Οι ρωσικές βάσεις στη Συρία θα γίνουν κέντρα εκπαίδευσης για τον συριακό στρατό
Αυτό δήλωσε ο Σύρος πρόεδρος κατά τη διάρκεια συζήτησης στο Chatham House στο Λονδίνο.
Συνολικά, υπάρχουν περίπου 21 βάσεις και 93 στρατιωτικά φυλάκια/φυλάκια σε όλη τη χώρα.
Από αυτές, η Ρωσία είχε δύο κύριες: τη ναυτική βάση στην Ταρτούς, η οποία χρησίμευε ως η μόνη πλήρης ρωσική ναυτική βάση στη Μεσόγειο Θάλασσα, και την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ, την κύρια αεροπορική βάση των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων στη χώρα, όπου βρισκόταν το μεγαλύτερο μέρος της ρωσικής αεροπορίας.
«Ανάμεσα σε δεκάδες βάσεις, απομένουν μόνο δύο και προσπαθούμε να τις μετατρέψουμε σε βάσεις εκπαίδευσης για τον συριακό στρατό», σημείωσε ο Σύρος πρόεδρος.
Υπενθυμίζεται ότι στα τέλη Δεκεμβρίου 2024, αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος Assad στις 8-9 Δεκεμβρίου, η Ρωσία ξεκίνησε μια μεγάλης κλίμακας διαδικασία απόσυρσης των δυνάμεών της από το έδαφος της Συρίας.
Τις πρώτες εβδομάδες μετά την αλλαγή εξουσίας, τα ρωσικά στρατεύματα εγκατέλειψαν γρήγορα πολυάριθμες προωθημένες θέσεις, φυλάκια και βοηθητικές εγκαταστάσεις διάσπαρτες σε όλη τη χώρα, συνολικά περισσότερες από είκοσι.
Η αποχώρηση των δυνάμεων ήταν ιδιαίτερα ενεργή από τις βόρειες, ανατολικές και ορεινές περιοχές των Αλαουιτικών Ορέων.
Η Μόσχα επικέντρωσε τις κύριες προσπάθειές της στη διατήρηση του ελέγχου δύο στρατηγικά σημαντικών εγκαταστάσεων στις ακτές της Μεσογείου: την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ κοντά στη Λαττάκεια και τη ναυτική βάση στην Ταρτούς.
Η αποχώρηση συνεχίστηκε σταδιακά καθ' όλη τη διάρκεια του 2025. Η Ρωσία αντιμετώπισε περιορισμούς στην κυκλοφορία εκτός αυτών των βάσεων, περιοδικούς αποκλεισμούς του λιμανιού της Ταρτούς για ορισμένα πλοία και γενική πίεση από τις νέες συριακές αρχές.
Τον Οκτώβριο του 2025, οι πτήσεις προς το Χμεϊμίμ ξαναρχίστηκαν μετά από μια παύση αρκετών μηνών και κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του Αχμάντ αλ-Σάραα στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026, το μέλλον της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας έγινε κεντρικό θέμα.
Ένα άλλο σημαντικό ορόσημο σημειώθηκε τον Ιανουάριο του 2026, όταν οι Ρώσοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τη βάση κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αλ-Καμισλί στη βορειοανατολική Συρία, κοντά στα τουρκικά σύνορα.
Οι ρωσικές δυνάμεις χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο από το 2019 ως κόμβο logistics και σημείο παρατήρησης για τις κουρδικές περιοχές.
Η αποχώρηση ξεκίνησε περίπου την τρίτη δεκαετία του Ιανουαρίου 2026, με πηγές να περιγράφουν τα γεγονότα ως να έλαβαν χώρα την τελευταία εβδομάδα, από τις 26 Ιανουαρίου.
Μέρος του προσωπικού και του εξοπλισμού μεταφέρθηκαν στο Χμεϊμίμ, ενώ άλλα στάλθηκαν στη Ρωσία με στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη Il-76.
Μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου, η βάση είχε ουσιαστικά τεθεί υπό τον έλεγχο των συριακών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων των μονάδων των SDF κατά τη μεταβατική περίοδο.
Παρά τη σημαντική μείωση της παρουσίας, ένα περιορισμένο ρωσικό απόσπασμα εξακολουθεί να παραμένει σε δύο κύριες βάσεις - το Χμεϊμίμ και την Ταρτούς.
Ο ακριβής αριθμός του προσωπικού δεν δημοσιοποιείται, αλλά οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από μερικές εκατοντάδες έως και χίλιους.
Πρόκειται κυρίως για τεχνικό προσωπικό, προσωπικό ασφαλείας και περιορισμένη αεροπορία, γεγονός που υποδηλώνει σημαντική μείωση των δυνάμεων σε σύγκριση με την κορύφωση της διακυβέρνησης Assad.
www.bankingnews.gr
Συνολικά, υπάρχουν περίπου 21 βάσεις και 93 στρατιωτικά φυλάκια/φυλάκια σε όλη τη χώρα.
Από αυτές, η Ρωσία είχε δύο κύριες: τη ναυτική βάση στην Ταρτούς, η οποία χρησίμευε ως η μόνη πλήρης ρωσική ναυτική βάση στη Μεσόγειο Θάλασσα, και την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ, την κύρια αεροπορική βάση των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων στη χώρα, όπου βρισκόταν το μεγαλύτερο μέρος της ρωσικής αεροπορίας.
«Ανάμεσα σε δεκάδες βάσεις, απομένουν μόνο δύο και προσπαθούμε να τις μετατρέψουμε σε βάσεις εκπαίδευσης για τον συριακό στρατό», σημείωσε ο Σύρος πρόεδρος.
Υπενθυμίζεται ότι στα τέλη Δεκεμβρίου 2024, αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος Assad στις 8-9 Δεκεμβρίου, η Ρωσία ξεκίνησε μια μεγάλης κλίμακας διαδικασία απόσυρσης των δυνάμεών της από το έδαφος της Συρίας.
Τις πρώτες εβδομάδες μετά την αλλαγή εξουσίας, τα ρωσικά στρατεύματα εγκατέλειψαν γρήγορα πολυάριθμες προωθημένες θέσεις, φυλάκια και βοηθητικές εγκαταστάσεις διάσπαρτες σε όλη τη χώρα, συνολικά περισσότερες από είκοσι.
Η αποχώρηση των δυνάμεων ήταν ιδιαίτερα ενεργή από τις βόρειες, ανατολικές και ορεινές περιοχές των Αλαουιτικών Ορέων.
Η Μόσχα επικέντρωσε τις κύριες προσπάθειές της στη διατήρηση του ελέγχου δύο στρατηγικά σημαντικών εγκαταστάσεων στις ακτές της Μεσογείου: την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ κοντά στη Λαττάκεια και τη ναυτική βάση στην Ταρτούς.
Η αποχώρηση συνεχίστηκε σταδιακά καθ' όλη τη διάρκεια του 2025. Η Ρωσία αντιμετώπισε περιορισμούς στην κυκλοφορία εκτός αυτών των βάσεων, περιοδικούς αποκλεισμούς του λιμανιού της Ταρτούς για ορισμένα πλοία και γενική πίεση από τις νέες συριακές αρχές.
Τον Οκτώβριο του 2025, οι πτήσεις προς το Χμεϊμίμ ξαναρχίστηκαν μετά από μια παύση αρκετών μηνών και κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του Αχμάντ αλ-Σάραα στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026, το μέλλον της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας έγινε κεντρικό θέμα.
Ένα άλλο σημαντικό ορόσημο σημειώθηκε τον Ιανουάριο του 2026, όταν οι Ρώσοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τη βάση κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αλ-Καμισλί στη βορειοανατολική Συρία, κοντά στα τουρκικά σύνορα.
Οι ρωσικές δυνάμεις χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο από το 2019 ως κόμβο logistics και σημείο παρατήρησης για τις κουρδικές περιοχές.
Η αποχώρηση ξεκίνησε περίπου την τρίτη δεκαετία του Ιανουαρίου 2026, με πηγές να περιγράφουν τα γεγονότα ως να έλαβαν χώρα την τελευταία εβδομάδα, από τις 26 Ιανουαρίου.
Μέρος του προσωπικού και του εξοπλισμού μεταφέρθηκαν στο Χμεϊμίμ, ενώ άλλα στάλθηκαν στη Ρωσία με στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη Il-76.
Μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου, η βάση είχε ουσιαστικά τεθεί υπό τον έλεγχο των συριακών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων των μονάδων των SDF κατά τη μεταβατική περίοδο.
Παρά τη σημαντική μείωση της παρουσίας, ένα περιορισμένο ρωσικό απόσπασμα εξακολουθεί να παραμένει σε δύο κύριες βάσεις - το Χμεϊμίμ και την Ταρτούς.
Ο ακριβής αριθμός του προσωπικού δεν δημοσιοποιείται, αλλά οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από μερικές εκατοντάδες έως και χίλιους.
Πρόκειται κυρίως για τεχνικό προσωπικό, προσωπικό ασφαλείας και περιορισμένη αεροπορία, γεγονός που υποδηλώνει σημαντική μείωση των δυνάμεων σε σύγκριση με την κορύφωση της διακυβέρνησης Assad.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών