Η επίθεση στην Κούβα θα ήταν ένα τεράστιο λάθος, αλλά ο Donald Trump θα μπορούσε να κάνει μια συμφωνία με το κομμουνιστικό καθεστώς
Λίγες ώρες αφότου οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις απήγαγαν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας από το Καράκας στις 3 Ιανουαρίου, ο Donald Trump δήλωσε ότι η Κούβα «θα είναι η επόμενη που θα πέσει».
Στη συνέχεια πίεσε τον νέο ηγέτη της Βενεζουέλας, ο οποίος θέλει να αποφύγει να απαχθεί όπως ο προκάτοχός του, να διακόψει την παροχή φθηνού πετρελαίου προς την Κούβα.
Δεδομένου ότι το νησί υποφέρει από διακοπές ρεύματος, ο Trump προτρέπει το καθεστώς να κάνει μια συμφωνία μαζί του «πριν να είναι πολύ αργά».
Ο Trump έχει δίκιο που θέλει να αλλάξει η Κούβα. Οι ηγέτες της είναι αποτρόπαιοι.
Εδώ και σχεδόν επτά δεκαετίες έχουν φυλακίσει αντιφρονούντες και έχουν εξαθλιώσει τους συμπατριώτες τους.
Οι απλοί Κουβανοί δυσκολεύονται να αγοράσουν τρόφιμα ή φάρμακα.
Οι παρατρεχάμενοι του καθεστώτος κυριαρχούν στην κρατικά ελεγχόμενη οικονομία και ζουν πλουσιοπάροχα.
Η Κούβα αποτελεί επίσης μια (ήπια) απειλή για την αμερικανική ασφάλεια: επιτρέπει στη Ρωσία και την Κίνα να λειτουργούν σταθμούς παρακολούθησης σε απόσταση μικρότερη των 200 χιλιομέτρων από τη Φλόριντα.
Διαπραγματεύσεις στο σκοτάδι
Το εμπάργκο πετρελαίου έχει κάνει τους Κουβανούς ακόμη πιο δυστυχισμένους από πριν.
Αλλά το καθεστώς δίνει προσοχή. Διαπραγματεύεται.
Μερικοί πολιτικοί κρατούμενοι έχουν απελευθερωθεί ενώ έχουν ανακοινωθεί μια σειρά από οικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Στις 16 Μαρτίου το καθεστώς δήλωσε ότι θα επιτρέψει σε Κουβανούς που ζουν στο εξωτερικό να κατέχουν εξ ολοκλήρου επιχειρήσεις στην Κούβα.
Όμως ο Donald Trump και ο Marco Rubio, ο κουβανικής καταγωγής υπουργός Εξωτερικών του, συχνά λένε ότι θέλουν πολύ περισσότερα: τίποτα λιγότερο από αλλαγή καθεστώτος.
Εξετάζουν τις επιλογές τους. Μία είναι η στρατιωτική ισχύς. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιτήρησης πετούν πάνω από την Κούβα.
Στις 20 Μαΐου το «USS Nimitz», ένα από τα 11 αμερικανικά πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα, έφτασε στην Καραϊβική.
Την ίδια μέρα το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ απήγγειλε κατηγορίες στον Raúl Castro, τον de facto ηγέτη της Κούβας.
Ο Marco Rubio λέει ότι οι πιθανότητες ειρηνικής συμφωνίας είναι «λιγοστές» και ότι η Κούβα δεν μπορεί να διορθωθεί με το σημερινό πολιτικό σύστημα.
Ερωτηθείς αν οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν βία για να αλλάξουν το καθεστώς, είπε ότι ο Donald Trump θα κάνει «ό,τι χρειαστεί».
Χρήση βίας
Υπάρχουν εδώ αντηχήσεις της κλιμάκωσης που προηγήθηκε της βενεζουελάνικης επιχείρησης του Trump, την οποία εκείνος ισχυρίζεται με υπερβολική αυτοπεποίθηση ότι υπήρξε μεγάλη επιτυχία.
Η απειλή χρήσης βίας μπορεί να του δώσει επιπλέον διαπραγματευτικό μοχλό στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Όμως μια στρατιωτική επιχείρηση θα ήταν εξαιρετικά ριψοκίνδυνη και απίθανο να βελτιώσει τα πράγματα.
Μια ταχεία, παράνομη εισβολή με στόχο την αποκεφάλιση του καθεστώτος θα μπορούσε να πετύχει, αλλά μετά τι; Η Κούβα δεν είναι Βενεζουέλα.
Το καθεστώς της είναι πιο εδραιωμένο.
Ίσως ο Trump να μπορέσει να αντικαταστήσει τους κορυφαίους κομμουνιστές με πιο ευέλικτους ηγέτες, αλλά ακόμη και το περιορισμένο επίπεδο ελέγχου που έχει στη Βενεζουέλα θα ήταν δύσκολο να αναπαραχθεί.
Μια πλήρους κλίμακας εισβολή είναι ακόμη λιγότερο ελκυστική.
Η Αμερική θα μπορούσε να συντρίψει τον στρατό της Κούβας, αλλά θα μπορούσε να οικοδομήσει μια καλύτερη Κούβα;
Το ιστορικό της στην οικοδόμηση κρατών απέναντι σε ανταρτικές εξεγέρσεις σε άλλες χώρες είναι φτωχό.
Λίγοι Κουβανοί έχουν μνήμη ελευθερίας.
Οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής της δημοκρατίας με τη βία θα ήταν αργή, επίπονη και πιθανότατα καταδικασμένη.
Αν όχι βία, τότε τι; Η Αμερική θα μπορούσε να παρατείνει τον αποκλεισμό πετρελαίου, προκαλώντας περισσότερη πείνα και διακοπές ρεύματος, ελπίζοντας ότι οι απελπισμένοι Κουβανοί θα στραφούν εναντίον των ηγετών τους.
Όμως δεν υπάρχει οργανωμένη πολιτική αντιπολίτευση.
Τόσο πολλοί νέοι έχουν φύγει ώστε η Κούβα έχει γίνει η πιο γερασμένη χώρα της Αμερικής.
Μέχρι τώρα, οι περισσότερες διαμαρτυρίες έχουν περιοριστεί στο χτύπημα κατσαρολών σε δημόσιους χώρους.
Αυτό αφήνει την λιγότερο κακή επιλογή: την πίεση για μια σταδιακή μετάβαση. Ορισμένα στοιχεία μιας πιθανής συμφωνίας έχουν δημοσιοποιηθεί.
Η Αμερική θα επέτρεπε τη ροή περισσότερου πετρελαίου και θα παρείχε 100 εκατ. δολάρια σε ανθρωπιστική βοήθεια για την Καθολική Εκκλησία και ΜΚΟ ώστε να τη διανείμουν, παρακάμπτοντας το διεφθαρμένο επιχειρηματικό δίκτυο του κουβανικού στρατού.
Θα παρείχε επίσης δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο, μέσω δορυφόρου, για κάθε Κουβανό.
Αυτό θα ήταν καλό από μόνο του και ίσως βοηθούσε να δημιουργηθεί χώρος για την εμφάνιση πολιτικής αντιπολίτευσης.
Από την πλευρά του, το καθεστώς θα απαιτούνταν να απελευθερώσει περισσότερους κρατούμενους, να χαλαρώσει την καταστολή και να ανοίξει την Κούβα σε ιδιωτικές επενδύσεις.
Ακόμη και αν οι ηγέτες της Κούβας συμφωνούσαν σε μια τέτοια συμφωνία, τεράστιες προκλήσεις θα παρέμεναν.
Η Κούβα είναι πολύ φτωχότερη από τη Βενεζουέλα και δεν διαθέτει μεγάλα αποθέματα πετρελαίου για να δελεάσει ξένους επενδυτές.
Ούτε διαθέτει κράτος δικαίου.
Επενδύσεις
Πολλοί Κουβανοαμερικανοί θα ήθελαν να επενδύσουν, αλλά μόνο όταν οι κομμουνιστές που αρπάζουν περιουσίες φύγουν.
Ωστόσο, μια γνήσια οικονομική μεταρρύθμιση θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά.
Ο Τουρισμός θα μπορούσε να αυξηθεί γρήγορα, αν οι Αμερικανοί δεν απαγορευόταν πλέον να επισκέπτονται τη χώρα.
Η γεωργική γη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί πιο παραγωγικά.
Το άνοιγμα της οικονομίας πιθανότατα θα έπρεπε να προηγηθεί της πολιτικής, κάτι που θα μπορούσε να πάρει πολύ χρόνο.
Αν η κυβέρνηση του Trump διαπραγματευτεί με αποφασιστικότητα και ευστροφία, θα μπορούσε να κάνει στους Κουβανούς μια μεγάλη χάρη.
Αν καταφύγει σε ένοπλη βία, θα μπορούσε να κάνει τα πράγματα πολύ χειρότερα.
Με λίγη τύχη, ο Trump έχει πάρει αυτό το μάθημα από το Ιράν.
www.bankingnews.gr
Στη συνέχεια πίεσε τον νέο ηγέτη της Βενεζουέλας, ο οποίος θέλει να αποφύγει να απαχθεί όπως ο προκάτοχός του, να διακόψει την παροχή φθηνού πετρελαίου προς την Κούβα.
Δεδομένου ότι το νησί υποφέρει από διακοπές ρεύματος, ο Trump προτρέπει το καθεστώς να κάνει μια συμφωνία μαζί του «πριν να είναι πολύ αργά».
Ο Trump έχει δίκιο που θέλει να αλλάξει η Κούβα. Οι ηγέτες της είναι αποτρόπαιοι.
Εδώ και σχεδόν επτά δεκαετίες έχουν φυλακίσει αντιφρονούντες και έχουν εξαθλιώσει τους συμπατριώτες τους.
Οι απλοί Κουβανοί δυσκολεύονται να αγοράσουν τρόφιμα ή φάρμακα.
Οι παρατρεχάμενοι του καθεστώτος κυριαρχούν στην κρατικά ελεγχόμενη οικονομία και ζουν πλουσιοπάροχα.
Η Κούβα αποτελεί επίσης μια (ήπια) απειλή για την αμερικανική ασφάλεια: επιτρέπει στη Ρωσία και την Κίνα να λειτουργούν σταθμούς παρακολούθησης σε απόσταση μικρότερη των 200 χιλιομέτρων από τη Φλόριντα.
Διαπραγματεύσεις στο σκοτάδι
Το εμπάργκο πετρελαίου έχει κάνει τους Κουβανούς ακόμη πιο δυστυχισμένους από πριν.
Αλλά το καθεστώς δίνει προσοχή. Διαπραγματεύεται.
Μερικοί πολιτικοί κρατούμενοι έχουν απελευθερωθεί ενώ έχουν ανακοινωθεί μια σειρά από οικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Στις 16 Μαρτίου το καθεστώς δήλωσε ότι θα επιτρέψει σε Κουβανούς που ζουν στο εξωτερικό να κατέχουν εξ ολοκλήρου επιχειρήσεις στην Κούβα.
Όμως ο Donald Trump και ο Marco Rubio, ο κουβανικής καταγωγής υπουργός Εξωτερικών του, συχνά λένε ότι θέλουν πολύ περισσότερα: τίποτα λιγότερο από αλλαγή καθεστώτος.
Εξετάζουν τις επιλογές τους. Μία είναι η στρατιωτική ισχύς. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιτήρησης πετούν πάνω από την Κούβα.
Στις 20 Μαΐου το «USS Nimitz», ένα από τα 11 αμερικανικά πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα, έφτασε στην Καραϊβική.
Την ίδια μέρα το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ απήγγειλε κατηγορίες στον Raúl Castro, τον de facto ηγέτη της Κούβας.
Ο Marco Rubio λέει ότι οι πιθανότητες ειρηνικής συμφωνίας είναι «λιγοστές» και ότι η Κούβα δεν μπορεί να διορθωθεί με το σημερινό πολιτικό σύστημα.
Ερωτηθείς αν οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν βία για να αλλάξουν το καθεστώς, είπε ότι ο Donald Trump θα κάνει «ό,τι χρειαστεί».
Χρήση βίας
Υπάρχουν εδώ αντηχήσεις της κλιμάκωσης που προηγήθηκε της βενεζουελάνικης επιχείρησης του Trump, την οποία εκείνος ισχυρίζεται με υπερβολική αυτοπεποίθηση ότι υπήρξε μεγάλη επιτυχία.
Η απειλή χρήσης βίας μπορεί να του δώσει επιπλέον διαπραγματευτικό μοχλό στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Όμως μια στρατιωτική επιχείρηση θα ήταν εξαιρετικά ριψοκίνδυνη και απίθανο να βελτιώσει τα πράγματα.
Μια ταχεία, παράνομη εισβολή με στόχο την αποκεφάλιση του καθεστώτος θα μπορούσε να πετύχει, αλλά μετά τι; Η Κούβα δεν είναι Βενεζουέλα.
Το καθεστώς της είναι πιο εδραιωμένο.
Ίσως ο Trump να μπορέσει να αντικαταστήσει τους κορυφαίους κομμουνιστές με πιο ευέλικτους ηγέτες, αλλά ακόμη και το περιορισμένο επίπεδο ελέγχου που έχει στη Βενεζουέλα θα ήταν δύσκολο να αναπαραχθεί.
Μια πλήρους κλίμακας εισβολή είναι ακόμη λιγότερο ελκυστική.
Η Αμερική θα μπορούσε να συντρίψει τον στρατό της Κούβας, αλλά θα μπορούσε να οικοδομήσει μια καλύτερη Κούβα;
Το ιστορικό της στην οικοδόμηση κρατών απέναντι σε ανταρτικές εξεγέρσεις σε άλλες χώρες είναι φτωχό.
Λίγοι Κουβανοί έχουν μνήμη ελευθερίας.
Οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής της δημοκρατίας με τη βία θα ήταν αργή, επίπονη και πιθανότατα καταδικασμένη.
Αν όχι βία, τότε τι; Η Αμερική θα μπορούσε να παρατείνει τον αποκλεισμό πετρελαίου, προκαλώντας περισσότερη πείνα και διακοπές ρεύματος, ελπίζοντας ότι οι απελπισμένοι Κουβανοί θα στραφούν εναντίον των ηγετών τους.
Όμως δεν υπάρχει οργανωμένη πολιτική αντιπολίτευση.
Τόσο πολλοί νέοι έχουν φύγει ώστε η Κούβα έχει γίνει η πιο γερασμένη χώρα της Αμερικής.
Μέχρι τώρα, οι περισσότερες διαμαρτυρίες έχουν περιοριστεί στο χτύπημα κατσαρολών σε δημόσιους χώρους.
Αυτό αφήνει την λιγότερο κακή επιλογή: την πίεση για μια σταδιακή μετάβαση. Ορισμένα στοιχεία μιας πιθανής συμφωνίας έχουν δημοσιοποιηθεί.
Η Αμερική θα επέτρεπε τη ροή περισσότερου πετρελαίου και θα παρείχε 100 εκατ. δολάρια σε ανθρωπιστική βοήθεια για την Καθολική Εκκλησία και ΜΚΟ ώστε να τη διανείμουν, παρακάμπτοντας το διεφθαρμένο επιχειρηματικό δίκτυο του κουβανικού στρατού.
Θα παρείχε επίσης δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο, μέσω δορυφόρου, για κάθε Κουβανό.
Αυτό θα ήταν καλό από μόνο του και ίσως βοηθούσε να δημιουργηθεί χώρος για την εμφάνιση πολιτικής αντιπολίτευσης.
Από την πλευρά του, το καθεστώς θα απαιτούνταν να απελευθερώσει περισσότερους κρατούμενους, να χαλαρώσει την καταστολή και να ανοίξει την Κούβα σε ιδιωτικές επενδύσεις.
Ακόμη και αν οι ηγέτες της Κούβας συμφωνούσαν σε μια τέτοια συμφωνία, τεράστιες προκλήσεις θα παρέμεναν.
Η Κούβα είναι πολύ φτωχότερη από τη Βενεζουέλα και δεν διαθέτει μεγάλα αποθέματα πετρελαίου για να δελεάσει ξένους επενδυτές.
Ούτε διαθέτει κράτος δικαίου.
Επενδύσεις
Πολλοί Κουβανοαμερικανοί θα ήθελαν να επενδύσουν, αλλά μόνο όταν οι κομμουνιστές που αρπάζουν περιουσίες φύγουν.
Ωστόσο, μια γνήσια οικονομική μεταρρύθμιση θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά.
Ο Τουρισμός θα μπορούσε να αυξηθεί γρήγορα, αν οι Αμερικανοί δεν απαγορευόταν πλέον να επισκέπτονται τη χώρα.
Η γεωργική γη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί πιο παραγωγικά.
Το άνοιγμα της οικονομίας πιθανότατα θα έπρεπε να προηγηθεί της πολιτικής, κάτι που θα μπορούσε να πάρει πολύ χρόνο.
Αν η κυβέρνηση του Trump διαπραγματευτεί με αποφασιστικότητα και ευστροφία, θα μπορούσε να κάνει στους Κουβανούς μια μεγάλη χάρη.
Αν καταφύγει σε ένοπλη βία, θα μπορούσε να κάνει τα πράγματα πολύ χειρότερα.
Με λίγη τύχη, ο Trump έχει πάρει αυτό το μάθημα από το Ιράν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών