Εντυπωσιακή εκδήλωση στην Ελλάδα, με την παρουσία του κορυφαίου Shay Gal για πρώτη φορά..
Την πρώτη του εκδήλωση σε συνεργασία με το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών πραγματοποίησε το International Institute of Strategy τη Δευτέρα 4 Μαΐου 2026.
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Shay Gal ο οποίος μίλησε για πρώτη φορά σε εκδήλωση στην Ελλάδα, πραγματοποιώντας μια ομιλία υψηλής έντασης και σαφούς στρατηγικού προσανατολισμού.
Όπως ενημέρωσε το International Institute of Strategy ο Ισραηλινός αναλυτής έθεσε στο κέντρο της ανάλυσής του την Τουρκία, την Κύπρο, το Αιγαίο, το Akkuyu, τη Λιβύη, τη Γάζα, το Ιράν και τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας που, κατά την εκτίμησή του, πρέπει να οικοδομήσουν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ.
Παράλληλα απάντησε σε ερωτήσεις των προσκεκλημένων της εκδήλωσης, ανάμεσα στους οποίους ήταν στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, καθηγητές πανεπιστημίου, πολιτικοί, αναλυτές και δημοσιογράφοι.
Ο Gal ξεκίνησε την ομιλία του με ιδιαίτερη αναφορά στην Αθήνα και στη συμβολική βαρύτητα της 28ης Οκτωβρίου, την επίσημη ονομασία της οδού Πατησίων, στην οποία βρίσκονται τα γραφεία του ΕΛΙΣΜΕ, τονίζοντας ότι για την Ελλάδα το «Όχι» δεν υπήρξε απλή ρητορική, αλλά ιστορική απόφαση.
Με αυτό το πλαίσιο συνέδεσε το ελληνικό ιστορικό ένστικτο με το σημερινό στρατηγικό περιβάλλον, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη αρχίζει μόλις τώρα να αντιλαμβάνεται κάτι που η Ελλάδα γνωρίζει βαθιά.
Η Ιστορία δεν βρίσκεται πίσω μας, αλλά κάτω από τα σύνορα, τις θάλασσες, τα νησιά, τις βάσεις, τους αγωγούς, τα λιμάνια και τις μνήμες.
Στον πυρήνα της ομιλίας του βρέθηκε η έννοια της «τουρκικής περιμέτρου».
Κατά τον Gal, η Τουρκία δεν κινείται αποσπασματικά σε Αιγαίο, Κύπρο, Λιβύη, Συρία, Μαύρη Θάλασσα, Βόσπορο, Akkuyu, Σομαλία, Hamas, ενέργεια και μεταναστευτικό. Αντίθετα, συνδέει όλα αυτά τα πεδία σε ένα ενιαίο λειτουργικό σύστημα πίεσης.
Όπως υποστήριξε, η γραφειοκρατία χωρίζει τους φακέλους, αλλά η στρατηγική τους ενώνει — και η Άγκυρα τους ενώνει.
Σύμφωνα με τον Ισραηλινό αναλυτή, η Τουρκία δεν επιδιώκει απαραίτητα έναν ανοιχτό πόλεμο.
Επιδιώκει κάτι πιο χρήσιμο:
μια περιοχή όπου κάθε βασικός δρων θα πρέπει να υπολογίζει την Τουρκία πριν κινηθεί.
Η Ελλάδα πριν επεκτείνει δικαιώματα, η Κύπρος πριν προχωρήσει σε ενεργειακές κινήσεις, το Ισραήλ πριν συνδεθεί με την Ευρώπη, η Ευρώπη πριν επιβάλει κυρώσεις και το ΝΑΤΟ πριν αναπτύξει δυνάμεις.
Αυτό, κατά τον Gal, δεν είναι εταιρική σχέση.
Είναι υπό όρους κυριαρχία. Και η υπό όρους κυριαρχία, όπως είπε με σαφήνεια, δεν είναι πραγματική κυριαρχία, είναι άδεια από τρίτο.
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η αναφορά του στην Κύπρο
Ο Gal απέρριψε τον όρο «παγωμένη σύγκρουση», χαρακτηρίζοντάς τον μία από τις πιο επικίνδυνες διπλωματικές αυταπάτες της Ευρώπης.
Κατά την ανάλυσή του, οι παγωμένες συγκρούσεις δεν χτίζουν διαδρόμους, δεν φιλοξενούν drones, δεν αναπτύσσουν κόμβους πληροφοριών και δεν μετατρέπουν λιμάνια, πανεπιστήμια, αεροδρόμια και οικονομικά δίκτυα σε μηχανισμούς επιρροής και κάλυψης.
Για τον Gal, τα Κατεχόμενα δεν είναι απλώς πολιτική εκκρεμότητα.
Είναι τουρκικό βάθος.
Στρατιωτικό, πληροφοριακό, πολιτικό, ψυχολογικό και επιχειρησιακό βάθος.
Περιέγραψε το βόρειο τμήμα της Κύπρου ως «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» της Τουρκίας μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο ασφαλείας, τονίζοντας ότι η Ευρώπη έχει μάθει να ζει με αυτή την κατάσταση.
Αυτή, όπως υπογράμμισε, είναι η πραγματική ντροπή: όχι μόνο η κατοχή, αλλά η προσαρμογή στην κατοχή.
Στο πλαίσιο αυτό ενέταξε και το δόγμα «Poseidon’s Wrath», το οποίο παρουσίασε όχι ως κάλεσμα πολέμου, αλλά ως «δόγμα συνεπειών».
Σύμφωνα με τον Gal, αν το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου μετατραπεί πλήρως σε πλατφόρμα απειλής κατά του Ισραήλ, της Κύπρου, της Ελλάδας ή της ευρωπαϊκής διασυνδεσιμότητας, τότε δεν μπορεί να συνεχίσει να καλύπτεται πίσω από τη διπλωματική γλώσσα της «εκκρεμότητας».
Το μήνυμά του προς την Άγκυρα ήταν ευθύ:
η κατεχόμενη βόρεια Κύπρος δεν είναι πλέον κρυμμένη πίσω από τον διπλωματικό ύπνο. Έχει εισέλθει στον στρατηγικό σχεδιασμό.
Και από τη στιγμή που κάτι γίνεται ορατό, δεν μπορεί να ξαναγίνει αόρατο.
Akkuyu: Ρωσικός πυρηνικός θύλακας μέσα στο ΝΑΤΟ
Σημαντικό μέρος της ομιλίας αφιερώθηκε στο πυρηνικό εργοστάσιο του Ακούγιου.
Ο Gal το χαρακτήρισε ρωσικό πυρηνικό θύλακα μέσα στο ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία το παρουσίασε ως σύμβολο κυριαρχίας, ενώ στην πραγματικότητα αποδεικνύει εξάρτηση από τη Μόσχα.
Η θέση του ήταν ξεκάθαρη:
το Akkuyu δεν είναι ένας συνηθισμένος σταθμός παραγωγής ενέργειας.
Είναι ρωσικά ελεγχόμενο από την κατασκευή έως το καύσιμο, τη συντήρηση, την εκπαίδευση και τη λειτουργία.
Βρίσκεται στη μεσογειακή ακτή της Τουρκίας, δηλαδή μέσα στον πιο εκτεθειμένο νότιο χώρο ασφαλείας του ΝΑΤΟ.
Κατά τον Gal, το κρίσιμο δεν είναι πώς ονομάζεται το Akkuyu, αλλά τι κάνει.
Όσο παράγει ηλεκτρική ενέργεια ως πολιτική υποδομή, προστατεύεται.
Αν όμως μετατραπεί σε κρίκο στρατιωτικής συνέχειας, ρωσικού βάθους, διοικητικής υποστήριξης ή τουρκικής αλυσίδας απειλής, τότε αλλάζει ο φάκελος.
Εκεί συνδέθηκε και το επιχείρημά του για το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ.
Ο Gal υποστήριξε ότι το Άρθρο 5 δεν είναι μαγική ασπίδα. Είναι πολιτική κρίση, που απαιτεί εμπιστοσύνη και συναίνεση.
Αν ποτέ τεθεί ζήτημα Akkuyu, το πρώτο ερώτημα του ΝΑΤΟ, κατά την εκτίμησή του, δεν θα είναι «ποιος ενήργησε κατά της Τουρκίας», αλλά «τι έγινε το Akkuyu» και γιατί ένα μέλος της Συμμαχίας έβαλε τη Ρωσία μέσα στο βασικό ενεργειακό του σύστημα.
Γι’ αυτό μίλησε για Άρθρο 3 πριν από το Άρθρο 5:
πρώτα ανθεκτικότητα, μετά αλληλεγγύη. Πρώτα λογοδοσία, μετά αυτόματη κάλυψη.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως «όπλο που παριστάνει τον χάρτη»
Ο Gal αναφέρθηκε εκτενώς και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο χαρακτήρισε όχι σύνορο, αλλά «όπλο που παριστάνει τον χάρτη».
Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία αξιοποίησε τη διάλυση της Λιβύης, στήριξε μια πλευρά, δημιούργησε εξάρτηση, απέσπασε μνημόνιο, χάραξε γραμμή στη θάλασσα και στη συνέχεια επιχείρησε να εμφανίσει τη φαντασία ως κανονικότητα.
Το νόημα, όπως είπε, δεν είναι να κερδίσει η Τουρκία νομικά.
Είναι να δημιουργήσει χρήσιμα τετελεσμένα: πίεση στην Ελλάδα, συμπίεση της Αιγύπτου, περιπλοκή του Ισραήλ, απειλή σε καλώδια, ενεργειακές διαδρομές, θαλάσσιες γραμμές και διαδρόμους Ασίας – Ευρώπης.
Για το Ισραήλ, τόνισε, αυτό δεν είναι θεωρητικό. Αν η Τουρκία περιορίσει τον ελληνικό θαλάσσιο χώρο ή χρησιμοποιήσει τη Λιβύη για να αμφισβητήσει τις διαδρομές Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας – Ευρώπης, το Ισραήλ επηρεάζεται άμεσα.
Η στόχευση, κατά τον Gal, δεν είναι μόνο η Αθήνα. Είναι ολόκληρη η αρχιτεκτονική που συνδέει Ιερουσαλήμ, Λευκωσία, Αθήνα, Κάιρο και Ευρώπη.
Όχι F-35 στην Τουρκία, υπό όρους τα F-16
Στο στρατιωτικό σκέλος, ο Gal ήταν απόλυτος:
η Τουρκία δεν πρέπει να πάρει F-35.
Όχι καθυστέρηση, αλλά άρνηση, εκτός αν αλλάξει ριζικά η στρατηγική της συμπεριφορά.
Κατά την άποψή του, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι S-400.
Αυτοί ήταν η νομική αφορμή. Το βαθύτερο πρόβλημα είναι το δόγμα της Τουρκίας.
Μια χώρα που πιέζει την Ελλάδα, κατέχει τη βόρεια Κύπρο, απειλεί το Ισραήλ, φιλοξενεί τη Hamas, συνεργάζεται με τη Ρωσία, επιχειρεί στη Λιβύη και στη Σομαλία και μετατρέπει την ασάφεια σε ισχύ, δεν μπορεί να λάβει αεροσκάφος πέμπτης γενιάς χωρίς να δημιουργηθεί νέα κρίση.
Για τα F-16, ο Gal έθεσε θέμα όχι μόνο παράδοσης, αλλά συντήρησης και υποστήριξης.
Ένα μαχητικό, όπως είπε, ζει μέσα από λογισμικό, ραντάρ, κινητήρες, αναβαθμίσεις, ανταλλακτικά, όπλα, πιστοποιήσεις και πολιτική άδεια. Άρα κάθε επίπεδο μπορεί και πρέπει να γίνει υπό όρους, εάν η Άγκυρα χρησιμοποιεί δυτική αεροπορική ισχύ για καταναγκασμό κατά συμμάχων ή εταίρων.
Σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική αστάθεια στην Ανατολική Μεσόγειο μεγαλώνει και οι προκλήσεις απέναντι στον ελληνισμό πολλαπλασιάζονται, η συνάντηση του Φαήλος Κρανιδιώτης με τον Shay Gal αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Δεν πρόκειται απλώς για μια τυπική επαφή δύο προσωπικοτήτων με κοινές πολιτικές και ιδεολογικές αναφορές, αλλά για μια ακόμη ένδειξη ότι οι δεσμοί Ελλάδας και Ισραήλ βαθαίνουν σε όλα τα επίπεδα.
Η Ελλάδα και το Ισραήλ αποτελούν δύο δημοκρατικά προπύργια σε μια περιοχή που δοκιμάζεται καθημερινά από φανατισμό, αναθεωρητισμό και απειλές κατά της σταθερότητας.
Η στρατηγική συνεργασία Αθήνας και Τελ Αβίβ δεν αφορά μόνο την άμυνα ή την ενέργεια, αλλά και την κοινή αντίληψη περί εθνικής κυριαρχίας, ασφάλειας και προστασίας των δυτικών αξιών.
Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, γνωστός για τις πατριωτικές του θέσεις, έχει επανειλημμένα εκφράσει τη στήριξή του στη συμμαχία Ελλάδας - Ισραήλ, θεωρώντας πως οι δύο λαοί έχουν κοινά συμφέροντα απέναντι στις αποσταθεροποιητικές δυνάμεις της περιοχής.
Η συγκεκριμένη συνάντηση έρχεται να επιβεβαιώσει ότι οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις δεν είναι συγκυριακές, αλλά οικοδομούνται πάνω σε αμοιβαίο σεβασμό, στρατηγική σύμπλευση και κοινό όραμα για ασφάλεια και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Shay Gal είναι Ισραηλινός επιχειρηματίας και σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας, με δραστηριότητα στις διεθνείς σχέσεις, τη δημόσια διπλωματία και την ανάπτυξη συνεργασιών μεταξύ Ισραήλ και ευρωπαϊκών χωρών.
www.bankingnews.gr
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Shay Gal ο οποίος μίλησε για πρώτη φορά σε εκδήλωση στην Ελλάδα, πραγματοποιώντας μια ομιλία υψηλής έντασης και σαφούς στρατηγικού προσανατολισμού.
Όπως ενημέρωσε το International Institute of Strategy ο Ισραηλινός αναλυτής έθεσε στο κέντρο της ανάλυσής του την Τουρκία, την Κύπρο, το Αιγαίο, το Akkuyu, τη Λιβύη, τη Γάζα, το Ιράν και τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας που, κατά την εκτίμησή του, πρέπει να οικοδομήσουν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ.
Παράλληλα απάντησε σε ερωτήσεις των προσκεκλημένων της εκδήλωσης, ανάμεσα στους οποίους ήταν στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι, καθηγητές πανεπιστημίου, πολιτικοί, αναλυτές και δημοσιογράφοι.
Ο Gal ξεκίνησε την ομιλία του με ιδιαίτερη αναφορά στην Αθήνα και στη συμβολική βαρύτητα της 28ης Οκτωβρίου, την επίσημη ονομασία της οδού Πατησίων, στην οποία βρίσκονται τα γραφεία του ΕΛΙΣΜΕ, τονίζοντας ότι για την Ελλάδα το «Όχι» δεν υπήρξε απλή ρητορική, αλλά ιστορική απόφαση.
Με αυτό το πλαίσιο συνέδεσε το ελληνικό ιστορικό ένστικτο με το σημερινό στρατηγικό περιβάλλον, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη αρχίζει μόλις τώρα να αντιλαμβάνεται κάτι που η Ελλάδα γνωρίζει βαθιά.
Η Ιστορία δεν βρίσκεται πίσω μας, αλλά κάτω από τα σύνορα, τις θάλασσες, τα νησιά, τις βάσεις, τους αγωγούς, τα λιμάνια και τις μνήμες.
Στον πυρήνα της ομιλίας του βρέθηκε η έννοια της «τουρκικής περιμέτρου».
Κατά τον Gal, η Τουρκία δεν κινείται αποσπασματικά σε Αιγαίο, Κύπρο, Λιβύη, Συρία, Μαύρη Θάλασσα, Βόσπορο, Akkuyu, Σομαλία, Hamas, ενέργεια και μεταναστευτικό. Αντίθετα, συνδέει όλα αυτά τα πεδία σε ένα ενιαίο λειτουργικό σύστημα πίεσης.
Όπως υποστήριξε, η γραφειοκρατία χωρίζει τους φακέλους, αλλά η στρατηγική τους ενώνει — και η Άγκυρα τους ενώνει.
Σύμφωνα με τον Ισραηλινό αναλυτή, η Τουρκία δεν επιδιώκει απαραίτητα έναν ανοιχτό πόλεμο.
Επιδιώκει κάτι πιο χρήσιμο:
μια περιοχή όπου κάθε βασικός δρων θα πρέπει να υπολογίζει την Τουρκία πριν κινηθεί.
Η Ελλάδα πριν επεκτείνει δικαιώματα, η Κύπρος πριν προχωρήσει σε ενεργειακές κινήσεις, το Ισραήλ πριν συνδεθεί με την Ευρώπη, η Ευρώπη πριν επιβάλει κυρώσεις και το ΝΑΤΟ πριν αναπτύξει δυνάμεις.
Αυτό, κατά τον Gal, δεν είναι εταιρική σχέση.
Είναι υπό όρους κυριαρχία. Και η υπό όρους κυριαρχία, όπως είπε με σαφήνεια, δεν είναι πραγματική κυριαρχία, είναι άδεια από τρίτο.
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η αναφορά του στην Κύπρο
Ο Gal απέρριψε τον όρο «παγωμένη σύγκρουση», χαρακτηρίζοντάς τον μία από τις πιο επικίνδυνες διπλωματικές αυταπάτες της Ευρώπης.
Κατά την ανάλυσή του, οι παγωμένες συγκρούσεις δεν χτίζουν διαδρόμους, δεν φιλοξενούν drones, δεν αναπτύσσουν κόμβους πληροφοριών και δεν μετατρέπουν λιμάνια, πανεπιστήμια, αεροδρόμια και οικονομικά δίκτυα σε μηχανισμούς επιρροής και κάλυψης.
Για τον Gal, τα Κατεχόμενα δεν είναι απλώς πολιτική εκκρεμότητα.
Είναι τουρκικό βάθος.
Στρατιωτικό, πληροφοριακό, πολιτικό, ψυχολογικό και επιχειρησιακό βάθος.
Περιέγραψε το βόρειο τμήμα της Κύπρου ως «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» της Τουρκίας μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο ασφαλείας, τονίζοντας ότι η Ευρώπη έχει μάθει να ζει με αυτή την κατάσταση.
Αυτή, όπως υπογράμμισε, είναι η πραγματική ντροπή: όχι μόνο η κατοχή, αλλά η προσαρμογή στην κατοχή.
Στο πλαίσιο αυτό ενέταξε και το δόγμα «Poseidon’s Wrath», το οποίο παρουσίασε όχι ως κάλεσμα πολέμου, αλλά ως «δόγμα συνεπειών».
Σύμφωνα με τον Gal, αν το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου μετατραπεί πλήρως σε πλατφόρμα απειλής κατά του Ισραήλ, της Κύπρου, της Ελλάδας ή της ευρωπαϊκής διασυνδεσιμότητας, τότε δεν μπορεί να συνεχίσει να καλύπτεται πίσω από τη διπλωματική γλώσσα της «εκκρεμότητας».
Το μήνυμά του προς την Άγκυρα ήταν ευθύ:
η κατεχόμενη βόρεια Κύπρος δεν είναι πλέον κρυμμένη πίσω από τον διπλωματικό ύπνο. Έχει εισέλθει στον στρατηγικό σχεδιασμό.
Και από τη στιγμή που κάτι γίνεται ορατό, δεν μπορεί να ξαναγίνει αόρατο.
Akkuyu: Ρωσικός πυρηνικός θύλακας μέσα στο ΝΑΤΟ
Σημαντικό μέρος της ομιλίας αφιερώθηκε στο πυρηνικό εργοστάσιο του Ακούγιου.
Ο Gal το χαρακτήρισε ρωσικό πυρηνικό θύλακα μέσα στο ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία το παρουσίασε ως σύμβολο κυριαρχίας, ενώ στην πραγματικότητα αποδεικνύει εξάρτηση από τη Μόσχα.
Η θέση του ήταν ξεκάθαρη:
το Akkuyu δεν είναι ένας συνηθισμένος σταθμός παραγωγής ενέργειας.
Είναι ρωσικά ελεγχόμενο από την κατασκευή έως το καύσιμο, τη συντήρηση, την εκπαίδευση και τη λειτουργία.
Βρίσκεται στη μεσογειακή ακτή της Τουρκίας, δηλαδή μέσα στον πιο εκτεθειμένο νότιο χώρο ασφαλείας του ΝΑΤΟ.
Κατά τον Gal, το κρίσιμο δεν είναι πώς ονομάζεται το Akkuyu, αλλά τι κάνει.
Όσο παράγει ηλεκτρική ενέργεια ως πολιτική υποδομή, προστατεύεται.
Αν όμως μετατραπεί σε κρίκο στρατιωτικής συνέχειας, ρωσικού βάθους, διοικητικής υποστήριξης ή τουρκικής αλυσίδας απειλής, τότε αλλάζει ο φάκελος.
Εκεί συνδέθηκε και το επιχείρημά του για το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ.
Ο Gal υποστήριξε ότι το Άρθρο 5 δεν είναι μαγική ασπίδα. Είναι πολιτική κρίση, που απαιτεί εμπιστοσύνη και συναίνεση.
Αν ποτέ τεθεί ζήτημα Akkuyu, το πρώτο ερώτημα του ΝΑΤΟ, κατά την εκτίμησή του, δεν θα είναι «ποιος ενήργησε κατά της Τουρκίας», αλλά «τι έγινε το Akkuyu» και γιατί ένα μέλος της Συμμαχίας έβαλε τη Ρωσία μέσα στο βασικό ενεργειακό του σύστημα.
Γι’ αυτό μίλησε για Άρθρο 3 πριν από το Άρθρο 5:
πρώτα ανθεκτικότητα, μετά αλληλεγγύη. Πρώτα λογοδοσία, μετά αυτόματη κάλυψη.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως «όπλο που παριστάνει τον χάρτη»
Ο Gal αναφέρθηκε εκτενώς και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο χαρακτήρισε όχι σύνορο, αλλά «όπλο που παριστάνει τον χάρτη».
Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία αξιοποίησε τη διάλυση της Λιβύης, στήριξε μια πλευρά, δημιούργησε εξάρτηση, απέσπασε μνημόνιο, χάραξε γραμμή στη θάλασσα και στη συνέχεια επιχείρησε να εμφανίσει τη φαντασία ως κανονικότητα.
Το νόημα, όπως είπε, δεν είναι να κερδίσει η Τουρκία νομικά.
Είναι να δημιουργήσει χρήσιμα τετελεσμένα: πίεση στην Ελλάδα, συμπίεση της Αιγύπτου, περιπλοκή του Ισραήλ, απειλή σε καλώδια, ενεργειακές διαδρομές, θαλάσσιες γραμμές και διαδρόμους Ασίας – Ευρώπης.
Για το Ισραήλ, τόνισε, αυτό δεν είναι θεωρητικό. Αν η Τουρκία περιορίσει τον ελληνικό θαλάσσιο χώρο ή χρησιμοποιήσει τη Λιβύη για να αμφισβητήσει τις διαδρομές Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας – Ευρώπης, το Ισραήλ επηρεάζεται άμεσα.
Η στόχευση, κατά τον Gal, δεν είναι μόνο η Αθήνα. Είναι ολόκληρη η αρχιτεκτονική που συνδέει Ιερουσαλήμ, Λευκωσία, Αθήνα, Κάιρο και Ευρώπη.
Όχι F-35 στην Τουρκία, υπό όρους τα F-16
Στο στρατιωτικό σκέλος, ο Gal ήταν απόλυτος:
η Τουρκία δεν πρέπει να πάρει F-35.
Όχι καθυστέρηση, αλλά άρνηση, εκτός αν αλλάξει ριζικά η στρατηγική της συμπεριφορά.
Κατά την άποψή του, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι S-400.
Αυτοί ήταν η νομική αφορμή. Το βαθύτερο πρόβλημα είναι το δόγμα της Τουρκίας.
Μια χώρα που πιέζει την Ελλάδα, κατέχει τη βόρεια Κύπρο, απειλεί το Ισραήλ, φιλοξενεί τη Hamas, συνεργάζεται με τη Ρωσία, επιχειρεί στη Λιβύη και στη Σομαλία και μετατρέπει την ασάφεια σε ισχύ, δεν μπορεί να λάβει αεροσκάφος πέμπτης γενιάς χωρίς να δημιουργηθεί νέα κρίση.
Για τα F-16, ο Gal έθεσε θέμα όχι μόνο παράδοσης, αλλά συντήρησης και υποστήριξης.
Ένα μαχητικό, όπως είπε, ζει μέσα από λογισμικό, ραντάρ, κινητήρες, αναβαθμίσεις, ανταλλακτικά, όπλα, πιστοποιήσεις και πολιτική άδεια. Άρα κάθε επίπεδο μπορεί και πρέπει να γίνει υπό όρους, εάν η Άγκυρα χρησιμοποιεί δυτική αεροπορική ισχύ για καταναγκασμό κατά συμμάχων ή εταίρων.
Σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική αστάθεια στην Ανατολική Μεσόγειο μεγαλώνει και οι προκλήσεις απέναντι στον ελληνισμό πολλαπλασιάζονται, η συνάντηση του Φαήλος Κρανιδιώτης με τον Shay Gal αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Δεν πρόκειται απλώς για μια τυπική επαφή δύο προσωπικοτήτων με κοινές πολιτικές και ιδεολογικές αναφορές, αλλά για μια ακόμη ένδειξη ότι οι δεσμοί Ελλάδας και Ισραήλ βαθαίνουν σε όλα τα επίπεδα.
Η Ελλάδα και το Ισραήλ αποτελούν δύο δημοκρατικά προπύργια σε μια περιοχή που δοκιμάζεται καθημερινά από φανατισμό, αναθεωρητισμό και απειλές κατά της σταθερότητας.
Η στρατηγική συνεργασία Αθήνας και Τελ Αβίβ δεν αφορά μόνο την άμυνα ή την ενέργεια, αλλά και την κοινή αντίληψη περί εθνικής κυριαρχίας, ασφάλειας και προστασίας των δυτικών αξιών.
Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, γνωστός για τις πατριωτικές του θέσεις, έχει επανειλημμένα εκφράσει τη στήριξή του στη συμμαχία Ελλάδας - Ισραήλ, θεωρώντας πως οι δύο λαοί έχουν κοινά συμφέροντα απέναντι στις αποσταθεροποιητικές δυνάμεις της περιοχής.
Η συγκεκριμένη συνάντηση έρχεται να επιβεβαιώσει ότι οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις δεν είναι συγκυριακές, αλλά οικοδομούνται πάνω σε αμοιβαίο σεβασμό, στρατηγική σύμπλευση και κοινό όραμα για ασφάλεια και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Shay Gal είναι Ισραηλινός επιχειρηματίας και σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας, με δραστηριότητα στις διεθνείς σχέσεις, τη δημόσια διπλωματία και την ανάπτυξη συνεργασιών μεταξύ Ισραήλ και ευρωπαϊκών χωρών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών