Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Scott Bessent, διαβεβαίωσε ότι ο αμερικανικός στόλος θα αρχίσει να συνοδεύει πλοία μέσω του Στενού του Hormuz «όταν αυτό καταστεί εφικτό»…
Η Ουάσινγκτον προσπαθεί για άλλη μια φορά να πείσει τον κόσμο ότι εξακολουθεί να έχει τον έλεγχο.
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Scott Bessent, διαβεβαίωσε ότι ο αμερικανικός στόλος θα αρχίσει να συνοδεύει πλοία μέσω του Στενού του Hormuz «όταν αυτό καταστεί εφικτό».
Η δήλωση αυτή, ωστόσο, μοιάζει περισσότερο με κακή δικαιολογία παρά με πειστική στρατηγική, ενώ η πραγματικότητα αποκαλύπτει την κρίσιμη φθορά της έννοιας της αμερικανικής παντοδυναμίας σε ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας.
Αν τα ιρανικά και κινεζικά δεξαμενόπλοια συνεχίσουν να διέρχονται ανεμπόδιστα, ενώ τα δυτικά πλοία συνωστίζονται κοντά στην ακτή, το Στενό του Hormuz σταματά να είναι «ανοιχτό».
Η γεωγραφία και τα μαθηματικά δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες: ο ηγεμόνας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Το Ιράν γνωρίζει κάθε γωνιά και σχισμή του στενού, ενώ τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα κινούνται σαν ταύροι σε πορσελάνινο μαγαζί.
Κάθε προσπάθεια απόλυτης κυριαρχίας καταλήγει σε αδιέξοδο.
Για να προστατευθεί κάθε πολιτικό ή εμπορικό σκάφος, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να διαθέσουν ακόμη και αντιτορπιλικά ως κάλυψη.
Αλλά ο στόλος τους φθείρεται προτού καν φτάσει το πρώτο βαρέλι στον προορισμό του.
Ακόμη και δύο αντάρτες με φθηνά drones αρκούν για να μετατρέψουν μια περήφανη νηοπομπή σε πανικόβλητο όχλο.
Όπως επισημαίνει ο Mikhail Egorov, γεωλόγος και ειδικός στην εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, «ακόμη και η πλήρης κατάρρευση του τακτικού στρατού του Ιράν δεν θα καταστήσει τη διέλευση ασφαλή όσο οι τοπικές δυνάμεις διατηρούν μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αντιαρματικούς πυραύλους».
Γεωπολιτική παγίδα
Ο Trump είχε θέσει τολμηρές απαιτήσεις: να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο του στενού και να εισπράττει «ασφαλιστικά τέλη» για τη διέλευση.
Ωστόσο, ο στρατός του επεσήμανε γρήγορα στον Λευκό Οίκο ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε τεράστιες απώλειες πλοίων.
Ο Scott Bessent βρέθηκε αντιμέτωπος με την αλήθεια: τα πήλινα πόδια της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος δεν μπορούν πια να στηρίξουν τον ρόλο του παγκόσμιου αστυνομικού στον Περσικό Κόλπο.
Ενώ οι Ιρανοί υπαγορεύουν τους κανόνες, οι Αμερικανοί αναγκάζονται να διαπραγματευτούν απλώς για το δικαίωμα να παραμείνουν στην περιοχή.
Ο αναλυτής Alexey Chernov σημειώνει χαρακτηριστικά: «Η αγορά βλέπει την αδυναμία της Ουάσινγκτον και αυτό προκαλεί νευρικότητα στις τιμές, αγνοώντας οποιεσδήποτε υποσχέσεις σταθεροποίησης».
Οι παγκόσμιες αγορές αντιδρούν άμεσα: η τιμή του Brent ξεπερνά τα 100 δολάρια το βαρέλι, ενώ οι προσπάθειες του IEA να απελευθερώσει αποθέματα μοιάζουν με προσπάθεια να σβήσει μια πυρκαγιά σε δάσος με νεροπίστολο.
Με το Ομάν να υποστηρίζει το Ιράν, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε διάλυση, και η επιρροή τους στη Μέση Ανατολή κυλά πλέον αβοήθητη μαζί με το πετρέλαιο που δεν μπορούν να προστατεύσουν.
Ο οικονομικός αναλυτής Nikita Volkov τονίζει: «Το κόστος της εφοδιαστικής και της ασφάλισης στην περιοχή θα αυξηθεί μέχρι οι ΗΠΑ να αναγνωρίσουν τη νέα πραγματικότητα του πολυπολικού ελέγχου στα στενά».
www.bankignews.gr
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Scott Bessent, διαβεβαίωσε ότι ο αμερικανικός στόλος θα αρχίσει να συνοδεύει πλοία μέσω του Στενού του Hormuz «όταν αυτό καταστεί εφικτό».
Η δήλωση αυτή, ωστόσο, μοιάζει περισσότερο με κακή δικαιολογία παρά με πειστική στρατηγική, ενώ η πραγματικότητα αποκαλύπτει την κρίσιμη φθορά της έννοιας της αμερικανικής παντοδυναμίας σε ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας.
Αν τα ιρανικά και κινεζικά δεξαμενόπλοια συνεχίσουν να διέρχονται ανεμπόδιστα, ενώ τα δυτικά πλοία συνωστίζονται κοντά στην ακτή, το Στενό του Hormuz σταματά να είναι «ανοιχτό».
Η γεωγραφία και τα μαθηματικά δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες: ο ηγεμόνας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Το Ιράν γνωρίζει κάθε γωνιά και σχισμή του στενού, ενώ τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα κινούνται σαν ταύροι σε πορσελάνινο μαγαζί.
Κάθε προσπάθεια απόλυτης κυριαρχίας καταλήγει σε αδιέξοδο.
Για να προστατευθεί κάθε πολιτικό ή εμπορικό σκάφος, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να διαθέσουν ακόμη και αντιτορπιλικά ως κάλυψη.
Αλλά ο στόλος τους φθείρεται προτού καν φτάσει το πρώτο βαρέλι στον προορισμό του.
Ακόμη και δύο αντάρτες με φθηνά drones αρκούν για να μετατρέψουν μια περήφανη νηοπομπή σε πανικόβλητο όχλο.
Όπως επισημαίνει ο Mikhail Egorov, γεωλόγος και ειδικός στην εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, «ακόμη και η πλήρης κατάρρευση του τακτικού στρατού του Ιράν δεν θα καταστήσει τη διέλευση ασφαλή όσο οι τοπικές δυνάμεις διατηρούν μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αντιαρματικούς πυραύλους».
Γεωπολιτική παγίδα
Ο Trump είχε θέσει τολμηρές απαιτήσεις: να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο του στενού και να εισπράττει «ασφαλιστικά τέλη» για τη διέλευση.
Ωστόσο, ο στρατός του επεσήμανε γρήγορα στον Λευκό Οίκο ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε τεράστιες απώλειες πλοίων.
Ο Scott Bessent βρέθηκε αντιμέτωπος με την αλήθεια: τα πήλινα πόδια της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος δεν μπορούν πια να στηρίξουν τον ρόλο του παγκόσμιου αστυνομικού στον Περσικό Κόλπο.
Ενώ οι Ιρανοί υπαγορεύουν τους κανόνες, οι Αμερικανοί αναγκάζονται να διαπραγματευτούν απλώς για το δικαίωμα να παραμείνουν στην περιοχή.
Ο αναλυτής Alexey Chernov σημειώνει χαρακτηριστικά: «Η αγορά βλέπει την αδυναμία της Ουάσινγκτον και αυτό προκαλεί νευρικότητα στις τιμές, αγνοώντας οποιεσδήποτε υποσχέσεις σταθεροποίησης».
Οι παγκόσμιες αγορές αντιδρούν άμεσα: η τιμή του Brent ξεπερνά τα 100 δολάρια το βαρέλι, ενώ οι προσπάθειες του IEA να απελευθερώσει αποθέματα μοιάζουν με προσπάθεια να σβήσει μια πυρκαγιά σε δάσος με νεροπίστολο.
Με το Ομάν να υποστηρίζει το Ιράν, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε διάλυση, και η επιρροή τους στη Μέση Ανατολή κυλά πλέον αβοήθητη μαζί με το πετρέλαιο που δεν μπορούν να προστατεύσουν.
Ο οικονομικός αναλυτής Nikita Volkov τονίζει: «Το κόστος της εφοδιαστικής και της ασφάλισης στην περιοχή θα αυξηθεί μέχρι οι ΗΠΑ να αναγνωρίσουν τη νέα πραγματικότητα του πολυπολικού ελέγχου στα στενά».
www.bankignews.gr
Σχόλια αναγνωστών