Αποκάλυψη Bloomberg - Το Πεντάγωνο ζητά επειγόντως από Boeing, Lockheed Martin και RTX να αυξήσουν την παραγωγή – Οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει σχεδόν όλους τους μακράς εμβέλειας πυραύλους ATACMS και PrSM, ενώ πιέζονται και τα αποθέματα Patriot και THAAD
Επί δεκαετίες, η στρατιωτική ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών βασίστηκε σε μια απλή υπόθεση: ότι η αμερικανική οικονομία, η τεχνολογία και η αμυντική βιομηχανία μπορούν να εξασφαλίσουν σχεδόν απεριόριστη δυνατότητα διεξαγωγής πολέμου.
Ο πόλεμος με το Ιράν αρχίζει να δοκιμάζει αυτή την υπόθεση.
Δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έμειναν χωρίς όπλα. Ούτε ότι το αμερικανικό οπλοστάσιο κατέρρευσε.
Σημαίνει κάτι πολύ πιο σοβαρό: η ταχύτητα με την οποία καταναλώνονται ορισμένα από τα πιο προηγμένα αμερικανικά όπλα φαίνεται να ξεπερνά την ταχύτητα με την οποία η αμερικανική αμυντική βιομηχανία μπορεί να τα αντικαταστήσει, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg την Κυριακή 9 Αυγούστου.
Και αυτό πλέον δεν αποτελεί απλώς εκτίμηση αναλυτών.
Το ίδιο το Πεντάγωνο ζητά από την αμερικανική πολεμική βιομηχανία να κινηθεί ταχύτερα.
Το Πεντάγωνο χτυπά συναγερμό
Ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Steve Feinberg απέστειλε στις 5 Αυγούστου επιστολή σε μεγάλες αμερικανικές αμυντικές εταιρείες, ζητώντας επιτάχυνση των προγραμμάτων παραγωγής και αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας.
Στο στόχαστρο βρίσκονται κρίσιμα συστήματα επιτήρησης, αισθητήρες αεράμυνας, αναχαιτιστές και συστήματα παρακολούθησης πυραύλων.
Μεταξύ των εταιρειών που έλαβαν την επιστολή βρίσκονται οι Boeing, Lockheed Martin και RTX.
Το μήνυμα του Feinberg ήταν χαρακτηριστικό: οι πολυετείς κύκλοι ανάπτυξης και παραγωγής δεν θεωρούνται πλέον αποδεκτοί και η αμερικανική βιομηχανία πρέπει να αυξήσει άμεσα την παραγωγή.
Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα
Το γεγονός ότι το Πεντάγωνο ζητά από τις μεγαλύτερες εταιρείες του αμερικανικού αμυντικού συμπλέγματος να επιταχύνουν τώρα την παραγωγή έχει ιδιαίτερη σημασία.
Γιατί αποκαλύπτει το πραγματικό πρόβλημα:
οι ΗΠΑ μπορούν να αγοράσουν σχεδόν οποιοδήποτε όπλο. Δεν μπορούν όμως να το κατασκευάσουν αμέσως.
«Σχεδόν όλοι» οι ATACMS και PrSM έχουν χρησιμοποιηθεί
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο αφορά τους πυραύλους μεγάλης εμβέλειας.
Σύμφωνα με το Reuters, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν χρησιμοποιήσει κατά τη διάρκεια του πεντάμηνου πολέμου με το Ιράν «σχεδόν όλους» τους πυραύλους ATACMS και Precision Strike Missile (PrSM) που διέθεταν.
Πρόκειται για όπλα ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, καθώς επιτρέπουν στα αμερικανικά στρατεύματα να πλήττουν στόχους από μεγάλη απόσταση χωρίς να εκθέτουν στον ίδιο βαθμό τα αεροσκάφη και το προσωπικό τους.
Το πρόβλημα είναι ότι η αντικατάστασή τους δεν γίνεται σε εβδομάδες.
Οι πληροφορίες του Reuters επισημαίνουν ότι το αμερικανικό στρατιωτικό απόθεμα έχει δεχθεί σημαντική πίεση και ότι η Κεντρική Διοίκηση χρειάστηκε να αναπληρώνει τις απώλειες αντλώντας πυραύλους από αποθέματα που βρίσκονται σε άλλα σημεία του αμερικανικού στρατιωτικού συστήματος.
Αυτό σημαίνει ότι το Πεντάγωνο δεν αντιμετωπίζει απλώς πρόβλημα στο Μέτωπο της Μέσης Ανατολής.
Αναδιανέμει τα παγκόσμια αποθέματά του.
Και αυτό έχει συνέπειες για κάθε μελλοντική κρίση.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι επιθετικοί πύραυλοι
Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει η πίεση στα συστήματα αεράμυνας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να προστατεύσουν στρατιωτικές βάσεις και εγκαταστάσεις τους από τις ιρανικές επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones.
Αυτό απαιτεί τη χρήση πανάκριβων αναχαιτιστών.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες εκτιμήσεις, η κατανάλωση Patriot και THAAD έχει επίσης φτάσει σε επίπεδα που δημιουργούν ανησυχίες για τα αποθέματα.
Το Reuters αναφέρει εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες έχει χρησιμοποιηθεί περίπου το 65% των Patriot και περίπου το 38% των THAAD που υπήρχαν πριν από τον πόλεμο.
Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο.
Το Ιράν μπορεί να εκτοξεύει σχετικά φθηνότερα drones και πυραύλους.
Οι ΗΠΑ απαντούν με εξαιρετικά ακριβούς αναχαιτιστές.
Η αριθμητική του πολέμου αρχίζει έτσι να γίνεται επικίνδυνη.
Ο αντίπαλος δεν χρειάζεται να καταστρέψει το αμερικανικό οπλοστάσιο. Αρκεί να το υποχρεώνει να καταναλώνεται ταχύτερα από όσο αναπληρώνεται.
Η μεγάλη αδυναμία: η παραγωγική ικανότητα
Εδώ βρίσκεται η πραγματική αμερικανική αδυναμία.
Όχι στην τεχνολογία.
Όχι στην ποιότητα των όπλων.
Όχι στο μέγεθος του αμυντικού προϋπολογισμού.
Αλλά στην ικανότητα μαζικής και γρήγορης παραγωγής.
Ένας προηγμένος πύραυλος δεν είναι ένα προϊόν που μπορεί να παραχθεί όπως ένα αυτοκίνητο.
Χρειάζεται εξειδικευμένα ηλεκτρονικά, κινητήρες, αισθητήρες, συστήματα καθοδήγησης, πρώτες ύλες, εξειδικευμένο προσωπικό και πιστοποιημένες γραμμές παραγωγής.
Και πολλές από αυτές τις γραμμές λειτουργούν σε ρυθμούς σχεδιασμένους για ειρηνική περίοδο.
Αυτό είναι το πρόβλημα που έρχεται τώρα στην επιφάνεια.
Ο πόλεμος απαιτεί πολεμικούς ρυθμούς παραγωγής, ενώ η αμερικανική βιομηχανία είχε σχεδιαστεί επί δεκαετίες για πολύ μικρότερη κατανάλωση.
Το παράδοξο της αμερικανικής υπεροχής
Η κατάσταση δημιουργεί ένα ιδιαίτερο παράδοξο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν την ισχυρότερη πολεμική μηχανή στον κόσμο.
Μπορούν να πλήξουν στόχους σε τεράστιες αποστάσεις.
Διαθέτουν αεροπλανοφόρα, stealth αεροσκάφη, δορυφόρους, προηγμένα συστήματα αεράμυνας και πυραύλους ακριβείας.
Όμως όλα αυτά έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: καταναλώνονται.
Και όσο αυξάνεται η ένταση του πολέμου, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η απόσταση ανάμεσα στην κατανάλωση και την αναπλήρωση.
Ένα οπλικό σύστημα που χρειάζεται τέσσερα ή πέντε χρόνια για να αναπληρωθεί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει εύκολα έναν αντίπαλο που το αναγκάζει να καταναλώνεται καθημερινά.
Το κόστος γίνεται στρατηγικό πρόβλημα
Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό.
Είναι στρατηγικό.
Οι ΗΠΑ πρέπει να διατηρούν αποθέματα όχι μόνο για τον πόλεμο με το Ιράν, αλλά και για οποιαδήποτε άλλη κρίση μπορεί να ξεσπάσει.
Η Ουάσιγκτον πρέπει να σκέφτεται ταυτόχρονα τη Ρωσία, την Κίνα, την Ευρώπη, τον Ειρηνικό και τη Μέση Ανατολή.
Και εδώ εμφανίζεται η έννοια της στρατηγικής ετοιμότητας.
Εάν μεγάλο μέρος των προηγμένων πυραύλων χρησιμοποιηθεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, η αμερικανική αποτρεπτική ισχύς απέναντι σε άλλους αντιπάλους μπορεί να μειωθεί προσωρινά.
Το Reuters συνδέει ακριβώς αυτή την εξέλιξη με ανησυχίες για την ετοιμότητα των ΗΠΑ απέναντι σε μελλοντικές συγκρούσεις.
Δεν χρειάζεται να έχει χαθεί ένας πόλεμος για να δημιουργηθεί στρατηγικό πρόβλημα.
Αρκεί να έχει μειωθεί το διαθέσιμο απόθεμα για τον επόμενο.
Ο Trump λέει ότι υπάρχουν… «τεράστιες ποσότητες»
Ο Donald Trump έχει απορρίψει τις αναφορές περί γενικευμένης έλλειψης πυρομαχικών, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν «massive amounts» (τεράστιες ποσότητες) όπλων.
Ωστόσο, παραδέχθηκε ότι σε ορισμένα συστήματα τα αποθέματα είναι πιο περιορισμένα και ότι η κυβέρνηση παραλαμβάνει νέες ποσότητες καθημερινά.
Αυτό είναι σημαντικό.
Γιατί η πραγματική συζήτηση δεν αφορά το εάν υπάρχει ακόμη ένας μεγάλος αριθμός όπλων στις αμερικανικές αποθήκες.
Το ερώτημα είναι: πόσο μεγάλο είναι το απόθεμα κάθε κρίσιμου τύπου όπλου και πόσο χρόνο χρειάζεται για να αποκατασταθεί;
Τα εργοστάσια δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν από τη μια μέρα στην άλλη
Η επιστολή του Feinberg δείχνει ακριβώς το πρόβλημα.
Το Πεντάγωνο θέλει περισσότερα όπλα.
Τα θέλει γρήγορα.
Και τα θέλει τώρα.
Αλλά η αμερικανική αμυντική βιομηχανία δεν μπορεί να αυξήσει αυτομάτως την παραγωγή κατά εκατοντάδες τοις εκατό.
Χρειάζονται νέες εγκαταστάσεις, νέες γραμμές παραγωγής, περισσότερες πρώτες ύλες και περισσότερα εξειδικευμένα στελέχη.
Ακόμη και εάν το Κογκρέσο εγκρίνει τεράστια ποσά, τα χρήματα δεν μετατρέπονται αυτομάτως σε πυραύλους.
Μπορούν να αγοράσουν παραγωγική δυνατότητα.
Δεν μπορούν να αγοράσουν χρόνο.
Η αμερικανική πολεμική μηχανή μπροστά σε ένα νέο μοντέλο πολέμου
Ο πόλεμος του Ιράν αποκαλύπτει ένα πρόβλημα που αφορά ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Οι σύγχρονοι στρατοί έχουν επενδύσει σε εξαιρετικά προηγμένα και ακριβά οπλικά συστήματα.
Όμως ένας πόλεμος υψηλής έντασης μπορεί να απαιτήσει ποσότητα, όχι μόνο ποιότητα.
Αντίπαλοι μπορούν να χρησιμοποιούν μαζικά drones, πυραύλους και φθηνότερα όπλα για να προκαλούν δυσανάλογη κατανάλωση πανάκριβων δυτικών συστημάτων.
Η αριθμητική αλλάζει.
Δεν αρκεί πλέον να έχεις το καλύτερο όπλο.
Πρέπει να έχεις αρκετά από αυτά.
Και πρέπει να μπορείς να τα αντικαθιστάς.
Η πραγματική αδυναμία των ΗΠΑ
Αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο μάθημα από την κρίση.
Η αμερικανική στρατιωτική ισχύς παραμένει τεράστια.
Αλλά η βιομηχανική βάση που τη στηρίζει δεν έχει απεριόριστη αντοχή.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να κερδίσει μια αεροπορική εκστρατεία.
Μπορεί να καταστρέψει στόχους.
Μπορεί να κυριαρχήσει στον αέρα και στη θάλασσα.
Το δυσκολότερο είναι να διατηρήσει τον ίδιο ρυθμό για μήνες ή χρόνια απέναντι σε έναν αντίπαλο που συνεχίζει να εκτοξεύει πυραύλους και drones.
Γι' αυτό η σημερινή απαίτηση του Πενταγώνου προς τις αμυντικές εταιρείες είναι ίσως σημαντικότερη από οποιαδήποτε δήλωση για το πεδίο της μάχης.
Η Αμερική δεν ζητά απλώς περισσότερα όπλα.
Ζητά να ξαναχτίσει την ικανότητά της να παράγει όπλα με πολεμικούς ρυθμούς.
Και αυτή είναι μια παραδοχή με τεράστια στρατηγική σημασία.
Γιατί η ισχύς μιας υπερδύναμης δεν μετριέται μόνο από το πόσα όπλα μπορεί να εκτοξεύσει σήμερα.
Μετριέται από το αν μπορεί να τα αντικαταστήσει αύριο.
Και ο πόλεμος του Ιράν δείχνει ότι αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να αισθάνονται την πίεση.
Το πραγματικό αμερικανικό πρόβλημα δεν είναι ότι τελειώνουν τα όπλα.
Είναι ότι ο πόλεμος αποκαλύπτει πόσο αργά μπορούν να ξαναγεμίσουν οι αποθήκες.
www.bankingnews.gr
Ο πόλεμος με το Ιράν αρχίζει να δοκιμάζει αυτή την υπόθεση.
Δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έμειναν χωρίς όπλα. Ούτε ότι το αμερικανικό οπλοστάσιο κατέρρευσε.
Σημαίνει κάτι πολύ πιο σοβαρό: η ταχύτητα με την οποία καταναλώνονται ορισμένα από τα πιο προηγμένα αμερικανικά όπλα φαίνεται να ξεπερνά την ταχύτητα με την οποία η αμερικανική αμυντική βιομηχανία μπορεί να τα αντικαταστήσει, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg την Κυριακή 9 Αυγούστου.
Και αυτό πλέον δεν αποτελεί απλώς εκτίμηση αναλυτών.
Το ίδιο το Πεντάγωνο ζητά από την αμερικανική πολεμική βιομηχανία να κινηθεί ταχύτερα.
Το Πεντάγωνο χτυπά συναγερμό
Ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Steve Feinberg απέστειλε στις 5 Αυγούστου επιστολή σε μεγάλες αμερικανικές αμυντικές εταιρείες, ζητώντας επιτάχυνση των προγραμμάτων παραγωγής και αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας.
Στο στόχαστρο βρίσκονται κρίσιμα συστήματα επιτήρησης, αισθητήρες αεράμυνας, αναχαιτιστές και συστήματα παρακολούθησης πυραύλων.
Μεταξύ των εταιρειών που έλαβαν την επιστολή βρίσκονται οι Boeing, Lockheed Martin και RTX.
Το μήνυμα του Feinberg ήταν χαρακτηριστικό: οι πολυετείς κύκλοι ανάπτυξης και παραγωγής δεν θεωρούνται πλέον αποδεκτοί και η αμερικανική βιομηχανία πρέπει να αυξήσει άμεσα την παραγωγή.
Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα
Το γεγονός ότι το Πεντάγωνο ζητά από τις μεγαλύτερες εταιρείες του αμερικανικού αμυντικού συμπλέγματος να επιταχύνουν τώρα την παραγωγή έχει ιδιαίτερη σημασία.
Γιατί αποκαλύπτει το πραγματικό πρόβλημα:
οι ΗΠΑ μπορούν να αγοράσουν σχεδόν οποιοδήποτε όπλο. Δεν μπορούν όμως να το κατασκευάσουν αμέσως.
«Σχεδόν όλοι» οι ATACMS και PrSM έχουν χρησιμοποιηθεί
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο αφορά τους πυραύλους μεγάλης εμβέλειας.
Σύμφωνα με το Reuters, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν χρησιμοποιήσει κατά τη διάρκεια του πεντάμηνου πολέμου με το Ιράν «σχεδόν όλους» τους πυραύλους ATACMS και Precision Strike Missile (PrSM) που διέθεταν.
Πρόκειται για όπλα ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, καθώς επιτρέπουν στα αμερικανικά στρατεύματα να πλήττουν στόχους από μεγάλη απόσταση χωρίς να εκθέτουν στον ίδιο βαθμό τα αεροσκάφη και το προσωπικό τους.
Το πρόβλημα είναι ότι η αντικατάστασή τους δεν γίνεται σε εβδομάδες.
Οι πληροφορίες του Reuters επισημαίνουν ότι το αμερικανικό στρατιωτικό απόθεμα έχει δεχθεί σημαντική πίεση και ότι η Κεντρική Διοίκηση χρειάστηκε να αναπληρώνει τις απώλειες αντλώντας πυραύλους από αποθέματα που βρίσκονται σε άλλα σημεία του αμερικανικού στρατιωτικού συστήματος.
Αυτό σημαίνει ότι το Πεντάγωνο δεν αντιμετωπίζει απλώς πρόβλημα στο Μέτωπο της Μέσης Ανατολής.
Αναδιανέμει τα παγκόσμια αποθέματά του.
Και αυτό έχει συνέπειες για κάθε μελλοντική κρίση.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι επιθετικοί πύραυλοι
Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει η πίεση στα συστήματα αεράμυνας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να προστατεύσουν στρατιωτικές βάσεις και εγκαταστάσεις τους από τις ιρανικές επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones.
Αυτό απαιτεί τη χρήση πανάκριβων αναχαιτιστών.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες εκτιμήσεις, η κατανάλωση Patriot και THAAD έχει επίσης φτάσει σε επίπεδα που δημιουργούν ανησυχίες για τα αποθέματα.
Το Reuters αναφέρει εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες έχει χρησιμοποιηθεί περίπου το 65% των Patriot και περίπου το 38% των THAAD που υπήρχαν πριν από τον πόλεμο.
Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο.
Το Ιράν μπορεί να εκτοξεύει σχετικά φθηνότερα drones και πυραύλους.
Οι ΗΠΑ απαντούν με εξαιρετικά ακριβούς αναχαιτιστές.
Η αριθμητική του πολέμου αρχίζει έτσι να γίνεται επικίνδυνη.
Ο αντίπαλος δεν χρειάζεται να καταστρέψει το αμερικανικό οπλοστάσιο. Αρκεί να το υποχρεώνει να καταναλώνεται ταχύτερα από όσο αναπληρώνεται.
Η μεγάλη αδυναμία: η παραγωγική ικανότητα
Εδώ βρίσκεται η πραγματική αμερικανική αδυναμία.
Όχι στην τεχνολογία.
Όχι στην ποιότητα των όπλων.
Όχι στο μέγεθος του αμυντικού προϋπολογισμού.
Αλλά στην ικανότητα μαζικής και γρήγορης παραγωγής.
Ένας προηγμένος πύραυλος δεν είναι ένα προϊόν που μπορεί να παραχθεί όπως ένα αυτοκίνητο.
Χρειάζεται εξειδικευμένα ηλεκτρονικά, κινητήρες, αισθητήρες, συστήματα καθοδήγησης, πρώτες ύλες, εξειδικευμένο προσωπικό και πιστοποιημένες γραμμές παραγωγής.
Και πολλές από αυτές τις γραμμές λειτουργούν σε ρυθμούς σχεδιασμένους για ειρηνική περίοδο.
Αυτό είναι το πρόβλημα που έρχεται τώρα στην επιφάνεια.
Ο πόλεμος απαιτεί πολεμικούς ρυθμούς παραγωγής, ενώ η αμερικανική βιομηχανία είχε σχεδιαστεί επί δεκαετίες για πολύ μικρότερη κατανάλωση.
Το παράδοξο της αμερικανικής υπεροχής
Η κατάσταση δημιουργεί ένα ιδιαίτερο παράδοξο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν την ισχυρότερη πολεμική μηχανή στον κόσμο.
Μπορούν να πλήξουν στόχους σε τεράστιες αποστάσεις.
Διαθέτουν αεροπλανοφόρα, stealth αεροσκάφη, δορυφόρους, προηγμένα συστήματα αεράμυνας και πυραύλους ακριβείας.
Όμως όλα αυτά έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: καταναλώνονται.
Και όσο αυξάνεται η ένταση του πολέμου, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η απόσταση ανάμεσα στην κατανάλωση και την αναπλήρωση.
Ένα οπλικό σύστημα που χρειάζεται τέσσερα ή πέντε χρόνια για να αναπληρωθεί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει εύκολα έναν αντίπαλο που το αναγκάζει να καταναλώνεται καθημερινά.
Το κόστος γίνεται στρατηγικό πρόβλημα
Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό.
Είναι στρατηγικό.
Οι ΗΠΑ πρέπει να διατηρούν αποθέματα όχι μόνο για τον πόλεμο με το Ιράν, αλλά και για οποιαδήποτε άλλη κρίση μπορεί να ξεσπάσει.
Η Ουάσιγκτον πρέπει να σκέφτεται ταυτόχρονα τη Ρωσία, την Κίνα, την Ευρώπη, τον Ειρηνικό και τη Μέση Ανατολή.
Και εδώ εμφανίζεται η έννοια της στρατηγικής ετοιμότητας.
Εάν μεγάλο μέρος των προηγμένων πυραύλων χρησιμοποιηθεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, η αμερικανική αποτρεπτική ισχύς απέναντι σε άλλους αντιπάλους μπορεί να μειωθεί προσωρινά.
Το Reuters συνδέει ακριβώς αυτή την εξέλιξη με ανησυχίες για την ετοιμότητα των ΗΠΑ απέναντι σε μελλοντικές συγκρούσεις.
Δεν χρειάζεται να έχει χαθεί ένας πόλεμος για να δημιουργηθεί στρατηγικό πρόβλημα.
Αρκεί να έχει μειωθεί το διαθέσιμο απόθεμα για τον επόμενο.
Ο Trump λέει ότι υπάρχουν… «τεράστιες ποσότητες»
Ο Donald Trump έχει απορρίψει τις αναφορές περί γενικευμένης έλλειψης πυρομαχικών, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν «massive amounts» (τεράστιες ποσότητες) όπλων.
Ωστόσο, παραδέχθηκε ότι σε ορισμένα συστήματα τα αποθέματα είναι πιο περιορισμένα και ότι η κυβέρνηση παραλαμβάνει νέες ποσότητες καθημερινά.
Αυτό είναι σημαντικό.
Γιατί η πραγματική συζήτηση δεν αφορά το εάν υπάρχει ακόμη ένας μεγάλος αριθμός όπλων στις αμερικανικές αποθήκες.
Το ερώτημα είναι: πόσο μεγάλο είναι το απόθεμα κάθε κρίσιμου τύπου όπλου και πόσο χρόνο χρειάζεται για να αποκατασταθεί;
Τα εργοστάσια δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν από τη μια μέρα στην άλλη
Η επιστολή του Feinberg δείχνει ακριβώς το πρόβλημα.
Το Πεντάγωνο θέλει περισσότερα όπλα.
Τα θέλει γρήγορα.
Και τα θέλει τώρα.
Αλλά η αμερικανική αμυντική βιομηχανία δεν μπορεί να αυξήσει αυτομάτως την παραγωγή κατά εκατοντάδες τοις εκατό.
Χρειάζονται νέες εγκαταστάσεις, νέες γραμμές παραγωγής, περισσότερες πρώτες ύλες και περισσότερα εξειδικευμένα στελέχη.
Ακόμη και εάν το Κογκρέσο εγκρίνει τεράστια ποσά, τα χρήματα δεν μετατρέπονται αυτομάτως σε πυραύλους.
Μπορούν να αγοράσουν παραγωγική δυνατότητα.
Δεν μπορούν να αγοράσουν χρόνο.
Η αμερικανική πολεμική μηχανή μπροστά σε ένα νέο μοντέλο πολέμου
Ο πόλεμος του Ιράν αποκαλύπτει ένα πρόβλημα που αφορά ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Οι σύγχρονοι στρατοί έχουν επενδύσει σε εξαιρετικά προηγμένα και ακριβά οπλικά συστήματα.
Όμως ένας πόλεμος υψηλής έντασης μπορεί να απαιτήσει ποσότητα, όχι μόνο ποιότητα.
Αντίπαλοι μπορούν να χρησιμοποιούν μαζικά drones, πυραύλους και φθηνότερα όπλα για να προκαλούν δυσανάλογη κατανάλωση πανάκριβων δυτικών συστημάτων.
Η αριθμητική αλλάζει.
Δεν αρκεί πλέον να έχεις το καλύτερο όπλο.
Πρέπει να έχεις αρκετά από αυτά.
Και πρέπει να μπορείς να τα αντικαθιστάς.
Η πραγματική αδυναμία των ΗΠΑ
Αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο μάθημα από την κρίση.
Η αμερικανική στρατιωτική ισχύς παραμένει τεράστια.
Αλλά η βιομηχανική βάση που τη στηρίζει δεν έχει απεριόριστη αντοχή.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να κερδίσει μια αεροπορική εκστρατεία.
Μπορεί να καταστρέψει στόχους.
Μπορεί να κυριαρχήσει στον αέρα και στη θάλασσα.
Το δυσκολότερο είναι να διατηρήσει τον ίδιο ρυθμό για μήνες ή χρόνια απέναντι σε έναν αντίπαλο που συνεχίζει να εκτοξεύει πυραύλους και drones.
Γι' αυτό η σημερινή απαίτηση του Πενταγώνου προς τις αμυντικές εταιρείες είναι ίσως σημαντικότερη από οποιαδήποτε δήλωση για το πεδίο της μάχης.
Η Αμερική δεν ζητά απλώς περισσότερα όπλα.
Ζητά να ξαναχτίσει την ικανότητά της να παράγει όπλα με πολεμικούς ρυθμούς.
Και αυτή είναι μια παραδοχή με τεράστια στρατηγική σημασία.
Γιατί η ισχύς μιας υπερδύναμης δεν μετριέται μόνο από το πόσα όπλα μπορεί να εκτοξεύσει σήμερα.
Μετριέται από το αν μπορεί να τα αντικαταστήσει αύριο.
Και ο πόλεμος του Ιράν δείχνει ότι αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να αισθάνονται την πίεση.
Το πραγματικό αμερικανικό πρόβλημα δεν είναι ότι τελειώνουν τα όπλα.
Είναι ότι ο πόλεμος αποκαλύπτει πόσο αργά μπορούν να ξαναγεμίσουν οι αποθήκες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών