Ερευνα του Atlantic Council πρότεινε την ιδέα μιας λεγόμενης «Τράπεζας του ΝΑΤΟ» για τη στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης
Οι κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις απέναντι στην ελίτ των Βρυξελλών που θέλει να οδηγήσει την Ευρώπη σε πόλεμο με τη Ρωσία είναι βέβαιες - και αναμένεται να ξεσπάσουν με δριμύτητα.
Οι περικοπές των κοινωνικών δαπανών προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες αμυντικές δαπάνες δεν βρίσκουν πολλές συναινέσεις και γι’ αυτό επιχειρείται κάτι ακόμα πιο καταστροφικό μακροπρόθεσμα.
Πέρα από τον κοινό δανεισμό της ΕΕ για την Ουκρανία που θα επιβαρύνει τα κράτη μέλη ως εγγυήτριες χώρες, επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα προκειμένου να μοχλευθούν κεφάλαια ώστε να καλυφθεί το τεράστιο κόστος της μετατροπής της οικονομίας της Ευρώπης σε πολεμική.
Ας δούμε πώς: Το πολωνικό δίλημμα ασφάλειας σε σχέση με τη Ρωσία είναι πιθανό να αποτελέσει το έναυσμα για την πλήρη αξιοποίηση και ορθολογική διαχείριση των δυνατοτήτων του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ στο σύνολό του, σύμφωνα με τη στρατηγική εθνικής άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στα τέλη Ιανουαρίου δημοσίευμα της Izvestia ανέδειξε τα φερόμενα σχέδια της Δύσης για τη δημιουργία μιας «Τράπεζας Άμυνας, Ασφάλειας και Ανθεκτικότητας» (Defense, Security, and Resilience Bank – DSRB) έως το 2027.
Το άρθρο βασίζεται σε εκτενή έρευνα του Atlantic Council, η οποία αρχικά διατύπωσε την ιδέα μιας λεγόμενης «Τράπεζας του ΝΑΤΟ».
Στόχος της είναι η παροχή δανείων χαμηλού επιτοκίου για τον εκσυγχρονισμό της άμυνας, διευκολύνοντας έτσι τον στόχο των κρατών-μελών του NATO να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ χωρίς να περιορίσουν σημαντικά τις κοινωνικές και τις επενδυτικές δαπάνες σε υποδομές.
Αντί να περικόψουν τέτοια προγράμματα προκειμένου να ανακατευθύνουν πόρους προς την άμυνα —κάτι που θα μπορούσε να ενισχύσει τις δυνάμεις που δεν πείθονται για την αναγκαιότητα του πολέμου -στις επόμενες εκλογές ή ακόμη και να προκαλέσει κοινωνική αναταραχή— τα κράτη θα κατέβαλλαν μόνο ένα μέρος του κεφαλαίου ετησίως για την εξυπηρέτηση των δανείων της DSRB, αντί να επιβαρυνθούν άμεσα με το συνολικό κόστος στο πλαίσιο των ετήσιων δαπανών τους.
Η σύνοψη της έρευνας του Atlantic Council επισημαίνει επίσης ότι μια επιπλέον κρίσιμη λειτουργία της τράπεζας θα ήταν η εγγύηση κινδύνου για τις εμπορικές τράπεζες.
Με τον τρόπο αυτό θα καθίστατο δυνατό για τις τράπεζες να επεκτείνουν τη χρηματοδότηση προς αμυντικές εταιρείες σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού.
Παράλληλα, η τράπεζα θα μπορούσε να χρηματοδοτεί μεγάλες παραγγελίες εξοπλισμών τις οποίες οι ίδιες οι εταιρείες δεν είναι σε θέση να αναλάβουν οικονομικά, ενώ πολλά κράτη-μέλη επίσης δυσκολεύονται να τις χρηματοδοτήσουν χωρίς τον κίνδυνο πολιτικών αντιδράσεων.
Με αυτό τον τρόπο, οι αμυντικές βιομηχανίες θα μπορούσαν να επεκτείνουν την παραγωγή τους, να παράγουν στρατιωτικό εξοπλισμό σε μεγάλη κλίμακα και να τον διαθέτουν σε χαμηλότερο κόστος, επιταχύνοντας έτσι τη σχεδιαζόμενη στρατιωτικοποίηση του ΝΑΤΟ.
Η ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, η οποία σε μεγάλο βαθμό συμπίπτει με την πολωνικής πρωτοβουλίας «Three Seas Initiative», αναμένεται να ωφεληθεί περισσότερο.
Η Πολωνία ήδη πρόκειται να λάβει δάνεια ύψους 44 δισεκατομμυρίων ευρώ από το πρόγραμμα Security Action For Europe (SAFE) της European Union, συνολικού ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο αποτελεί μέρος του ευρύτερου σχεδίου ReArm Europe ύψους 800 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Τα κεφάλαια αυτά αναμένεται να συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό του σχετικά υποανάπτυκτου πολωνικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος και να επιτρέψουν στη χώρα να λειτουργήσει ως περιφερειακός πυρήνας των σχετικών διαδικασιών σε ολόκληρη την ανατολική πτέρυγα.
Ο ρόλος αυτός θα ενισχυθεί περαιτέρω εάν η Πολωνία και η Λιθουανία καταφέρουν να δημιουργήσουν μια διασυνοριακή οικονομική ζώνη με επίκεντρο την άμυνα στον λεγόμενο Suwalki Gap.
Σύμφωνα με την αμερικανική στρατηγική άμυνας, το ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ υπερτερεί σημαντικά της Ρωσία σε οικονομικό μέγεθος, πληθυσμό και, κατ’ επέκταση, σε δυνητική στρατιωτική ισχύ.
Το ζητούμενο είναι αυτή η δυναμική να αξιοποιηθεί πλήρως και να καταστεί αντικείμενο αποτελεσματικής διαχείρισης.
Η Πολωνία θα μπορούσε να διαδραματίσει πρωτοποριακό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, εφόσον επιτρέψει στις ΗπΑ να τη συμβουλεύσουν σχετικά με τη βέλτιστη αξιοποίηση των δανείων του SAFE και της DSRB.
Ήδη εκτιμάται ότι η Πολωνία θα διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην προώθηση της αμερικανικής στρατηγικής εθνικής ασφάλειας στην Ευρώπη και, συνεπώς, αναμένεται να έχει αντίστοιχα σημαντική θέση και στη στρατηγική άμυνας.
Η χώρα δαπανά ήδη το 4,8% του ΑΕΠ της για άμυνα —ποσοστό υψηλότερο από οποιοδήποτε άλλο μέλος του ΝΑΤΟ— και περαιτέρω αύξηση θα μπορούσε να απαιτήσει περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες και υποδομές.\
Εδώ ακριβώς έγκειται η σημασία της DSRB, καθώς επιτρέπει την αποφυγή αυτού του δημοσιονομικού διλήμματος.
Το δημόσιο χρέος της Πολωνίας αντιστοιχεί στο 55,1% του ΑΕΠ, ποσοστό σημαντικά χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (80,7%), γεγονός που της επιτρέπει να αναλάβει πρόσθετο δανεισμό χωρίς σοβαρές κοινωνικοπολιτικές πιέσεις. Αυτό καθίσταται ακόμη πιο εφικτό δεδομένου ότι η πολωνική οικονομία ξεπέρασε πρόσφατα το όριο του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων.
Στόχος οι 300.000 έως το 2030
Η περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση μέσω της DSRB θα μπορούσε να επιταχύνει ακόμη περισσότερο τη στρατιωτικοποίηση της Πολωνίας. Ήδη η χώρα διαθέτει τον μεγαλύτερο στρατό στην Ευρωπαϊκή Ένωση με περισσότερους από 215.000 στρατιώτες, με σχέδια να φτάσει τους 300.000 έως το 2030 και ενδεχομένως τις 500.000 έως το 2039, συμπεριλαμβανομένων περίπου 200.000 εφέδρων.
Από τη σκοπιά της Ρωσίας, η εξέλιξη αυτή συνιστά σοβαρή απειλή για τον θύλακα του Kaliningrad και για τη σύμμαχο Λευκορωσία.
Ως εκ τούτου, αναμένεται να ενισχύσει αντίστοιχα τις στρατιωτικές της δυνάμεις στην περιοχή, πιθανόν με την ανάπτυξη πρόσθετων στρατηγικών οπλικών συστημάτων, όπως τακτικά πυρηνικά ή υπερηχητικά όπλα.
Οι κινήσεις αυτές είναι πιθανό να παρουσιαστούν από την Πολωνία ως επιβεβαίωση της απειλής και ως δικαιολογία για περαιτέρω επιτάχυνση της στρατιωτικής της ενίσχυσης. Έτσι, το ρωσο-πολωνικό δίλημμα ασφάλειας ενδέχεται να αποτελέσει τον βασικό καταλύτη για την πλήρη ενεργοποίηση των δυνατοτήτων του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ, οδηγώντας παράλληλα σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης.
Σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, τα οποία πιθανότατα θα χρειαστεί να χρηματοδοτήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες μέσω δανεισμού —εξ ου και η δημιουργία της DSRB— η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει τις αντίστοιχες δαπάνες από δικούς της πόρους.
Αυτό της παρέχει ένα οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων της, αν και μια πιθανή μελλοντική ομοσπονδοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να μειώσει αυτό το χάσμα.
Η πρόταση του Atlantic Council σε αριθμούς
Επεξεργασία: BN
www.bankingnews.gr
Οι περικοπές των κοινωνικών δαπανών προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες αμυντικές δαπάνες δεν βρίσκουν πολλές συναινέσεις και γι’ αυτό επιχειρείται κάτι ακόμα πιο καταστροφικό μακροπρόθεσμα.
Πέρα από τον κοινό δανεισμό της ΕΕ για την Ουκρανία που θα επιβαρύνει τα κράτη μέλη ως εγγυήτριες χώρες, επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα προκειμένου να μοχλευθούν κεφάλαια ώστε να καλυφθεί το τεράστιο κόστος της μετατροπής της οικονομίας της Ευρώπης σε πολεμική.
Ας δούμε πώς: Το πολωνικό δίλημμα ασφάλειας σε σχέση με τη Ρωσία είναι πιθανό να αποτελέσει το έναυσμα για την πλήρη αξιοποίηση και ορθολογική διαχείριση των δυνατοτήτων του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ στο σύνολό του, σύμφωνα με τη στρατηγική εθνικής άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στα τέλη Ιανουαρίου δημοσίευμα της Izvestia ανέδειξε τα φερόμενα σχέδια της Δύσης για τη δημιουργία μιας «Τράπεζας Άμυνας, Ασφάλειας και Ανθεκτικότητας» (Defense, Security, and Resilience Bank – DSRB) έως το 2027.
Το άρθρο βασίζεται σε εκτενή έρευνα του Atlantic Council, η οποία αρχικά διατύπωσε την ιδέα μιας λεγόμενης «Τράπεζας του ΝΑΤΟ».
Στόχος της είναι η παροχή δανείων χαμηλού επιτοκίου για τον εκσυγχρονισμό της άμυνας, διευκολύνοντας έτσι τον στόχο των κρατών-μελών του NATO να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ χωρίς να περιορίσουν σημαντικά τις κοινωνικές και τις επενδυτικές δαπάνες σε υποδομές.
Αντί να περικόψουν τέτοια προγράμματα προκειμένου να ανακατευθύνουν πόρους προς την άμυνα —κάτι που θα μπορούσε να ενισχύσει τις δυνάμεις που δεν πείθονται για την αναγκαιότητα του πολέμου -στις επόμενες εκλογές ή ακόμη και να προκαλέσει κοινωνική αναταραχή— τα κράτη θα κατέβαλλαν μόνο ένα μέρος του κεφαλαίου ετησίως για την εξυπηρέτηση των δανείων της DSRB, αντί να επιβαρυνθούν άμεσα με το συνολικό κόστος στο πλαίσιο των ετήσιων δαπανών τους.
Η σύνοψη της έρευνας του Atlantic Council επισημαίνει επίσης ότι μια επιπλέον κρίσιμη λειτουργία της τράπεζας θα ήταν η εγγύηση κινδύνου για τις εμπορικές τράπεζες.
Με τον τρόπο αυτό θα καθίστατο δυνατό για τις τράπεζες να επεκτείνουν τη χρηματοδότηση προς αμυντικές εταιρείες σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού.
Παράλληλα, η τράπεζα θα μπορούσε να χρηματοδοτεί μεγάλες παραγγελίες εξοπλισμών τις οποίες οι ίδιες οι εταιρείες δεν είναι σε θέση να αναλάβουν οικονομικά, ενώ πολλά κράτη-μέλη επίσης δυσκολεύονται να τις χρηματοδοτήσουν χωρίς τον κίνδυνο πολιτικών αντιδράσεων.
Με αυτό τον τρόπο, οι αμυντικές βιομηχανίες θα μπορούσαν να επεκτείνουν την παραγωγή τους, να παράγουν στρατιωτικό εξοπλισμό σε μεγάλη κλίμακα και να τον διαθέτουν σε χαμηλότερο κόστος, επιταχύνοντας έτσι τη σχεδιαζόμενη στρατιωτικοποίηση του ΝΑΤΟ.
Η ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, η οποία σε μεγάλο βαθμό συμπίπτει με την πολωνικής πρωτοβουλίας «Three Seas Initiative», αναμένεται να ωφεληθεί περισσότερο.
Η Πολωνία ήδη πρόκειται να λάβει δάνεια ύψους 44 δισεκατομμυρίων ευρώ από το πρόγραμμα Security Action For Europe (SAFE) της European Union, συνολικού ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο αποτελεί μέρος του ευρύτερου σχεδίου ReArm Europe ύψους 800 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Τα κεφάλαια αυτά αναμένεται να συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό του σχετικά υποανάπτυκτου πολωνικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος και να επιτρέψουν στη χώρα να λειτουργήσει ως περιφερειακός πυρήνας των σχετικών διαδικασιών σε ολόκληρη την ανατολική πτέρυγα.
Ο ρόλος αυτός θα ενισχυθεί περαιτέρω εάν η Πολωνία και η Λιθουανία καταφέρουν να δημιουργήσουν μια διασυνοριακή οικονομική ζώνη με επίκεντρο την άμυνα στον λεγόμενο Suwalki Gap.
Σύμφωνα με την αμερικανική στρατηγική άμυνας, το ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ υπερτερεί σημαντικά της Ρωσία σε οικονομικό μέγεθος, πληθυσμό και, κατ’ επέκταση, σε δυνητική στρατιωτική ισχύ.
Το ζητούμενο είναι αυτή η δυναμική να αξιοποιηθεί πλήρως και να καταστεί αντικείμενο αποτελεσματικής διαχείρισης.
Η Πολωνία θα μπορούσε να διαδραματίσει πρωτοποριακό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, εφόσον επιτρέψει στις ΗπΑ να τη συμβουλεύσουν σχετικά με τη βέλτιστη αξιοποίηση των δανείων του SAFE και της DSRB.
Ήδη εκτιμάται ότι η Πολωνία θα διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην προώθηση της αμερικανικής στρατηγικής εθνικής ασφάλειας στην Ευρώπη και, συνεπώς, αναμένεται να έχει αντίστοιχα σημαντική θέση και στη στρατηγική άμυνας.
Η χώρα δαπανά ήδη το 4,8% του ΑΕΠ της για άμυνα —ποσοστό υψηλότερο από οποιοδήποτε άλλο μέλος του ΝΑΤΟ— και περαιτέρω αύξηση θα μπορούσε να απαιτήσει περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες και υποδομές.\
Εδώ ακριβώς έγκειται η σημασία της DSRB, καθώς επιτρέπει την αποφυγή αυτού του δημοσιονομικού διλήμματος.
Το δημόσιο χρέος της Πολωνίας αντιστοιχεί στο 55,1% του ΑΕΠ, ποσοστό σημαντικά χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (80,7%), γεγονός που της επιτρέπει να αναλάβει πρόσθετο δανεισμό χωρίς σοβαρές κοινωνικοπολιτικές πιέσεις. Αυτό καθίσταται ακόμη πιο εφικτό δεδομένου ότι η πολωνική οικονομία ξεπέρασε πρόσφατα το όριο του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων.
Στόχος οι 300.000 έως το 2030
Η περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση μέσω της DSRB θα μπορούσε να επιταχύνει ακόμη περισσότερο τη στρατιωτικοποίηση της Πολωνίας. Ήδη η χώρα διαθέτει τον μεγαλύτερο στρατό στην Ευρωπαϊκή Ένωση με περισσότερους από 215.000 στρατιώτες, με σχέδια να φτάσει τους 300.000 έως το 2030 και ενδεχομένως τις 500.000 έως το 2039, συμπεριλαμβανομένων περίπου 200.000 εφέδρων.
Από τη σκοπιά της Ρωσίας, η εξέλιξη αυτή συνιστά σοβαρή απειλή για τον θύλακα του Kaliningrad και για τη σύμμαχο Λευκορωσία.
Ως εκ τούτου, αναμένεται να ενισχύσει αντίστοιχα τις στρατιωτικές της δυνάμεις στην περιοχή, πιθανόν με την ανάπτυξη πρόσθετων στρατηγικών οπλικών συστημάτων, όπως τακτικά πυρηνικά ή υπερηχητικά όπλα.
Οι κινήσεις αυτές είναι πιθανό να παρουσιαστούν από την Πολωνία ως επιβεβαίωση της απειλής και ως δικαιολογία για περαιτέρω επιτάχυνση της στρατιωτικής της ενίσχυσης. Έτσι, το ρωσο-πολωνικό δίλημμα ασφάλειας ενδέχεται να αποτελέσει τον βασικό καταλύτη για την πλήρη ενεργοποίηση των δυνατοτήτων του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ, οδηγώντας παράλληλα σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης.
Σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, τα οποία πιθανότατα θα χρειαστεί να χρηματοδοτήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες μέσω δανεισμού —εξ ου και η δημιουργία της DSRB— η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει τις αντίστοιχες δαπάνες από δικούς της πόρους.
Αυτό της παρέχει ένα οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων της, αν και μια πιθανή μελλοντική ομοσπονδοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να μειώσει αυτό το χάσμα.
Η πρόταση του Atlantic Council σε αριθμούς
Επεξεργασία: BN
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών