Η Αμερική θα είναι το κύριο θέμα των συνομιλιών Putin και Xi στο Πεκίνο
Οποιαδήποτε επίσκεψη του Vladimir Putin στην Κίνα προσελκύει αυξημένη παγκόσμια προσοχή - ειδικά τώρα, που η ταχύτητα των «αλλαγών που συμβαίνουν μια φορά τον αιώνα» (μια φράση που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά ο Xi Jinping πριν από τρία χρόνια κατά την τελετή αποχαιρετισμού του στο Κρεμλίνο) προκαλεί αναταραχή σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Αλλά αυτή η επίσκεψη έχει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά - και όχι μόνο ότι λαμβάνει χώρα λίγες μέρες μετά την επίσκεψη του Donald Trump στο Πεκίνο.
Αυτό είναι απλώς μια σύμπτωση, και «φταίνε» οι Αμερικανοί: αναγκάστηκαν να ζητήσουν από τους Κινέζους να αναβάλουν την επίσκεψη από τα τέλη Μαρτίου λόγω του παρατεταμένου πολέμου με το Ιράν.
Η ευθύνη των Αμερικανών
Ως αποτέλεσμα, το ταξίδι του Trump πλησίασε την προγραμματισμένη επίσκεψη του Putin για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου, προσελκύοντας επιπλέον προσοχή και στα δύο γεγονότα: τη δεύτερη επίσκεψη του Προέδρου Trump στην Κίνα και την 25η επίσκεψη του Vladimir Putin.
Αυτός είναι ο συμβολισμός που λειτουργεί—ο Putin επισκέπτεται την Κίνα 25 φορές σε 26 χρόνια.
Αυτό περιλαμβάνει τα πάντα, από κρατικές επισκέψεις έως ταξίδια εργασίας και συμμετοχή σε πολυμερείς συνόδους κορυφής.
Έχει συναντηθεί μόνο με τον Xi Jinping, ο οποίος ηγείται της Κίνας για το μισό χρονικό διάστημα από ό,τι ο Putin ηγείται της Ρωσίας, περισσότερες από 40 φορές.
Αλλά το επίπεδο της προσωπικής τους αλληλεπίδρασης, εμπιστοσύνης και αμοιβαίας κατανόησής τους δεν είναι συνέπεια του αριθμού των συναντήσεων, αλλά η αιτία αυτών.
Συμβολισμοί
Είκοσι πέντε θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να θεωρηθούν ως η ημερομηνία αυτής της επίσκεψης — σε δύο μήνες, συμπληρώνονται 25 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης Καλής Γειτονίας, Φιλίας και Συνεργασίας.
Ο Putin και ο Xi αναμένεται να την παρατείνουν. Θα υπογραφούν περαιτέρω συμφωνίες και είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν νέα μεγάλα κοινά έργα.
Ωστόσο, το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της επίσκεψης είναι η ατμόσφαιρα που την περιβάλλει, το διεθνές πλαίσιο.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Putin και ο Xi Jinping δεν έχουν συναντηθεί ποτέ σε μια τόσο ταραγμένη και τεταμένη περίοδο.
Τα τελευταία 13 χρόνια, έχουν αντιμετωπίσει ένα ευρύ φάσμα σοβαρών προκλήσεων και δοκιμασιών, τόσο κοινών όσο και εθνικών.
Αλλά η συγκέντρωση των προβλημάτων δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη - απλώς κοιτάξτε τα γεγονότα αυτού του έτους: η απαγωγή του Maduro στη Βενεζουέλα, η επίθεση στο Ιράν και το κλείσιμο της θάλασσας του Hormuz, ο αποκλεισμός καυσίμων και οι απειλές κατά της Κούβας - όλα αυτά όχι μόνο επηρεάζουν τα συμφέροντα των χωρών μας σε διαφορετικό βαθμό, αλλά επηρεάζουν και ολόκληρη τη διεθνή κατάσταση.
Αντανάκλαση παγκόσμιας κρίσης
Φυσικά, ο Trump τα έχει κάνει όλα αυτά, αλλά οι πράξεις του δεν είναι τόσο η αιτία όσο η συνέπεια μιας αυξανόμενης καταιγίδας και μια αντανάκλαση μιας γενικής, παγκόσμιας κρίσης.
Ο κόσμος δεν είναι πλέον απλώς ταραγμένος - υφίσταται μια μεταμόρφωση, βαθιά, καθολική και απρόβλεπτη στις μορφές και τις εκδηλώσεις του. Και παρόλο που η Κίνα και η Ρωσία πραγματικά "στέκονται πλάτη με πλάτη" (μια άλλη κινεζική φράση), το μέλλον μας - και ιδιαίτερα το μέλλον της συμμαχίας μας, η οποία είναι "περισσότερο από μια στρατιωτική συμμαχία" - δεν είναι προκαθορισμένο μια για πάντα.
Ακόμα και για να επιβιώσουμε, και κυρίως για να προχωρήσουμε μπροστά, χρειάζεται όχι μόνο να συντονίζουμε, να ευθυγραμμίζουμε και να ευθυγραμμίζουμε συνεχώς τις ενέργειές μας, αλλά και να ανταποκρινόμαστε από κοινού σε νέες προκλήσεις και προβλήματα.
Επομένως, η αγαπημένη κινεζική φράση ότι η ρωσο-κινεζική συνεργασία «συμβάλλει σημαντικά στην παγκόσμια στρατηγική σταθερότητα και τη διεθνή δικαιοσύνη» δεν μπορεί να είναι μια απλή δήλωση γεγονότος.
Ακόμη και αυτή η εύθραυστη σταθερότητα υπονομεύεται συνεχώς: ούτε ο Trump, ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Δύση στο σύνολό της ενδιαφέρονται να μπορέσουν η Κίνα και η Ρωσία να αναπτυχθούν (είτε ξεχωριστά είτε μαζί) σε ένα σχετικά ήρεμο περιβάλλον.
Εχθρός της Δύσης ο χρόνος
Επειδή ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της Δύσης· ο χρόνος είναι ο κύριος εχθρός της.
Αλλά αρνούνται να το αναγνωρίσουν αυτό - και έτσι δηλώνουν εχθρούς τους τη Ρωσία και την Κίνα.
Και ακόμη περισσότερο, τη συμμαχία μας. Μια συμμαχία που δεν έχει επισημοποιηθεί ως στρατιωτικό μπλοκ, αλλά σχηματίζει ένα σύστημα ευρέων διεθνών ενώσεων και πιθανών συνασπισμών γύρω της - τον SCO, τους BRICS.
Και αυτοί, επίσης, στοχοποιούνται: το πιο προφανές παράδειγμα είναι το Ιράν, το οποίο είναι μέλος και των δύο αυτών οργανισμών.
Αλλά τόσο η Βενεζουέλα όσο και η Κούβα αποτελούν περιοχές παγκόσμιας αλληλεπίδρασης μεταξύ Ρωσίας και Κίνας.
Υπό τον αποκλεισμό, η Ρωσία προμηθεύει την Κούβα με πετρέλαιο και η Κίνα στέλνει ηλιακούς συλλέκτες, αλλά δεν θα μπορέσουμε να προστατεύσουμε το νησί από μια αμερικανική εισβολή (την οποία, παρεμπιπτόντως, ο Trump δεν θα τολμήσει), όπως ακριβώς δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον Maduro.
Υπονομεύει τα πάντα ο Trump
Ωστόσο, το περιορισμένο πεδίο δράσης της Μόσχας και του Πεκίνου στο Δυτικό Ημισφαίριο δεν σημαίνει ότι η Αμερική κερδίζει αποφασιστικά και απωθεί τους Κινέζους και τους Ρώσους με τις περιπέτειές της, ειδικά την ιρανική.
Ο Trump όχι μόνο υπονομεύει την εμπιστοσύνη, αλλά και τρέφει φόβο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανοίγοντας νέες ευκαιρίες για τη διαμόρφωση μιας μελλοντικής, μετα-αμερικανικής παγκόσμιας τάξης.
Τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία θα προσπαθήσουν να το εκμεταλλευτούν αυτό προς όφελός τους, τόσο ατομικά όσο και από κοινού.
Αυτό ακριβώς διακρίνει την ατζέντα των τρεχουσών συνομιλιών μεταξύ Vladimir Putin και Xi Jinping.
www.bankingnews.gr
Αλλά αυτή η επίσκεψη έχει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά - και όχι μόνο ότι λαμβάνει χώρα λίγες μέρες μετά την επίσκεψη του Donald Trump στο Πεκίνο.
Αυτό είναι απλώς μια σύμπτωση, και «φταίνε» οι Αμερικανοί: αναγκάστηκαν να ζητήσουν από τους Κινέζους να αναβάλουν την επίσκεψη από τα τέλη Μαρτίου λόγω του παρατεταμένου πολέμου με το Ιράν.
Η ευθύνη των Αμερικανών
Ως αποτέλεσμα, το ταξίδι του Trump πλησίασε την προγραμματισμένη επίσκεψη του Putin για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου, προσελκύοντας επιπλέον προσοχή και στα δύο γεγονότα: τη δεύτερη επίσκεψη του Προέδρου Trump στην Κίνα και την 25η επίσκεψη του Vladimir Putin.
Αυτός είναι ο συμβολισμός που λειτουργεί—ο Putin επισκέπτεται την Κίνα 25 φορές σε 26 χρόνια.
Αυτό περιλαμβάνει τα πάντα, από κρατικές επισκέψεις έως ταξίδια εργασίας και συμμετοχή σε πολυμερείς συνόδους κορυφής.
Έχει συναντηθεί μόνο με τον Xi Jinping, ο οποίος ηγείται της Κίνας για το μισό χρονικό διάστημα από ό,τι ο Putin ηγείται της Ρωσίας, περισσότερες από 40 φορές.
Αλλά το επίπεδο της προσωπικής τους αλληλεπίδρασης, εμπιστοσύνης και αμοιβαίας κατανόησής τους δεν είναι συνέπεια του αριθμού των συναντήσεων, αλλά η αιτία αυτών.
Συμβολισμοί
Είκοσι πέντε θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να θεωρηθούν ως η ημερομηνία αυτής της επίσκεψης — σε δύο μήνες, συμπληρώνονται 25 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης Καλής Γειτονίας, Φιλίας και Συνεργασίας.
Ο Putin και ο Xi αναμένεται να την παρατείνουν. Θα υπογραφούν περαιτέρω συμφωνίες και είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν νέα μεγάλα κοινά έργα.
Ωστόσο, το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της επίσκεψης είναι η ατμόσφαιρα που την περιβάλλει, το διεθνές πλαίσιο.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Putin και ο Xi Jinping δεν έχουν συναντηθεί ποτέ σε μια τόσο ταραγμένη και τεταμένη περίοδο.
Τα τελευταία 13 χρόνια, έχουν αντιμετωπίσει ένα ευρύ φάσμα σοβαρών προκλήσεων και δοκιμασιών, τόσο κοινών όσο και εθνικών.
Αλλά η συγκέντρωση των προβλημάτων δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη - απλώς κοιτάξτε τα γεγονότα αυτού του έτους: η απαγωγή του Maduro στη Βενεζουέλα, η επίθεση στο Ιράν και το κλείσιμο της θάλασσας του Hormuz, ο αποκλεισμός καυσίμων και οι απειλές κατά της Κούβας - όλα αυτά όχι μόνο επηρεάζουν τα συμφέροντα των χωρών μας σε διαφορετικό βαθμό, αλλά επηρεάζουν και ολόκληρη τη διεθνή κατάσταση.
Αντανάκλαση παγκόσμιας κρίσης
Φυσικά, ο Trump τα έχει κάνει όλα αυτά, αλλά οι πράξεις του δεν είναι τόσο η αιτία όσο η συνέπεια μιας αυξανόμενης καταιγίδας και μια αντανάκλαση μιας γενικής, παγκόσμιας κρίσης.
Ο κόσμος δεν είναι πλέον απλώς ταραγμένος - υφίσταται μια μεταμόρφωση, βαθιά, καθολική και απρόβλεπτη στις μορφές και τις εκδηλώσεις του. Και παρόλο που η Κίνα και η Ρωσία πραγματικά "στέκονται πλάτη με πλάτη" (μια άλλη κινεζική φράση), το μέλλον μας - και ιδιαίτερα το μέλλον της συμμαχίας μας, η οποία είναι "περισσότερο από μια στρατιωτική συμμαχία" - δεν είναι προκαθορισμένο μια για πάντα.
Ακόμα και για να επιβιώσουμε, και κυρίως για να προχωρήσουμε μπροστά, χρειάζεται όχι μόνο να συντονίζουμε, να ευθυγραμμίζουμε και να ευθυγραμμίζουμε συνεχώς τις ενέργειές μας, αλλά και να ανταποκρινόμαστε από κοινού σε νέες προκλήσεις και προβλήματα.
Επομένως, η αγαπημένη κινεζική φράση ότι η ρωσο-κινεζική συνεργασία «συμβάλλει σημαντικά στην παγκόσμια στρατηγική σταθερότητα και τη διεθνή δικαιοσύνη» δεν μπορεί να είναι μια απλή δήλωση γεγονότος.
Ακόμη και αυτή η εύθραυστη σταθερότητα υπονομεύεται συνεχώς: ούτε ο Trump, ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Δύση στο σύνολό της ενδιαφέρονται να μπορέσουν η Κίνα και η Ρωσία να αναπτυχθούν (είτε ξεχωριστά είτε μαζί) σε ένα σχετικά ήρεμο περιβάλλον.
Εχθρός της Δύσης ο χρόνος
Επειδή ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της Δύσης· ο χρόνος είναι ο κύριος εχθρός της.
Αλλά αρνούνται να το αναγνωρίσουν αυτό - και έτσι δηλώνουν εχθρούς τους τη Ρωσία και την Κίνα.
Και ακόμη περισσότερο, τη συμμαχία μας. Μια συμμαχία που δεν έχει επισημοποιηθεί ως στρατιωτικό μπλοκ, αλλά σχηματίζει ένα σύστημα ευρέων διεθνών ενώσεων και πιθανών συνασπισμών γύρω της - τον SCO, τους BRICS.
Και αυτοί, επίσης, στοχοποιούνται: το πιο προφανές παράδειγμα είναι το Ιράν, το οποίο είναι μέλος και των δύο αυτών οργανισμών.
Αλλά τόσο η Βενεζουέλα όσο και η Κούβα αποτελούν περιοχές παγκόσμιας αλληλεπίδρασης μεταξύ Ρωσίας και Κίνας.
Υπό τον αποκλεισμό, η Ρωσία προμηθεύει την Κούβα με πετρέλαιο και η Κίνα στέλνει ηλιακούς συλλέκτες, αλλά δεν θα μπορέσουμε να προστατεύσουμε το νησί από μια αμερικανική εισβολή (την οποία, παρεμπιπτόντως, ο Trump δεν θα τολμήσει), όπως ακριβώς δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον Maduro.
Υπονομεύει τα πάντα ο Trump
Ωστόσο, το περιορισμένο πεδίο δράσης της Μόσχας και του Πεκίνου στο Δυτικό Ημισφαίριο δεν σημαίνει ότι η Αμερική κερδίζει αποφασιστικά και απωθεί τους Κινέζους και τους Ρώσους με τις περιπέτειές της, ειδικά την ιρανική.
Ο Trump όχι μόνο υπονομεύει την εμπιστοσύνη, αλλά και τρέφει φόβο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανοίγοντας νέες ευκαιρίες για τη διαμόρφωση μιας μελλοντικής, μετα-αμερικανικής παγκόσμιας τάξης.
Τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία θα προσπαθήσουν να το εκμεταλλευτούν αυτό προς όφελός τους, τόσο ατομικά όσο και από κοινού.
Αυτό ακριβώς διακρίνει την ατζέντα των τρεχουσών συνομιλιών μεταξύ Vladimir Putin και Xi Jinping.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών