Η υπόθεση του κρουαζιερόπλοιου MV Hondius και τα περιστατικά χανταϊού που καταγράφηκαν τις τελευταίες ημέρες προκάλεσαν παγκόσμια ανησυχία, με διεθνή ΜΜΕ και κυβερνήσεις να ενεργοποιούν μηχανισμούς επιτήρησης, καραντίνας και έκτακτων υγειονομικών μέτρων.
Οι εικόνες απομόνωσης επιβατών, οι στρατιωτικές μεταφορές ασθενών και οι δηλώσεις περί «παρακολούθησης επαφών» ξύπνησαν μνήμες από την εποχή της COVID-19.
Ωστόσο, πίσω από τους δραματικούς τίτλους και το κλίμα πανικού, υπάρχει μια πραγματικότητα που αρκετοί αποφεύγουν να τονίσουν: ο χανταϊός δεν είναι κορωνοϊός, ούτε υπάρχουν αυτή τη στιγμή στοιχεία που να δικαιολογούν σενάρια νέας παγκόσμιας πανδημίας.
Οι ίδιες οι υγειονομικές αρχές παραδέχονται ότι ο κίνδυνος για τον γενικό πληθυσμό παραμένει χαμηλός.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν έχει κάνει λόγο για ανεξέλεγκτη διασπορά, ενώ αρκετές χώρες υπογραμμίζουν ότι η μετάδοση του ιού παραμένει περιορισμένη και δύσκολη σε σύγκριση με αναπνευστικούς ιούς όπως ο SARS-CoV-2.
Κι όμως, το επικοινωνιακό μοτίβο μοιάζει γνώριμο.
Από τις πρώτες ημέρες της εμφάνισης των περιστατικών, η δημόσια συζήτηση μετατοπίστηκε σχεδόν αμέσως σε σενάρια νέας πανδημίας, σε προβλέψεις για «τον επόμενο COVID» και σε εικόνες φόβου που αναπαράγονται αδιάκοπα στα κοινωνικά δίκτυα και στα μέσα ενημέρωσης.
Κάθε νέο κρούσμα παρουσιάζεται ως πιθανή αρχή μιας παγκόσμιας κρίσης, παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής τα δεδομένα δεν στηρίζουν έναν τέτοιο ισχυρισμό.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι ο ίδιος ο ιός.
Είναι η ταχύτητα με την οποία επιστρέφει η λογική της διαρκούς έκτακτης ανάγκης.
Επιχείρηση Τρόμος 2
Καραντίνες, επιτήρηση πολιτών, απομονώσεις επαφών, περιορισμοί μετακινήσεων και συνεχής καλλιέργεια φόβου εμφανίζονται ξανά ως «φυσιολογικές» λύσεις πριν ακόμη υπάρξει σαφής εικόνα για την πραγματική απειλή. Η κοινωνία μοιάζει να οδηγείται για ακόμη μία φορά σε ένα καθεστώς ψυχολογικής πίεσης, όπου η αβεβαιότητα μετατρέπεται σε εργαλείο διαχείρισης.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβούνται ότι ανοίγει σταδιακά η συζήτηση για μια νέα φάση φαρμακευτικών παρεμβάσεων, με επίκεντρο την ανάπτυξη νέων εμβολίων και πρωτοκόλλων υποχρεωτικής υγειονομικής συμμόρφωσης. Η εμπειρία της πανδημίας του κορωνοϊού άφησε βαθιά δυσπιστία σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας, ειδικά απέναντι στον τρόπο με τον οποίο επιβλήθηκαν μέτρα, περιορισμοί και πολιτικές που συχνά άλλαζαν από τη μία εβδομάδα στην άλλη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο χανταϊός πρέπει να αγνοηθεί. Κάθε σοβαρή λοιμώδης νόσος απαιτεί επιστημονική παρακολούθηση, υπευθυνότητα και ψυχραιμία.
Άλλο όμως η προσοχή και άλλο ο πανικός.
Η δημόσια υγεία δεν προστατεύεται με τρομοκρατία, αλλά με διαφάνεια, καθαρές πληροφορίες και αναλογικά μέτρα.
Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να ενημερώνονται χωρίς υπερβολές, χωρίς καταστροφολογία και χωρίς τη διαρκή αίσθηση ότι ο κόσμος βρίσκεται ένα βήμα πριν από την επόμενη παγκόσμια καταστροφή.
Μετά την εμπειρία της COVID-19, οι κοινωνίες οφείλουν να είναι πιο ώριμες και πιο προσεκτικές — όχι μόνο απέναντι στους ιούς, αλλά και απέναντι στον φόβο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών