Η μόνη τέχνη που πρέπει να κατακτήσει πλήρως ο Πρίγκιπας είναι η τέχνη του πολέμου - Machiavelli / Ο υπέρτατος πολεμιστής κερδίζει χωρίς μάχη - Sun Tzu
Σε τροχιά ολικής κατάρρευσης βρίσκεται η Σαουδική Αραβία, καθώς η σαρωτική συμμαχία Ιράν και Υεμένης «στριμώχνει» ανεπανόρθωτα τον σεΐχη Mohamed ibn Salman και διαλύει τις ισορροπίες στον Περσικό Κόλπο.
Την ίδια στιγμή, η Ουάσινγκτον παρακολουθεί έντρομη τις εξελίξεις, βλέποντας την Pax Americana να διαλύεται και το φάσμα ενός πρωτοφανούς παγκόσμιου ενεργειακού σοκ να πλησιάζει αμείλικτα.
H συνάντηση στον ΟΗΕ
Ειδικότερα, το συνδικάτο του Epstein επρόκειτο να προσπαθήσει να κατευνάσει τους εκπροσώπους του Παγκόσμιου Νότου που είχαν συγκεντρωθεί στη Νέα Υόρκη, και oι οποίοι βρίσκονταν σε κωματώδη κατάσταση, και να τους δελεάσει με κάθε είδους «δώρα».
Με αυτόν τον τρόπο, θα αποσπούσαν την προσοχή από την επικείμενη Μεγάλη Καταστροφή και θα έκρυβαν την εκπληκτική ταχύτητα με την οποία κατέρρεε η Pax Americana, γράφει ο Pepe Escobar.
Μεταφερόμαστε στην Τετάρτη, την πρώτη ημέρα της συζήτησης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου ο Νεο-Κράσσος/Νεο-Καλιγούλας Trump πρέπει να εκφωνήσει μια ομιλία.
Την ίδια ημέρα, συναντά τους πετρελαιοσεΐχηδες της περιοχής του Κόλπου για κάτι που θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί συμφωνία αυτοκτονίας.
Και στη συνέχεια, ο Xi Jinping έρχεται προσωπικά στις ΗΠΑ την Παρασκευή, για επίσημη κρατική επίσκεψη.
Αόρατες σπίθες αναμφίβολα θα εκτοξευθούν.
Όλα αυτά θα εγγυούνταν ότι η σχεδόν αναπόφευκτη νέα, παράλογη επίθεση εναντίον του Ιράν και του Άξονα της Αντίστασης θα αναβαλλόταν για λίγες ημέρες.
Αλλά στη συνέχεια η υστερία χτύπησε ξανά, καθώς πανικόβλητοι ιμπεριαλιστικοί παράγοντες βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια σειρά συγκλονιστικών γεγονότων επί του πεδίου — από τις μηδενικές εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας μέχρι την κραυγή «φωτιά, μωρό μου, φωτιά» στο αεροδρόμιο του Riyadh.
Και τότε ακούστηκε ο βρυχηθμός των σμηνών, των λαμπερών κατσαρίδων.
Φαίνεται πως συνειδητοποιούν ότι μια νέα επίθεση εναντίον του Ιράν είναι πλέον απειλητική για τη ζωή τους, επειδή η κλιμάκωση θα μπορούσε να ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο, με αποτέλεσμα η Τεχεράνη να εξαλείψει οριστικά τους τρομοκρατημένους πετρελαιοσεΐχηδες.
Έτσι, οι κατσαρίδες ανακάλυψαν με τον δύσκολο τρόπο ότι, ό,τι κι αν συμβεί, το Ιράν θα καταστεί ούτως ή άλλως η πετρελαϊκή ηγεμονία του Περσικού Κόλπου.
Και στη συνέχεια, το Πακιστάν και η Τουρκία —τα άλλα δύο μέλη της εξαιρετικά αμφιλεγόμενης «Συμμαχίας για την Άμυνα της Μέκκας»— έχασαν συλλογικά την ψυχραιμία τους και μάλιστα υποσχέθηκαν να υπερασπιστούν στρατιωτικά τη Σαουδική Αραβία.
Για το ευρύτερο πλαίσιο, τον λόγο παίρνει ο εκπρόσωπος της Ansarallah, Mohammed Al-Bukhaiti:
«Μα τον Θεό, αν η Τουρκία ή το Πακιστάν παρέμβουν, θα τους χτυπήσουμε με βαρύ χτύπημα.
Και, όπως ακριβώς αντιμετωπίζουμε τώρα τη Σαουδική Αραβία, θα αντιμετωπίσουμε και αυτούς».
Αυτή ήταν η ευγενική συμβουλή του μεγαλύτερου σε ηλικία Al-Bukhaiti.
Ο νεότερος, ο Hussein, δημοσιογράφος, ήταν πολύ πιο ριζοσπαστικός: αν το Πακιστάν επιτεθεί στην Υεμένη, η Υεμένη δεν θα επιτρέψει σε ούτε ένα πακιστανικό εμπορικό πλοίο να πλεύσει στην Ερυθρά Θάλασσα, θα εξαπολύσει άμεση επίθεση εναντίον του Πακιστάν και θα θεωρήσει το Πακιστάν σιωνιστικό εταίρο.
Πέφτει ο Οίκος των Saud
Τώρα φτάνουμε στο σημείο της κλιμάκωσης.
Πάμε. Πάμε. Το ενεργειακό σοκ επίκειται.
Όλα τα περιθώρια έχουν εξαφανιστεί: τα Στρατηγικά Αποθέματα Πετρελαίου των ΗΠΑ (SPR), ο αγωγός Ανατολής–Δύσης της Σαουδικής Αραβίας —για τουλάχιστον έναν μήνα, ίσως και περισσότερο— καθώς και η μεθοδική και ουσιαστική μείωση των εισαγωγών πετρελαίου από την Κίνα.
Αυτό που απομένει είναι η Fujairah στα ΗΑΕ, όπου η δυναμικότητα επεξεργασίας ανέρχεται μόλις σε 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.
Όμως, αν οι ΗΠΑ επιτεθούν στον Άξονα της Αντίστασης, ακόμη και αυτή η δυνατότητα θα εξαφανιστεί εν ριπή οφθαλμού.
Η Σαουδική Αραβία δεν μπορεί πλέον να εξάγει πετρέλαιο ή/και φυσικό αέριο.
Επομένως, υπάρχει μόνο μία διέξοδος για τον αδέξιο και μοναχικό MbS που λαμβάνει τις αποφάσεις: η παράδοση.
Να αποδεχθεί τους όρους της Υεμένης και να περιμένει το νομοσχέδιο που θα περιλαμβάνει και τις τρεις νότιες επαρχίες, τις οποίες οι Βρετανοί κατέλαβαν το 1934 και στη συνέχεια παραχώρησαν στους Σαουδάραβες.
Η μη παράδοση σημαίνει ότι οι πιθανότητες επιβίωσης του Οίκου των Saud είναι εξαιρετικά μικρές.
Ο Alastair Crooke, σε εξαιρετική φόρμα, το έθεσε τέλεια.
Η αστραπιαία εκστρατεία του κινήματος Ansarallah και των ενόπλων δυνάμεων της Υεμένης διεξήχθη επτά χρόνια νωρίτερα.
Η Sana'a λειτουργεί με πολύ μακροπρόθεσμο όραμα.
Αυτό αντιπροσωπεύει την πλήρη συμμετοχή της Υεμένης στη διαδικασία, με ένα αποτέλεσμα που ευθυγραμμίζεται πλήρως με εκείνο της Τεχεράνης.
Υπάρχει μια εντυπωσιακή παραλληλία με το προ πενταετίας Αφγανιστάν — μια ιστορία που παρακολούθησα στενά.
Η τότε κυβέρνηση-μαριονέτα του Ghani κατέρρευσε μέσα σε μόλις δέκα ημέρες, χάρη στην υπομονετική συνεργασία μεταξύ των φυλών των Pastoun, με επικεφαλής τον στρατηγό Soleimani.
Τώρα εκτυλίσσεται η ίδια διαδικασία, αλλά με Άραβες φυλάρχους.
Το επιχείρημα είναι απλό.
Το νόθο κράτος της «Σαουδικής Αραβίας» οικοδομήθηκε γύρω από έναν υπερσεκταριστικό ουαχαμπιτικό πυρήνα, μια ομάδα αναλφάβητων Βεδουίνων καμηλοβοσκών, όπου μία οικογένεια μονοπωλούσε το χρήμα, την πολιτική εξουσία και το σύνολο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
Πολλές από τις περίπου 100 φυλές θα μπορούσαν να ενταχθούν απρόσκοπτα σε μια διαδικασία κατά την οποία το βασίλειο θα ενσωματωθεί σε αυτό που θα μπορούσε κανείς να αποκαλέσει σύμπλεγμα Ιράν–Ansarallah.
Θα ανακτήσουν το πετρέλαιό τους.
Η Αραβία δεν θα περιορίζεται πλέον στον ρόλο ενός αμερικανικού υποκατάστατου της περσικής ισχύος.
Και αυτό θα σημάνει το τέλος του δωρεάν γεύματος για τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες.
Η Κίνα δεν μπορεί παρά να εγκρίνει αυτό το όραμα.
Οι πετροσεΐχηδες έχουν διαλέξει το τραπέζι τους
Η Sanaa έστειλε ένα σαφές μήνυμα στις ΗΠΑ μέσω του Ομάν: η Υεμένη θα επιτεθεί μόνο σε σαουδαραβικά πλοία, και όχι σε αμερικανικά ή διεθνή πλοία.
Αυτό ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι η Ουάσινγκτον δεν θα επιτεθεί στην Υεμένη.
Ωστόσο, εάν συμβεί κάτι τέτοιο, η Υεμένη θα καταστρέψει την αμερικανική βάση στο Τζιμπουτί, η οποία είναι απαραίτητη για την επιτήρηση ολόκληρου του Κέρατος της Αφρικής.
Το κρίσιμο ερώτημα τώρα είναι αν οι ΗΠΑ —και η Συμφωνία της Μέκκας— έχουν, πράγματι, εγκαταλείψει τη Σαουδική Αραβία.
Ή μήπως πρόκειται απλώς για μια φάρσα που προηγείται μιας συντονισμένης επίθεσης, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, κατά του κινήματος Ansarallah;
Σε περίπτωση που συμβεί αυτό, η Τεχεράνη έχει καταστήσει σαφές ότι θα επιτεθεί σε αμερικανικούς στρατιωτικούς και εμπορικούς στόχους σε ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου, ιδιαίτερα στα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία, φτάνοντας ακόμη και μέχρι το Ιράκ.
Ο Υποστράτηγος Mohsen Rezaei, Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν και προσωπικός εκπρόσωπος του Ηγέτη Mojtaba Khamenei, περιέγραψε το πλαίσιο με μία μόνο πρόταση:
«Τους προσκαλέσαμε [τις χώρες του GCC] στη συνάντηση στη Σαλάλα [στο Ομάν]... και απάντησαν με μια μυστική συνάντηση στη Γερμανία με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ και το Ισραήλ».
Τα πάντα μπορούν να βρεθούν εδώ.
Το Ιράν κάλεσε τους πετρελαιοσεΐχηδες του GCC σε ένα κοινό περιφερειακό τραπέζι διαπραγματεύσεων.
Ωστόσο, το GCC επέλεξε το τραπέζι της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ.
Ο Rezaei περιέγραψε επίσης πώς το Ιράν έχει αναβαθμίσει τους υπερηχητικούς πυραύλους του από Mach 6 σε Mach 10, έχει επεκτείνει τις δυνατότητές του στον ηλεκτρονικό πόλεμο και την αεράμυνα και είναι πλέον ικανό να πλήξει αμερικανικά πλοία οπουδήποτε στον μακρινό Ινδικό Ωκεανό.
Έπειτα, υπάρχει και αυτός ο πύραυλος που μπορεί να επιτεθεί σε πλοία και να διασπαστεί σε 80 βλήματα — μια δοκιμή που πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τους σχετικούς ισχυρισμούς, με επιτυχία εναντίον αμερικανικού αεροπλανοφόρου.
Το Πεντάγωνο παραμένει εντελώς σιωπηλό για το θέμα.
Ο Rezaei έχει συμβουλεύσει διακριτικά, με περισσότερους από έναν τρόπους, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να αποχωρήσει από τον Ινδικό Ωκεανό, προτού φουντώσουν ξανά τα πνεύματα.
Και τότε ο νεαρός al-Bukhaiti μιλάει ξανά:
«Αναμένεται μια σημαντική κλιμάκωση από τη Σαουδική Αραβία την επόμενη μέρα ή τις επόμενες ημέρες... Αυτό θα απαντηθεί με μια εκπληκτική ενέργεια αντιποίνων, κάνοντας τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της να ξεχάσουν ότι έχασαν τη Mocha και το Bab al-Mandab».
Το συνδικάτο του Epstein μπορεί να σχεδίαζε μια σόλο επιχείρηση στην Υεμένη, αλλά τελικά ανακάλυψε ότι το Ιράν και η Υεμένη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
Σεβαστείτε τους όρους του Ιράν. Διαφορετικά…
Η Τεχεράνη έχει μεταφέρει τους νέους όρους της στις ΗΠΑ μέσω του Κατάρ, ενώ ο Rezaei συνεχίζει να περιγράφει τη «σεβαστή πακιστανική κυβέρνηση» ως έναν σταθερό διαπραγματευτικό εταίρο.
Οι όροι περιλαμβάνουν την αποδέσμευση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων και τον τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού κατά του Trump.
Ο Rezaei είπε ότι υπάρχουν επτά όροι, αλλά αποκάλυψε μόνο έξι.
Η λίστα δεν περιελάμβανε αναφορά στην «άρση των οικονομικών κυρώσεων».
Το κύριο σημείο που ζητήθηκε δημόσια ήταν «ο τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα».
Αυτό ακριβώς αναφέρθηκε στην αρχή του Μνημονίου Συνεργασίας σχετικά με τη «νεκρή γάτα».
Το Μνημόνιο Συνεννόησης του Ιουνίου περιελάμβανε ήδη εξαιρέσεις για τις εξαγωγές αργού πετρελαίου, καθώς και μια ρήτρα που απαγόρευε την επιβολή νέων κυρώσεων.
Έπειτα, υπάρχει και το ζήτημα της αμοιβαιότητας όσον αφορά το Στενό του Hormuz.
Αυτό αποτελεί μέρος της διαπραγματευτικής δομής της Τεχεράνης.
Ο Rezaei είπε ότι το Ιράν απέχει «μόνο ένα μικρό βήμα» από την ανακοίνωση μιας συμφωνίας διαχείρισης για το Στενό του Hormuz με το Ομάν, η οποία ενδέχεται να απαιτήσει περιφερειακή έγκριση.
Σύμφωνα με μια περιγραφή του Tasnim, η συμφωνία αποτελεί «ένα βήμα προς την κυριαρχία του Ιράν στο Στενό του Hormuz».
Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εξωτερικών Araghchi δήλωσε στον ομόλογό του και φίλο του Wang Yi, στο Πεκίνο, ότι το Ιράν «έχει καταλήξει σε ένα σχέδιο με το Ομάν για το άνοιγμα του Στενού».
Ο Ghalibaf επανέλαβε στη συνέχεια, την Κυριακή, ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει κλειστό έως ότου ικανοποιηθούν οι όροι του Ιράν.
Η απάντηση της Ουάσινγκτον την Κυριακή ήταν, ως συνήθως, μια παράλογη ρητορική.
Ο Νεοκράσσος Trump δήλωσε στο Fox News ότι βρισκόταν σε «φάση λήψης αποφάσεων».
Και στη συνέχεια έκανε ένα διαγαλαξιακό λάθος: αποφάσιζε «αν και πότε θα ανατινάξω ολόκληρη τη χώρα».
Δεν χρειάζεται σχόλιο.
Ουσιαστικά, έχει τρεις επιλογές:
1. Νέες επιθέσεις.
2. Να αφήσει το Ιράν να «σαπίσει» οικονομικά — αυτό είναι το σχέδιο προς το παρόν.
3. Μια συμφωνία.
Πολύ σοφά, είπε επίσης ότι «πιθανώς θα ήταν ανοιχτός» σε μια συνάντηση με τον Πρόεδρο Pezeshkian κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
(Διαφωνών: Υπήρξε μια συνάντηση μεταξύ του Witkoff και του Araghchi.)
Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, από την πλευρά τους, ισχυρίστηκαν ότι είχαν πληροφορίες πως η Ουάσινγκτον είχε αποφασίσει να επαναλάβει τις επιχειρήσεις «με την έγκριση ορισμένων χωρών της περιοχής» και απείλησαν με «συνεχείς, αποτελεσματικές και επώδυνες επιθέσεις».
Όσον αφορά τη γενικότερη εικόνα, το Πακιστάν τόνισε ότι δεν συζητείται καμία στρατιωτική απάντηση στην Υεμένη. Η Τουρκία «δεν θέλει να εμπλακεί στη σύγκρουση».
Παρ' όλα αυτά, ο εκπρόσωπος του πακιστανικού στρατού έχει υποσχεθεί να φτάσει «στα άκρα», ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε «ορισμένες μετακινήσεις στρατευμάτων» στο πλαίσιο της Συμμαχίας Άμυνας της Μέκκας. Πηγές στην Ισλαμαμπάντ ισχυρίζονται ότι αυτό γίνεται απλώς για επίδειξη: το Πακιστάν δεν μπορεί να αντέξει να συρθεί σε έναν πόλεμο εναντίον της Ansarallah.
Η ουσία του ζητήματος είναι ότι το συνδικάτο του Epstein απλώς δεν έχει την πολυτέλεια να παραμείνει αδρανές.
Σκεφτείτε τις δύσκολες συνθήκες: ήδη ελέγχουν την κατάρρευση του νομίσματος, την κατάρρευση της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων και μια εκτεταμένη έλλειψη πετρελαίου και ντίζελ.
Χρειάζονται μαζικές τακτικές αντιπερισπασμού.
Εν τω μεταξύ, η επαναστατική αναζωπύρωση στην Υεμένη επιταχύνει το χρονοδιάγραμμα της αντιπαράθεσης.
Ενώ το Ιράν επικεντρώνεται στην επίτευξη μιας οριστικής ήττας τύπου νεοκρασιού/χρυσοδακτύλου/ψυχώ στο μέσο της θητείας, εργάζεται ταυτόχρονα πάνω στο νέο επιθετικό του δόγμα: να είναι έτοιμο να πλήξει προληπτικά οποιαδήποτε ένδειξη αμερικανικής αναταραχής.
Είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις λογική σε ένα παράλογο γεωπολιτικό σύμπαν, όπου τίποτα δεν έχει σημασία και ο Ηγεμόνας έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο.
Κι όμως, εμείς επιμένουμε.
Είμαστε όλοι καβαλάρηδες στην (επόμενη) καταιγίδα.
www.bankingnews.gr
Την ίδια στιγμή, η Ουάσινγκτον παρακολουθεί έντρομη τις εξελίξεις, βλέποντας την Pax Americana να διαλύεται και το φάσμα ενός πρωτοφανούς παγκόσμιου ενεργειακού σοκ να πλησιάζει αμείλικτα.
H συνάντηση στον ΟΗΕ
Ειδικότερα, το συνδικάτο του Epstein επρόκειτο να προσπαθήσει να κατευνάσει τους εκπροσώπους του Παγκόσμιου Νότου που είχαν συγκεντρωθεί στη Νέα Υόρκη, και oι οποίοι βρίσκονταν σε κωματώδη κατάσταση, και να τους δελεάσει με κάθε είδους «δώρα».
Με αυτόν τον τρόπο, θα αποσπούσαν την προσοχή από την επικείμενη Μεγάλη Καταστροφή και θα έκρυβαν την εκπληκτική ταχύτητα με την οποία κατέρρεε η Pax Americana, γράφει ο Pepe Escobar.
Μεταφερόμαστε στην Τετάρτη, την πρώτη ημέρα της συζήτησης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου ο Νεο-Κράσσος/Νεο-Καλιγούλας Trump πρέπει να εκφωνήσει μια ομιλία.
Την ίδια ημέρα, συναντά τους πετρελαιοσεΐχηδες της περιοχής του Κόλπου για κάτι που θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί συμφωνία αυτοκτονίας.
Και στη συνέχεια, ο Xi Jinping έρχεται προσωπικά στις ΗΠΑ την Παρασκευή, για επίσημη κρατική επίσκεψη.
Αόρατες σπίθες αναμφίβολα θα εκτοξευθούν.
Όλα αυτά θα εγγυούνταν ότι η σχεδόν αναπόφευκτη νέα, παράλογη επίθεση εναντίον του Ιράν και του Άξονα της Αντίστασης θα αναβαλλόταν για λίγες ημέρες.
Αλλά στη συνέχεια η υστερία χτύπησε ξανά, καθώς πανικόβλητοι ιμπεριαλιστικοί παράγοντες βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια σειρά συγκλονιστικών γεγονότων επί του πεδίου — από τις μηδενικές εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας μέχρι την κραυγή «φωτιά, μωρό μου, φωτιά» στο αεροδρόμιο του Riyadh.
Και τότε ακούστηκε ο βρυχηθμός των σμηνών, των λαμπερών κατσαρίδων.
Φαίνεται πως συνειδητοποιούν ότι μια νέα επίθεση εναντίον του Ιράν είναι πλέον απειλητική για τη ζωή τους, επειδή η κλιμάκωση θα μπορούσε να ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο, με αποτέλεσμα η Τεχεράνη να εξαλείψει οριστικά τους τρομοκρατημένους πετρελαιοσεΐχηδες.
Έτσι, οι κατσαρίδες ανακάλυψαν με τον δύσκολο τρόπο ότι, ό,τι κι αν συμβεί, το Ιράν θα καταστεί ούτως ή άλλως η πετρελαϊκή ηγεμονία του Περσικού Κόλπου.
Και στη συνέχεια, το Πακιστάν και η Τουρκία —τα άλλα δύο μέλη της εξαιρετικά αμφιλεγόμενης «Συμμαχίας για την Άμυνα της Μέκκας»— έχασαν συλλογικά την ψυχραιμία τους και μάλιστα υποσχέθηκαν να υπερασπιστούν στρατιωτικά τη Σαουδική Αραβία.
Για το ευρύτερο πλαίσιο, τον λόγο παίρνει ο εκπρόσωπος της Ansarallah, Mohammed Al-Bukhaiti:
«Μα τον Θεό, αν η Τουρκία ή το Πακιστάν παρέμβουν, θα τους χτυπήσουμε με βαρύ χτύπημα.
Και, όπως ακριβώς αντιμετωπίζουμε τώρα τη Σαουδική Αραβία, θα αντιμετωπίσουμε και αυτούς».
Αυτή ήταν η ευγενική συμβουλή του μεγαλύτερου σε ηλικία Al-Bukhaiti.
Ο νεότερος, ο Hussein, δημοσιογράφος, ήταν πολύ πιο ριζοσπαστικός: αν το Πακιστάν επιτεθεί στην Υεμένη, η Υεμένη δεν θα επιτρέψει σε ούτε ένα πακιστανικό εμπορικό πλοίο να πλεύσει στην Ερυθρά Θάλασσα, θα εξαπολύσει άμεση επίθεση εναντίον του Πακιστάν και θα θεωρήσει το Πακιστάν σιωνιστικό εταίρο.
Πέφτει ο Οίκος των Saud
Τώρα φτάνουμε στο σημείο της κλιμάκωσης.
Πάμε. Πάμε. Το ενεργειακό σοκ επίκειται.
Όλα τα περιθώρια έχουν εξαφανιστεί: τα Στρατηγικά Αποθέματα Πετρελαίου των ΗΠΑ (SPR), ο αγωγός Ανατολής–Δύσης της Σαουδικής Αραβίας —για τουλάχιστον έναν μήνα, ίσως και περισσότερο— καθώς και η μεθοδική και ουσιαστική μείωση των εισαγωγών πετρελαίου από την Κίνα.
Αυτό που απομένει είναι η Fujairah στα ΗΑΕ, όπου η δυναμικότητα επεξεργασίας ανέρχεται μόλις σε 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.
Όμως, αν οι ΗΠΑ επιτεθούν στον Άξονα της Αντίστασης, ακόμη και αυτή η δυνατότητα θα εξαφανιστεί εν ριπή οφθαλμού.
Η Σαουδική Αραβία δεν μπορεί πλέον να εξάγει πετρέλαιο ή/και φυσικό αέριο.
Επομένως, υπάρχει μόνο μία διέξοδος για τον αδέξιο και μοναχικό MbS που λαμβάνει τις αποφάσεις: η παράδοση.
Να αποδεχθεί τους όρους της Υεμένης και να περιμένει το νομοσχέδιο που θα περιλαμβάνει και τις τρεις νότιες επαρχίες, τις οποίες οι Βρετανοί κατέλαβαν το 1934 και στη συνέχεια παραχώρησαν στους Σαουδάραβες.
Η μη παράδοση σημαίνει ότι οι πιθανότητες επιβίωσης του Οίκου των Saud είναι εξαιρετικά μικρές.
Ο Alastair Crooke, σε εξαιρετική φόρμα, το έθεσε τέλεια.
Η αστραπιαία εκστρατεία του κινήματος Ansarallah και των ενόπλων δυνάμεων της Υεμένης διεξήχθη επτά χρόνια νωρίτερα.
Η Sana'a λειτουργεί με πολύ μακροπρόθεσμο όραμα.
Αυτό αντιπροσωπεύει την πλήρη συμμετοχή της Υεμένης στη διαδικασία, με ένα αποτέλεσμα που ευθυγραμμίζεται πλήρως με εκείνο της Τεχεράνης.
Υπάρχει μια εντυπωσιακή παραλληλία με το προ πενταετίας Αφγανιστάν — μια ιστορία που παρακολούθησα στενά.
Η τότε κυβέρνηση-μαριονέτα του Ghani κατέρρευσε μέσα σε μόλις δέκα ημέρες, χάρη στην υπομονετική συνεργασία μεταξύ των φυλών των Pastoun, με επικεφαλής τον στρατηγό Soleimani.
Τώρα εκτυλίσσεται η ίδια διαδικασία, αλλά με Άραβες φυλάρχους.
Το επιχείρημα είναι απλό.
Το νόθο κράτος της «Σαουδικής Αραβίας» οικοδομήθηκε γύρω από έναν υπερσεκταριστικό ουαχαμπιτικό πυρήνα, μια ομάδα αναλφάβητων Βεδουίνων καμηλοβοσκών, όπου μία οικογένεια μονοπωλούσε το χρήμα, την πολιτική εξουσία και το σύνολο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
Πολλές από τις περίπου 100 φυλές θα μπορούσαν να ενταχθούν απρόσκοπτα σε μια διαδικασία κατά την οποία το βασίλειο θα ενσωματωθεί σε αυτό που θα μπορούσε κανείς να αποκαλέσει σύμπλεγμα Ιράν–Ansarallah.
Θα ανακτήσουν το πετρέλαιό τους.
Η Αραβία δεν θα περιορίζεται πλέον στον ρόλο ενός αμερικανικού υποκατάστατου της περσικής ισχύος.
Και αυτό θα σημάνει το τέλος του δωρεάν γεύματος για τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες.
Η Κίνα δεν μπορεί παρά να εγκρίνει αυτό το όραμα.
Οι πετροσεΐχηδες έχουν διαλέξει το τραπέζι τους
Η Sanaa έστειλε ένα σαφές μήνυμα στις ΗΠΑ μέσω του Ομάν: η Υεμένη θα επιτεθεί μόνο σε σαουδαραβικά πλοία, και όχι σε αμερικανικά ή διεθνή πλοία.
Αυτό ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι η Ουάσινγκτον δεν θα επιτεθεί στην Υεμένη.
Ωστόσο, εάν συμβεί κάτι τέτοιο, η Υεμένη θα καταστρέψει την αμερικανική βάση στο Τζιμπουτί, η οποία είναι απαραίτητη για την επιτήρηση ολόκληρου του Κέρατος της Αφρικής.
Το κρίσιμο ερώτημα τώρα είναι αν οι ΗΠΑ —και η Συμφωνία της Μέκκας— έχουν, πράγματι, εγκαταλείψει τη Σαουδική Αραβία.
Ή μήπως πρόκειται απλώς για μια φάρσα που προηγείται μιας συντονισμένης επίθεσης, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, κατά του κινήματος Ansarallah;
Σε περίπτωση που συμβεί αυτό, η Τεχεράνη έχει καταστήσει σαφές ότι θα επιτεθεί σε αμερικανικούς στρατιωτικούς και εμπορικούς στόχους σε ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου, ιδιαίτερα στα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία, φτάνοντας ακόμη και μέχρι το Ιράκ.
Ο Υποστράτηγος Mohsen Rezaei, Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν και προσωπικός εκπρόσωπος του Ηγέτη Mojtaba Khamenei, περιέγραψε το πλαίσιο με μία μόνο πρόταση:
«Τους προσκαλέσαμε [τις χώρες του GCC] στη συνάντηση στη Σαλάλα [στο Ομάν]... και απάντησαν με μια μυστική συνάντηση στη Γερμανία με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ και το Ισραήλ».
Τα πάντα μπορούν να βρεθούν εδώ.
Το Ιράν κάλεσε τους πετρελαιοσεΐχηδες του GCC σε ένα κοινό περιφερειακό τραπέζι διαπραγματεύσεων.
Ωστόσο, το GCC επέλεξε το τραπέζι της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ.
Ο Rezaei περιέγραψε επίσης πώς το Ιράν έχει αναβαθμίσει τους υπερηχητικούς πυραύλους του από Mach 6 σε Mach 10, έχει επεκτείνει τις δυνατότητές του στον ηλεκτρονικό πόλεμο και την αεράμυνα και είναι πλέον ικανό να πλήξει αμερικανικά πλοία οπουδήποτε στον μακρινό Ινδικό Ωκεανό.
Έπειτα, υπάρχει και αυτός ο πύραυλος που μπορεί να επιτεθεί σε πλοία και να διασπαστεί σε 80 βλήματα — μια δοκιμή που πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τους σχετικούς ισχυρισμούς, με επιτυχία εναντίον αμερικανικού αεροπλανοφόρου.
Το Πεντάγωνο παραμένει εντελώς σιωπηλό για το θέμα.
Ο Rezaei έχει συμβουλεύσει διακριτικά, με περισσότερους από έναν τρόπους, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να αποχωρήσει από τον Ινδικό Ωκεανό, προτού φουντώσουν ξανά τα πνεύματα.
Και τότε ο νεαρός al-Bukhaiti μιλάει ξανά:
«Αναμένεται μια σημαντική κλιμάκωση από τη Σαουδική Αραβία την επόμενη μέρα ή τις επόμενες ημέρες... Αυτό θα απαντηθεί με μια εκπληκτική ενέργεια αντιποίνων, κάνοντας τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της να ξεχάσουν ότι έχασαν τη Mocha και το Bab al-Mandab».
Το συνδικάτο του Epstein μπορεί να σχεδίαζε μια σόλο επιχείρηση στην Υεμένη, αλλά τελικά ανακάλυψε ότι το Ιράν και η Υεμένη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
Σεβαστείτε τους όρους του Ιράν. Διαφορετικά…
Η Τεχεράνη έχει μεταφέρει τους νέους όρους της στις ΗΠΑ μέσω του Κατάρ, ενώ ο Rezaei συνεχίζει να περιγράφει τη «σεβαστή πακιστανική κυβέρνηση» ως έναν σταθερό διαπραγματευτικό εταίρο.
Οι όροι περιλαμβάνουν την αποδέσμευση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων και τον τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού κατά του Trump.
Ο Rezaei είπε ότι υπάρχουν επτά όροι, αλλά αποκάλυψε μόνο έξι.
Η λίστα δεν περιελάμβανε αναφορά στην «άρση των οικονομικών κυρώσεων».
Το κύριο σημείο που ζητήθηκε δημόσια ήταν «ο τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα».
Αυτό ακριβώς αναφέρθηκε στην αρχή του Μνημονίου Συνεργασίας σχετικά με τη «νεκρή γάτα».
Το Μνημόνιο Συνεννόησης του Ιουνίου περιελάμβανε ήδη εξαιρέσεις για τις εξαγωγές αργού πετρελαίου, καθώς και μια ρήτρα που απαγόρευε την επιβολή νέων κυρώσεων.
Έπειτα, υπάρχει και το ζήτημα της αμοιβαιότητας όσον αφορά το Στενό του Hormuz.
Αυτό αποτελεί μέρος της διαπραγματευτικής δομής της Τεχεράνης.
Ο Rezaei είπε ότι το Ιράν απέχει «μόνο ένα μικρό βήμα» από την ανακοίνωση μιας συμφωνίας διαχείρισης για το Στενό του Hormuz με το Ομάν, η οποία ενδέχεται να απαιτήσει περιφερειακή έγκριση.
Σύμφωνα με μια περιγραφή του Tasnim, η συμφωνία αποτελεί «ένα βήμα προς την κυριαρχία του Ιράν στο Στενό του Hormuz».
Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εξωτερικών Araghchi δήλωσε στον ομόλογό του και φίλο του Wang Yi, στο Πεκίνο, ότι το Ιράν «έχει καταλήξει σε ένα σχέδιο με το Ομάν για το άνοιγμα του Στενού».
Ο Ghalibaf επανέλαβε στη συνέχεια, την Κυριακή, ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει κλειστό έως ότου ικανοποιηθούν οι όροι του Ιράν.
Η απάντηση της Ουάσινγκτον την Κυριακή ήταν, ως συνήθως, μια παράλογη ρητορική.
Ο Νεοκράσσος Trump δήλωσε στο Fox News ότι βρισκόταν σε «φάση λήψης αποφάσεων».
Και στη συνέχεια έκανε ένα διαγαλαξιακό λάθος: αποφάσιζε «αν και πότε θα ανατινάξω ολόκληρη τη χώρα».
Δεν χρειάζεται σχόλιο.
Ουσιαστικά, έχει τρεις επιλογές:
1. Νέες επιθέσεις.
2. Να αφήσει το Ιράν να «σαπίσει» οικονομικά — αυτό είναι το σχέδιο προς το παρόν.
3. Μια συμφωνία.
Πολύ σοφά, είπε επίσης ότι «πιθανώς θα ήταν ανοιχτός» σε μια συνάντηση με τον Πρόεδρο Pezeshkian κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
(Διαφωνών: Υπήρξε μια συνάντηση μεταξύ του Witkoff και του Araghchi.)
Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, από την πλευρά τους, ισχυρίστηκαν ότι είχαν πληροφορίες πως η Ουάσινγκτον είχε αποφασίσει να επαναλάβει τις επιχειρήσεις «με την έγκριση ορισμένων χωρών της περιοχής» και απείλησαν με «συνεχείς, αποτελεσματικές και επώδυνες επιθέσεις».
Όσον αφορά τη γενικότερη εικόνα, το Πακιστάν τόνισε ότι δεν συζητείται καμία στρατιωτική απάντηση στην Υεμένη. Η Τουρκία «δεν θέλει να εμπλακεί στη σύγκρουση».
Παρ' όλα αυτά, ο εκπρόσωπος του πακιστανικού στρατού έχει υποσχεθεί να φτάσει «στα άκρα», ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε «ορισμένες μετακινήσεις στρατευμάτων» στο πλαίσιο της Συμμαχίας Άμυνας της Μέκκας. Πηγές στην Ισλαμαμπάντ ισχυρίζονται ότι αυτό γίνεται απλώς για επίδειξη: το Πακιστάν δεν μπορεί να αντέξει να συρθεί σε έναν πόλεμο εναντίον της Ansarallah.
Η ουσία του ζητήματος είναι ότι το συνδικάτο του Epstein απλώς δεν έχει την πολυτέλεια να παραμείνει αδρανές.
Σκεφτείτε τις δύσκολες συνθήκες: ήδη ελέγχουν την κατάρρευση του νομίσματος, την κατάρρευση της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων και μια εκτεταμένη έλλειψη πετρελαίου και ντίζελ.
Χρειάζονται μαζικές τακτικές αντιπερισπασμού.
Εν τω μεταξύ, η επαναστατική αναζωπύρωση στην Υεμένη επιταχύνει το χρονοδιάγραμμα της αντιπαράθεσης.
Ενώ το Ιράν επικεντρώνεται στην επίτευξη μιας οριστικής ήττας τύπου νεοκρασιού/χρυσοδακτύλου/ψυχώ στο μέσο της θητείας, εργάζεται ταυτόχρονα πάνω στο νέο επιθετικό του δόγμα: να είναι έτοιμο να πλήξει προληπτικά οποιαδήποτε ένδειξη αμερικανικής αναταραχής.
Είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις λογική σε ένα παράλογο γεωπολιτικό σύμπαν, όπου τίποτα δεν έχει σημασία και ο Ηγεμόνας έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο.
Κι όμως, εμείς επιμένουμε.
Είμαστε όλοι καβαλάρηδες στην (επόμενη) καταιγίδα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών