Το δολάριο «λιώνει» τα κέρματα - Μετά το ιστορικό τέλος του σεντ, έρχεται η σειρά του νίκελ... νέα νομισματική καταιγίδα

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έκοψε το τελευταίο της σεντ τον Νοέμβριο του 2025, καθώς ο πληθωρισμός του παραστατικού χρήματος είχε καταφέρει να στερήσει από το νόμισμα σχεδόν όλη την αξία του.
Τα σεντ εξακολουθούν να κυκλοφορούν, ωστόσο είναι ολοένα και συχνότερο τα καταστήματα να στρογγυλοποιούν τα τελικά ποσά, προκειμένου να αποφεύγουν την ανάγκη να δίνουν ρέστα.
Παράλληλα, όσοι διαπιστώνουν ότι η μεταλλική αξία των σεντ που έχουν στην κατοχή τους υπερβαίνει την ονομαστική τους αξία, προτιμούν να τα κρατούν σε ένα βάζο αντί να τα ξοδεύουν.
Τα ίδια προβλήματα που οδήγησαν την αμερικανική κυβέρνηση στην κατάργηση της παραγωγής των σεντ ενδέχεται σύντομα να την ωθήσουν σε μια σημαντική αλλαγή και όσον αφορά τα νομίσματα των πέντε σεντ, τα λεγόμενα νίκελ.
Σε άρθρο του Αυγούστου του 2025, σημείωσα ότι η παραγωγή ενός νίκελ, ονομαστικής αξίας πέντε σεντ, κόστιζε σχεδόν 14 σεντς. Τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση με τα νίκελ; Τότε είχα προτείνει δύο πιθανές επιλογές:
Τα πράγματα φαίνεται πλέον να πλησιάζουν σε κρίσιμο σημείο και για τα νίκελ. Καθώς η μεταλλική τους αξία και το κόστος παραγωγής τους υπερβαίνουν ολοένα περισσότερο την ονομαστική τους αξία, θα αυξηθούν οι πιέσεις για αλλαγή στη σύνθεσή τους, ώστε να μειωθεί σημαντικά το κόστος παραγωγής.
Εναλλακτικά, η κυβέρνηση θα μπορούσε, όπως ακριβώς έκανε με το σεντ, να σταματήσει απλώς την παραγωγή νέων νομισμάτων των πέντε σεντ.
Μετά το τέλος της παραγωγής των σεντ, φαίνεται ότι και η παραγωγή των νίκελ ενδέχεται σύντομα να βρεθεί αντιμέτωπη με μια σημαντική ανατροπή – μια εξέλιξη που θα μπορούσε, ωστόσο, να οδηγήσει σε αλλαγή της σύνθεσης των ίδιων των νομισμάτων.
Δύο διαφορετικές εκδοχές του Νόμου περί Κοινών Σεντς (Common Cents Act) κατατέθηκαν και προωθήθηκαν αυτό το καλοκαίρι: η μία στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών και η άλλη στη Γερουσία.
Και τα δύο νομοθετικά σώματα θα πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα ενιαίο νομοσχέδιο, προτού αυτό υποβληθεί στον πρόεδρο των ΗΠΑ προς εξέταση και υπογραφή.
Κοινό στοιχείο των δύο νομοσχεδίων είναι ότι προβλέπουν τη δυνατότητα αλλαγής της σύνθεσης των νίκελ, τα οποία σήμερα αποτελούνται κατά 75% από χαλκό και κατά 25% από νικέλιο, με τη χρήση ψευδαργύρου στο εσωτερικό και νικελίου στο εξωτερικό, σε αναλογίες που θα καθοριστούν.
Τα νομοσχέδια προβλέπουν ότι οποιαδήποτε αλλαγή στη σύνθεση θα πρέπει να μειώνει το κόστος παραγωγής των κερμάτων και, «στο μέγιστο δυνατό βαθμό», να έχει «ελάχιστη αρνητική επίδραση στις μηχανές που έχουν σχεδιαστεί για να δέχονται κέρματα».
Μια τέτοια αλλαγή στη σύνθεση των νίκελ θα αποτελούσε ουσιαστικά επανάληψη όσων συνέβησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 με τα σεντ, όταν τα νεοκομμένα νομίσματα άρχισαν να αποτελούνται κατά 97,5% από ψευδάργυρο, αντί για 95% χαλκό που περιείχαν προηγουμένως. Η εξοικονόμηση κόστους που προέκυψε συνέβαλε στη διατήρηση της παραγωγής των σεντ για περισσότερες από τέσσερις ακόμη δεκαετίες.
Θα συνεχίσει, άραγε, η αμερικανική κυβέρνηση να κόβει νίκελ για άλλα 40 και πλέον χρόνια ή ο πληθωρισμός θα αποδειχθεί τόσο ισχυρός, ώστε να στείλει τα πεντάλεπτα νομίσματα πολύ νωρίτερα στην ίδια μοίρα που είχε το σεντ;

www.bankingnews.gr