Ο αντίκτυπος διεθνώς ήταν τεράστιος και συνεχίζει να αυξάνεται...
Ολοένα και περιπλέκεται το κουβάρι της υπόθεσης σε ό,τι αφορά από το πλήγμα εναντίον δύο δεξαμενόπλοιων, ενός αμερικανικού και ενός ελληνικού, στο αιγυπτιακό λιμάνι της Damietta, στις ακτές της Μεσογείου…
Μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής 31 Ιουλίου, καμία χώρα δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, παρότι συνήθως οι αντίπαλες πλευρές σπεύδουν να δημοσιεύσουν στα μέσα ενημέρωσης πανηγυρικές δηλώσεις για τις επιτυχίες τους στο πεδίο της μάχης — ένα πεδίο στο οποίο ολόκληρη η Μέση Ανατολή μετατρέπεται αργά αλλά σταθερά.
Εν συντομία, τι συνέβη στην Damietta:
Στις 29 Ιουλίου ξέσπασε ξαφνικά μεγάλη πυρκαγιά στη γιγαντιαία πλωτή μονάδα επαναεριοποίησης (FSRU) Energos Winter, η οποία ανήκει στις ΗΠΑ αλλά έχει μισθωθεί από την Αίγυπτο (φέρει σημαία των Νήσων Μάρσαλ).
Οι δεξαμενές της μπορούν να χωρέσουν έως και 160 εκατομμύρια κυβικά μέτρα υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Σχεδόν αμέσως, η φωτιά μεταδόθηκε στο ελληνικό δεξαμενόπλοιο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου «Gaslog Salem», το οποίο ήταν αγκυροβολημένο δίπλα (φέρει σημαία Βερμούδων).
Όπως μπορεί να υποτεθεί, τα πλοία πραγματοποιούσαν μεταφόρτωση υδρογονανθράκων με τη μέθοδο «από πλοίο σε πλοίο».
Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης του λιμανιού κατάφεραν γρήγορα να θέσουν υπό έλεγχο τη φωτιά. Κανείς δεν τραυματίστηκε.
Ωστόσο, ο αντίκτυπος διεθνώς ήταν τεράστιος και συνεχίζει να αυξάνεται.
Σχεδόν αμέσως μετά το περιστατικό, τα μέσα ενημέρωσης άρχισαν να αναφέρουν, σαν να ήταν ήδη επιβεβαιωμένο γεγονός, ότι το αιγυπτιακό λιμάνι δέχθηκε επίθεση από άγνωστο μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Αυτή την εκδοχή υποστηρίζουν οι εταιρείες Ambrey (που ειδικεύεται στη θαλάσσια ασφάλεια) και Inchcape Shipping Services (ISS), πάροχος λιμενικών και ναυτιλιακών υπηρεσιών για τη ναυτιλιακή βιομηχανία.
Ωστόσο, δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι οι αιγυπτιακές αρχές, μέσω του υπουργείου Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρων της χώρας, δεν επιβεβαίωσαν την ίδια ημέρα το γεγονός επίθεσης με μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Αντίθετα, διευκρίνισαν ότι οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στο λιμάνι εξακολουθούν να εργάζονται για να διακριβώσουν τα πραγματικά αίτια του περιστατικού.
Εν τω μεταξύ, ολόκληρος ο κόσμος άρχισε ήδη να μιλά με ανησυχία για αεροπορικό πλήγμα εναντίον ενός μεσογειακού λιμανιού ως μια εκδοχή που θεωρείται σχεδόν βέβαιη, χαρακτηρίζοντάς το ακόμη και ως άνοιγμα ενός «τρίτου μετώπου» στη Μέση Ανατολή.
Τα δύο πρώτα «μέτωπα» αναφέρονται στις δύο βασικές θαλάσσιες οδούς μεταφοράς πετρελαίου από την περιοχή: τα Στενά του Hormuz και τα Στενά Bab el Mandeb.
Η ναυσιπλοΐα μέσω αυτών έχει ουσιαστικά διακοπεί εδώ και καιρό από τις εμπλεκόμενες πλευρές στη σύγκρουση της Μέσης Ανατολής.
Και καθώς οι προβλήτες του λιμανιού της Damietta βρίσκονται σε απόσταση μόλις λίγων χιλιομέτρων από τη Διώρυγα του Suez, οι παρατηρητές κατέληξαν στο λογικό συμπέρασμα ότι είναι πολύ πιθανό σύντομα να σταματήσει η κίνηση των δεξαμενόπλοιων και σε αυτή την κρίσιμη για το παγκόσμιο θαλάσσιο εμπόριο διαδρομή.
Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε καταστροφή για τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου, ιδιαίτερα καθώς πλησιάζει ο χειμώνας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Το φυσικό ερώτημα είναι: ποιον εξυπηρετεί αυτό; Και επομένως: ποιος πιθανότατα χτύπησε τη Damietta;
Παρά την απουσία επίσημων δηλώσεων ή αποδεικτικών στοιχείων, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump άφησε να εννοηθεί ότι επρόκειτο για επίθεση του Ιράν. Και υποσχέθηκε:
«Όλα θα ξεκαθαρίσουν. Αλλά προς το παρόν θα τους καταφέρουμε ένα πολύ ισχυρό πλήγμα.
Γιατί τώρα είναι η δική μας σειρά. Γνωρίζουν ότι αυτό θα συμβεί. Και μας ζητούν να μην το κάνουμε».
Σε πλήρη συμφωνία με τον πρόεδρό του, οι «New York Times», επικαλούμενοι δύο ανώνυμες ιρανικές πηγές «στον τομέα της ασφάλειας», δήλωσαν αμέσως και με απόλυτη βεβαιότητα, όπως ήταν αναμενόμενο, ότι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, η Τεχεράνη έχει συμφέρον από την επίθεση στο λιμάνι.
Tιμωρητικά πλήγματα
Επειδή, υποτίθεται, ενόψει των νέων τιμωρητικών πληγμάτων κατά της χώρας τους που έχει υποσχεθεί ο Donald Trump, οι Πέρσες θα ήθελαν να αποδείξουν ότι οι παγκόσμιες οδοί μεταφοράς καυσίμων είναι πολύ πιο ευάλωτες απ’ ό,τι πιστεύουν στην Ουάσινγκτον.
Και, εφόσον χρειαστεί, το Ιράν θα μπορούσε επιπλέον να αποκλείσει και τη διώρυγα του Suez, αναγκάζοντας τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Μέση Ανατολή να διανύουν επιπλέον χιλιάδες μίλια μέχρι τους προορισμούς τους, παρακάμπτοντας ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας.
Σε μια τέτοια περίπτωση, οι πρόσθετες απώλειες και για τις ΗΠΑ θα ανέρχονταν επίσης σε δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Η εφημερίδα «New York Times» αναφέρει: «Το πλήγμα (κατά της Damietta) είχε σκοπό να δείξει ότι οι παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές και οι προμήθειες ενεργειακών πόρων θα μπορούσαν να διαταραχθούν ακόμη περισσότερο, εάν το Ιράν αποφασίσει να κλιμακώσει την κατάσταση».
Εν τω μεταξύ, μέσω της διώρυγας του Σουέζ, η οποία συνδέει τη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, διέρχεται περίπου το 10% των παγκόσμιων θαλάσσιων εμπορευματικών μεταφορών.
Η διώρυγα επιτρέπει τη διέλευση περίπου 50 ωκεανοπόρων πλοίων ημερησίως. Αποτελεί τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ Ευρώπης και Ινδικού Ωκεανού.
Λογικό; Φαίνεται πως ναι.
Ωστόσο, για κάποιον λόγο, το Ιράν, το οποίο συνήθως καυχιέται για τα πλήγματά του κατά αμερικανικών συμφερόντων οπουδήποτε στον κόσμο, αυτή τη φορά έσπευσε αμέσως να αρνηθεί κάθε ανάμειξη.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Abbas Aragchi, σχολίασε το πλήγμα με drone κατά της Damietta ως εξής: «Η Αίγυπτος θεωρείται φίλη μας και σημαντική εταίρος μας στην περιοχή. Και η ασφάλειά της αποτελεί για εμάς ύψιστη προτεραιότητα».
O δράστης…
Τότε ποιος προσπάθησε να κάψει τα δεξαμενόπλοια;
Ο Aragchi προτείνει τη δική του εξήγηση για το περιστατικό: «Όλοι πρέπει να παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι στα ισραηλινά σχέδια και τις επιχειρήσεις υπό ψευδή σημαία, που αποσκοπούν στην υπονόμευση της περιφερειακής ειρήνης.
Η απειλή είναι προφανής, αφορά τους πάντες και προκαλεί ανησυχίες σε σχέση με τη μουσουλμανική αλληλεγγύη».
Αλλά τι σχέση έχει, φαινομενικά, το Ισραήλ με όλα αυτά;
Ωστόσο, ας μην βιαστούμε. Το Tel Aviv, εφόσον πράγματι οργάνωσε μια μεγάλης κλίμακας πρόκληση με στόχο να στρέψει τις ΗΠΑ, την Αίγυπτο και το Ιράν τη μία εναντίον της άλλης, μπορεί να έχει τους δικούς του λόγους σε αυτή την ιστορία.
Πρώτα απ’ όλα, η ηγεσία του εβραϊκού κράτους επιδιώκει με κάθε τρόπο να ωθήσει τον Trump σε μια επιπλέον και άμεση ενίσχυση των στρατιωτικών ενεργειών κατά του Ιράν.
Δηλαδή, σε νέα ισχυρά βομβαρδιστικά και πυραυλικά πλήγματα με στόχο την οριστική συντριβή αυτού του θανάσιμου εχθρού του Ισραήλ.
Και τι θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικό για να προκαλέσει την επική οργή του Trump από το να του παρουσιάσουν βίντεο με μια τεράστια αμερικανική πλωτή μονάδα επαναεριοποίησης, μετασκευασμένη από υπερδεξαμενόπλοιο, η οποία φέρεται να πυρπολήθηκε ύπουλα από τους Πέρσες ενώ βρισκόταν δεμένη στην προβλήτα;
Είναι σαφές ότι στον ναρκισσιστικό «κοκκινομάλλη Dony» είναι εξαιρετικά δυσάρεστο να τον εξευτελίζουν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου χωρίς συνέπειες.
Ιδιαίτερα ενόψει των εκλογών στις ΗΠΑ.
Θεωρητικά, ένας επιπλέον μηχανισμός ενεργοποίησης μιας τέτοιας ισραηλινής προβοκάτσιας θα μπορούσε να είναι και η εμπλοκή της Αιγύπτου σε πόλεμο με το Ιράν στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, όπως έκανε μόλις τώρα, ύστερα από μακροχρόνιους δισταγμούς, η Σαουδική Αραβία, η οποία στις 29 Ιουλίου, ακριβώς την ίδια ημέρα με την επίθεση στα δεξαμενόπλοια στην αιγυπτιακή Damietta, έπληξε με την αεροπορία της εγκαταστάσεις φιλοϊρανικών σιιτικών μονάδων των «Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης» («Χασντ ας-Σαάμπι») στο έδαφος του Ιράκ.
Αμέσως μετά την επίθεση στο Ιράκ, το υπουργείο Άμυνας του βασιλείου ανακοίνωσε επισήμως ότι οι ένοπλες δυνάμεις του, σε συντονισμό με τη Διοίκηση Κεντρικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ (CENTCOM), πραγματοποίησαν στοχευμένα πλήγματα κατά στόχων ένοπλων ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν στο Ιράκ, ως απάντηση στις επιθέσεις ιρανικών drones κατά σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων.
Δεν σημαίνει άραγε αυτό ότι τώρα ακριβώς το ίδιο θα μπορούσε δικαιωματικά να δηλώσει και το Κάιρο;
Εφόσον, φυσικά, αποφασίσει και αυτό σύντομα να επιτεθεί στο Ιράν;
Ωστόσο, αν το επιθυμεί κανείς, στο περιστατικό με τα δεξαμενόπλοια στη Μεσόγειο μπορεί να διακρίνει και μια ακόμη διάσταση.
Συγκεκριμένα: τη δημιουργία στους Αμερικανούς της αίσθησης ότι στη Μέση Ανατολή βρίσκονται σε ένα εύθραυστο ξύλινο σπίτι που έχει τυλιχθεί στις φλόγες από όλες τις πλευρές και από το οποίο πρέπει να φύγουν.
Και πού να πάνε; Μόνο στο Ισραήλ.
Να μεταφέρουν το συντομότερο δυνατό εκεί τις στρατιωτικές βάσεις τους από το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία — χώρες που, από τον Μάρτιο, δέχονται τακτικά πλήγματα από ιρανικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ήδη στις αρχές Ιουλίου, το πρακτορείο «Νέα του Ισραήλ» ανέφερε ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες του, η ηγεσία του εβραϊκού κράτους εξετάζει το ενδεχόμενο μεταφοράς των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων από την περιοχή του Περσικού Κόλπου στην έρημο Negev, στο νότιο τμήμα της χώρας.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Israel Hayom», ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu, ο υπουργός Άμυνας Israel Katz και εκπρόσωποι του τομέα ασφαλείας σκοπεύουν να θέσουν το ζήτημα στις διαπραγματεύσεις για μια νέα συμφωνία στρατιωτικής βοήθειας από τις ΗΠΑ.
Εάν κάποτε αυτό πράγματι συμβεί, η έρημος Negev σε μία από τις πιο στρατηγικά σημαντικές περιοχές του κόσμου.
Κάτι που θα καταστήσει το Ισραήλ όχι απλώς τον σημαντικότερο σύμμαχο των ΗΠΑ σε αυτή την περιοχή, αλλά μια χώρα χωρίς την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες ουσιαστικά δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτα.
Ωστόσο, το σημαντικότερο ίσως είναι το εξής: αφού οι Αμερικανοί αναγκαστούν να απομακρυνθούν από ολόκληρη την ακτογραμμή του Περσικού Κόλπου και να μετακινηθούν προς την έρημο Negev, θα απομακρυνθούν από τις θέσεις εκτόξευσης των περσικών πυραύλων.
Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί πανάκεια στον ένοπλο αγώνα με το Ιράν.
Αλλά είναι κάτι. Γιατί η κατάσταση στη Μέση Ανατολή κάθε μέρα που περνά μυρίζει όλο και περισσότερο… κηροζίνη για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ακριβώς τέτοια επιχειρήματα βρίσκονται σήμερα μπροστά στον Aragchi, στις απόρρητες αναλυτικές εκθέσεις που ετοιμάζουν καθημερινά για εκείνον οι Πέρσες στρατιωτικοί.
Tην ίδια στιγμή, σύμφωνα με το Military Watch, σε συνέντευξή του στο ισραηλινό «Κανάλι 14», ο υπουργός Άμυνας Katz επιβεβαίωσε για πρώτη φορά ότι αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη ήδη επιχειρούν από ισραηλινές στρατιωτικές βάσεις, πραγματοποιώντας πλήγματα κατά του Ιράν.
Το δημοσίευμα αναφέρει: «Σύμφωνα με στοιχεία από ανοιχτές πηγές και δορυφορικές εικόνες, πριν από τα κοινά αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν, στις ισραηλινές βάσεις είχαν αναπτυχθεί δυνάμεις της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών F-22, αεροσκαφών ανεφοδιασμού και άλλων υποστηρικτικών μέσων.
Σύμφωνα με την εκτίμηση αναλυτών, οι επιχειρήσεις από το έδαφος του Ισραήλ μειώνουν την εξάρτηση από τις βάσεις στον Περσικό Κόλπο, οι οποίες είναι σημαντικά πιο ευάλωτες λόγω της άμεσης γειτνίασής τους με το Ιράν».
www.bankingnews.gr
Μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής 31 Ιουλίου, καμία χώρα δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, παρότι συνήθως οι αντίπαλες πλευρές σπεύδουν να δημοσιεύσουν στα μέσα ενημέρωσης πανηγυρικές δηλώσεις για τις επιτυχίες τους στο πεδίο της μάχης — ένα πεδίο στο οποίο ολόκληρη η Μέση Ανατολή μετατρέπεται αργά αλλά σταθερά.
Εν συντομία, τι συνέβη στην Damietta:
Στις 29 Ιουλίου ξέσπασε ξαφνικά μεγάλη πυρκαγιά στη γιγαντιαία πλωτή μονάδα επαναεριοποίησης (FSRU) Energos Winter, η οποία ανήκει στις ΗΠΑ αλλά έχει μισθωθεί από την Αίγυπτο (φέρει σημαία των Νήσων Μάρσαλ).
Οι δεξαμενές της μπορούν να χωρέσουν έως και 160 εκατομμύρια κυβικά μέτρα υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Σχεδόν αμέσως, η φωτιά μεταδόθηκε στο ελληνικό δεξαμενόπλοιο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου «Gaslog Salem», το οποίο ήταν αγκυροβολημένο δίπλα (φέρει σημαία Βερμούδων).
Όπως μπορεί να υποτεθεί, τα πλοία πραγματοποιούσαν μεταφόρτωση υδρογονανθράκων με τη μέθοδο «από πλοίο σε πλοίο».
Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης του λιμανιού κατάφεραν γρήγορα να θέσουν υπό έλεγχο τη φωτιά. Κανείς δεν τραυματίστηκε.
Ωστόσο, ο αντίκτυπος διεθνώς ήταν τεράστιος και συνεχίζει να αυξάνεται.
Σχεδόν αμέσως μετά το περιστατικό, τα μέσα ενημέρωσης άρχισαν να αναφέρουν, σαν να ήταν ήδη επιβεβαιωμένο γεγονός, ότι το αιγυπτιακό λιμάνι δέχθηκε επίθεση από άγνωστο μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Αυτή την εκδοχή υποστηρίζουν οι εταιρείες Ambrey (που ειδικεύεται στη θαλάσσια ασφάλεια) και Inchcape Shipping Services (ISS), πάροχος λιμενικών και ναυτιλιακών υπηρεσιών για τη ναυτιλιακή βιομηχανία.
Ωστόσο, δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι οι αιγυπτιακές αρχές, μέσω του υπουργείου Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρων της χώρας, δεν επιβεβαίωσαν την ίδια ημέρα το γεγονός επίθεσης με μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Αντίθετα, διευκρίνισαν ότι οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στο λιμάνι εξακολουθούν να εργάζονται για να διακριβώσουν τα πραγματικά αίτια του περιστατικού.
Εν τω μεταξύ, ολόκληρος ο κόσμος άρχισε ήδη να μιλά με ανησυχία για αεροπορικό πλήγμα εναντίον ενός μεσογειακού λιμανιού ως μια εκδοχή που θεωρείται σχεδόν βέβαιη, χαρακτηρίζοντάς το ακόμη και ως άνοιγμα ενός «τρίτου μετώπου» στη Μέση Ανατολή.
Τα δύο πρώτα «μέτωπα» αναφέρονται στις δύο βασικές θαλάσσιες οδούς μεταφοράς πετρελαίου από την περιοχή: τα Στενά του Hormuz και τα Στενά Bab el Mandeb.
Η ναυσιπλοΐα μέσω αυτών έχει ουσιαστικά διακοπεί εδώ και καιρό από τις εμπλεκόμενες πλευρές στη σύγκρουση της Μέσης Ανατολής.
Και καθώς οι προβλήτες του λιμανιού της Damietta βρίσκονται σε απόσταση μόλις λίγων χιλιομέτρων από τη Διώρυγα του Suez, οι παρατηρητές κατέληξαν στο λογικό συμπέρασμα ότι είναι πολύ πιθανό σύντομα να σταματήσει η κίνηση των δεξαμενόπλοιων και σε αυτή την κρίσιμη για το παγκόσμιο θαλάσσιο εμπόριο διαδρομή.
Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε καταστροφή για τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου, ιδιαίτερα καθώς πλησιάζει ο χειμώνας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Το φυσικό ερώτημα είναι: ποιον εξυπηρετεί αυτό; Και επομένως: ποιος πιθανότατα χτύπησε τη Damietta;
Παρά την απουσία επίσημων δηλώσεων ή αποδεικτικών στοιχείων, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump άφησε να εννοηθεί ότι επρόκειτο για επίθεση του Ιράν. Και υποσχέθηκε:
«Όλα θα ξεκαθαρίσουν. Αλλά προς το παρόν θα τους καταφέρουμε ένα πολύ ισχυρό πλήγμα.
Γιατί τώρα είναι η δική μας σειρά. Γνωρίζουν ότι αυτό θα συμβεί. Και μας ζητούν να μην το κάνουμε».
Σε πλήρη συμφωνία με τον πρόεδρό του, οι «New York Times», επικαλούμενοι δύο ανώνυμες ιρανικές πηγές «στον τομέα της ασφάλειας», δήλωσαν αμέσως και με απόλυτη βεβαιότητα, όπως ήταν αναμενόμενο, ότι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, η Τεχεράνη έχει συμφέρον από την επίθεση στο λιμάνι.
Tιμωρητικά πλήγματα
Επειδή, υποτίθεται, ενόψει των νέων τιμωρητικών πληγμάτων κατά της χώρας τους που έχει υποσχεθεί ο Donald Trump, οι Πέρσες θα ήθελαν να αποδείξουν ότι οι παγκόσμιες οδοί μεταφοράς καυσίμων είναι πολύ πιο ευάλωτες απ’ ό,τι πιστεύουν στην Ουάσινγκτον.
Και, εφόσον χρειαστεί, το Ιράν θα μπορούσε επιπλέον να αποκλείσει και τη διώρυγα του Suez, αναγκάζοντας τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Μέση Ανατολή να διανύουν επιπλέον χιλιάδες μίλια μέχρι τους προορισμούς τους, παρακάμπτοντας ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας.
Σε μια τέτοια περίπτωση, οι πρόσθετες απώλειες και για τις ΗΠΑ θα ανέρχονταν επίσης σε δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Η εφημερίδα «New York Times» αναφέρει: «Το πλήγμα (κατά της Damietta) είχε σκοπό να δείξει ότι οι παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές και οι προμήθειες ενεργειακών πόρων θα μπορούσαν να διαταραχθούν ακόμη περισσότερο, εάν το Ιράν αποφασίσει να κλιμακώσει την κατάσταση».
Εν τω μεταξύ, μέσω της διώρυγας του Σουέζ, η οποία συνδέει τη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, διέρχεται περίπου το 10% των παγκόσμιων θαλάσσιων εμπορευματικών μεταφορών.
Η διώρυγα επιτρέπει τη διέλευση περίπου 50 ωκεανοπόρων πλοίων ημερησίως. Αποτελεί τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ Ευρώπης και Ινδικού Ωκεανού.
Λογικό; Φαίνεται πως ναι.
Ωστόσο, για κάποιον λόγο, το Ιράν, το οποίο συνήθως καυχιέται για τα πλήγματά του κατά αμερικανικών συμφερόντων οπουδήποτε στον κόσμο, αυτή τη φορά έσπευσε αμέσως να αρνηθεί κάθε ανάμειξη.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Abbas Aragchi, σχολίασε το πλήγμα με drone κατά της Damietta ως εξής: «Η Αίγυπτος θεωρείται φίλη μας και σημαντική εταίρος μας στην περιοχή. Και η ασφάλειά της αποτελεί για εμάς ύψιστη προτεραιότητα».
O δράστης…
Τότε ποιος προσπάθησε να κάψει τα δεξαμενόπλοια;
Ο Aragchi προτείνει τη δική του εξήγηση για το περιστατικό: «Όλοι πρέπει να παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι στα ισραηλινά σχέδια και τις επιχειρήσεις υπό ψευδή σημαία, που αποσκοπούν στην υπονόμευση της περιφερειακής ειρήνης.
Η απειλή είναι προφανής, αφορά τους πάντες και προκαλεί ανησυχίες σε σχέση με τη μουσουλμανική αλληλεγγύη».
Αλλά τι σχέση έχει, φαινομενικά, το Ισραήλ με όλα αυτά;
Ωστόσο, ας μην βιαστούμε. Το Tel Aviv, εφόσον πράγματι οργάνωσε μια μεγάλης κλίμακας πρόκληση με στόχο να στρέψει τις ΗΠΑ, την Αίγυπτο και το Ιράν τη μία εναντίον της άλλης, μπορεί να έχει τους δικούς του λόγους σε αυτή την ιστορία.
Πρώτα απ’ όλα, η ηγεσία του εβραϊκού κράτους επιδιώκει με κάθε τρόπο να ωθήσει τον Trump σε μια επιπλέον και άμεση ενίσχυση των στρατιωτικών ενεργειών κατά του Ιράν.
Δηλαδή, σε νέα ισχυρά βομβαρδιστικά και πυραυλικά πλήγματα με στόχο την οριστική συντριβή αυτού του θανάσιμου εχθρού του Ισραήλ.
Και τι θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικό για να προκαλέσει την επική οργή του Trump από το να του παρουσιάσουν βίντεο με μια τεράστια αμερικανική πλωτή μονάδα επαναεριοποίησης, μετασκευασμένη από υπερδεξαμενόπλοιο, η οποία φέρεται να πυρπολήθηκε ύπουλα από τους Πέρσες ενώ βρισκόταν δεμένη στην προβλήτα;
Είναι σαφές ότι στον ναρκισσιστικό «κοκκινομάλλη Dony» είναι εξαιρετικά δυσάρεστο να τον εξευτελίζουν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου χωρίς συνέπειες.
Ιδιαίτερα ενόψει των εκλογών στις ΗΠΑ.
Θεωρητικά, ένας επιπλέον μηχανισμός ενεργοποίησης μιας τέτοιας ισραηλινής προβοκάτσιας θα μπορούσε να είναι και η εμπλοκή της Αιγύπτου σε πόλεμο με το Ιράν στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, όπως έκανε μόλις τώρα, ύστερα από μακροχρόνιους δισταγμούς, η Σαουδική Αραβία, η οποία στις 29 Ιουλίου, ακριβώς την ίδια ημέρα με την επίθεση στα δεξαμενόπλοια στην αιγυπτιακή Damietta, έπληξε με την αεροπορία της εγκαταστάσεις φιλοϊρανικών σιιτικών μονάδων των «Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης» («Χασντ ας-Σαάμπι») στο έδαφος του Ιράκ.
Αμέσως μετά την επίθεση στο Ιράκ, το υπουργείο Άμυνας του βασιλείου ανακοίνωσε επισήμως ότι οι ένοπλες δυνάμεις του, σε συντονισμό με τη Διοίκηση Κεντρικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ (CENTCOM), πραγματοποίησαν στοχευμένα πλήγματα κατά στόχων ένοπλων ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν στο Ιράκ, ως απάντηση στις επιθέσεις ιρανικών drones κατά σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων.
Δεν σημαίνει άραγε αυτό ότι τώρα ακριβώς το ίδιο θα μπορούσε δικαιωματικά να δηλώσει και το Κάιρο;
Εφόσον, φυσικά, αποφασίσει και αυτό σύντομα να επιτεθεί στο Ιράν;
Ωστόσο, αν το επιθυμεί κανείς, στο περιστατικό με τα δεξαμενόπλοια στη Μεσόγειο μπορεί να διακρίνει και μια ακόμη διάσταση.
Συγκεκριμένα: τη δημιουργία στους Αμερικανούς της αίσθησης ότι στη Μέση Ανατολή βρίσκονται σε ένα εύθραυστο ξύλινο σπίτι που έχει τυλιχθεί στις φλόγες από όλες τις πλευρές και από το οποίο πρέπει να φύγουν.
Και πού να πάνε; Μόνο στο Ισραήλ.
Να μεταφέρουν το συντομότερο δυνατό εκεί τις στρατιωτικές βάσεις τους από το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία — χώρες που, από τον Μάρτιο, δέχονται τακτικά πλήγματα από ιρανικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ήδη στις αρχές Ιουλίου, το πρακτορείο «Νέα του Ισραήλ» ανέφερε ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες του, η ηγεσία του εβραϊκού κράτους εξετάζει το ενδεχόμενο μεταφοράς των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων από την περιοχή του Περσικού Κόλπου στην έρημο Negev, στο νότιο τμήμα της χώρας.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Israel Hayom», ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu, ο υπουργός Άμυνας Israel Katz και εκπρόσωποι του τομέα ασφαλείας σκοπεύουν να θέσουν το ζήτημα στις διαπραγματεύσεις για μια νέα συμφωνία στρατιωτικής βοήθειας από τις ΗΠΑ.
Εάν κάποτε αυτό πράγματι συμβεί, η έρημος Negev σε μία από τις πιο στρατηγικά σημαντικές περιοχές του κόσμου.
Κάτι που θα καταστήσει το Ισραήλ όχι απλώς τον σημαντικότερο σύμμαχο των ΗΠΑ σε αυτή την περιοχή, αλλά μια χώρα χωρίς την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες ουσιαστικά δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτα.
Ωστόσο, το σημαντικότερο ίσως είναι το εξής: αφού οι Αμερικανοί αναγκαστούν να απομακρυνθούν από ολόκληρη την ακτογραμμή του Περσικού Κόλπου και να μετακινηθούν προς την έρημο Negev, θα απομακρυνθούν από τις θέσεις εκτόξευσης των περσικών πυραύλων.
Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί πανάκεια στον ένοπλο αγώνα με το Ιράν.
Αλλά είναι κάτι. Γιατί η κατάσταση στη Μέση Ανατολή κάθε μέρα που περνά μυρίζει όλο και περισσότερο… κηροζίνη για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ακριβώς τέτοια επιχειρήματα βρίσκονται σήμερα μπροστά στον Aragchi, στις απόρρητες αναλυτικές εκθέσεις που ετοιμάζουν καθημερινά για εκείνον οι Πέρσες στρατιωτικοί.
Tην ίδια στιγμή, σύμφωνα με το Military Watch, σε συνέντευξή του στο ισραηλινό «Κανάλι 14», ο υπουργός Άμυνας Katz επιβεβαίωσε για πρώτη φορά ότι αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη ήδη επιχειρούν από ισραηλινές στρατιωτικές βάσεις, πραγματοποιώντας πλήγματα κατά του Ιράν.
Το δημοσίευμα αναφέρει: «Σύμφωνα με στοιχεία από ανοιχτές πηγές και δορυφορικές εικόνες, πριν από τα κοινά αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν, στις ισραηλινές βάσεις είχαν αναπτυχθεί δυνάμεις της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών F-22, αεροσκαφών ανεφοδιασμού και άλλων υποστηρικτικών μέσων.
Σύμφωνα με την εκτίμηση αναλυτών, οι επιχειρήσεις από το έδαφος του Ισραήλ μειώνουν την εξάρτηση από τις βάσεις στον Περσικό Κόλπο, οι οποίες είναι σημαντικά πιο ευάλωτες λόγω της άμεσης γειτνίασής τους με το Ιράν».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών