Το φιλόδοξο αντιπυραυλικό «τείχος» του Donald Trump βρίσκεται αντιμέτωπο με χρηματοδοτικό αδιέξοδο – Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ έχουν καταναλώσει περίπου 65% των Patriot και 38% των THAAD στον πόλεμο με το Ιράν
Ένα από τα μεγαλύτερα στρατιωτικά στοιχήματα της κυβέρνησης Donald Trump, το περίφημο Golden Dome, βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια κρίσιμη δοκιμασία: οι ΗΠΑ θέλουν να δημιουργήσουν μια νέα, πολυεπίπεδη και σε μεγάλο βαθμό διαστημική ασπίδα απέναντι σε βαλλιστικούς και υπερηχητικούς πυραύλους, αλλά την ίδια στιγμή η αμερικανική πολεμική μηχανή αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις στα σημερινά της αποθέματα.
Το επίσημο κόστος του Golden Dome έχει ήδη ανέλθει στα 185 δισ. δολάρια, ενώ ανεξάρτητες εκτιμήσεις έχουν προειδοποιήσει ότι το πραγματικό κόστος σε βάθος χρόνου μπορεί να είναι πολλαπλάσιο.
Και το κρίσιμο είναι ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το κόστος.
Ο επικεφαλής του προγράμματος, στρατηγός Michael Getlein, έχει προειδοποιήσει για προβλήματα χρηματοδότησης που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε πάγωμα της ανάπτυξης του συστήματος.
Την ίδια στιγμή, ο πεντάμηνος πόλεμος με το Ιράν έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στα αμερικανικά αποθέματα πυραύλων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλούνται Reuters και άλλες αμερικανικές πηγές, περίπου 65% των Patriot interceptors και περίπου 38% των THAAD έχουν καταναλωθεί από την έναρξη του πολέμου.
Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές στρατηγικό παράδοξο:
Οι ΗΠΑ προσπαθούν να κατασκευάσουν την αντιπυραυλική ασπίδα του μέλλοντος, την ώρα που δυσκολεύονται να αναπληρώσουν τα πυραυλικά αποθέματα του παρόντος.
Golden Dome: Η «ομπρέλα» που θέλει ο Trump πάνω από την Αμερική
Το Golden Dome αποτελεί την προσπάθεια της Ουάσιγκτον να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο δίκτυο αντιπυραυλικής άμυνας που θα μπορεί να εντοπίζει, να παρακολουθεί και να αναχαιτίζει απειλές πολύ πριν αυτές φτάσουν στο αμερικανικό έδαφος.
Η αρχιτεκτονική του προγράμματος προβλέπει συνδυασμό επίγειων και διαστημικών αισθητήρων, αναχαιτιστών, συστημάτων διοίκησης και ελέγχου και προηγμένων τεχνολογιών, με ιδιαίτερη έμφαση στο διάστημα.
Ο στόχος είναι ιδιαίτερα φιλόδοξος: η δημιουργία μιας πολυεπίπεδης άμυνας απέναντι σε βαλλιστικούς, υπερηχητικούς και άλλους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Η λογική είναι διαφορετική από εκείνη ενός απλού Patriot.
Ο Patriot αποτελεί ένα κρίσιμο τελευταίο επίπεδο άμυνας.
Το Golden Dome φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο έγκαιρου εντοπισμού και αναχαίτισης, ώστε η απειλή να αντιμετωπίζεται σε περισσότερα στάδια.
185 δισ. δολάρια και ο λογαριασμός ανεβαίνει
Το κόστος του Golden Dome έχει ήδη αυξηθεί από την αρχική εκτίμηση των 175 δισ. δολαρίων στα 185 δισ. δολάρια, καθώς προστέθηκαν επιπλέον διαστημικές δυνατότητες.
Ο στρατηγός Michael Getlein έχει καταστήσει σαφές ότι το πρόγραμμα χρειάζεται τεράστιους πόρους.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον στην Ουάσιγκτον είναι εάν το αμερικανικό κράτος μπορεί να χρηματοδοτήσει ταυτόχρονα:
το Golden Dome,
την αναπλήρωση των Patriot,
την αναπλήρωση των THAAD,
την παραγωγή Tomahawk,
τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς,
τις ανάγκες της Ουκρανίας,
αλλά και τις στρατιωτικές δεσμεύσεις στη Μέση Ανατολή και στον Ινδο-Ειρηνικό.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αδυναμία του αμερικανικού σχεδιασμού.
Η μεγάλη αντίφαση: Νέα ασπίδα ενώ αδειάζουν οι παλιές
Το Golden Dome έρχεται σε μια στιγμή που τα υφιστάμενα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας έχουν υποστεί τεράστια κατανάλωση.
Με βάση εκτίμηση του CSIS, τα διαθέσιμα αποθέματα Patriot βρίσκονται πλέον κάτω από τους 1.000 αναχαιτιστές, ενώ τα THAAD έχουν υποχωρήσει περίπου στους 250.
Παράλληλα, το Reuters μετέδωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει σχεδόν το σύνολο των αποθεμάτων ορισμένων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, μεταξύ άλλων ATACMS και Precision Strike Missiles (PrSM).
Η ίδια εικόνα καταγράφεται και στους Tomahawk.
Σε προηγούμενο στάδιο του πολέμου είχαν χρησιμοποιηθεί εκατοντάδες Tomahawk, με δημοσίευμα της Post να αναφέρει ότι περισσότεροι από 850 είχαν εκτοξευθεί μέσα στις πρώτες τέσσερις εβδομάδες.
Το πρόβλημα λοιπόν είναι διπλό:
η αμερικανική στρατιωτική μηχανή καταναλώνει πυραύλους με πολύ ταχύτερο ρυθμό από αυτόν με τον οποίο μπορεί να τους αντικαταστήσει η βιομηχανία.
Patriot: Το μεγαλύτερο καμπανάκι κινδύνου
Οι Patriot αποτελούν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι περίπου 65% του αμερικανικού αποθέματος Patriot interceptors έχει καταναλωθεί από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.
Πρόκειται για τεράστια κατανάλωση ενός όπλου που θεωρείται κρίσιμο όχι μόνο για τις αμερικανικές δυνάμεις αλλά και για τους συμμάχους της Ουάσιγκτον.
Το πρόβλημα είναι ότι οι Patriot δεν χρησιμοποιούνται μόνο στη Μέση Ανατολή.
Η Ουκρανία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τους Patriot για την αντιμετώπιση ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν περιορισμένα δικά τους αποθέματα.
Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: Το Ιράν καταναλώνει Patriot, τα λιγότερα διαθέσιμα αποθέματα ασκούν πίεση στην Ουκρανία, αλλά και πίεση στην Ευρώπη, αυξάνοντας την ανάγκη για αμερικανική παραγωγή.
THAAD: Μειωμένα και τα «βαριά» αποθέματα
Το ίδιο πρόβλημα εμφανίζεται και στα THAAD, ένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά συστήματα αντιμετώπισης βαλλιστικών πυραύλων.
Οι διαθέσιμες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για μείωση των αποθεμάτων κατά περίπου 38% από την έναρξη του πολέμου.
Το CSIS εκτιμά ότι τα διαθέσιμα THAAD βρίσκονται περίπου στους 250 αναχαιτιστές.
Αυτό σημαίνει ότι η πίεση δεν βρίσκεται μόνο στο «τελευταίο τείχος» άμυνας, αλλά σε περισσότερα επίπεδα της αμερικανικής αντιπυραυλικής αρχιτεκτονικής.
Και τώρα το Πεντάγωνο πιέζει τη βιομηχανία
Η κατάσταση έχει πλέον προκαλέσει συναγερμό στο Πεντάγωνο.
Η αμερικανική ηγεσία πιέζει τις αμυντικές εταιρείες να αυξήσουν δραστικά την παραγωγή πυραύλων και αναχαιτιστών, καθώς οι ανάγκες που δημιουργεί ο πόλεμος με το Ιράν έχουν αποκαλύψει τα όρια της υφιστάμενης παραγωγικής ικανότητας.
Η κυβέρνηση θέλει να αυξήσει την παραγωγή Patriot και THAAD, αλλά η παραγωγή προηγμένων πυραύλων δεν μπορεί να αυξηθεί από τη μια ημέρα στην άλλη.
Απαιτούνται εργοστάσια, εξειδικευμένο προσωπικό, πρώτες ύλες, ηλεκτρονικά εξαρτήματα, κινητήρες και νέες γραμμές παραγωγής. Και όλα αυτά απαιτούν χρόνια.
Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.
Το Golden Dome δεν μπορεί να λύσει άμεσα την κρίση
Το Golden Dome μπορεί να αποτελέσει τη μακροπρόθεσμη απάντηση των ΗΠΑ.
Δεν αποτελεί όμως λύση για το άμεσο πρόβλημα.
Εάν η Ουάσιγκτον χρειάζεται σήμερα περισσότερους Patriot και THAAD, ένα σύστημα που βρίσκεται ακόμη σε φάση ανάπτυξης δεν μπορεί να καλύψει το κενό.
Αυτό εξηγεί γιατί η συζήτηση γύρω από το Golden Dome έχει αποκτήσει πλέον μια πολύ διαφορετική διάσταση.
Δεν αφορά μόνο το πόσο προηγμένη θα είναι η αμερικανική άμυνα το 2030 ή το 2035.
Αφορά το εάν οι ΗΠΑ μπορούν να φτάσουν μέχρι εκεί χωρίς να εξαντλήσουν ενδιάμεσα τα υφιστάμενα αποθέματά τους.
Η Ουκρανία προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη πίεση
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο λόγω της Ουκρανίας.
Το Κίεβο αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε αναχαιτιστές και το ΝΑΤΟ έχει αναγνωρίσει την ανάγκη για επιτάχυνση των παραδόσεων συστημάτων αεράμυνας.
Η Ευρώπη προσπαθεί να αυξήσει τη δική της παραγωγή, αλλά η δημιουργία νέας παραγωγικής δυνατότητας απαιτεί χρόνο.
Έτσι, οι ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα στρατηγικό δίλημμα:
Να κρατήσουν τους Patriot για τις δικές τους δυνάμεις και τις δικές τους πιθανές συγκρούσεις ή να συνεχίσουν να στηρίζουν τους συμμάχους τους;
Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση.
Και πίσω από όλα βρίσκεται η Κίνα
Ο πραγματικός εφιάλτης για το αμερικανικό Πεντάγωνο δεν είναι μόνο ο πόλεμος με το Ιράν.
Είναι η πιθανότητα να χρειαστεί να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα ή διαδοχικά μια μεγάλη σύγκρουση με έναν αντίπαλο ίσης ισχύος, κυρίως την Κίνα.
Σε έναν πόλεμο στον Ινδο-Ειρηνικό, η κατανάλωση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς θα μπορούσε να είναι τεράστια.
Και τότε η Ουάσιγκτον θα χρειαστεί πολύ περισσότερα από όσα χρειάζεται σήμερα στη Μέση Ανατολή.
Αυτός είναι ο λόγος που η συζήτηση για τα αμερικανικά αποθέματα έχει ξεπεράσει πλέον το επίπεδο της απλής εφοδιαστικής.
Έχει μετατραπεί σε ζήτημα εθνικής στρατηγικής και αποτροπής.
Το μεγάλο στοίχημα του Trump
Το Golden Dome είναι επομένως κάτι περισσότερο από ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα.
Είναι η προσπάθεια του Donald Trump να δημιουργήσει μια νέα γενιά αμερικανικής αντιπυραυλικής άμυνας, σε μια περίοδο κατά την οποία η παλιά αρχιτεκτονική δέχεται πρωτοφανή πίεση.
Το πρόβλημα είναι ότι η Ουάσιγκτον καλείται να κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα:
να κατασκευάσει το μέλλον και να ξαναγεμίσει το παρελθόν.
Να χρηματοδοτήσει δηλαδή το Golden Dome των 185 δισ. δολαρίων, ενώ παράλληλα θα πρέπει να αποκαταστήσει τα αποθέματα Patriot, THAAD, Tomahawk, ATACMS και PrSM.
Και όλα αυτά ενώ οι γεωπολιτικές απειλές δεν μειώνονται.
Το πραγματικό τεστ για τις ΗΠΑ
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι εάν οι ΗΠΑ διαθέτουν τα χρήματα για να κατασκευάσουν το Golden Dome.
Το ερώτημα είναι εάν διαθέτουν την παραγωγική ικανότητα και τον χρόνο για να το κατασκευάσουν, ενώ ταυτόχρονα αναπληρώνουν τα όπλα που καταναλώνουν σήμερα.
Γιατί εάν οι ΗΠΑ χρειάζονται χρόνια για να ξαναγεμίσουν τις αποθήκες τους, ενώ οι αντίπαλοί τους μπορούν να παράγουν πυραύλους και drones σε πολύ υψηλότερους ρυθμούς, τότε το πρόβλημα δεν είναι πλέον απλώς οικονομικό.
Είναι πρόβλημα στρατηγικής αντοχής.
Και το Golden Dome, όσο φιλόδοξο και αν είναι, θα κριθεί τελικά όχι από το πόσο εντυπωσιακό θα είναι το σύστημα που θα δημιουργηθεί, αλλά από το εάν η αμερικανική πολεμική βιομηχανία μπορεί να παράγει αρκετά γρήγορα ώστε να καλύψει ταυτόχρονα το σήμερα, το αύριο και την επόμενη μεγάλη σύγκρουση.
www.bankingnews.gr
Το επίσημο κόστος του Golden Dome έχει ήδη ανέλθει στα 185 δισ. δολάρια, ενώ ανεξάρτητες εκτιμήσεις έχουν προειδοποιήσει ότι το πραγματικό κόστος σε βάθος χρόνου μπορεί να είναι πολλαπλάσιο.
Και το κρίσιμο είναι ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το κόστος.
Ο επικεφαλής του προγράμματος, στρατηγός Michael Getlein, έχει προειδοποιήσει για προβλήματα χρηματοδότησης που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε πάγωμα της ανάπτυξης του συστήματος.
Την ίδια στιγμή, ο πεντάμηνος πόλεμος με το Ιράν έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στα αμερικανικά αποθέματα πυραύλων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλούνται Reuters και άλλες αμερικανικές πηγές, περίπου 65% των Patriot interceptors και περίπου 38% των THAAD έχουν καταναλωθεί από την έναρξη του πολέμου.
Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές στρατηγικό παράδοξο:
Οι ΗΠΑ προσπαθούν να κατασκευάσουν την αντιπυραυλική ασπίδα του μέλλοντος, την ώρα που δυσκολεύονται να αναπληρώσουν τα πυραυλικά αποθέματα του παρόντος.
Golden Dome: Η «ομπρέλα» που θέλει ο Trump πάνω από την Αμερική
Το Golden Dome αποτελεί την προσπάθεια της Ουάσιγκτον να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο δίκτυο αντιπυραυλικής άμυνας που θα μπορεί να εντοπίζει, να παρακολουθεί και να αναχαιτίζει απειλές πολύ πριν αυτές φτάσουν στο αμερικανικό έδαφος.
Η αρχιτεκτονική του προγράμματος προβλέπει συνδυασμό επίγειων και διαστημικών αισθητήρων, αναχαιτιστών, συστημάτων διοίκησης και ελέγχου και προηγμένων τεχνολογιών, με ιδιαίτερη έμφαση στο διάστημα.
Ο στόχος είναι ιδιαίτερα φιλόδοξος: η δημιουργία μιας πολυεπίπεδης άμυνας απέναντι σε βαλλιστικούς, υπερηχητικούς και άλλους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Η λογική είναι διαφορετική από εκείνη ενός απλού Patriot.
Ο Patriot αποτελεί ένα κρίσιμο τελευταίο επίπεδο άμυνας.
Το Golden Dome φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο έγκαιρου εντοπισμού και αναχαίτισης, ώστε η απειλή να αντιμετωπίζεται σε περισσότερα στάδια.
185 δισ. δολάρια και ο λογαριασμός ανεβαίνει
Το κόστος του Golden Dome έχει ήδη αυξηθεί από την αρχική εκτίμηση των 175 δισ. δολαρίων στα 185 δισ. δολάρια, καθώς προστέθηκαν επιπλέον διαστημικές δυνατότητες.
Ο στρατηγός Michael Getlein έχει καταστήσει σαφές ότι το πρόγραμμα χρειάζεται τεράστιους πόρους.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον στην Ουάσιγκτον είναι εάν το αμερικανικό κράτος μπορεί να χρηματοδοτήσει ταυτόχρονα:
το Golden Dome,
την αναπλήρωση των Patriot,
την αναπλήρωση των THAAD,
την παραγωγή Tomahawk,
τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς,
τις ανάγκες της Ουκρανίας,
αλλά και τις στρατιωτικές δεσμεύσεις στη Μέση Ανατολή και στον Ινδο-Ειρηνικό.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αδυναμία του αμερικανικού σχεδιασμού.
Η μεγάλη αντίφαση: Νέα ασπίδα ενώ αδειάζουν οι παλιές
Το Golden Dome έρχεται σε μια στιγμή που τα υφιστάμενα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας έχουν υποστεί τεράστια κατανάλωση.
Με βάση εκτίμηση του CSIS, τα διαθέσιμα αποθέματα Patriot βρίσκονται πλέον κάτω από τους 1.000 αναχαιτιστές, ενώ τα THAAD έχουν υποχωρήσει περίπου στους 250.
Παράλληλα, το Reuters μετέδωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει σχεδόν το σύνολο των αποθεμάτων ορισμένων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, μεταξύ άλλων ATACMS και Precision Strike Missiles (PrSM).
Η ίδια εικόνα καταγράφεται και στους Tomahawk.
Σε προηγούμενο στάδιο του πολέμου είχαν χρησιμοποιηθεί εκατοντάδες Tomahawk, με δημοσίευμα της Post να αναφέρει ότι περισσότεροι από 850 είχαν εκτοξευθεί μέσα στις πρώτες τέσσερις εβδομάδες.
Το πρόβλημα λοιπόν είναι διπλό:
η αμερικανική στρατιωτική μηχανή καταναλώνει πυραύλους με πολύ ταχύτερο ρυθμό από αυτόν με τον οποίο μπορεί να τους αντικαταστήσει η βιομηχανία.
Patriot: Το μεγαλύτερο καμπανάκι κινδύνου
Οι Patriot αποτελούν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι περίπου 65% του αμερικανικού αποθέματος Patriot interceptors έχει καταναλωθεί από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.
Πρόκειται για τεράστια κατανάλωση ενός όπλου που θεωρείται κρίσιμο όχι μόνο για τις αμερικανικές δυνάμεις αλλά και για τους συμμάχους της Ουάσιγκτον.
Το πρόβλημα είναι ότι οι Patriot δεν χρησιμοποιούνται μόνο στη Μέση Ανατολή.
Η Ουκρανία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τους Patriot για την αντιμετώπιση ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν περιορισμένα δικά τους αποθέματα.
Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: Το Ιράν καταναλώνει Patriot, τα λιγότερα διαθέσιμα αποθέματα ασκούν πίεση στην Ουκρανία, αλλά και πίεση στην Ευρώπη, αυξάνοντας την ανάγκη για αμερικανική παραγωγή.
THAAD: Μειωμένα και τα «βαριά» αποθέματα
Το ίδιο πρόβλημα εμφανίζεται και στα THAAD, ένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά συστήματα αντιμετώπισης βαλλιστικών πυραύλων.
Οι διαθέσιμες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για μείωση των αποθεμάτων κατά περίπου 38% από την έναρξη του πολέμου.
Το CSIS εκτιμά ότι τα διαθέσιμα THAAD βρίσκονται περίπου στους 250 αναχαιτιστές.
Αυτό σημαίνει ότι η πίεση δεν βρίσκεται μόνο στο «τελευταίο τείχος» άμυνας, αλλά σε περισσότερα επίπεδα της αμερικανικής αντιπυραυλικής αρχιτεκτονικής.
Και τώρα το Πεντάγωνο πιέζει τη βιομηχανία
Η κατάσταση έχει πλέον προκαλέσει συναγερμό στο Πεντάγωνο.
Η αμερικανική ηγεσία πιέζει τις αμυντικές εταιρείες να αυξήσουν δραστικά την παραγωγή πυραύλων και αναχαιτιστών, καθώς οι ανάγκες που δημιουργεί ο πόλεμος με το Ιράν έχουν αποκαλύψει τα όρια της υφιστάμενης παραγωγικής ικανότητας.
Η κυβέρνηση θέλει να αυξήσει την παραγωγή Patriot και THAAD, αλλά η παραγωγή προηγμένων πυραύλων δεν μπορεί να αυξηθεί από τη μια ημέρα στην άλλη.
Απαιτούνται εργοστάσια, εξειδικευμένο προσωπικό, πρώτες ύλες, ηλεκτρονικά εξαρτήματα, κινητήρες και νέες γραμμές παραγωγής. Και όλα αυτά απαιτούν χρόνια.
Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.
Το Golden Dome δεν μπορεί να λύσει άμεσα την κρίση
Το Golden Dome μπορεί να αποτελέσει τη μακροπρόθεσμη απάντηση των ΗΠΑ.
Δεν αποτελεί όμως λύση για το άμεσο πρόβλημα.
Εάν η Ουάσιγκτον χρειάζεται σήμερα περισσότερους Patriot και THAAD, ένα σύστημα που βρίσκεται ακόμη σε φάση ανάπτυξης δεν μπορεί να καλύψει το κενό.
Αυτό εξηγεί γιατί η συζήτηση γύρω από το Golden Dome έχει αποκτήσει πλέον μια πολύ διαφορετική διάσταση.
Δεν αφορά μόνο το πόσο προηγμένη θα είναι η αμερικανική άμυνα το 2030 ή το 2035.
Αφορά το εάν οι ΗΠΑ μπορούν να φτάσουν μέχρι εκεί χωρίς να εξαντλήσουν ενδιάμεσα τα υφιστάμενα αποθέματά τους.
Η Ουκρανία προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη πίεση
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο λόγω της Ουκρανίας.
Το Κίεβο αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε αναχαιτιστές και το ΝΑΤΟ έχει αναγνωρίσει την ανάγκη για επιτάχυνση των παραδόσεων συστημάτων αεράμυνας.
Η Ευρώπη προσπαθεί να αυξήσει τη δική της παραγωγή, αλλά η δημιουργία νέας παραγωγικής δυνατότητας απαιτεί χρόνο.
Έτσι, οι ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα στρατηγικό δίλημμα:
Να κρατήσουν τους Patriot για τις δικές τους δυνάμεις και τις δικές τους πιθανές συγκρούσεις ή να συνεχίσουν να στηρίζουν τους συμμάχους τους;
Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση.
Και πίσω από όλα βρίσκεται η Κίνα
Ο πραγματικός εφιάλτης για το αμερικανικό Πεντάγωνο δεν είναι μόνο ο πόλεμος με το Ιράν.
Είναι η πιθανότητα να χρειαστεί να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα ή διαδοχικά μια μεγάλη σύγκρουση με έναν αντίπαλο ίσης ισχύος, κυρίως την Κίνα.
Σε έναν πόλεμο στον Ινδο-Ειρηνικό, η κατανάλωση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς θα μπορούσε να είναι τεράστια.
Και τότε η Ουάσιγκτον θα χρειαστεί πολύ περισσότερα από όσα χρειάζεται σήμερα στη Μέση Ανατολή.
Αυτός είναι ο λόγος που η συζήτηση για τα αμερικανικά αποθέματα έχει ξεπεράσει πλέον το επίπεδο της απλής εφοδιαστικής.
Έχει μετατραπεί σε ζήτημα εθνικής στρατηγικής και αποτροπής.
Το μεγάλο στοίχημα του Trump
Το Golden Dome είναι επομένως κάτι περισσότερο από ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα.
Είναι η προσπάθεια του Donald Trump να δημιουργήσει μια νέα γενιά αμερικανικής αντιπυραυλικής άμυνας, σε μια περίοδο κατά την οποία η παλιά αρχιτεκτονική δέχεται πρωτοφανή πίεση.
Το πρόβλημα είναι ότι η Ουάσιγκτον καλείται να κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα:
να κατασκευάσει το μέλλον και να ξαναγεμίσει το παρελθόν.
Να χρηματοδοτήσει δηλαδή το Golden Dome των 185 δισ. δολαρίων, ενώ παράλληλα θα πρέπει να αποκαταστήσει τα αποθέματα Patriot, THAAD, Tomahawk, ATACMS και PrSM.
Και όλα αυτά ενώ οι γεωπολιτικές απειλές δεν μειώνονται.
Το πραγματικό τεστ για τις ΗΠΑ
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι εάν οι ΗΠΑ διαθέτουν τα χρήματα για να κατασκευάσουν το Golden Dome.
Το ερώτημα είναι εάν διαθέτουν την παραγωγική ικανότητα και τον χρόνο για να το κατασκευάσουν, ενώ ταυτόχρονα αναπληρώνουν τα όπλα που καταναλώνουν σήμερα.
Γιατί εάν οι ΗΠΑ χρειάζονται χρόνια για να ξαναγεμίσουν τις αποθήκες τους, ενώ οι αντίπαλοί τους μπορούν να παράγουν πυραύλους και drones σε πολύ υψηλότερους ρυθμούς, τότε το πρόβλημα δεν είναι πλέον απλώς οικονομικό.
Είναι πρόβλημα στρατηγικής αντοχής.
Και το Golden Dome, όσο φιλόδοξο και αν είναι, θα κριθεί τελικά όχι από το πόσο εντυπωσιακό θα είναι το σύστημα που θα δημιουργηθεί, αλλά από το εάν η αμερικανική πολεμική βιομηχανία μπορεί να παράγει αρκετά γρήγορα ώστε να καλύψει ταυτόχρονα το σήμερα, το αύριο και την επόμενη μεγάλη σύγκρουση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών