Συμμαχίες: Η διατήρηση των σχέσεων με τους συμμάχους είναι σημαντική, αλλά ταυτόχρονα η στρατηγική δείχνει περιορισμένη εμπιστοσύνη στους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, θεωρώντας τους κυρίως «αναλώσιμους».
Οι ΗΠΑ βλέπουν το NATO κυρίως ως εργαλείο πίεσης για την υπεράσπιση της δικής τους στρατηγικής εμβέλειας, ενώ στον Ειρηνικό συνεργάζονται με μπλοκ όπως τις συμμαχίες Πέντε Μάτια, QUAD, ANZUS και AUKUS.
Παγκόσμια ηγεμονία
Η στρατηγική των ΗΠΑ αντιμετωπίζει τη Ρωσία ως τακτικό αντίπαλο και την Κίνα ως στρατηγικό.
Η πιθανότητα άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης είναι χαμηλή λόγω πυρηνικών όπλων και οικονομικών αλληλεξαρτήσεων, αλλά η στρατηγική διατηρεί όλα τα εργαλεία πίεσης: οικονομικά, διπλωματικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά.
Η φιλοσοφία είναι σαφής: «ειρήνη μέσω ισχύος» σε παγκόσμια κλίμακα, χωρίς όρια, με τη δική τους ερμηνεία για το τι σημαίνει άμυνα και ποιοι είναι οι «σύμμαχοι».
Η τράπουλα των ΗΠΑ παραμένει μοιρασμένη, αλλά οι κανόνες του παιχνιδιού είναι καθαρά υπέρ τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών