Μέχρι σήμερα, οι επιθέσεις βασίζονταν είτε σε φθηνά, αργά drones με μικρή πολεμική κεφαλή, είτε σε εξελιγμένους πυραύλους cruise των οποίων το κόστος καθιστά απαγορευτική τη χρήση τους εναντίον δευτερευόντων σταθερών στόχων. - Το Banderol σχεδιάστηκε για να προσφέρει μια μέση λύση, ικανή να πλήττει υποδομές όπως γέφυρες, σιδηροδρομικούς κόμβους, λιμενικές εγκαταστάσεις και περιφερειακά κέντρα διοίκησης χωρίς τη σπατάλη στρατηγικών αποθεμάτων.
Το ρωσικό αμυντικό σύμπλεγμα εισήγαγε στο πεδίο των επιχειρήσεων ένα νέο, χαμηλού κόστους οπλικό σύστημα με την κωδική ονομασία S8000 «Banderol», προκαλώντας έντονες συζητήσεις σε στρατιωτικούς και αναλυτικούς κύκλους σε Δύση και Ουκρανία.
Πρόκειται για ένα τρομερό υβριδικό βλήμα η εμφάνιση του οποίου συμπίπτει χρονικά με τις προσπάθειες του Πενταγώνου να αναπτύξει τη δική του αντίστοιχη κλάση φθηνών πυραύλων (πρόγραμμα Barracuda-500 της Anduril), αναδεικνύοντας τη στροφή της σύγχρονης βιομηχανικής πολεμικής αναμέτρησης προς τη μαζική παραγωγή κατευθυνόμενων πυρομαχικών χαμηλού κόστους, παρά το καθεστώς των διεθνών κυρώσεων.
Η επιχειρησιακή φιλοσοφία, η κάλυψη του «κενού» και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του υβριδικού όπλου
Στη σύγχρονη αρχιτεκτονική των αεροπορικών πληγμάτων, το Banderol (στα ρωσικά σημαίνει «δέμα» ή «μικρό πακέτο») καταλαμβάνει μια ενδιάμεση θέση στη γραμμή παραγωγής.
Μέχρι σήμερα, οι επιθέσεις βασίζονταν είτε σε φθηνά, αργά drones με μικρή πολεμική κεφαλή, είτε σε εξελιγμένους πυραύλους cruise των οποίων το κόστος καθιστά απαγορευτική τη χρήση τους εναντίον δευτερευόντων σταθερών στόχων.
Το Banderol σχεδιάστηκε για να προσφέρει μια μέση λύση, ικανή να πλήττει υποδομές όπως γέφυρες, σιδηροδρομικούς κόμβους, λιμενικές εγκαταστάσεις και περιφερειακά κέντρα διοίκησης χωρίς τη σπατάλη στρατηγικών αποθεμάτων.
Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές και αναφορές της ουκρανικής υπηρεσίας πληροφοριών (GUR)...
α. το Banderol αποτελεί ένα υβριδικό σύστημα που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά μιας μικρής πυραυλοκίνητης βόμβας (cruise missile) και ενός drone.
β. Αναπτύχθηκε από τον ρωσικό όμιλο Kronshtadt με βασικό σκοπό να καλύψει το κενό ανάμεσα στα φθηνά αλλά αργά drones αυτοκτονίας «Geran» (Shahed) και στους ισχυρούς αλλά εξαιρετικά ακριβούς στρατηγικούς πυραύλους, όπως οι Kalibr και οι Kh-101.
γ. Το βλήμα έχει βάρος πολεμικής κεφαλής περίπου 150 κιλά, αναπτύσσει ταχύτητες της τάξης των 500 έως 700 χιλιομέτρων την ώρα χάρη σε έναν μικρό στροβιλοκινητήρα (turbojet) και έχει βεληνεκές που αγγίζει τα 500 χιλιόμετρα.
Λόγω του σχεδιασμού του, παρουσιάζει μεγάλη ευελιξία με μικρή ακτίνα στροφής, ενώ μπορεί να πετά σε πολύ χαμηλό υψόμετρο (κάτω από 100 μέτρα) ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους.
Αυτό το προφίλ πτήσης δυσκολεύει σημαντικά τον έγκαιρο εντοπισμό και την αναχαίτισή του από τα συστήματα αεράμυνας.
Η επιχειρησιακή χρήση
δ. Το Banderol σχεδιάστηκε για να πλήττει σταθερούς στόχους υψηλής σημασίας, όπως γέφυρες, σιδηροδρομικούς κόμβους, ενεργειακές υποδομές και κέντρα διοίκησης.
Ως κύρια πλατφόρμα εκτόξευσης χρησιμοποιούνται τα βαρέα ρωσικά drones τύπου «Orion».
Αυτό επιτρέπει στο μη επανδρωμένο αεροσκάφος-φορέα να απελευθερώνει το βλήμα από μεγάλη απόσταση, χωρίς να εισέρχεται στη ζώνη δράσης της εχθρικής αεράμυνας.
Για την καθοδήγησή του χρησιμοποιείται αδρανειακό σύστημα πλοήγησης (Inertial Navigation) σε συνδυασμό με δορυφορική πλοήγηση, θωρακισμένη με κεραίες τύπου Kometa οι οποίες παρουσιάζουν υψηλή ανθεκτικότητα σε ηλεκτρονικές παρεμβολές (jamming).
Η χρήση εμπορικών εξαρτημάτων και η παράκαμψη κυρώσεων
Αν και η ρωσική πλευρά παρουσιάζει το Banderol ως αποκλειστικό τεχνολογικό θρίαμβο, η εξέταση των συντριμμιών από δυτικά ινστιτούτα (όπως το Janes) αποκαλύπτει μια διαφορετική πραγματικότητα.
Το βλήμα ακολουθεί τη φιλοσοφία των "commodity electronics" (ηλεκτρονικών ευρείας κατανάλωσης).
Για τη μείωση του κόστους και την παράκαμψη των κυρώσεων, χρησιμοποιούνται:
- Μικροτσίπ εμπορικού τύπου που διακινούνται μέσω τρίτων χωρών.
- Σερβομηχανισμοί (Dynamixel από την Νότια Κορέα) και μπαταρίες του εμπορίου (κυρίως από την Ιαπωνία, Murata ).
- Μικροί στροβιλοκινητήρες (όπως η σειρά Swiwin SW800), οι οποίοι χρησιμοποιούνται παγκοσμίως σε μεγάλα μοντέλα αερομοντελισμού και είναι ελεύθερα διαθέσιμοι σε διεθνείς πλατφόρμες λιανικής.
Η σύγκριση με το αμερικανικό Barracuda-500
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι κατάφερε να εισάγει σε μαζική παραγωγή αυτό το όπλο πριν από τη Δύση. Το κείμενο κάνει άμεση σύγκριση με το φιλόδοξο αμερικανικό πρόγραμμα της εταιρείας Anduril, η οποία αναπτύσσει για λογαριασμό του Πενταγώνου τον φθηνό πύραυλο cruise Barracuda-500 (με παρόμοιο βεληνεκές 500 ναυτικών μιλίων και βάρος κεφαλής 100 λιρών).
Το αμερικανικό πρόγραμμα Barracuda στοχεύει στη μαζική, υπερ-βιομηχανική παραγωγή χιλιάδων φθηνών βλημάτων ετησίως για τη διασφάλιση μεγάλου αποθέματος σε περιπτώσεις συμβατικών συγκρούσεων.
Οι πρώτες μεγάλες παραδόσεις των Barracuda-500 στις αμερικανικές δυνάμεις έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν εντός του 2027, με την πλήρη παραγωγική ισχύ να επιτυγχάνεται το 2028.
Με βάση αυτό το χρονοδιάγραμμα, ο ρώσος αναλυτής υποστηρίζει ότι οι Ρώσοι μηχανικοί ξεπέρασαν τη συλλογική Δύση κατά τουλάχιστον τρία χρόνια, μετατρέποντας μια θεωρητική αμερικανική στρατηγική αντίληψη σε ένα ήδη λειτουργικό, φονικό όπλο στο πεδίο της μάχης.
www.bankingnews.gr
Πρόκειται για ένα τρομερό υβριδικό βλήμα η εμφάνιση του οποίου συμπίπτει χρονικά με τις προσπάθειες του Πενταγώνου να αναπτύξει τη δική του αντίστοιχη κλάση φθηνών πυραύλων (πρόγραμμα Barracuda-500 της Anduril), αναδεικνύοντας τη στροφή της σύγχρονης βιομηχανικής πολεμικής αναμέτρησης προς τη μαζική παραγωγή κατευθυνόμενων πυρομαχικών χαμηλού κόστους, παρά το καθεστώς των διεθνών κυρώσεων.
Η επιχειρησιακή φιλοσοφία, η κάλυψη του «κενού» και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του υβριδικού όπλου
Στη σύγχρονη αρχιτεκτονική των αεροπορικών πληγμάτων, το Banderol (στα ρωσικά σημαίνει «δέμα» ή «μικρό πακέτο») καταλαμβάνει μια ενδιάμεση θέση στη γραμμή παραγωγής.
Μέχρι σήμερα, οι επιθέσεις βασίζονταν είτε σε φθηνά, αργά drones με μικρή πολεμική κεφαλή, είτε σε εξελιγμένους πυραύλους cruise των οποίων το κόστος καθιστά απαγορευτική τη χρήση τους εναντίον δευτερευόντων σταθερών στόχων.
Το Banderol σχεδιάστηκε για να προσφέρει μια μέση λύση, ικανή να πλήττει υποδομές όπως γέφυρες, σιδηροδρομικούς κόμβους, λιμενικές εγκαταστάσεις και περιφερειακά κέντρα διοίκησης χωρίς τη σπατάλη στρατηγικών αποθεμάτων.
Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές και αναφορές της ουκρανικής υπηρεσίας πληροφοριών (GUR)...
α. το Banderol αποτελεί ένα υβριδικό σύστημα που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά μιας μικρής πυραυλοκίνητης βόμβας (cruise missile) και ενός drone.
β. Αναπτύχθηκε από τον ρωσικό όμιλο Kronshtadt με βασικό σκοπό να καλύψει το κενό ανάμεσα στα φθηνά αλλά αργά drones αυτοκτονίας «Geran» (Shahed) και στους ισχυρούς αλλά εξαιρετικά ακριβούς στρατηγικούς πυραύλους, όπως οι Kalibr και οι Kh-101.
γ. Το βλήμα έχει βάρος πολεμικής κεφαλής περίπου 150 κιλά, αναπτύσσει ταχύτητες της τάξης των 500 έως 700 χιλιομέτρων την ώρα χάρη σε έναν μικρό στροβιλοκινητήρα (turbojet) και έχει βεληνεκές που αγγίζει τα 500 χιλιόμετρα.
Λόγω του σχεδιασμού του, παρουσιάζει μεγάλη ευελιξία με μικρή ακτίνα στροφής, ενώ μπορεί να πετά σε πολύ χαμηλό υψόμετρο (κάτω από 100 μέτρα) ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους.
Αυτό το προφίλ πτήσης δυσκολεύει σημαντικά τον έγκαιρο εντοπισμό και την αναχαίτισή του από τα συστήματα αεράμυνας.
Η επιχειρησιακή χρήση
δ. Το Banderol σχεδιάστηκε για να πλήττει σταθερούς στόχους υψηλής σημασίας, όπως γέφυρες, σιδηροδρομικούς κόμβους, ενεργειακές υποδομές και κέντρα διοίκησης.
Ως κύρια πλατφόρμα εκτόξευσης χρησιμοποιούνται τα βαρέα ρωσικά drones τύπου «Orion».
Αυτό επιτρέπει στο μη επανδρωμένο αεροσκάφος-φορέα να απελευθερώνει το βλήμα από μεγάλη απόσταση, χωρίς να εισέρχεται στη ζώνη δράσης της εχθρικής αεράμυνας.
Για την καθοδήγησή του χρησιμοποιείται αδρανειακό σύστημα πλοήγησης (Inertial Navigation) σε συνδυασμό με δορυφορική πλοήγηση, θωρακισμένη με κεραίες τύπου Kometa οι οποίες παρουσιάζουν υψηλή ανθεκτικότητα σε ηλεκτρονικές παρεμβολές (jamming).
Η χρήση εμπορικών εξαρτημάτων και η παράκαμψη κυρώσεων
Αν και η ρωσική πλευρά παρουσιάζει το Banderol ως αποκλειστικό τεχνολογικό θρίαμβο, η εξέταση των συντριμμιών από δυτικά ινστιτούτα (όπως το Janes) αποκαλύπτει μια διαφορετική πραγματικότητα.
Το βλήμα ακολουθεί τη φιλοσοφία των "commodity electronics" (ηλεκτρονικών ευρείας κατανάλωσης).
Για τη μείωση του κόστους και την παράκαμψη των κυρώσεων, χρησιμοποιούνται:
- Μικροτσίπ εμπορικού τύπου που διακινούνται μέσω τρίτων χωρών.
- Σερβομηχανισμοί (Dynamixel από την Νότια Κορέα) και μπαταρίες του εμπορίου (κυρίως από την Ιαπωνία, Murata ).
- Μικροί στροβιλοκινητήρες (όπως η σειρά Swiwin SW800), οι οποίοι χρησιμοποιούνται παγκοσμίως σε μεγάλα μοντέλα αερομοντελισμού και είναι ελεύθερα διαθέσιμοι σε διεθνείς πλατφόρμες λιανικής.
Η σύγκριση με το αμερικανικό Barracuda-500
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι κατάφερε να εισάγει σε μαζική παραγωγή αυτό το όπλο πριν από τη Δύση. Το κείμενο κάνει άμεση σύγκριση με το φιλόδοξο αμερικανικό πρόγραμμα της εταιρείας Anduril, η οποία αναπτύσσει για λογαριασμό του Πενταγώνου τον φθηνό πύραυλο cruise Barracuda-500 (με παρόμοιο βεληνεκές 500 ναυτικών μιλίων και βάρος κεφαλής 100 λιρών).
Το αμερικανικό πρόγραμμα Barracuda στοχεύει στη μαζική, υπερ-βιομηχανική παραγωγή χιλιάδων φθηνών βλημάτων ετησίως για τη διασφάλιση μεγάλου αποθέματος σε περιπτώσεις συμβατικών συγκρούσεων.
Οι πρώτες μεγάλες παραδόσεις των Barracuda-500 στις αμερικανικές δυνάμεις έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν εντός του 2027, με την πλήρη παραγωγική ισχύ να επιτυγχάνεται το 2028.
Με βάση αυτό το χρονοδιάγραμμα, ο ρώσος αναλυτής υποστηρίζει ότι οι Ρώσοι μηχανικοί ξεπέρασαν τη συλλογική Δύση κατά τουλάχιστον τρία χρόνια, μετατρέποντας μια θεωρητική αμερικανική στρατηγική αντίληψη σε ένα ήδη λειτουργικό, φονικό όπλο στο πεδίο της μάχης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών