Μια νέα σελίδα στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα, ανοίγει η «καθαίρεση» του προέδρου της Βενεζουέλας, Nicolás Maduro, από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αν και η Ρωσία χάνει έναν σημαντικό σύμμαχο στη Λατινική Αμερική, η κρίση δημιουργεί ταυτόχρονα ευκαιρίες για τη Μόσχα να ενισχύσει τη θέση της και να επηρεάσει τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η σύλληψη του Maduro από τον Trump και οι ποινικές κατηγορίες εναντίον του θα μπορούσαν να δώσουν στη Ρωσία «λευκή επιταγή» για να πράξει το ίδιο με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky, τον οποίο η Μόσχα συχνά περιγράφει ως «εγκληματία». «Δίνει στον Putin άδεια να φτάσει όσο μακριά θέλει με τον Zelensky», δήλωσε στο CNBC, η Sarah Lenti, πολιτική σύμβουλος και πρώην διευθύντρια στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας του Λευκού Οίκου. «Ο πρόεδρος λέει ότι ο Maduro ήταν εγκληματίας, άρα είχε το δικαίωμα να τον συλλάβει. Και ξέρουμε ότι ο πρόεδρος Putin έχει συχνά χαρακτηρίσει τον Zelensky, λανθασμένα πιστεύω, εγκληματία. Οπότε δημιουργεί προηγούμενο και λέει ότι είναι εντάξει για χώρες να παραβιάζουν την πολιτική κυριαρχία ενός άλλου έθνους», δήλωσε στο CNBC. «Πιστεύω ότι αυτό δημιουργεί ένα πολύ κακό προηγούμενο για χώρες που η Κίνα και η Ρωσία εξετάζουν να παραβιάσουν, είτε πρόκειται για την Ταϊβάν είτε για την Ουκρανία», πρόσθεσε η Lenti.
Η αντίδραση της Ρωσίας
Η αντίδραση της Ρωσίας στην ανατροπή του Nicolás Maduro, ήταν προσεκτική, με τη Μόσχα να σταθμίζει τα πιθανά γεωπολιτικά οφέλη και τις ευκαιρίες από τη μονομερή ενέργεια των ΗΠΑ σε σχέση με την απώλεια ενός σημαντικού περιφερειακού συμμάχου στη Λατινική Αμερική.
Αρχικά, η Μόσχα καταδίκασε τις επιθέσεις των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα το Σάββατο (3/1/2026) και τη μετέπειτα σύλληψη του Maduro και της συζύγου του, Cilia Flores.
Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών επέκρινε τις «επιθετικές ενέργειες» των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν «απαράδεκτη παραβίαση της κυριαρχίας ενός ανεξάρτητου κράτους». Ωστόσο, το Κρεμλίνο δεν έχει εκδώσει επίσημη ανακοίνωση για την ανατροπή, ούτε ο Ρώσος πρόεδρος, Vladimir Putin.
Επισημαίνεται ότι ο Maduro ήταν σύμμαχος του Putin και η Βενεζουέλα έχει μακροχρόνιους δεσμούς με τη Ρωσία. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι το Καράκας στήριξε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, και οι δύο χώρες μοιράζονταν ενεργειακούς δεσμούς και στρατιωτική συνεργασία. Οι σύμμαχοι είχαν επίσης κοινό ενδιαφέρον να αντισταθμίσουν τη γεωπολιτική, στρατιωτική και οικονομική επιρροή των ΗΠΑ στην περιοχή.
Παρόλα αυτά, η απομάκρυνση του Maduro δεν αποτελεί αποκλειστικά κακή είδηση για τη Ρωσία, και η Μόσχα πιθανώς εξετάζει τρόπους να αξιοποιήσει την κρίση στη Βενεζουέλα προς όφελός της.
Απόσπαση προσοχής από την Ουκρανία
Αρχικά, η κρίση στη Βενεζουέλα έρχεται σε μια λεπτή στιγμή για τις σχέσεις της Ρωσία με τις ΗΠΑ. Είναι πιθανό η Ρωσία να είναι προσεκτική ώστε να μην «γκρεμίσει γέφυρες» με τον Λευκό Οίκο, καθώς προσπαθεί να κερδίσει ευνοϊκούς όρους σε μια ενδεχόμενη συμφωνία ειρήνης για την Ουκρανία.
Ωστόσο, τα γεγονότα στη Βενεζουέλα παρέχουν έναν ευπρόσδεκτο αποπροσανατολισμό της προσοχής, με τη Ρωσία να ωφελείται από οποιαδήποτε χαλάρωση των προσπαθειών -ή της πίεσης- για επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας στην Ουκρανία ή για κατάπαυση του πυρός στο πλαίσιο μιας συμφωνίας.
Παρόλο που οι ρωσικές δυνάμεις φαίνεται να έχουν πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης, ιδίως όσον αφορά την ανθρώπινη δύναμη, και σημειώνουν προοδευτική πρόοδο στην ανατολική Ουκρανία, μια κατάπαυση του πυρός δεν θεωρείται ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ρωσίας.
«Η αντίδραση του Κρεμλίνου στη δράση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα μέχρι στιγμής ήταν τυποποιημένη», σημείωσαν την Κυριακή αναλυτές του Institute for the Study of War, προσθέτοντας ότι το Κρεμλίνο «πιθανόν θα πρέπει να ισορροπήσει τις απαντήσεις του μεταξύ της διατήρησης της αξιοπιστίας του ως εταίρου άλλων κρατών και των συνεχών προσπαθειών του να εξυπηρετήσει τη διοίκηση Trump».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών