O Vladimir Putin παίρνει πίσω τα κλεμμένα και προκαλεί αδιέξοδο στην Ευρώπη
Τον τρόπο με τον οποίο η Ρωσία θα μπορούσε να ανακτήσει 18,1 τρισεκατομμύρια ρούβλια από την Euroclear μετά τη δικαστική απόφαση ρωσικού δικαστηρίου, καθώς και ποιες χώρες θα μπορούσαν να συμβάλουν στην εφαρμογή της, εξετάζουν οι ρωσικέ αρχές.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Ρωσικό δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας για άμεση εκτέλεση της δικαστικής απόφασης στην αγωγή κατά του βελγικού θεματοφύλακα Euroclear.
Η αγωγή αφορά την ανάκτηση δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων της Κεντρικής Τράπεζας, συνολικής αξίας 18,1 τρισεκατομμυρίων ρουβλίων (περίπου 200 δισεκατομμύρια δολάρια).
Η Euroclear έχει ήδη ασκήσει έφεση, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί την 1η Ιουνίου.
Η αγωγή κατατέθηκε στις 12 Δεκεμβρίου.
Η Κεντρική Τράπεζα υποστήριξε ότι οι ενέργειες του εναγομένου παραβίαζαν τη ρωσική δημόσια τάξη, καθώς τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία αποτελούσαν ομοσπονδιακή περιουσία.
Το δικαστήριο διέταξε τον θεματοφύλακα να αποζημιώσει τον ενάγοντα με 18,1 τρισεκατομμύρια ρούβλια για ζημίες που προκλήθηκαν από τη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων.
Ωστόσο, η Euroclear υποστήριξε ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν αναγνωρίζει τέτοιου είδους αξιώσεις στη Ρωσία και ότι ο ίδιος ο θεματοφύλακας δεν αποδέχεται τη δικαιοδοσία του ρωσικού δικαστηρίου.
Όπως δήλωσε στο Pravda.ru ο Ismail Ismailov, αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Διεθνούς και Δημοσίου Δικαίου στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τα περιουσιακά στοιχεία της Euroclear στη Ρωσία, τα οποία θα μπορούσαν να κατασχεθούν, τηρούνται σε λογαριασμούς ανταποκριτών της εταιρείας και έχουν δεσμευτεί σε ειδικούς λογαριασμούς σε ρωσικές τράπεζες και στην Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας.
Η συνολική αξία αυτών των περιουσιακών στοιχείων εκτιμάται περίπου στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ, ενώ οι απαιτήσεις της ρωσικής πλευράς υπερβαίνουν τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ — ποσό περίπου 200 φορές μεγαλύτερο.
Ποιες χώρες μπορούν να βοηθήσουν
Όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε να προσφύγει σε άλλες φιλικές δικαιοδοσίες για την ανάκτηση των αντίστοιχων ποσών, ο εμπειρογνώμονας απάντησε ότι υπάρχει τέτοια πρακτική, αλλά «συνήθως λειτουργεί ως χειρονομία καλής θέλησης».
«Αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν είναι δεσμευτική για τα ξένα δικαστήρια, εκτός εάν υπάρχει σχετική διεθνής συμφωνία με τη Ρωσική Ομοσπονδία», σημείωσε ο Ismail Ismailov.
Ως παράδειγμα, ο ειδικός ανέφερε την πιθανότητα προσφυγής στο Καζακστάν, όπως κάνει η Naftogaz στις αγωγές της κατά της Gazprom, ωστόσο τη χαρακτήρισε μάλλον μη ρεαλιστική επιλογή, καθώς «οι αρχές του Καζακστάν δεν διαθέτουν την απαραίτητη εντολή ή αρμοδιότητα».
Αντίθετα, θεωρεί πιο ελπιδοφόρα μια προσέγγιση προς μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα χωρών που δεν έχουν προσχωρήσει στις κυρώσεις.
«Ίσως θα μπορούσαμε να αναφέρουμε το Χονγκ Κονγκ ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Το Χονγκ Κονγκ διαθέτει ένα αρκετά ευνοϊκό ρυθμιστικό και νομοθετικό πλαίσιο από αυτή την άποψη, καθώς εκεί αναγνωρίζονται, καταρχήν, αποφάσεις ξένων δικαστηρίων», σημείωσε ο Ismail Ismailov.
Ωστόσο, ο ειδικός δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο μια τέτοια πρακτική να επηρεαστεί από «πολιτικούς παράγοντες», γεγονός που σημαίνει ότι και το ποσό που θα μπορούσε τελικά να ανακτηθεί ενδέχεται να μην είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Αμφιλεγόμενο βήμα
Αλλά γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσικής Ομοσπονδίας προχωρά σε αυτό το αμφιλεγόμενο βήμα;
Η ίδια θεωρεί ότι τόσο η έκδοση της δικαστικής απόφασης όσο και η παραλαβή του εκτελεστού τίτλου αποτελούν θετική εξέλιξη, καθώς δημιουργούν τις προϋποθέσεις για έναν πιο άμεσο διάλογο μεταξύ της ρυθμιστικής αρχής και του βελγικού θεματοφύλακα:
«Αυτό παρέχει νομική βάση για διάλογο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το δικαστήριο διέταξε την άμεση εκτέλεση της απόφασης, εν αναμονή της κρίσης των ανώτερων δικαστηρίων.
Πρόκειται περισσότερο για ένα εργαλείο διαπραγμάτευσης, καθώς τα κεφάλαια που ανακτήθηκαν δεν επαρκούν ούτε για να καλύψουν το ένα εκατοστό των απαιτήσεων της Κεντρικής Τράπεζας».
Από την πλευρά του, ο Konstantin Ordov, Διευθυντής της Ανώτατης Σχολής Χρηματοοικονομικών στο Ρωσικό Πανεπιστήμιο Οικονομικών Plehanov και διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών, εκτιμά ότι η Euroclear δεν διαθέτει πλέον νομική βάση για να συνεχίσει να διακρατεί ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.
Όπως υποστηρίζει, η φήμη της εταιρείας διακυβεύεται — και αυτή έχει μεγαλύτερη αξία από τα ίδια τα χρήματα.
Για τον λόγο αυτό, θεωρεί πιθανότερο η εταιρεία να επιδιώξει συμβιβασμό και εξεύρεση λύσης.
«Η δικαστική αυτή απόφαση μπορεί πλέον να οδηγήσει την κατάσταση σε αδιέξοδο για τη βελγική πλευρά.
Οι Βέλγοι θα αντιληφθούν ότι δεν διαθέτουν επαρκή νομική βάση για να συνεχίσουν να παγώνουν ή να μας στερούν τη δυνατότητα χρήσης αυτών των περιουσιακών στοιχείων.
Είναι πιθανό να ακολουθήσουν κινήσεις για την αποδέσμευση ή ακόμη και την ανταλλαγή περιουσιακών στοιχείων μεταξύ Ρώσων και ξένων επενδυτών, των οποίων τα κεφάλαια παραμένουν δεσμευμένα στη Ρωσία», δήλωσε ο ειδικός στο Pravda.ru.
www.bankingnews.gr
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Ρωσικό δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας για άμεση εκτέλεση της δικαστικής απόφασης στην αγωγή κατά του βελγικού θεματοφύλακα Euroclear.
Η αγωγή αφορά την ανάκτηση δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων της Κεντρικής Τράπεζας, συνολικής αξίας 18,1 τρισεκατομμυρίων ρουβλίων (περίπου 200 δισεκατομμύρια δολάρια).
Η Euroclear έχει ήδη ασκήσει έφεση, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί την 1η Ιουνίου.
Η αγωγή κατατέθηκε στις 12 Δεκεμβρίου.
Η Κεντρική Τράπεζα υποστήριξε ότι οι ενέργειες του εναγομένου παραβίαζαν τη ρωσική δημόσια τάξη, καθώς τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία αποτελούσαν ομοσπονδιακή περιουσία.
Το δικαστήριο διέταξε τον θεματοφύλακα να αποζημιώσει τον ενάγοντα με 18,1 τρισεκατομμύρια ρούβλια για ζημίες που προκλήθηκαν από τη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων.
Ωστόσο, η Euroclear υποστήριξε ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν αναγνωρίζει τέτοιου είδους αξιώσεις στη Ρωσία και ότι ο ίδιος ο θεματοφύλακας δεν αποδέχεται τη δικαιοδοσία του ρωσικού δικαστηρίου.
Όπως δήλωσε στο Pravda.ru ο Ismail Ismailov, αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Διεθνούς και Δημοσίου Δικαίου στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τα περιουσιακά στοιχεία της Euroclear στη Ρωσία, τα οποία θα μπορούσαν να κατασχεθούν, τηρούνται σε λογαριασμούς ανταποκριτών της εταιρείας και έχουν δεσμευτεί σε ειδικούς λογαριασμούς σε ρωσικές τράπεζες και στην Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας.
Η συνολική αξία αυτών των περιουσιακών στοιχείων εκτιμάται περίπου στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ, ενώ οι απαιτήσεις της ρωσικής πλευράς υπερβαίνουν τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ — ποσό περίπου 200 φορές μεγαλύτερο.
Ποιες χώρες μπορούν να βοηθήσουν
Όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε να προσφύγει σε άλλες φιλικές δικαιοδοσίες για την ανάκτηση των αντίστοιχων ποσών, ο εμπειρογνώμονας απάντησε ότι υπάρχει τέτοια πρακτική, αλλά «συνήθως λειτουργεί ως χειρονομία καλής θέλησης».
«Αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν είναι δεσμευτική για τα ξένα δικαστήρια, εκτός εάν υπάρχει σχετική διεθνής συμφωνία με τη Ρωσική Ομοσπονδία», σημείωσε ο Ismail Ismailov.
Ως παράδειγμα, ο ειδικός ανέφερε την πιθανότητα προσφυγής στο Καζακστάν, όπως κάνει η Naftogaz στις αγωγές της κατά της Gazprom, ωστόσο τη χαρακτήρισε μάλλον μη ρεαλιστική επιλογή, καθώς «οι αρχές του Καζακστάν δεν διαθέτουν την απαραίτητη εντολή ή αρμοδιότητα».
Αντίθετα, θεωρεί πιο ελπιδοφόρα μια προσέγγιση προς μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα χωρών που δεν έχουν προσχωρήσει στις κυρώσεις.
«Ίσως θα μπορούσαμε να αναφέρουμε το Χονγκ Κονγκ ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Το Χονγκ Κονγκ διαθέτει ένα αρκετά ευνοϊκό ρυθμιστικό και νομοθετικό πλαίσιο από αυτή την άποψη, καθώς εκεί αναγνωρίζονται, καταρχήν, αποφάσεις ξένων δικαστηρίων», σημείωσε ο Ismail Ismailov.
Ωστόσο, ο ειδικός δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο μια τέτοια πρακτική να επηρεαστεί από «πολιτικούς παράγοντες», γεγονός που σημαίνει ότι και το ποσό που θα μπορούσε τελικά να ανακτηθεί ενδέχεται να μην είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Αμφιλεγόμενο βήμα
Αλλά γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσικής Ομοσπονδίας προχωρά σε αυτό το αμφιλεγόμενο βήμα;
Η ίδια θεωρεί ότι τόσο η έκδοση της δικαστικής απόφασης όσο και η παραλαβή του εκτελεστού τίτλου αποτελούν θετική εξέλιξη, καθώς δημιουργούν τις προϋποθέσεις για έναν πιο άμεσο διάλογο μεταξύ της ρυθμιστικής αρχής και του βελγικού θεματοφύλακα:
«Αυτό παρέχει νομική βάση για διάλογο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το δικαστήριο διέταξε την άμεση εκτέλεση της απόφασης, εν αναμονή της κρίσης των ανώτερων δικαστηρίων.
Πρόκειται περισσότερο για ένα εργαλείο διαπραγμάτευσης, καθώς τα κεφάλαια που ανακτήθηκαν δεν επαρκούν ούτε για να καλύψουν το ένα εκατοστό των απαιτήσεων της Κεντρικής Τράπεζας».
Από την πλευρά του, ο Konstantin Ordov, Διευθυντής της Ανώτατης Σχολής Χρηματοοικονομικών στο Ρωσικό Πανεπιστήμιο Οικονομικών Plehanov και διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών, εκτιμά ότι η Euroclear δεν διαθέτει πλέον νομική βάση για να συνεχίσει να διακρατεί ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.
Όπως υποστηρίζει, η φήμη της εταιρείας διακυβεύεται — και αυτή έχει μεγαλύτερη αξία από τα ίδια τα χρήματα.
Για τον λόγο αυτό, θεωρεί πιθανότερο η εταιρεία να επιδιώξει συμβιβασμό και εξεύρεση λύσης.
«Η δικαστική αυτή απόφαση μπορεί πλέον να οδηγήσει την κατάσταση σε αδιέξοδο για τη βελγική πλευρά.
Οι Βέλγοι θα αντιληφθούν ότι δεν διαθέτουν επαρκή νομική βάση για να συνεχίσουν να παγώνουν ή να μας στερούν τη δυνατότητα χρήσης αυτών των περιουσιακών στοιχείων.
Είναι πιθανό να ακολουθήσουν κινήσεις για την αποδέσμευση ή ακόμη και την ανταλλαγή περιουσιακών στοιχείων μεταξύ Ρώσων και ξένων επενδυτών, των οποίων τα κεφάλαια παραμένουν δεσμευμένα στη Ρωσία», δήλωσε ο ειδικός στο Pravda.ru.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών