Η ιστορικός Daria Mitina αναλύει την εφιαλτική «γκρίζα ζώνη» στο Καράκας: Η εύθραυστη ισορροπία τρόμου ανάμεσα σε Maduro και Rodriguez, η διάβρωση του τσαβισμού και το «αόρατο χέρι» του Trump που ελέγχει τους ενεργειακούς κολοσσούς Chevron και BP, οδηγώντας τη χώρα σε μια παρατεταμένη θεσμική αιώρηση.
Η Βενεζουέλα μοιάζει σήμερα με μια χώρα που ισορροπεί στο χείλος ενός αόρατου γκρεμού.
Έξι μήνες μετά τα γεγονότα που περιγράφονται ως βίαιη αμερικανική επέμβαση στο Καράκας, το πολιτικό σύστημα δείχνει μεν να λειτουργεί, αλλά στην πραγματικότητα έχει παγιδευτεί σε μια παρατεταμένη κατάσταση αστάθειας, σιωπηλής σύγκρουσης και επικίνδυνων υπόγειων ανακατατάξεων.
Σύμφωνα με την ιστορικό και πολιτική αναλύτρια Daria Mitina, η χώρα έχει εισέλθει σε μια «γκρίζα ζώνη», όπου τίποτα δεν έχει πραγματικά τελειώσει αλλά και τίποτα δεν λειτουργεί κανονικά.
Στο επίκεντρο παραμένει ο Nicolas Maduro, ο οποίος, παρά την αμφισβητούμενη φυσική του παρουσία στο πολιτικό σκηνικό, εξακολουθεί να αναφέρεται τυπικά ως αρχηγός του κράτους, δημιουργώντας ένα θεσμικό κενό που τροφοδοτεί αβεβαιότητα και φόβο.
Την ίδια ώρα, η υπηρεσιακή ηγεσία της Delcy Rodriguez δεν έχει ακόμη αποκτήσει πλήρη πολιτική νομιμοποίηση, αφήνοντας τη χώρα εκτεθειμένη σε ένα ιδιότυπο «διπλό κέντρο εξουσίας» που παράγει αστάθεια και παρασκηνιακές συγκρούσεις.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, σύμφωνα με τις αναλύσεις, δεν είναι μόνο το πολιτικό αδιέξοδο αλλά η σταδιακή οικονομική αποδιάρθρωση.
Οι αλλαγές στο καθεστώς των υδρογονανθράκων έχουν αποδυναμώσει δραστικά τον ρόλο της κρατικής PDVSA, ανοίγοντας τον δρόμο για ξένα κεφάλαια και επιρροές σε έναν από τους τελευταίους στρατηγικούς πόρους της χώρας: το πετρέλαιο.
Οι συμφωνίες δεν έχουν τερματιστεί, αλλά παραμένουν «παγωμένες» σε μια επικίνδυνη γκρίζα ζώνη.
Η Ρωσία διατηρεί τυπικά τα έργα της, αλλά στην πράξη αυτά έχουν αδρανοποιηθεί, ενώ νέοι παίκτες επανέρχονται στο προσκήνιο.
Η Ινδία, για παράδειγμα, φαίνεται να επανεκκινεί σχέσεις που είχαν παγώσει υπό τον φόβο κυρώσεων.
Παράλληλα, η επιστροφή μεγάλων πετρελαϊκών κολοσσών όπως η BP και η Chevron δεν έχει ακόμη μεταφραστεί σε πραγματική παραγωγική ανάκαμψη, αλλά σε μια εύθραυστη αναμονή που θυμίζει περισσότερο προετοιμασία ανακατανομής ισχύος παρά οικονομική ανάπτυξη.
Το «αόρατο χέρι» των ΗΠΑ και η πολιτική του φόβου
Η εικόνα που περιγράφεται είναι αυτή μιας χώρας όπου η Ουάσινγκτον διατηρεί, σύμφωνα με τις αναλύσεις, σχεδόν απόλυτη επιρροή στους πόρους, χωρίς όμως να αποκομίζει αντίστοιχο οικονομικό όφελος.
Ο πρόεδρος Trump φέρεται να αντιμετωπίζει την υπόθεση περισσότερο ως εργαλείο πολιτικής ισχύος και επικοινωνιακής επίδειξης παρά ως οικονομική στρατηγική.
Το αποτέλεσμα είναι μια χώρα που δεν έχει καταρρεύσει, αλλά δεν έχει και σταθεροποιηθεί.
Μια οικονομία σε αναμονή, με τον πληθωρισμό να επιμένει και την παραγωγή πετρελαίου να παρουσιάζει οριακή αύξηση, η οποία δεν βασίζεται σε ανάπτυξη αλλά στην εκκαθάριση παλαιών αποθεμάτων.
Στο εσωτερικό του καθεστώτος, οι ισορροπίες μοιάζουν ολοένα και πιο εύθραυστες.
Η παλιά ενότητα του τσαβισμού δείχνει να διαβρώνεται από εσωτερικές αντιπαραθέσεις, καθώς ομάδες πιστών στον Maduro αντικαθίστανται σταδιακά από νεότερες, πιο πραγματιστικές τάσεις γύρω από τη Delcy Rodriguez.
Πρόσωπα-κλειδιά όπως ο Vladimir Padrino Lopez φαίνεται να χάνουν επιρροή, ενώ άλλοι πρώην σύμμαχοι οδηγούνται σε πολιτική περιθωριοποίηση ή και συλλήψεις.
Η υπόθεση του Alex Saab, που συνδέθηκε με κρίσιμες διαπραγματεύσεις για τις κυρώσεις, εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό του καθεστώτος.
Η μεγαλύτερη ανησυχία, όπως σημειώνεται από αναλυτές, είναι ότι η Βενεζουέλα δεν βρίσκεται ούτε σε ειρήνη ούτε σε κρίση που οδηγεί σε λύση, αλλά σε μια παρατεταμένη κατάσταση «θεσμικής αιώρησης».
Ο τσαβισμός παραμένει ισχυρός σε επίπεδο βάσης, αλλά η ιδεολογική συνοχή του συστήματος εμφανίζει βαθιές ρωγμές.
Η αντιπολίτευση παραμένει σχεδόν απούσα, ενώ η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί μια χώρα όπου ακόμη και η μεταφορά πετρελαίου και η αναχαίτιση δεξαμενόπλοιων έχουν αποκτήσει γεωπολιτική διάσταση.
Έξι μήνες μετά, το ερώτημα δεν είναι αν η Βενεζουέλα αλλάζει — όμως προς ποια κατεύθυνση μετατρέπεται.
Και αν η σιωπηλή αυτή μετάβαση οδηγεί σε σταθεροποίηση ή σε μια νέα, βαθύτερη μορφή κρίσης που ακόμη δεν έχει αποκαλυφθεί πλήρως.
www.bankingnews.gr
Έξι μήνες μετά τα γεγονότα που περιγράφονται ως βίαιη αμερικανική επέμβαση στο Καράκας, το πολιτικό σύστημα δείχνει μεν να λειτουργεί, αλλά στην πραγματικότητα έχει παγιδευτεί σε μια παρατεταμένη κατάσταση αστάθειας, σιωπηλής σύγκρουσης και επικίνδυνων υπόγειων ανακατατάξεων.
Σύμφωνα με την ιστορικό και πολιτική αναλύτρια Daria Mitina, η χώρα έχει εισέλθει σε μια «γκρίζα ζώνη», όπου τίποτα δεν έχει πραγματικά τελειώσει αλλά και τίποτα δεν λειτουργεί κανονικά.
Στο επίκεντρο παραμένει ο Nicolas Maduro, ο οποίος, παρά την αμφισβητούμενη φυσική του παρουσία στο πολιτικό σκηνικό, εξακολουθεί να αναφέρεται τυπικά ως αρχηγός του κράτους, δημιουργώντας ένα θεσμικό κενό που τροφοδοτεί αβεβαιότητα και φόβο.
Την ίδια ώρα, η υπηρεσιακή ηγεσία της Delcy Rodriguez δεν έχει ακόμη αποκτήσει πλήρη πολιτική νομιμοποίηση, αφήνοντας τη χώρα εκτεθειμένη σε ένα ιδιότυπο «διπλό κέντρο εξουσίας» που παράγει αστάθεια και παρασκηνιακές συγκρούσεις.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, σύμφωνα με τις αναλύσεις, δεν είναι μόνο το πολιτικό αδιέξοδο αλλά η σταδιακή οικονομική αποδιάρθρωση.
Οι αλλαγές στο καθεστώς των υδρογονανθράκων έχουν αποδυναμώσει δραστικά τον ρόλο της κρατικής PDVSA, ανοίγοντας τον δρόμο για ξένα κεφάλαια και επιρροές σε έναν από τους τελευταίους στρατηγικούς πόρους της χώρας: το πετρέλαιο.
Οι συμφωνίες δεν έχουν τερματιστεί, αλλά παραμένουν «παγωμένες» σε μια επικίνδυνη γκρίζα ζώνη.
Η Ρωσία διατηρεί τυπικά τα έργα της, αλλά στην πράξη αυτά έχουν αδρανοποιηθεί, ενώ νέοι παίκτες επανέρχονται στο προσκήνιο.
Η Ινδία, για παράδειγμα, φαίνεται να επανεκκινεί σχέσεις που είχαν παγώσει υπό τον φόβο κυρώσεων.
Παράλληλα, η επιστροφή μεγάλων πετρελαϊκών κολοσσών όπως η BP και η Chevron δεν έχει ακόμη μεταφραστεί σε πραγματική παραγωγική ανάκαμψη, αλλά σε μια εύθραυστη αναμονή που θυμίζει περισσότερο προετοιμασία ανακατανομής ισχύος παρά οικονομική ανάπτυξη.
Το «αόρατο χέρι» των ΗΠΑ και η πολιτική του φόβου
Η εικόνα που περιγράφεται είναι αυτή μιας χώρας όπου η Ουάσινγκτον διατηρεί, σύμφωνα με τις αναλύσεις, σχεδόν απόλυτη επιρροή στους πόρους, χωρίς όμως να αποκομίζει αντίστοιχο οικονομικό όφελος.
Ο πρόεδρος Trump φέρεται να αντιμετωπίζει την υπόθεση περισσότερο ως εργαλείο πολιτικής ισχύος και επικοινωνιακής επίδειξης παρά ως οικονομική στρατηγική.
Το αποτέλεσμα είναι μια χώρα που δεν έχει καταρρεύσει, αλλά δεν έχει και σταθεροποιηθεί.
Μια οικονομία σε αναμονή, με τον πληθωρισμό να επιμένει και την παραγωγή πετρελαίου να παρουσιάζει οριακή αύξηση, η οποία δεν βασίζεται σε ανάπτυξη αλλά στην εκκαθάριση παλαιών αποθεμάτων.
Στο εσωτερικό του καθεστώτος, οι ισορροπίες μοιάζουν ολοένα και πιο εύθραυστες.
Η παλιά ενότητα του τσαβισμού δείχνει να διαβρώνεται από εσωτερικές αντιπαραθέσεις, καθώς ομάδες πιστών στον Maduro αντικαθίστανται σταδιακά από νεότερες, πιο πραγματιστικές τάσεις γύρω από τη Delcy Rodriguez.
Πρόσωπα-κλειδιά όπως ο Vladimir Padrino Lopez φαίνεται να χάνουν επιρροή, ενώ άλλοι πρώην σύμμαχοι οδηγούνται σε πολιτική περιθωριοποίηση ή και συλλήψεις.
Η υπόθεση του Alex Saab, που συνδέθηκε με κρίσιμες διαπραγματεύσεις για τις κυρώσεις, εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό του καθεστώτος.
Η μεγαλύτερη ανησυχία, όπως σημειώνεται από αναλυτές, είναι ότι η Βενεζουέλα δεν βρίσκεται ούτε σε ειρήνη ούτε σε κρίση που οδηγεί σε λύση, αλλά σε μια παρατεταμένη κατάσταση «θεσμικής αιώρησης».
Ο τσαβισμός παραμένει ισχυρός σε επίπεδο βάσης, αλλά η ιδεολογική συνοχή του συστήματος εμφανίζει βαθιές ρωγμές.
Η αντιπολίτευση παραμένει σχεδόν απούσα, ενώ η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί μια χώρα όπου ακόμη και η μεταφορά πετρελαίου και η αναχαίτιση δεξαμενόπλοιων έχουν αποκτήσει γεωπολιτική διάσταση.
Έξι μήνες μετά, το ερώτημα δεν είναι αν η Βενεζουέλα αλλάζει — όμως προς ποια κατεύθυνση μετατρέπεται.
Και αν η σιωπηλή αυτή μετάβαση οδηγεί σε σταθεροποίηση ή σε μια νέα, βαθύτερη μορφή κρίσης που ακόμη δεν έχει αποκαλυφθεί πλήρως.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών