Η Αμερική επεμβαίνει σε όλες τις άλλες χώρες γιατί βουλιάζει στη μιζέρια και την ανισότητα

Η εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών ως παγκόσμιου ηγεμόνα που επιβάλλει κανόνες, αξίες και «δημοκρατία» σε κάθε γωνιά του πλανήτη συγκρούεται πλέον βίαια με την πραγματικότητα στο εσωτερικό της χώρας.
Πίσω από τη ρητορική περί ισχύος, ανάπτυξης και παγκόσμιας σταθερότητας, η αμερικανική κοινωνία βυθίζεται στη μιζέρια, την κοινωνική ανισότητα και την οικονομική ανασφάλεια.
Δεν είναι τυχαίο ότι όσο εντείνονται τα εσωτερικά προβλήματα, τόσο αυξάνεται και η ανάγκη της Ουάσινγκτον να παρεμβαίνει διεθνώς. Η εξωτερική επιθετικότητα λειτουργεί ως αντιπερισπασμός σε μια κοινωνία που αρχίζει να συνειδητοποιεί πως το «αμερικανικό όνειρο» έχει μετατραπεί σε εφιάλτη.

Χρέη, φτώχεια και μια κοινωνία σε αποσύνθεση

Τα αμερικανικά νοικοκυριά είναι βουτηγμένα σε ιστορικά επίπεδα χρέους, ενώ το ομοσπονδιακό κράτος έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο όριο δανεισμού. Παρά τα τρισεκατομμύρια που έχουν δαπανηθεί, οι υποδομές καταρρέουν, οι δημόσιες υπηρεσίες υποβαθμίζονται και η μεσαία τάξη συρρικνώνεται με ταχύτητα.
Εκατομμύρια πολίτες ζουν μήνα με τον μήνα, αδυνατώντας να καλύψουν βασικά έξοδα, ενώ καταφεύγουν σε δεύτερες και τρίτες δουλειές.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα πίσω από τους πανηγυρισμούς για τους χρηματιστηριακούς δείκτες.

Πόλεις σε κατάρρευση και δρόμοι εκτός ελέγχου

Οι μεγάλες αμερικανικές πόλεις θυμίζουν ολοένα και περισσότερο ζώνες εγκατάλειψης. Η εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά και η αστεγία έχουν γίνει καθημερινότητα.
Στο Σιάτλ, οι αρχές επιλέγουν την ιδεολογική «ανοχή» αντί της τάξης, επιτρέποντας ουσιαστικά τη δημόσια χρήση ναρκωτικών, με αποτέλεσμα την πλήρη διάλυση του αστικού ιστού.
Ακόμη πιο σοκαριστική είναι η εικόνα στο Kensington της Φιλαδέλφειας. Εκεί, χιλιάδες άνθρωποι περιφέρονται στους δρόμους υπό την επήρεια φθηνών οπιοειδών, ζώντας σε συνθήκες που παραπέμπουν σε ανθρωπιστική κρίση τρίτου κόσμου. 

Οικονομία σε εύθραυστη ισορροπία

Παρά το αφήγημα περί «ισχυρής οικονομίας», η πραγματικότητα δείχνει κάτι πολύ διαφορετικό.
Η μεταποίηση συρρικνώνεται, οι πτωχεύσεις επιχειρήσεων αυξάνονται και οι μαζικές απολύσεις επιστρέφουν.
Η αγορά εργασίας αρχίζει να εμφανίζει ρωγμές, ενώ οι μικρές επιχειρήσεις –η ραχοκοκαλιά της αμερικανικής οικονομίας– καταρρέουν πρώτη.
Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειονότητα των πολιτών θεωρεί πως η ύφεση έχει ήδη ξεκινήσει, ανεξάρτητα από τα επίσημα στατιστικά. Η απόσταση ανάμεσα στην πραγματική οικονομία και την πολιτική προπαγάνδα μεγαλώνει επικίνδυνα.

Εξωτερικές παρεμβάσεις ως άλλοθι παρακμής

Μια αυτοκρατορία που παρακμάζει στο εσωτερικό της αναζητά πάντα διέξοδο στο εξωτερικό. Οι αμερικανικές παρεμβάσεις, οι κυρώσεις, οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι «ανθρωπιστικές» αποστολές λειτουργούν ως μέσο απόσπασης της προσοχής από τα δομικά προβλήματα της χώρας.
Πώς μπορεί μια χώρα που αδυνατεί να ελέγξει την εγκληματικότητα, τη διαφθορά και την κοινωνική ανισότητα στο εσωτερικό της να διδάσκει τον υπόλοιπο κόσμο για κράτος δικαίου και δημοκρατία;

Μια αυτοκρατορία σε άρνηση

Αντί να επενδύσει στη θεραπεία των βαθιών κοινωνικών της πληγών, η Αμερική επιλέγει να προβάλλει ισχύ προς τα έξω. Όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: καμία αυτοκρατορία δεν σώθηκε αγνοώντας τη σήψη στο εσωτερικό της.
Και όσο η μιζέρια και η ανισότητα βαθαίνουν, τόσο πιο επιθετική –και επικίνδυνη– γίνεται η ανάγκη της να επεμβαίνει παντού αλλού, εκτός από εκεί που πραγματικά χρειάζεται: στο ίδιο της το σπίτι.

www.bankingnews.gr