Ο Tiberio Graziani υποστηρίζει ότι η απώλεια στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης και η φθίνουσα ηγεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών αντικατοπτρίζουν μια ευρύτερη παγκόσμια κρίση τάξης, όπου οι συγκρούσεις λειτουργούν ως εργαλείο διαχείρισης της μετάβασης σε νέο γεωπολιτικό σύστημα
Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν χάσει τη στρατηγική τους κυριαρχία και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πλέον ικανές να διατηρήσουν πλήρη ηγεμονία, εξήγησε ο Tiberio Graziani, πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Παγκόσμιας Ανάλυσης «Vision & Global Trends», σε συνέντευξή του σε ανταποκριτή του πρακτορείου ειδήσεων TASS, τονίζοντας πως όλες οι τρέχουσες συγκρούσεις αποτελούν απόδειξη και συνέπεια μιας παγκόσμιας αναδιάρθρωσης της διεθνούς τάξης.
«Οι ευρωπαϊκές χώρες, τόσο ως κράτη όσο και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρίσκονται σήμερα στο περιθώριο των διαδικασιών λήψης αποφάσεων που διαμορφώνουν τη διεθνή γεωπολιτική.
Αυτή η περιθωριοποίηση δεν είναι τυχαία· είναι αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας εγκατάλειψης της στρατηγικής κυριαρχίας που ξεκίνησε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο», δήλωσε ο ειδικός.
«Στερημένη από μια ανεξάρτητη γεωπολιτική οπτική, η Ευρώπη έχει αποδεχθεί τον ρόλο μιας "λειτουργικής περιφέρειας" της αμερικανικής ηγεσίας, αρνούμενη να υπερασπιστεί τη δική της θέση σε κρίσιμα διεθνή ζητήματα: ενέργεια, ασφάλεια και σχέσεις με τους ευρασιατικούς και μεσογειακούς της γείτονες».
Ο Graziani επεσήμανε τη διάβρωση της εμπιστοσύνης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες ως εγγυητή της διεθνούς τάξης:
«Αυτή η αλλαγή επηρεάζει όχι μόνο τους ευρωπαίους συμμάχους, αλλά και ολόκληρη την περιφέρεια της Δύσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των αραβικών χωρών που για δεκαετίες αποτελούσαν βασικά κέντρα στρατηγικής επιρροής της Ουάσιγκτον στον Περσικό Κόλπο», ανέφερε.
Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρεί ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί μια σταδιακή διάρρηξη σχέσεων, ακόμη και σε άξονες που θεωρούνταν δομικοί, κάτι που θα οδηγήσει σε επαναπροσδιορισμό των σχέσεων μεταξύ «κέντρου» και «περιφέρειας» εντός της αμερικανικής σφαίρας επιρροής.
Ο ειδικός έφερε ως παράδειγμα την Τουρκία, η οποία, αν και τυπικά ενταγμένη στο δυτικό σύστημα, στρέφεται όλο και περισσότερο προς μια αυτόνομη πορεία.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες περνούν μια διαδικασία προσαρμογής χαρακτηριστική μετα-ηγεμονικών δυνάμεων. Μη μπορώντας πλέον να εγγυηθούν τη συστημική σταθερότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, επιλέγουν περιοχές παρέμβασης με βάση συγκυριακές ευκαιρίες, μειώνοντας το κόστος εξωτερικής δράσης και μεταφέροντας τις συνέπειες στην "περιφέρεια"», αναλύει.
Μια τάξη που έχει εξαντληθεί
Παράλληλα, εκτιμά ότι η Ευρώπη, στερημένη από σταθερές ενεργειακές πηγές και υποκείμενη σε μονομερείς στρατηγικές αποφάσεις, επιβαρύνεται με εξαιρετικά υψηλό οικονομικό και κοινωνικό κόστος, χωρίς αντίστοιχα οφέλη σε αυτονομία ή εγγυήσεις ασφάλειας.
Ανάλογη κατάσταση διαμορφώνεται στον Περσικό Κόλπο και στον αραβικό κόσμο, όπου οι συγκρούσεις εκθέτουν άμεσα τις χώρες σε οικονομικούς και στρατιωτικούς κινδύνους χωρίς την παραδοσιακή προστασία των ΗΠΑ:
«Και στις δύο περιπτώσεις, είναι σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν λειτουργούν πλέον ως εγγυητής της περιφερειακής τάξης, αλλά ως δρών που ενεργεί βάσει δικής του λογικής, συχνά αδιαφορώντας για τα συμφέροντα των εταίρων του, με εξαίρεση ορισμένα κρίσιμα στρατηγικά σημεία, όπως το Ισραήλ.
Συνεπώς, οι πόλεμοι που διεξάγονται σήμερα εκτός του δυτικού ημισφαιρίου δεν αποτελούν ανωμαλία, αλλά μέρος των πρακτικών προσαρμογής μιας φθίνουσας δύναμης», τονίζει.
Οι συγκρούσεις αυτές, ωστόσο, επιτρέπουν στις Ηνωμένες Πολιτείες να αποτρέψουν την ανάδυση αυτόνομων περιφερειακών πόλων που θα μπορούσαν να επιταχύνουν την ανατροπή της μονοπολικής τάξης και να στερήσουν από την Ουάσιγκτον την επιρροή και τον έλεγχο.
«Δεν στοχεύουν απαραίτητα σε μια αποφασιστική νίκη, αλλά στη διαχείριση της αστάθειας ώστε να αποτραπεί η αναδιαμόρφωση της ισορροπίας ισχύος», σημείωσε ο Graziani!
«Η απώλεια εμπιστοσύνης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και η έλλειψη ευρωπαϊκής αυτονομίας αποτελούν δύο όψεις της ίδιας κρίσης — μιας κρίσης ενός συστήματος που έχει εξαντληθεί και αφήνει χώρο για νέες μορφές ισχύος που βρίσκονται ακόμη υπό διαμόρφωση», κατέληξε ο ειδικός.
www.bankingnews.gr
«Οι ευρωπαϊκές χώρες, τόσο ως κράτη όσο και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρίσκονται σήμερα στο περιθώριο των διαδικασιών λήψης αποφάσεων που διαμορφώνουν τη διεθνή γεωπολιτική.
Αυτή η περιθωριοποίηση δεν είναι τυχαία· είναι αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας εγκατάλειψης της στρατηγικής κυριαρχίας που ξεκίνησε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο», δήλωσε ο ειδικός.
«Στερημένη από μια ανεξάρτητη γεωπολιτική οπτική, η Ευρώπη έχει αποδεχθεί τον ρόλο μιας "λειτουργικής περιφέρειας" της αμερικανικής ηγεσίας, αρνούμενη να υπερασπιστεί τη δική της θέση σε κρίσιμα διεθνή ζητήματα: ενέργεια, ασφάλεια και σχέσεις με τους ευρασιατικούς και μεσογειακούς της γείτονες».
Ο Graziani επεσήμανε τη διάβρωση της εμπιστοσύνης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες ως εγγυητή της διεθνούς τάξης:
«Αυτή η αλλαγή επηρεάζει όχι μόνο τους ευρωπαίους συμμάχους, αλλά και ολόκληρη την περιφέρεια της Δύσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των αραβικών χωρών που για δεκαετίες αποτελούσαν βασικά κέντρα στρατηγικής επιρροής της Ουάσιγκτον στον Περσικό Κόλπο», ανέφερε.
Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρεί ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί μια σταδιακή διάρρηξη σχέσεων, ακόμη και σε άξονες που θεωρούνταν δομικοί, κάτι που θα οδηγήσει σε επαναπροσδιορισμό των σχέσεων μεταξύ «κέντρου» και «περιφέρειας» εντός της αμερικανικής σφαίρας επιρροής.
Ο ειδικός έφερε ως παράδειγμα την Τουρκία, η οποία, αν και τυπικά ενταγμένη στο δυτικό σύστημα, στρέφεται όλο και περισσότερο προς μια αυτόνομη πορεία.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες περνούν μια διαδικασία προσαρμογής χαρακτηριστική μετα-ηγεμονικών δυνάμεων. Μη μπορώντας πλέον να εγγυηθούν τη συστημική σταθερότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, επιλέγουν περιοχές παρέμβασης με βάση συγκυριακές ευκαιρίες, μειώνοντας το κόστος εξωτερικής δράσης και μεταφέροντας τις συνέπειες στην "περιφέρεια"», αναλύει.
Μια τάξη που έχει εξαντληθεί
Παράλληλα, εκτιμά ότι η Ευρώπη, στερημένη από σταθερές ενεργειακές πηγές και υποκείμενη σε μονομερείς στρατηγικές αποφάσεις, επιβαρύνεται με εξαιρετικά υψηλό οικονομικό και κοινωνικό κόστος, χωρίς αντίστοιχα οφέλη σε αυτονομία ή εγγυήσεις ασφάλειας.
Ανάλογη κατάσταση διαμορφώνεται στον Περσικό Κόλπο και στον αραβικό κόσμο, όπου οι συγκρούσεις εκθέτουν άμεσα τις χώρες σε οικονομικούς και στρατιωτικούς κινδύνους χωρίς την παραδοσιακή προστασία των ΗΠΑ:
«Και στις δύο περιπτώσεις, είναι σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν λειτουργούν πλέον ως εγγυητής της περιφερειακής τάξης, αλλά ως δρών που ενεργεί βάσει δικής του λογικής, συχνά αδιαφορώντας για τα συμφέροντα των εταίρων του, με εξαίρεση ορισμένα κρίσιμα στρατηγικά σημεία, όπως το Ισραήλ.
Συνεπώς, οι πόλεμοι που διεξάγονται σήμερα εκτός του δυτικού ημισφαιρίου δεν αποτελούν ανωμαλία, αλλά μέρος των πρακτικών προσαρμογής μιας φθίνουσας δύναμης», τονίζει.
Οι συγκρούσεις αυτές, ωστόσο, επιτρέπουν στις Ηνωμένες Πολιτείες να αποτρέψουν την ανάδυση αυτόνομων περιφερειακών πόλων που θα μπορούσαν να επιταχύνουν την ανατροπή της μονοπολικής τάξης και να στερήσουν από την Ουάσιγκτον την επιρροή και τον έλεγχο.
«Δεν στοχεύουν απαραίτητα σε μια αποφασιστική νίκη, αλλά στη διαχείριση της αστάθειας ώστε να αποτραπεί η αναδιαμόρφωση της ισορροπίας ισχύος», σημείωσε ο Graziani!
«Η απώλεια εμπιστοσύνης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και η έλλειψη ευρωπαϊκής αυτονομίας αποτελούν δύο όψεις της ίδιας κρίσης — μιας κρίσης ενός συστήματος που έχει εξαντληθεί και αφήνει χώρο για νέες μορφές ισχύος που βρίσκονται ακόμη υπό διαμόρφωση», κατέληξε ο ειδικός.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών