Η στρατηγική ψυχραιμία της Τεχεράνης απέναντι στις τακτικές «ήξεις - αφήξεις» του Donald Trump, μαρτυρά πως διαπραγματεύεται από θέση ισχύος, παρότι ο Αμερικανός πρόεδρος σε δηλώσεις του στο Fox News, προσπάθησε να υποβαθμίσει την ανάγκη για άμεση συμφωνία, ισχυριζόμενος ότι η Ουάσιγκτον παίρνει αυτό που θέλει «αργά αλλά σταθερά».
(upd 8) Σε μια κρίσιμη καμπή για τη γεωπολιτική ισορροπία στη Μέση Ανατολή, το Ιράν αποδεικνύει για ακόμη μια φορά τη διπλωματική του ωριμότητα και τη σταθερή του προσήλωση στην προάσπιση των εθνικών του συμφερόντων.
Παρά τις πολυετείς πιέσεις και τις μονομερείς κυρώσεις, η Ισλαμική Δημοκρατία προσέρχεται στις έμμεσες διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες από θέση ισχύος, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να υποκύψει σε βιαστικές λύσεις που δεν εγγυώνται το μέλλον του ιρανικού λαού.
Η ηγεσία της χώρας εκτιμά ότι έχει εδραιώσει την αποτρεπτική της ισχύ, ενώ ο ναύαρχος Habibollah Sayyari προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε νέα εχθρική ενέργεια θα λάβει απάντηση ισχυρότερη από κάθε προηγούμενη.
Η νέα αναθεωρημένη πρόταση που έφτασε στην Τεχεράνη μέσω διπλωματικών διαύλων αποτελεί αναγνώριση, εκ μέρους της Ουάσιγκτον, της ανάγκης για έναν ρεαλιστικό συμβιβασμό με την περιφερειακή υπερδύναμη.
Το νέο αναθεωρημένο σχέδιο: Τερματισμός του πολέμου με αντάλλαγμα το άνοιγμα των Στενών του Hormuz.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις της αμερικανικής εφημερίδας New York Times, οι ΗΠΑ απέστειλαν ένα αναθεωρημένο κείμενο στην Τεχεράνη για τελική εξέταση.
Tο προσχέδιο αυτό, το οποίο οριστικοποιήθηκε με τη μεσολάβηση τρίτων χωρών –με κυριότερο τον διαμεσολαβητικό ρόλο του Πακιστάν–, εστιάζει σε μια αμοιβαία επωφελή φόρμουλα για την άμεση εκτόνωση της έντασης.
Το προτεινόμενο σχέδιο προβλέπει τον τερματισμό των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή με αντάλλαγμα τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας και το πλήρες άνοιγμα των Στενών του Hormuz, της θαλάσσιας διόδου στρατηγικής σημασίας την οποία η Τεχεράνη ελέγχει απόλυτα.
Προκειμένου μάλιστα να προχωρήσει η διαδικασία με ταχύτερους ρυθμούς, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να μεταθέσουν την επίλυση των πιο σύνθετων και απαιτητικών ζητημάτων, όπως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, σε επόμενους γύρους διαπραγματεύσεων, εστιάζοντας τώρα στην επίτευξη μιας πρώτης, στέρεης συμφωνίας κατανόησης.
Η στρατηγική ψυχραιμία της Τεχεράνης απέναντι στις τακτικές «ήξεις - αφήξεις» του Donald Trump
Από την πλευρά του, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump, αντιμετωπίζοντας τη νέα πραγματικότητα, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump υποχρεώθηκε να επιλέξει τη διπλωματική οδό.
Σε συνέντευξή του στο Fox News αναγνώρισε ότι οι δύο πλευρές είναι κοντά σε συμφωνία, πλέκοντας μάλιστα το εγκώμιο των Ιρανών διαπραγματευτών και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, ενώ προσπάθησε να υποβαθμίσει την ανάγκη για άμεση συμφωνία, ισχυριζόμενος ότι η Ουάσιγκτον παίρνει αυτό που θέλει «αργά αλλά σταθερά».
Ωστόσο, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν ότι ο Donald Trump συγκάλεσε εκτάкτως τη διευθυντική ομάδα στο Situation Room του Λευκού Οίκου για να ζητήσει εσπευσμένα αρκετές τροποποιήσεις στην προκαταρκτική συμφωνία, γεγονός που προδίδει την αγωνία της αμερικανικής πλευράς να βρεθεί διέξοδος μπροστά στην ιρανική αποφασιστικότητα.
Η απάντηση των Ιρανών αξιωματούχων ήταν άμεση: η Τεχεράνη δεν βιάζεται.
Οποιοδήποτε έγγραφο υπογραφεί πρέπει πρώτα να διασφαλίζει απαρέγκλιτα τα κυρίαρχα δικαιώματα της χώρας.
Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί και την επίλυση πολλών δευτερευόντων ζητημάτων, το Ιράν παραμένει ανυποχώρητο στα μεγάλα «ακανθώδη» σημεία, τα οποία είναι αμιγώς οικονομικής φύσεως και αποτελούν αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα του ιρανικού έθνους.
Ενώ όσον αφορά στο πυρηνικό του πρόγραμμα, δεν επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικών όπλων, αλλά αρνείται να παραιτηθεί από το δικαίωμα στην ειρηνική πυρηνική τεχνολογία.
Τα 3 οικονομικά προαπαιτούμενα του Ιράν
Για να υπάρξει οριστική συμφωνία, η Τεχεράνη έχει θέσει στο τραπέζι τρία βασικά αιτήματα, απαιτώντας την αποκατάσταση της οικονομικής δικαιοσύνης:
- Αποδέσμευση των ιρανικών περιουσιακών στοιχείων:
Το Ιράν απαιτεί την άμεση επιστροφή των δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουν δεσμευτεί παράνομα σε αμερικανικές και διεθνείς τράπεζες.
- Ταμείο ανασυγκρότησης:
Η ιρανική πλευρά ζητά τη δημιουργία ενός ειδικού χρηματοδοτικού ταμείου για την ανοικοδόμηση και την ενίσχυση των υποδομών της, ως απαραίτητη αντισταθμιστική εισφορά.
- Εξαίρεση από το εμπάργκο ενέργειας:
Η Τεχεράνη ξεκαθαρίζει ότι πρέπει να εξαιρεθεί πλήρως από τις παράνομες απαγορεύσεις πώλησης του πετρελαίου και των πετροχημικών της προϊόντων, αποκαθιστώντας το δικαίωμά της στο ελεύθερο διεθνές εμπόριο.
Με μια στιβαρή διπλωματική στρατηγική και ακλόνητη ψυχραιμία, το Ιράν ξεκαθαρίζει προς την Ουάσιγκτον ότι ο μόνος δρόμος για τη σταθερότητα περνάει αποκλειστικά μέσα από τον αμοιβαίο σεβασμό της κυριαρχίας του και την πλήρη ικανοποίηση των δίκαιων οικονομικών του αιτημάτων.
Οι άξονες του προσχεδίου της συμφωνίας (MOU)
Το προτεινόμενο πλαίσιο, το οποίο εξετάζεται να έχει τη μορφή ενός άτυπου Μνημονίου Συνεργασίας (MOU), αναμένεται να εξελιχθεί σε τρία στάδια:
Παράταση της εκεχειρίας:
Προβλέπεται επέκταση της κατάπαυσης του πυρός για 60 ημέρες.
Στενά του Hormuz:
Το Ιράν θα αναλάβει να καθαρίσει τα στενά από τις νάρκες που έχει ποντίσει και να επιτρέψει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα χωρίς την επιβολή διοδίων στα εμπορικά πλοία.
Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλαν στα μέσα Απριλίου, επιτρέποντας στο Ιράν να πουλάει ελεύθερα το πετρέλαιό του.
Έλεγχος ναυσιπλοΐας:
Σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα (όπως το πρακτορείο Tasnim), η Τεχεράνη επιμένει ότι τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν υπό τον δικό της κυρίαρχο έλεγχο και σε αυτό είναι ανυποχώρητη.
Το προσχέδιο φέρεται να δίνει στο Ιράν την εξουσία να ζητά λεπτομερή στοιχεία για τα φορτία και τους προορισμούς των πλοίων ώστε να εγκρίνει την εμπορική τους διέλευση.
Τα μεγάλα «αγκάθια» της διαπραγμάτευσης
Tρία είναι τα μεγάλα αγκάθια της διαπραγμάτευσης
- Δέσμευση περιουσιακών στοιχείων (Frozen Assets):
Το Ιράν απαιτεί την άμεση αποδέσμευση 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων από ιρανικά κεφάλαια που είναι «παγωμένα» σε ξένες τράπεζες ως πρώτο βήμα, και τη μεταφορά επιπλέον 12 δισεκατομμυρίων εντός 60 ημερών από την υπογραφή. Το Ιράν ξεκαθαρίζει ότι δεν θα δεχτεί καμία συμφωνία χωρίς εγγυημένο μηχανισμό πρόσβασης σε αυτά τα χρήματα.
Το Πυρηνικό Πρόγραμμα:
Ενώ αμερικανικές πηγές (όπως οι New York Times) ανέφεραν ότι μια βασική επιδίωξη είναι η δέσμευση του Ιράν να παραδώσει το απόθεμα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του, ανώτατες ιρανικές πηγές δήλωσαν στο Reuters και το Al Jazeera ότι το πυρηνικό ζήτημα δεν αποτελεί μέρος αυτής της προκαταρκτικής συμφωνίας.
Το Ιράν επιδιώκει να μεταθέσει τις πυρηνικές συνομιλίες για αργότερα, αφού πρώτα εξασφαλίσει την άρση των στρατιωτικών και οικονομικών πιέσεων.
Το μέτωπο του Λιβάνου:
Το Ιράν ζητά η συμφωνία να τερματίσει τον πόλεμο «σε όλα τα μέτωπα», συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου και της Hezbollah.
Αντίθετα, οι ΗΠΑ επιμένουν να στηρίζουν τις επιχειρήσεις του Ισραήλ εκεί, γεγονός που περιπλέκει την κατάσταση.
Οι αναλυτές διεθνώς εκτιμούν ότι το Ιράν θεωρεί πως διαπραγματεύεται από θέση ισχύος και προσπαθεί να αποκομίσει άμεσα οικονομικά οφέλη, ενώ η Ουάσιγκτον επιδιώκει μια πιο μακροπρόθεσμη σταθεροποίηση της περιοχής χωρίς όμως να δώσει στο Ιράν «ανοιχτό δρόμο» προς την απόκτηση πυρηνικού όπλου.
Mahmoud Vaezi (Πρώην υπουργός Επικοινωνιών): Έχουμε το πάνω χέρι στις διαπραγματεύεσεις ειρήνης, να γιατί απέτυχαν τα σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν
Σε μια αποκλειστική και ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξη στο Πρακτορείο Ειδήσεων Tasnim, ο Ιρανός διπλωμάτης και πολιτικός, Mahmoud Vaezi —πρώην επικεφαλής του γραφείου του Προέδρου και πρώην Υπουργός Επικοινωνιών— εξήγησε με σαφήνεια πώς η Τεχεράνη κατάφερε να εξουδετερώσει τα σχέδια των ΗΠΑ, Ισραήλ, να έχει αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις, ανατρέποντας όλες τις δυτικές προβλέψεις και να φέρει την επιστροφή των ΗΠΑ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όχι από ευγένεια, αλλά ως αποτέλεσμα της στρατιωτικής και πολιτικής αποτυχίας ενός πολέμου που σχεδιάστηκε για να γονατίσει το Ιράν, αλλά τελικά απέδειξε την ακλόνητη υπεροχή της Τεχεράνης στην περιοχή.
Σύμφωνα με τον Vaezi, ο λεγόμενος «Πόλεμος του Ραμαζανιού» δεν ήταν μια τυχαία ή μεμονωμένη στρατιωτική σύγκρουση.
Αντίθετα, αποτέλεσε τη συμπύκνωση και την κορύφωση όλων των προηγούμενων σχεδίων, συνομωσιών και στρατηγικών που είχαν εκπονήσει οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Δύση και το σιωνιστικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Ο αντικειμενικός σκοπός της ενορχηστρωμένης αυτής επίθεσης ήταν πολύ ευρύτερος από μια απλή στρατιωτική νίκη ή την αποδυνάμωση των υποδομών της χώρας.
Ο τελικός και απώτερος στόχος του εχθρού ήταν ο πλήρης διαμελισμός και η διάλυση του Ιράν, προκειμένου να εξαλειφθεί η χώρα ως αυτόνομος γεωπολιτικός πόλος και να λεηλατηθούν οι πλούσιοι ενεργειακοί της πόροι.
Το τριπλό λάθος στους υπολογισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ
Αναλύοντας τους λόγους για τους οποίους η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ απέτυχαν παταγωδώς να κερδίσουν αυτόν τον πόλεμο, ο Vaezi επεσήμανε ότι οι δυτικοί σχεδιαστές έπεσαν θύματα των δικών τους λανθασμένων εκτιμήσεων.
Όπως τόνισε, όλοι οι υπολογισμοί του εχθρού αποδείχθηκαν ολοκληρωτικά εσφαλμένοι σε τρία κρίσιμα μέτωπα:
Οι υπολογισμοί για τον ιρανικό λαό:
Η Δύση πίστευε ότι η οικονομική πίεση και οι ψυχολογικές επιχειρήσεις θα είχαν λυγίσει το φρόνημα των πολιτών, στρέφοντάς τους κατά του κράτους. Η πραγματικότητα όμως απέδειξε ότι ο ιρανικός λαός επέδειξε ακλόνητη ανθεκτικότητα, εθνική συνοχή και στρατηγική υπομονή, στηρίζοντας τη χώρα του μπροστά στην εξωτερική απειλή.
Οι υπολογισμοί για τους αξιωματούχους και την ηγεσία:
Οι εχθροί του Ιράν προσδοκούσαν πολιτική παράλυση, διασπάσεις και έλλειψη αποφασιστικότητας εντός των κυβερνητικών και κρατικών δομών. Αντίθετα, η πολιτική ηγεσία λειτούργησε με απόλυτη ψυχραιμία, ενότητα και στρατηγική διορατικότητα, κατευθύνοντας με ακρίβεια τις διπλωματικές και αμυντικές κινήσεις.
Οι υπολογισμοί για τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις:
Το μεγαλύτερο σφάλμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ ήταν η υποτίμηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και της αποτρεπτικής ισχύος του Ιράν. Οι ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας, εφαρμόζοντας προηγμένες τακτικές ασύμμετρου πολέμου και αξιοποιώντας εγχώρια τεχνολογία αιχμής, κατάφεραν καίρια πλήγματα και επέβαλαν ένα απαγορευτικό κόστος στους επιτιθέμενους.
Το Ιράν αποκτά πρόσβαση σε 12 δισεκατομμύρια δολάρια
Οσον αφορά στο οικονομικό σκέλος, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ουάσιγκτον προτίθεται να αποδεσμεύσει έως και 12 δισεκατομμύρια δολάρια από ιρανικά κεφάλαια που παραμένουν δεσμευμένα στο εξωτερικό, παρέχοντας στην Τεχεράνη πλήρη πρόσβαση στα συγκεκριμένα κεφάλαια μέσα σε διάστημα 60 ημερών.
Ωστόσο, το πλαίσιο της συμφωνίας του Islamabad δεν θεωρείται ακόμη οριστικό.
Η ιρανική πλευρά ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμία ουσιαστική ενέργεια χωρίς προηγούμενη «απτή επαλήθευση» των αμερικανικών δεσμεύσεων.
Εφόσον επιτευχθεί τελική συμφωνία εντός των επόμενων δύο μηνών, πληροφορίες αναφέρουν ότι θα επιδιωχθεί η επικύρωσή της μέσω δεσμευτικού ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, θα πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές συμφωνίες των τελευταίων ετών στη Μέση Ανατολή, με άμεσες επιπτώσεις στην ασφάλεια, τη ναυσιπλοΐα και την ενεργειακή αγορά της περιοχής.
Χτύπημα του Ιράν σε βάση των ΗΠΑ στο Κουβέιτ.
Νωρίτερα αίσθηση προκαλεί η πυραυλική επίθεση εναντίον αμερικανικής βάσης στο Κουβέιτ, η οποία, σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται αμερικανικές πηγές, είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό πέντε Αμερικανών στρατιωτικών και την καταστροφή ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους MQ-9 Reaper αξίας περίπου 30 εκατομμυρίων δολαρίων.
Πληροφορίες που επικαλείται το Bloomberg αναφέρουν ότι βαλλιστικός πύραυλος Fateh-110 με στόχο την αεροπορική βάση Ali Al Salem αναχαιτίστηκε, ωστόσο τμήματά του έπληξαν την εγκατάσταση, προκαλώντας τραυματισμούς και ζημιές σε κρίσιμες υποδομές.
Ανεξάρτητα από το ακριβές μέγεθος των απωλειών, το μήνυμα που εξέπεμψε η επίθεση ήταν σαφές: ακόμη και οι πλέον προστατευμένες αμερικανικές εγκαταστάσεις στην περιοχή δεν θεωρούνται πλέον απρόσβλητες.
Η σημασία του περιστατικού δεν βρίσκεται μόνο στους τραυματισμούς ή στις υλικές ζημιές.
Το ουσιαστικότερο στοιχείο είναι ότι το Ιράν κατάφερε να αποδείξει πως διαθέτει την ικανότητα να απειλεί άμεσα το δίκτυο βάσεων πάνω στο οποίο στηρίζεται η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή.
Για δεκαετίες, η αμερικανική στρατηγική βασιζόταν στην παραδοχή ότι οι βάσεις στον Περσικό Κόλπο λειτουργούν ως ασφαλή ορμητήρια προβολής ισχύος.
Η νέα πραγματικότητα δείχνει ότι κάθε κλιμάκωση μπορεί να συνοδεύεται από σημαντικό κόστος σε προσωπικό, εξοπλισμό και πολιτικό κύρος.
Το IRGC κατέρριψε αμερικανικό drone MQ-1 Predator πάνω από τον Περσικό Κόλπο
Οι μονάδες αεράμυνας του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) εντόπισαν και κατέρριψαν επιτυχώς ένα αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) τύπου MQ-1 Predator του αμερικανικού στρατού, λίγο μετά την παραβίαση του ιρανικού εναέριου χώρου πάνω από τον Περσικό Κόλπο, νωρίς το πρωί της Κυριακής 31/5
Το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του IRGC ανακοίνωσε σε δήλωσή του ότι το αεροσκάφος πολλαπλών αποστολών και μεγάλης αυτονομίας αναχαιτίστηκε και καταστράφηκε καθώς εισήλθε στον ιρανικό αέρα.
Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος εντοπίστηκε αμέσως από τα συστήματα αεράμυνας του IRGC και στοχοποιήθηκε από προηγμένους πυραύλους επιφανείας-αέρος προτού προλάβει να προβεί σε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια.
Το IRGC τόνισε επίσης ότι ο ιρανικός εναέριος χώρος πάνω από τα χωρικά ύδατα της χώρας βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο των μονάδων αεράμυνας του, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε παραβίαση θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστική απάντηση. Η εξέλιξη αυτή σημειώθηκε μια ημέρα μετά την αναχαίτιση και επιτυχή καταστροφή ενός εχθρικού drone τύπου Orbiter από τις μονάδες αεράμυνας του Στρατού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στους αιθέρες πάνω από το νησί Κεσμ (Qeshm).
Προειδοποίηση του Ιράν προς τους εχθρούς του ενάντια σε «οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια»
Ανώτερος διοικητής του ιρανικού στρατού απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τους αντιπάλους της χώρας του, τονίζοντας ότι οποιοδήποτε νέο σφάλμα ή επιθετική ενέργεια εναντίον του Ιράν θα αντιμετωπιστεί με μια απάντηση πολύ πιο συντριπτική και ισχυρή από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν.
«Ο εχθρός πρέπει να γνωρίζει ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον των εδαφών της χώρας θα αντιμετωπιστεί με μια απάντηση ακόμη πιο ισχυρή από πριν», δήλωσε χαρακτηριστικά ο υποναύαρχος Habibollah Sayyari, συντονιστής υπαρχηγός του στρατού, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δίκτυο Press TV.
«Σήμερα, ο στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας στέκεται σταθερά και αποφασιστικά απέναντι σε οποιαδήποτε εχθρική κίνηση», πρόσθεσε ο διοικητής.
Ο Sayyari υπογράμμισε ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων του στρατού ξηράς, της αεροπορίας και του ναυτικού, είναι πλήρως εξοπλισμένες με τα πλέον προηγμένα αμυντικά συστήματα και τεχνολογίες αιχμής, έτοιμες να ανατρέψουν κάθε εχθρικό σχεδιασμό.
Η αποκωδικοποίηση της αμερικανικής τακτικής
Η Ουάσιγκτον καταφεύγει σε μια εκτεταμένη ψυχολογική επιχείρηση προκειμένου να κρύψει το στρατηγικό της αδιέξοδο, και την ήττα της, την ίδια στιγμή που η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, επιδεικνύοντας αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, έχει μετατρέψα την εναντίον της επιθετικότητα σε ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, ελέγχοντας πλήρως τους όρους του παιχνιδιού.
Η επιλογή του χρόνου των δηλώσεων του Donald Trump δεν είναι τυχαία, αλλά αποτελεί μέρος μιας καλά σχεδιασμένης οικονομικής και ψυχολογικής χειραγώγησης.
Χειραγώγηση των ενεργειακών αγορών...
Εκτοξεύοντας αισιόδοξα μηνύματα για ειρήνευση, η Ουάσιγκτον επιχειρεί να συγκρατήσει τη μεταβλητότητα των τιμών του πετρελαίου και των ασφαλίστρων ναυσιπλοΐας στα Στενά του Hormuz.
Αυτό αποτρέπει έναν πανικό που θα έπληττε την αμερικανική οικονομία και ταυτόχρονα αγοράζει ένα «παράθυρο» 48 ωρών για στρατιωτικές αναδιατάξεις χωρίς άμεσο οικονομικό κόστος.
Η παγίδα του τετελεσμένου γεγονότος...
Παρουσιάζοντας μονομερώς μια «συμφωνία» από το βήμα του Λευκού Οίκου, ο Trump προσπαθεί να δημιουργήσει ένα πολιτικό τετελεσμένο, ελπίζοντας ότι η Τεχεράνη θα λυγίσει υπό το βάρος της διεθνούς πίεσης. Πρόκειται για μια πλήρη παρερμηνεία της ιρανικής στρατηγικής κουλτούρας, η οποία έχει αποδείξει ότι δεν κάμπτεται από εκβιασμούς.
Εσωτερική κατανάλωση και παραπλάνηση...
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ανάγκη να παρουσιάσει μια εικόνα νίκης στο εσωτερικό του ακροατήριο μετά από έναν πόλεμο που απέτυχε να εκπληρώσει τους στόχους του. Παράλληλα, η υπερβολική καλλιέργεια αισιοδοξίας μπορεί να αποτελεί τακτική παραπλάνησης για τη μείωση της επαγρύπνησης του Ιράν, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια νέα φάση στοχευμένων επιθέσεων.
Ακόμα και η χρήση της λέξης «τέλη» (fees) από τον Trump για τις χρεώσεις που επιβάλλει το Ιράν στα Στενά, αποτελεί μια έμμεση, κωδικοποιημένη αναγνώριση εκ μέρους των ΗΠΑ της νόμιμης κυριαρχίας και του ελέγχου που ασκεί η Τεχεράνη στη θαλάσσια αυτή δίοδο.
Η πραγματικότητα στο πεδίο: Το Ιράν σε θέση ισχύος
Η Ουάσιγκτον εισήλθε στη σύγκρουση με στόχο την αλλαγή καθεστώτος, τον διαμελισμό του Ιράν και την πλήρη καταστροφή των πυρηνικών και αμυντικών του υποδομών.Κανένας από αυτούς τους στόχους δεν επετεύχθη, χάρη στην ετοιμότητα των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων και τη στιβαρή αποτρεπτική τους ισχύ.
Στο πολιτικό και στρατιωτικό πεδίο, οι προσπάθειες των ΗΠΑ να σχηματίσουν διεθνή συνασπισμό ή να περάσουν ψηφίσματα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για το βίαιο άνοιγμα των Στενών του Hormuz απέτυχαν παταγωδώς. Η ασύμμετρη ναυτική στρατηγική του Ιράν μετέτρεψε την τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ σε μειονέκτημα στα στενά γεωγραφικά όρια του Κόλπου.
Η συνεχής υποχώρηση του Trump από τα τελεσίγραφα που ο ίδιος θέτει, αποδεικνύει ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει πλέον βιώσιμη στρατιωτική επιλογή και αναγκάζεται να προσέλθει σε μια διπλωματία όπου τους όρους υπαγορεύει η Τεχεράνη.
Η σύγκριση των αρχικών προαπαιτούμενων των ΗΠΑ με το τρέχον προσχέδιο της συμφωνίας αποτυπώνει το μέγεθος της αμερικανικής υποχώρησης:
Η αρχική αμερικανική απαίτηση για αυστηρούς περιορισμούς στο βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων και drones έχει απαλειφθεί πλήρως από το κείμενο.
Η απαίτηση να διακόψει το Ιράν τη στήριξή του προς τη Χεζμπολάχ και τις συμμαχικές δυνάμεις κατέρρευσε. Αντίθετα, η Τεχεράνη επέβαλε ως δεσμευτικό όρο τον τερματισμό των εχθροπραξιών σε όλα τα περιφερειακά μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
Οι ΗΠΑ υπαναχώρησαν από τη θέση ότι η αποδόμηση του πυρηνικού προγράμματος πρέπει να προηγηθεί του τέλους του πολέμου. Πλέον συμφωνείται ο άμεσος τερματισμός του πολέμου, με τις πυρηνικές συνομιλίες να μετατίθενται για ξεχωριστό, μεταγενέστερο στάδιο.
Η κόκκινη γραμμή της Ουάσιγκτον για μεταφορά του ιρανικού εμπλουτισμένου ουρανίου σε αμερικανικό έδαφος προς καταστροφή έχει αντικατασταθεί από μια αόριστη αναφορά για τον καθορισμό της τύχης του εντός του Ιράν και υπό ιρανική επίβλεψη.
Η απαίτηση για άνευ όρων άνοιγμα των Στενών χωρίς ιρανική ανάμειξη έδωσε τη θέση της στη ρητή αναγνώριση των «ιρανικών διευθετήσεων» και του δικαιώματος της Τεχεράνης να ρυθμίζει τη ναυσιπλοΐα και να εισπράττει τέλη.
Το τίμημα της αμερικανικής αποτυχίας
Μια τελική συμφωνία δεν θα αποτελεί θρίαμβο της Ουάσιγκτον, αλλά τη νομική αποτύπωση του τέλους της μονοπολικής αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή.
Οι δεσμεύσεις που αναγκάζεται να αποδεχθεί η αμερικανική πλευρά περιλαμβάνουν:
- Την άμεση άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή γύρω από το Ιράν.
- Την πλήρη αποδέσμευση όλων των ιρανικών περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό.
- Την κατάργηση όλων των αντι-ιρανικών ψηφισμάτων και των κυρώσεων στους τομείς του πετρελαίου, των πετροχημικών και των μεταφορών.
- Τη δέσμευση για την καταβολή περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων ως αποζημίωση για τις πολεμικές καταστροφές και την ανοικοδόμηση.
- Τη ρητή δέσμευση για μη ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν και τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Λιβάνου και της Χεζμπολάχ.
- Την επίσημη αναγνώριση του ονόματος «Περσικός Κόλπος» στο τελικό κείμενο και σε σχετικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η μετάβαση του Ιράν από μια στάση παθητικής αντίστασης σε μια στρατηγική ενεργού διαμόρφωσης της ατζέντας αποδεικνύει ότι η Τεχεράνη δεν αντιδρά απλώς στις αμερικανικές προτάσεις, αλλά καθορίζει την αλληλουχία, τους όρους και τη διασύνδεση μεταξύ της στρατιωτικής αποκλιμάκωσης και της άρσης των κυρώσεων, αναγκάζοντας μια υποτιθέμενη υπερδύναμη να υποταχθεί στους όρους της.
www.bankingnews.gr
Παρά τις πολυετείς πιέσεις και τις μονομερείς κυρώσεις, η Ισλαμική Δημοκρατία προσέρχεται στις έμμεσες διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες από θέση ισχύος, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να υποκύψει σε βιαστικές λύσεις που δεν εγγυώνται το μέλλον του ιρανικού λαού.
Η ηγεσία της χώρας εκτιμά ότι έχει εδραιώσει την αποτρεπτική της ισχύ, ενώ ο ναύαρχος Habibollah Sayyari προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε νέα εχθρική ενέργεια θα λάβει απάντηση ισχυρότερη από κάθε προηγούμενη.
Η νέα αναθεωρημένη πρόταση που έφτασε στην Τεχεράνη μέσω διπλωματικών διαύλων αποτελεί αναγνώριση, εκ μέρους της Ουάσιγκτον, της ανάγκης για έναν ρεαλιστικό συμβιβασμό με την περιφερειακή υπερδύναμη.
Το νέο αναθεωρημένο σχέδιο: Τερματισμός του πολέμου με αντάλλαγμα το άνοιγμα των Στενών του Hormuz.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις της αμερικανικής εφημερίδας New York Times, οι ΗΠΑ απέστειλαν ένα αναθεωρημένο κείμενο στην Τεχεράνη για τελική εξέταση.
Tο προσχέδιο αυτό, το οποίο οριστικοποιήθηκε με τη μεσολάβηση τρίτων χωρών –με κυριότερο τον διαμεσολαβητικό ρόλο του Πακιστάν–, εστιάζει σε μια αμοιβαία επωφελή φόρμουλα για την άμεση εκτόνωση της έντασης.
Το προτεινόμενο σχέδιο προβλέπει τον τερματισμό των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή με αντάλλαγμα τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας και το πλήρες άνοιγμα των Στενών του Hormuz, της θαλάσσιας διόδου στρατηγικής σημασίας την οποία η Τεχεράνη ελέγχει απόλυτα.
Προκειμένου μάλιστα να προχωρήσει η διαδικασία με ταχύτερους ρυθμούς, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να μεταθέσουν την επίλυση των πιο σύνθετων και απαιτητικών ζητημάτων, όπως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, σε επόμενους γύρους διαπραγματεύσεων, εστιάζοντας τώρα στην επίτευξη μιας πρώτης, στέρεης συμφωνίας κατανόησης.
Η στρατηγική ψυχραιμία της Τεχεράνης απέναντι στις τακτικές «ήξεις - αφήξεις» του Donald Trump
Από την πλευρά του, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump, αντιμετωπίζοντας τη νέα πραγματικότητα, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump υποχρεώθηκε να επιλέξει τη διπλωματική οδό.
Σε συνέντευξή του στο Fox News αναγνώρισε ότι οι δύο πλευρές είναι κοντά σε συμφωνία, πλέκοντας μάλιστα το εγκώμιο των Ιρανών διαπραγματευτών και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, ενώ προσπάθησε να υποβαθμίσει την ανάγκη για άμεση συμφωνία, ισχυριζόμενος ότι η Ουάσιγκτον παίρνει αυτό που θέλει «αργά αλλά σταθερά».
Ωστόσο, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν ότι ο Donald Trump συγκάλεσε εκτάкτως τη διευθυντική ομάδα στο Situation Room του Λευκού Οίκου για να ζητήσει εσπευσμένα αρκετές τροποποιήσεις στην προκαταρκτική συμφωνία, γεγονός που προδίδει την αγωνία της αμερικανικής πλευράς να βρεθεί διέξοδος μπροστά στην ιρανική αποφασιστικότητα.
Η απάντηση των Ιρανών αξιωματούχων ήταν άμεση: η Τεχεράνη δεν βιάζεται.
Οποιοδήποτε έγγραφο υπογραφεί πρέπει πρώτα να διασφαλίζει απαρέγκλιτα τα κυρίαρχα δικαιώματα της χώρας.
Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί και την επίλυση πολλών δευτερευόντων ζητημάτων, το Ιράν παραμένει ανυποχώρητο στα μεγάλα «ακανθώδη» σημεία, τα οποία είναι αμιγώς οικονομικής φύσεως και αποτελούν αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα του ιρανικού έθνους.
Ενώ όσον αφορά στο πυρηνικό του πρόγραμμα, δεν επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικών όπλων, αλλά αρνείται να παραιτηθεί από το δικαίωμα στην ειρηνική πυρηνική τεχνολογία.
Τα 3 οικονομικά προαπαιτούμενα του Ιράν
Για να υπάρξει οριστική συμφωνία, η Τεχεράνη έχει θέσει στο τραπέζι τρία βασικά αιτήματα, απαιτώντας την αποκατάσταση της οικονομικής δικαιοσύνης:
- Αποδέσμευση των ιρανικών περιουσιακών στοιχείων:
Το Ιράν απαιτεί την άμεση επιστροφή των δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουν δεσμευτεί παράνομα σε αμερικανικές και διεθνείς τράπεζες.
- Ταμείο ανασυγκρότησης:
Η ιρανική πλευρά ζητά τη δημιουργία ενός ειδικού χρηματοδοτικού ταμείου για την ανοικοδόμηση και την ενίσχυση των υποδομών της, ως απαραίτητη αντισταθμιστική εισφορά.
- Εξαίρεση από το εμπάργκο ενέργειας:
Η Τεχεράνη ξεκαθαρίζει ότι πρέπει να εξαιρεθεί πλήρως από τις παράνομες απαγορεύσεις πώλησης του πετρελαίου και των πετροχημικών της προϊόντων, αποκαθιστώντας το δικαίωμά της στο ελεύθερο διεθνές εμπόριο.
Με μια στιβαρή διπλωματική στρατηγική και ακλόνητη ψυχραιμία, το Ιράν ξεκαθαρίζει προς την Ουάσιγκτον ότι ο μόνος δρόμος για τη σταθερότητα περνάει αποκλειστικά μέσα από τον αμοιβαίο σεβασμό της κυριαρχίας του και την πλήρη ικανοποίηση των δίκαιων οικονομικών του αιτημάτων.
Οι άξονες του προσχεδίου της συμφωνίας (MOU)
Το προτεινόμενο πλαίσιο, το οποίο εξετάζεται να έχει τη μορφή ενός άτυπου Μνημονίου Συνεργασίας (MOU), αναμένεται να εξελιχθεί σε τρία στάδια:
Παράταση της εκεχειρίας:
Προβλέπεται επέκταση της κατάπαυσης του πυρός για 60 ημέρες.
Στενά του Hormuz:
Το Ιράν θα αναλάβει να καθαρίσει τα στενά από τις νάρκες που έχει ποντίσει και να επιτρέψει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα χωρίς την επιβολή διοδίων στα εμπορικά πλοία.
Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλαν στα μέσα Απριλίου, επιτρέποντας στο Ιράν να πουλάει ελεύθερα το πετρέλαιό του.
Έλεγχος ναυσιπλοΐας:
Σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα (όπως το πρακτορείο Tasnim), η Τεχεράνη επιμένει ότι τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν υπό τον δικό της κυρίαρχο έλεγχο και σε αυτό είναι ανυποχώρητη.
Το προσχέδιο φέρεται να δίνει στο Ιράν την εξουσία να ζητά λεπτομερή στοιχεία για τα φορτία και τους προορισμούς των πλοίων ώστε να εγκρίνει την εμπορική τους διέλευση.
Τα μεγάλα «αγκάθια» της διαπραγμάτευσης
Tρία είναι τα μεγάλα αγκάθια της διαπραγμάτευσης
- Δέσμευση περιουσιακών στοιχείων (Frozen Assets):
Το Ιράν απαιτεί την άμεση αποδέσμευση 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων από ιρανικά κεφάλαια που είναι «παγωμένα» σε ξένες τράπεζες ως πρώτο βήμα, και τη μεταφορά επιπλέον 12 δισεκατομμυρίων εντός 60 ημερών από την υπογραφή. Το Ιράν ξεκαθαρίζει ότι δεν θα δεχτεί καμία συμφωνία χωρίς εγγυημένο μηχανισμό πρόσβασης σε αυτά τα χρήματα.
Το Πυρηνικό Πρόγραμμα:
Ενώ αμερικανικές πηγές (όπως οι New York Times) ανέφεραν ότι μια βασική επιδίωξη είναι η δέσμευση του Ιράν να παραδώσει το απόθεμα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του, ανώτατες ιρανικές πηγές δήλωσαν στο Reuters και το Al Jazeera ότι το πυρηνικό ζήτημα δεν αποτελεί μέρος αυτής της προκαταρκτικής συμφωνίας.
Το Ιράν επιδιώκει να μεταθέσει τις πυρηνικές συνομιλίες για αργότερα, αφού πρώτα εξασφαλίσει την άρση των στρατιωτικών και οικονομικών πιέσεων.
Το μέτωπο του Λιβάνου:
Το Ιράν ζητά η συμφωνία να τερματίσει τον πόλεμο «σε όλα τα μέτωπα», συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου και της Hezbollah.
Αντίθετα, οι ΗΠΑ επιμένουν να στηρίζουν τις επιχειρήσεις του Ισραήλ εκεί, γεγονός που περιπλέκει την κατάσταση.
Οι αναλυτές διεθνώς εκτιμούν ότι το Ιράν θεωρεί πως διαπραγματεύεται από θέση ισχύος και προσπαθεί να αποκομίσει άμεσα οικονομικά οφέλη, ενώ η Ουάσιγκτον επιδιώκει μια πιο μακροπρόθεσμη σταθεροποίηση της περιοχής χωρίς όμως να δώσει στο Ιράν «ανοιχτό δρόμο» προς την απόκτηση πυρηνικού όπλου.
Mahmoud Vaezi (Πρώην υπουργός Επικοινωνιών): Έχουμε το πάνω χέρι στις διαπραγματεύεσεις ειρήνης, να γιατί απέτυχαν τα σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν
Σε μια αποκλειστική και ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξη στο Πρακτορείο Ειδήσεων Tasnim, ο Ιρανός διπλωμάτης και πολιτικός, Mahmoud Vaezi —πρώην επικεφαλής του γραφείου του Προέδρου και πρώην Υπουργός Επικοινωνιών— εξήγησε με σαφήνεια πώς η Τεχεράνη κατάφερε να εξουδετερώσει τα σχέδια των ΗΠΑ, Ισραήλ, να έχει αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις, ανατρέποντας όλες τις δυτικές προβλέψεις και να φέρει την επιστροφή των ΗΠΑ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όχι από ευγένεια, αλλά ως αποτέλεσμα της στρατιωτικής και πολιτικής αποτυχίας ενός πολέμου που σχεδιάστηκε για να γονατίσει το Ιράν, αλλά τελικά απέδειξε την ακλόνητη υπεροχή της Τεχεράνης στην περιοχή.
Σύμφωνα με τον Vaezi, ο λεγόμενος «Πόλεμος του Ραμαζανιού» δεν ήταν μια τυχαία ή μεμονωμένη στρατιωτική σύγκρουση.
Αντίθετα, αποτέλεσε τη συμπύκνωση και την κορύφωση όλων των προηγούμενων σχεδίων, συνομωσιών και στρατηγικών που είχαν εκπονήσει οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Δύση και το σιωνιστικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Ο αντικειμενικός σκοπός της ενορχηστρωμένης αυτής επίθεσης ήταν πολύ ευρύτερος από μια απλή στρατιωτική νίκη ή την αποδυνάμωση των υποδομών της χώρας.
Ο τελικός και απώτερος στόχος του εχθρού ήταν ο πλήρης διαμελισμός και η διάλυση του Ιράν, προκειμένου να εξαλειφθεί η χώρα ως αυτόνομος γεωπολιτικός πόλος και να λεηλατηθούν οι πλούσιοι ενεργειακοί της πόροι.
Το τριπλό λάθος στους υπολογισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ
Αναλύοντας τους λόγους για τους οποίους η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ απέτυχαν παταγωδώς να κερδίσουν αυτόν τον πόλεμο, ο Vaezi επεσήμανε ότι οι δυτικοί σχεδιαστές έπεσαν θύματα των δικών τους λανθασμένων εκτιμήσεων.
Όπως τόνισε, όλοι οι υπολογισμοί του εχθρού αποδείχθηκαν ολοκληρωτικά εσφαλμένοι σε τρία κρίσιμα μέτωπα:
Οι υπολογισμοί για τον ιρανικό λαό:
Η Δύση πίστευε ότι η οικονομική πίεση και οι ψυχολογικές επιχειρήσεις θα είχαν λυγίσει το φρόνημα των πολιτών, στρέφοντάς τους κατά του κράτους. Η πραγματικότητα όμως απέδειξε ότι ο ιρανικός λαός επέδειξε ακλόνητη ανθεκτικότητα, εθνική συνοχή και στρατηγική υπομονή, στηρίζοντας τη χώρα του μπροστά στην εξωτερική απειλή.
Οι υπολογισμοί για τους αξιωματούχους και την ηγεσία:
Οι εχθροί του Ιράν προσδοκούσαν πολιτική παράλυση, διασπάσεις και έλλειψη αποφασιστικότητας εντός των κυβερνητικών και κρατικών δομών. Αντίθετα, η πολιτική ηγεσία λειτούργησε με απόλυτη ψυχραιμία, ενότητα και στρατηγική διορατικότητα, κατευθύνοντας με ακρίβεια τις διπλωματικές και αμυντικές κινήσεις.
Οι υπολογισμοί για τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις:
Το μεγαλύτερο σφάλμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ ήταν η υποτίμηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και της αποτρεπτικής ισχύος του Ιράν. Οι ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας, εφαρμόζοντας προηγμένες τακτικές ασύμμετρου πολέμου και αξιοποιώντας εγχώρια τεχνολογία αιχμής, κατάφεραν καίρια πλήγματα και επέβαλαν ένα απαγορευτικό κόστος στους επιτιθέμενους.
Το Ιράν αποκτά πρόσβαση σε 12 δισεκατομμύρια δολάρια
Οσον αφορά στο οικονομικό σκέλος, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ουάσιγκτον προτίθεται να αποδεσμεύσει έως και 12 δισεκατομμύρια δολάρια από ιρανικά κεφάλαια που παραμένουν δεσμευμένα στο εξωτερικό, παρέχοντας στην Τεχεράνη πλήρη πρόσβαση στα συγκεκριμένα κεφάλαια μέσα σε διάστημα 60 ημερών.
Ωστόσο, το πλαίσιο της συμφωνίας του Islamabad δεν θεωρείται ακόμη οριστικό.
Η ιρανική πλευρά ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμία ουσιαστική ενέργεια χωρίς προηγούμενη «απτή επαλήθευση» των αμερικανικών δεσμεύσεων.
Εφόσον επιτευχθεί τελική συμφωνία εντός των επόμενων δύο μηνών, πληροφορίες αναφέρουν ότι θα επιδιωχθεί η επικύρωσή της μέσω δεσμευτικού ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, θα πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές συμφωνίες των τελευταίων ετών στη Μέση Ανατολή, με άμεσες επιπτώσεις στην ασφάλεια, τη ναυσιπλοΐα και την ενεργειακή αγορά της περιοχής.
Χτύπημα του Ιράν σε βάση των ΗΠΑ στο Κουβέιτ.
Νωρίτερα αίσθηση προκαλεί η πυραυλική επίθεση εναντίον αμερικανικής βάσης στο Κουβέιτ, η οποία, σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται αμερικανικές πηγές, είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό πέντε Αμερικανών στρατιωτικών και την καταστροφή ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους MQ-9 Reaper αξίας περίπου 30 εκατομμυρίων δολαρίων.
Πληροφορίες που επικαλείται το Bloomberg αναφέρουν ότι βαλλιστικός πύραυλος Fateh-110 με στόχο την αεροπορική βάση Ali Al Salem αναχαιτίστηκε, ωστόσο τμήματά του έπληξαν την εγκατάσταση, προκαλώντας τραυματισμούς και ζημιές σε κρίσιμες υποδομές.
Ανεξάρτητα από το ακριβές μέγεθος των απωλειών, το μήνυμα που εξέπεμψε η επίθεση ήταν σαφές: ακόμη και οι πλέον προστατευμένες αμερικανικές εγκαταστάσεις στην περιοχή δεν θεωρούνται πλέον απρόσβλητες.
Η σημασία του περιστατικού δεν βρίσκεται μόνο στους τραυματισμούς ή στις υλικές ζημιές.
Το ουσιαστικότερο στοιχείο είναι ότι το Ιράν κατάφερε να αποδείξει πως διαθέτει την ικανότητα να απειλεί άμεσα το δίκτυο βάσεων πάνω στο οποίο στηρίζεται η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή.
Για δεκαετίες, η αμερικανική στρατηγική βασιζόταν στην παραδοχή ότι οι βάσεις στον Περσικό Κόλπο λειτουργούν ως ασφαλή ορμητήρια προβολής ισχύος.
Η νέα πραγματικότητα δείχνει ότι κάθε κλιμάκωση μπορεί να συνοδεύεται από σημαντικό κόστος σε προσωπικό, εξοπλισμό και πολιτικό κύρος.
Το IRGC κατέρριψε αμερικανικό drone MQ-1 Predator πάνω από τον Περσικό Κόλπο
Οι μονάδες αεράμυνας του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) εντόπισαν και κατέρριψαν επιτυχώς ένα αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) τύπου MQ-1 Predator του αμερικανικού στρατού, λίγο μετά την παραβίαση του ιρανικού εναέριου χώρου πάνω από τον Περσικό Κόλπο, νωρίς το πρωί της Κυριακής 31/5
Το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του IRGC ανακοίνωσε σε δήλωσή του ότι το αεροσκάφος πολλαπλών αποστολών και μεγάλης αυτονομίας αναχαιτίστηκε και καταστράφηκε καθώς εισήλθε στον ιρανικό αέρα.
Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος εντοπίστηκε αμέσως από τα συστήματα αεράμυνας του IRGC και στοχοποιήθηκε από προηγμένους πυραύλους επιφανείας-αέρος προτού προλάβει να προβεί σε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια.
Το IRGC τόνισε επίσης ότι ο ιρανικός εναέριος χώρος πάνω από τα χωρικά ύδατα της χώρας βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο των μονάδων αεράμυνας του, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε παραβίαση θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστική απάντηση. Η εξέλιξη αυτή σημειώθηκε μια ημέρα μετά την αναχαίτιση και επιτυχή καταστροφή ενός εχθρικού drone τύπου Orbiter από τις μονάδες αεράμυνας του Στρατού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στους αιθέρες πάνω από το νησί Κεσμ (Qeshm).
Προειδοποίηση του Ιράν προς τους εχθρούς του ενάντια σε «οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια»
Ανώτερος διοικητής του ιρανικού στρατού απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τους αντιπάλους της χώρας του, τονίζοντας ότι οποιοδήποτε νέο σφάλμα ή επιθετική ενέργεια εναντίον του Ιράν θα αντιμετωπιστεί με μια απάντηση πολύ πιο συντριπτική και ισχυρή από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν.
«Ο εχθρός πρέπει να γνωρίζει ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον των εδαφών της χώρας θα αντιμετωπιστεί με μια απάντηση ακόμη πιο ισχυρή από πριν», δήλωσε χαρακτηριστικά ο υποναύαρχος Habibollah Sayyari, συντονιστής υπαρχηγός του στρατού, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δίκτυο Press TV.
«Σήμερα, ο στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας στέκεται σταθερά και αποφασιστικά απέναντι σε οποιαδήποτε εχθρική κίνηση», πρόσθεσε ο διοικητής.
Ο Sayyari υπογράμμισε ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων του στρατού ξηράς, της αεροπορίας και του ναυτικού, είναι πλήρως εξοπλισμένες με τα πλέον προηγμένα αμυντικά συστήματα και τεχνολογίες αιχμής, έτοιμες να ανατρέψουν κάθε εχθρικό σχεδιασμό.
Η αποκωδικοποίηση της αμερικανικής τακτικής
Η Ουάσιγκτον καταφεύγει σε μια εκτεταμένη ψυχολογική επιχείρηση προκειμένου να κρύψει το στρατηγικό της αδιέξοδο, και την ήττα της, την ίδια στιγμή που η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, επιδεικνύοντας αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, έχει μετατρέψα την εναντίον της επιθετικότητα σε ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, ελέγχοντας πλήρως τους όρους του παιχνιδιού.
Η επιλογή του χρόνου των δηλώσεων του Donald Trump δεν είναι τυχαία, αλλά αποτελεί μέρος μιας καλά σχεδιασμένης οικονομικής και ψυχολογικής χειραγώγησης.
Χειραγώγηση των ενεργειακών αγορών...
Εκτοξεύοντας αισιόδοξα μηνύματα για ειρήνευση, η Ουάσιγκτον επιχειρεί να συγκρατήσει τη μεταβλητότητα των τιμών του πετρελαίου και των ασφαλίστρων ναυσιπλοΐας στα Στενά του Hormuz.
Αυτό αποτρέπει έναν πανικό που θα έπληττε την αμερικανική οικονομία και ταυτόχρονα αγοράζει ένα «παράθυρο» 48 ωρών για στρατιωτικές αναδιατάξεις χωρίς άμεσο οικονομικό κόστος.
Η παγίδα του τετελεσμένου γεγονότος...
Παρουσιάζοντας μονομερώς μια «συμφωνία» από το βήμα του Λευκού Οίκου, ο Trump προσπαθεί να δημιουργήσει ένα πολιτικό τετελεσμένο, ελπίζοντας ότι η Τεχεράνη θα λυγίσει υπό το βάρος της διεθνούς πίεσης. Πρόκειται για μια πλήρη παρερμηνεία της ιρανικής στρατηγικής κουλτούρας, η οποία έχει αποδείξει ότι δεν κάμπτεται από εκβιασμούς.
Εσωτερική κατανάλωση και παραπλάνηση...
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ανάγκη να παρουσιάσει μια εικόνα νίκης στο εσωτερικό του ακροατήριο μετά από έναν πόλεμο που απέτυχε να εκπληρώσει τους στόχους του. Παράλληλα, η υπερβολική καλλιέργεια αισιοδοξίας μπορεί να αποτελεί τακτική παραπλάνησης για τη μείωση της επαγρύπνησης του Ιράν, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια νέα φάση στοχευμένων επιθέσεων.
Ακόμα και η χρήση της λέξης «τέλη» (fees) από τον Trump για τις χρεώσεις που επιβάλλει το Ιράν στα Στενά, αποτελεί μια έμμεση, κωδικοποιημένη αναγνώριση εκ μέρους των ΗΠΑ της νόμιμης κυριαρχίας και του ελέγχου που ασκεί η Τεχεράνη στη θαλάσσια αυτή δίοδο.
Η πραγματικότητα στο πεδίο: Το Ιράν σε θέση ισχύος
Η Ουάσιγκτον εισήλθε στη σύγκρουση με στόχο την αλλαγή καθεστώτος, τον διαμελισμό του Ιράν και την πλήρη καταστροφή των πυρηνικών και αμυντικών του υποδομών.Κανένας από αυτούς τους στόχους δεν επετεύχθη, χάρη στην ετοιμότητα των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων και τη στιβαρή αποτρεπτική τους ισχύ.
Στο πολιτικό και στρατιωτικό πεδίο, οι προσπάθειες των ΗΠΑ να σχηματίσουν διεθνή συνασπισμό ή να περάσουν ψηφίσματα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για το βίαιο άνοιγμα των Στενών του Hormuz απέτυχαν παταγωδώς. Η ασύμμετρη ναυτική στρατηγική του Ιράν μετέτρεψε την τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ σε μειονέκτημα στα στενά γεωγραφικά όρια του Κόλπου.
Η συνεχής υποχώρηση του Trump από τα τελεσίγραφα που ο ίδιος θέτει, αποδεικνύει ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει πλέον βιώσιμη στρατιωτική επιλογή και αναγκάζεται να προσέλθει σε μια διπλωματία όπου τους όρους υπαγορεύει η Τεχεράνη.
Η σύγκριση των αρχικών προαπαιτούμενων των ΗΠΑ με το τρέχον προσχέδιο της συμφωνίας αποτυπώνει το μέγεθος της αμερικανικής υποχώρησης:
Η αρχική αμερικανική απαίτηση για αυστηρούς περιορισμούς στο βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων και drones έχει απαλειφθεί πλήρως από το κείμενο.
Η απαίτηση να διακόψει το Ιράν τη στήριξή του προς τη Χεζμπολάχ και τις συμμαχικές δυνάμεις κατέρρευσε. Αντίθετα, η Τεχεράνη επέβαλε ως δεσμευτικό όρο τον τερματισμό των εχθροπραξιών σε όλα τα περιφερειακά μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
Οι ΗΠΑ υπαναχώρησαν από τη θέση ότι η αποδόμηση του πυρηνικού προγράμματος πρέπει να προηγηθεί του τέλους του πολέμου. Πλέον συμφωνείται ο άμεσος τερματισμός του πολέμου, με τις πυρηνικές συνομιλίες να μετατίθενται για ξεχωριστό, μεταγενέστερο στάδιο.
Η κόκκινη γραμμή της Ουάσιγκτον για μεταφορά του ιρανικού εμπλουτισμένου ουρανίου σε αμερικανικό έδαφος προς καταστροφή έχει αντικατασταθεί από μια αόριστη αναφορά για τον καθορισμό της τύχης του εντός του Ιράν και υπό ιρανική επίβλεψη.
Η απαίτηση για άνευ όρων άνοιγμα των Στενών χωρίς ιρανική ανάμειξη έδωσε τη θέση της στη ρητή αναγνώριση των «ιρανικών διευθετήσεων» και του δικαιώματος της Τεχεράνης να ρυθμίζει τη ναυσιπλοΐα και να εισπράττει τέλη.
Το τίμημα της αμερικανικής αποτυχίας
Μια τελική συμφωνία δεν θα αποτελεί θρίαμβο της Ουάσιγκτον, αλλά τη νομική αποτύπωση του τέλους της μονοπολικής αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή.
Οι δεσμεύσεις που αναγκάζεται να αποδεχθεί η αμερικανική πλευρά περιλαμβάνουν:
- Την άμεση άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή γύρω από το Ιράν.
- Την πλήρη αποδέσμευση όλων των ιρανικών περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό.
- Την κατάργηση όλων των αντι-ιρανικών ψηφισμάτων και των κυρώσεων στους τομείς του πετρελαίου, των πετροχημικών και των μεταφορών.
- Τη δέσμευση για την καταβολή περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων ως αποζημίωση για τις πολεμικές καταστροφές και την ανοικοδόμηση.
- Τη ρητή δέσμευση για μη ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν και τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Λιβάνου και της Χεζμπολάχ.
- Την επίσημη αναγνώριση του ονόματος «Περσικός Κόλπος» στο τελικό κείμενο και σε σχετικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η μετάβαση του Ιράν από μια στάση παθητικής αντίστασης σε μια στρατηγική ενεργού διαμόρφωσης της ατζέντας αποδεικνύει ότι η Τεχεράνη δεν αντιδρά απλώς στις αμερικανικές προτάσεις, αλλά καθορίζει την αλληλουχία, τους όρους και τη διασύνδεση μεταξύ της στρατιωτικής αποκλιμάκωσης και της άρσης των κυρώσεων, αναγκάζοντας μια υποτιθέμενη υπερδύναμη να υποταχθεί στους όρους της.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών