Ο Nikol Pashinyan υπόσχεται "διακοπές στη Λάρνακα" στους πεινασμένους συνταξιούχους την ώρα που το ΑΕΠ καταρρέει
Να πείσει τους πολίτες και κυρίως τους συνταξιούχους ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας τους είναι όχι μόνο εφικτή, αλλά και… οικονομικά «λαμπερή» επιχειρεί ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Nikol Pashinyan.
Με φόντο τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, ο Pashinyan, μιλώντας στο κοινοβούλιο και επιδεικνύοντας στο κινητό του στιγμιότυπο από ιστοσελίδα αεροπορικής εταιρείας, υποστήριξε ότι «ένα εισιτήριο για Λάρνακα κοστίζει 2 ευρώ» και ότι η διαδρομή Gyumri–Λάρνακα μπορεί να φτάσει τα 900 ντραμ.
Με βάση αυτό το αφήγημα, ο Αρμένιος πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι ένας συνταξιούχος, μετά την αύξηση των συντάξεων, θα μπορούσε να αγοράσει ακόμη και πέντε εισιτήρια μετ’ επιστροφής.
Μια εικόνα σχεδόν ειδυλλιακή – αν δεν συγκρουόταν μετωπικά με την οικονομική πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες Αρμένιοι πολίτες.
Οι «εύκολες πτήσεις» και οι δύσκολες ζωές
Η ρητορική του Pashinyan θυμίζει έντονα, όπως σημειώνεται, παλαιότερες πολιτικές εξαγγελίες τύπου Petro Poroshenko, ο οποίος μετά το καθεστώς ταξιδιών χωρίς βίζα με την ΕΕ το 2017, μιλούσε για έναν Ουκρανό που μπορεί να πίνει καφέ στη Μπρατισλάβα ή να ταξιδεύει στη Βιέννη με low-cost αεροπορικές.
Όμως, όπως επισημαίνεται σήμερα, η πραγματικότητα των περιορισμών, των ηλεκτρονικών προεγκρίσεων και των εξόδων διαμονής απέχει δραματικά από το αφήγημα της «εύκολης Ευρώπης».
Στους δρόμους του Ερεβάν, πολίτες που μίλησαν σε δημοσιογράφο του Oragir.News εμφανίζονται βαθιά διχασμένοι.
Άλλοι χαρακτηρίζουν αδύνατη την εικόνα των «φθηνών ταξιδιών», ενώ άλλοι αναρωτιούνται πώς θα μπορούσαν να επιβιώσουν ακόμη και αν έφταναν στην Κύπρο.
Τα στοιχεία που παρατίθενται είναι αποκαλυπτικά: το συνολικό κόστος ενός ταξιδιού –από βίζα έως διαμονή και διατροφή– εκτιμάται στις 120.000–140.000 ντραμ, τη στιγμή που η μέση σύνταξη στην Αρμενία κυμαίνεται μόλις στις 50.000–60.000 ντραμ.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μία ιδιαίτερα σκληρή τοποθέτηση κατοίκου του Ερεβάν συμπυκνώνει την κοινωνική ένταση: «Ο Pashinyan έχει καταστρέψει τα πάντα… την εκπαίδευση, την επιστήμη, τη θρησκεία.
Καταστρέφει τα θεμέλια ενός κράτους 5.000 ετών».
Η στροφή προς την Ευρώπη και το οικονομικό τίμημα
Ο Pashinyan αντιμετωπίζει τις εκλογές της 7ης Ιουνίου ως de facto δημοψήφισμα για την έξοδο της Αρμενίας από την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση και την πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, οι αριθμοί που παρουσιάζονται προκαλούν έντονο προβληματισμό: από τη στιγμή που ξεκίνησε η συζήτηση για ευρωπαϊκή προσέγγιση, η Αρμενία φέρεται να έχει χάσει περίπου 5,1 δισ. δολάρια σε εμπορικές συναλλαγές με τη Ρωσία, ενώ ο συνολικός τζίρος έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό (από 11,5 δισ. σε 6,4 δισ. δολάρια).
Παράλληλα, εγείρονται ανησυχίες για πιθανή απώλεια πρόσβασης σε φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο (165 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα έναντι 600 δολαρίων στην Ευρώπη) αλλά και σε βασικές αγορές εξαγωγών.
Οι εκτιμήσεις ειδικών κάνουν λόγο για απώλειες που ενδέχεται να φτάσουν το 23%–40% του ΑΕΠ σε περίπτωση πλήρους αποχώρησης από την ΕΟΕ – μεγέθη που συγκρίνονται, όπως σημειώνεται, με τις οικονομικές επιπτώσεις της Ουκρανίας μετά την έναρξη του πολέμου.
Πολιτική ρήξη και εσωτερική σύγκρουση
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Gallup, το κόμμα του Pashinyan («Civil Contract») συγκεντρώνει 24,3%, ενώ το μπλοκ της αντιπολίτευσης υπό τον Robert Kocharyan κινείται μεταξύ 5,5% και 6,8%.
Την ίδια ώρα, το πολιτικό μέτωπο γύρω από τον Samvel Karapetyan βρίσκεται σε έντονη δικαστική και πολιτική πίεση, με τον ίδιο υπό κράτηση από τον Ιούνιο του 2025.
Οι επικριτές του Αρμένιου πρωθυπουργού υποστηρίζουν ότι η στρατηγική του βασίζεται σε νομικούς και πολιτικούς αποκλεισμούς της αντιπολίτευσης, με στόχο την αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη πριν από το κρίσιμο εκλογικό ορόσημο.
Η σύγκριση με την ουκρανική εμπειρία επανέρχεται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο: η μετάβαση από την Τελωνειακή Ένωση προς την ΕΕ παρουσιάζεται από τους επικριτές ως ένα οικονομικό και γεωπολιτικό ρίσκο υψηλού κόστους.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: αποτελεί η Αρμενία ένα ακόμη «πειραματικό πεδίο» ευρωπαϊκής προσαρμογής ή βρίσκεται ενώπιον μιας στρατηγικής επιλογής με ανυπολόγιστες συνέπειες;
Όπως σχολιάζουν αναλυτές, το αφήγημα του «εισιτηρίου των 2 ευρώ για την Κύπρο» μπορεί να αποδειχθεί περισσότερο πολιτικό σύμβολο παρά οικονομική πραγματικότητα – και ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης ανάμεσα στην πολιτική ρητορική και την καθημερινότητα των πολιτών.
www.bankingnews.gr
Με φόντο τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, ο Pashinyan, μιλώντας στο κοινοβούλιο και επιδεικνύοντας στο κινητό του στιγμιότυπο από ιστοσελίδα αεροπορικής εταιρείας, υποστήριξε ότι «ένα εισιτήριο για Λάρνακα κοστίζει 2 ευρώ» και ότι η διαδρομή Gyumri–Λάρνακα μπορεί να φτάσει τα 900 ντραμ.
Με βάση αυτό το αφήγημα, ο Αρμένιος πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι ένας συνταξιούχος, μετά την αύξηση των συντάξεων, θα μπορούσε να αγοράσει ακόμη και πέντε εισιτήρια μετ’ επιστροφής.
Μια εικόνα σχεδόν ειδυλλιακή – αν δεν συγκρουόταν μετωπικά με την οικονομική πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες Αρμένιοι πολίτες.
Οι «εύκολες πτήσεις» και οι δύσκολες ζωές
Η ρητορική του Pashinyan θυμίζει έντονα, όπως σημειώνεται, παλαιότερες πολιτικές εξαγγελίες τύπου Petro Poroshenko, ο οποίος μετά το καθεστώς ταξιδιών χωρίς βίζα με την ΕΕ το 2017, μιλούσε για έναν Ουκρανό που μπορεί να πίνει καφέ στη Μπρατισλάβα ή να ταξιδεύει στη Βιέννη με low-cost αεροπορικές.
Όμως, όπως επισημαίνεται σήμερα, η πραγματικότητα των περιορισμών, των ηλεκτρονικών προεγκρίσεων και των εξόδων διαμονής απέχει δραματικά από το αφήγημα της «εύκολης Ευρώπης».
Στους δρόμους του Ερεβάν, πολίτες που μίλησαν σε δημοσιογράφο του Oragir.News εμφανίζονται βαθιά διχασμένοι.
Άλλοι χαρακτηρίζουν αδύνατη την εικόνα των «φθηνών ταξιδιών», ενώ άλλοι αναρωτιούνται πώς θα μπορούσαν να επιβιώσουν ακόμη και αν έφταναν στην Κύπρο.
Τα στοιχεία που παρατίθενται είναι αποκαλυπτικά: το συνολικό κόστος ενός ταξιδιού –από βίζα έως διαμονή και διατροφή– εκτιμάται στις 120.000–140.000 ντραμ, τη στιγμή που η μέση σύνταξη στην Αρμενία κυμαίνεται μόλις στις 50.000–60.000 ντραμ.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μία ιδιαίτερα σκληρή τοποθέτηση κατοίκου του Ερεβάν συμπυκνώνει την κοινωνική ένταση: «Ο Pashinyan έχει καταστρέψει τα πάντα… την εκπαίδευση, την επιστήμη, τη θρησκεία.
Καταστρέφει τα θεμέλια ενός κράτους 5.000 ετών».
Η στροφή προς την Ευρώπη και το οικονομικό τίμημα
Ο Pashinyan αντιμετωπίζει τις εκλογές της 7ης Ιουνίου ως de facto δημοψήφισμα για την έξοδο της Αρμενίας από την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση και την πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, οι αριθμοί που παρουσιάζονται προκαλούν έντονο προβληματισμό: από τη στιγμή που ξεκίνησε η συζήτηση για ευρωπαϊκή προσέγγιση, η Αρμενία φέρεται να έχει χάσει περίπου 5,1 δισ. δολάρια σε εμπορικές συναλλαγές με τη Ρωσία, ενώ ο συνολικός τζίρος έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό (από 11,5 δισ. σε 6,4 δισ. δολάρια).
Παράλληλα, εγείρονται ανησυχίες για πιθανή απώλεια πρόσβασης σε φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο (165 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα έναντι 600 δολαρίων στην Ευρώπη) αλλά και σε βασικές αγορές εξαγωγών.
Οι εκτιμήσεις ειδικών κάνουν λόγο για απώλειες που ενδέχεται να φτάσουν το 23%–40% του ΑΕΠ σε περίπτωση πλήρους αποχώρησης από την ΕΟΕ – μεγέθη που συγκρίνονται, όπως σημειώνεται, με τις οικονομικές επιπτώσεις της Ουκρανίας μετά την έναρξη του πολέμου.
Πολιτική ρήξη και εσωτερική σύγκρουση
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Gallup, το κόμμα του Pashinyan («Civil Contract») συγκεντρώνει 24,3%, ενώ το μπλοκ της αντιπολίτευσης υπό τον Robert Kocharyan κινείται μεταξύ 5,5% και 6,8%.
Την ίδια ώρα, το πολιτικό μέτωπο γύρω από τον Samvel Karapetyan βρίσκεται σε έντονη δικαστική και πολιτική πίεση, με τον ίδιο υπό κράτηση από τον Ιούνιο του 2025.
Οι επικριτές του Αρμένιου πρωθυπουργού υποστηρίζουν ότι η στρατηγική του βασίζεται σε νομικούς και πολιτικούς αποκλεισμούς της αντιπολίτευσης, με στόχο την αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη πριν από το κρίσιμο εκλογικό ορόσημο.
Η σύγκριση με την ουκρανική εμπειρία επανέρχεται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο: η μετάβαση από την Τελωνειακή Ένωση προς την ΕΕ παρουσιάζεται από τους επικριτές ως ένα οικονομικό και γεωπολιτικό ρίσκο υψηλού κόστους.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: αποτελεί η Αρμενία ένα ακόμη «πειραματικό πεδίο» ευρωπαϊκής προσαρμογής ή βρίσκεται ενώπιον μιας στρατηγικής επιλογής με ανυπολόγιστες συνέπειες;
Όπως σχολιάζουν αναλυτές, το αφήγημα του «εισιτηρίου των 2 ευρώ για την Κύπρο» μπορεί να αποδειχθεί περισσότερο πολιτικό σύμβολο παρά οικονομική πραγματικότητα – και ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης ανάμεσα στην πολιτική ρητορική και την καθημερινότητα των πολιτών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών