Ο Donald Trump βρίσκεται αντιμέτωπος με εξαιρετικά αρνητικούς δείκτες δημοτικότητας ενώ οι Δημοκρατικοί προηγούνται καθαρά στην πανεθνική προτίμηση για τον έλεγχο του Κογκρέσου
Τριάντα δύο ημέρες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, η πολιτική εικόνα στις Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό παράδοξο.
Ο Donald Trump βρίσκεται αντιμέτωπος με εξαιρετικά αρνητικούς δείκτες δημοτικότητας, οι Δημοκρατικοί προηγούνται καθαρά στην πανεθνική προτίμηση για τον έλεγχο του Κογκρέσου και οι Ρεπουμπλικάνοι εμφανίζονται όλο και πιο ευάλωτοι στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Κι όμως, τίποτα από αυτά δεν εγγυάται ότι οι Δημοκρατικοί θα αποκτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας.
Σύμφωνα με τον τελευταίο μέσο όρο δημοσκοπήσεων του NBC News, μόλις το 39% εγκρίνει την προεδρική απόδοση του Trump, έναντι 59% που την αποδοκιμάζει.
Στην ερώτηση για το ποιο κόμμα θα προτιμούσαν οι ψηφοφόροι να ελέγχει το Κογκρέσο, οι Δημοκρατικοί προηγούνται με 52% έναντι 43%, δηλαδή με εννέα μονάδες.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η μετατόπιση των ανεξάρτητων ψηφοφόρων, οι οποίοι πλέον εμφανίζονται σαφώς πιο αρνητικοί απέναντι στον πρόεδρο.
O Trump από λύση έγινε πρόβλημα για τους Ρεπουμπλικάνους
Το πρόβλημα για τον Trump δεν περιορίζεται σε έναν αριθμό δημοσκόπησης.
Το πολιτικό περιβάλλον έχει επιδεινωθεί καθώς οι ψηφοφόροι αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος ζωής, ακριβότερα καύσιμα και τις οικονομικές συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής με το Ιράν.
Δημοσκόπηση Reuters/Ipsos τον Σεπτέμβριο κατέγραψε ακόμη χαμηλότερη αποδοχή, στο 33%, τη χαμηλότερη της πολιτικής του σταδιοδρομίας σύμφωνα με το Reuters.
Η ειρωνεία για τον Λευκό Οίκο είναι ότι ένας πρόεδρος που παρουσιάζει συστηματικά τον εαυτό του ως το ισχυρότερο πολιτικό πλεονέκτημα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος μπορεί σήμερα να αποτελεί ταυτόχρονα τη σημαντικότερη πηγή της εκλογικής του πίεσης.
Αυτό φαίνεται ακόμη και στον χάρτη.
Θρίλερ με τη Γερουσία - Τρεις πολιτείες κλειδιά
Πολιτείες που πριν από έναν χρόνο δύσκολα θα βρίσκονταν στο επίκεντρο της μάχης έχουν γίνει ανταγωνιστικές.
Οχάιο, Τέξας, Αλάσκα, και Αϊόβα συγκαταλέγονται πλέον στις περιοχές που μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την ισορροπία της Γερουσίας.
Το Reuters έχει καταγράψει ότι η πτώση της δημοτικότητας του Trump έχει διευρύνει το πεδίο των ανταγωνιστικών αναμετρήσεων ακόμη και σε πολιτείες που ο ίδιος κέρδισε άνετα το 2024.
Η περίπτωση του Οχάιο είναι χαρακτηριστική.
Ο Trump κέρδισε την πολιτεία με περισσότερο από 55% το 2024.
Σήμερα, όμως, ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Jon Husted βρίσκεται σε σκληρή μάχη με τον Δημοκρατικό Sherrod Brown.
Ο ίδιος ο Trump μεταβαίνει στο Οχάιο για να στηρίξει τον Husted, καθώς το αυξημένο κόστος καυσίμων και οι εμπορικές εντάσεις έχουν επιβαρύνει το πολιτικό κλίμα.
Το Τέξας επίσης, δεν μοιάζει πλέον τόσο απρόσβλητο όσο στο παρελθόν.
Η επιλογή του Trump να επενδύσει έντονα σε υποψηφίους της δικής του πολιτικής πτέρυγας έχει δημιουργήσει πρόσθετους κινδύνους σε μια πολιτεία που επί δεκαετίες θεωρούνταν ασφαλές έδαφος για τους Ρεπουμπλικάνους.
Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έχουν δείξει ανταγωνιστικές αναμετρήσεις τόσο σε επίπεδο Γερουσίας όσο και σε περιφέρειες της Βουλής.
Και εδώ βρίσκεται η βασική αντίφαση της στρατηγικής Trump.
Πανεθνική κινητοποίηση των Ρεπουμπλικάνων
Ο πρόεδρος εξακολουθεί να διαθέτει μεγάλη επιρροή στη βάση των Ρεπουμπλικάνων.
Μπορεί να κινητοποιήσει πιστούς ψηφοφόρους, να συγκεντρώσει χρήματα και να μετατρέψει εσωκομματικές αναμετρήσεις σε δημοψηφίσματα προσωπικής πίστης.
Όμως η ίδια πολιτική ταυτότητα που ενισχύει τη συσπείρωση της βάσης μπορεί να αποξενώσει ανεξάρτητους και μετριοπαθείς ψηφοφόρους, ακριβώς εκείνους που αποφασίζουν τις οριακές αναμετρήσεις.
Το Reuters είχε ήδη επισημάνει από τον Μάιο ότι οι προσπάθειες του Trump να εκτοπίσει Ρεπουμπλικάνους που θεωρούσε ανεπαρκώς πιστούς κινδύνευαν να περιορίσουν την ικανότητα του κόμματός του να προσελκύσει μετριοπαθείς ψηφοφόρους.
Παρόλα αυτά, η αριθμητική της Γερουσίας λειτουργεί υπέρ των Ρεπουμπλικάνων.
Τι χρειάζονται οι Δημοκρατικοί για να κερδίσουν τη Γερουσία
Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται καθαρό κέρδος τεσσάρων εδρών για να αποκτήσουν την πλειοψηφία.
Ακόμη και εάν επικρατήσουν στο Μέην και στη Βόρεια Καρολίνα, πρέπει να βρουν τουλάχιστον δύο ακόμη ανατροπές — πιθανώς στο Οχάιο, στο Τέξας ή στην Αλάσκα — ενώ ταυτόχρονα πρέπει να προστατεύσουν δικές τους ευάλωτες έδρες σε Μίτσιγκαν, Τζόρτζια και Νιου Χαμσάιρ.
Αναλυτές του Inside Elections και του Roll Call περιγράφουν ακριβώς αυτή τη δυσκολία: το εθνικό πολιτικό κλίμα μπορεί να ευνοεί τους Δημοκρατικούς, αλλά ο συγκεκριμένος χάρτης της Γερουσίας παραμένει απαιτητικός.
Εδώ αποκαλύπτεται και το μεγαλύτερο θεσμικό διακύβευμα των εκλογών.
Χάνεται η Βουλή των Αντιπροσώπων για τους Ρεπουμπλικάνους
Η Βουλή των Αντιπροσώπων φαίνεται πολύ πιο εκτεθειμένη σε αλλαγή ελέγχου.
Το Reuters έχει αναφέρει ότι ανεξάρτητοι αναλυτές θεωρούν τους Δημοκρατικούς σε ισχυρή θέση για να ανακτήσουν τη Βουλή, καθώς η χαμηλή δημοτικότητα του Trump επιβαρύνει τους Ρεπουμπλικάνους υποψηφίους ακόμη και σε περιφέρειες που είχαν σχεδιαστεί για να τους ευνοούν.
Μια δημοκρατική Βουλή θα άλλαζε δραματικά τη δεύτερη διετία της προεδρίας Trump.
Θα αποκτούσε εξουσία ερευνών, κλήτευσης αξιωματούχων και ελέγχου της χρηματοδότησης.
Η εξωτερική πολιτική —και ειδικά ο πόλεμος με το Ιράν— θα γινόταν πολύ περισσότερο πεδίο θεσμικής σύγκρουσης.
Ήδη η Γερουσία ψήφισε τον Σεπτέμβριο πρόταση για περιορισμό των πολεμικών εξουσιών του Trump στο Ιράν.
Η πρόταση απορρίφθηκε με 50-49, παρότι τέσσερις Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς.
Αυτό το αποτέλεσμα δείχνει γιατί κάθε μία από τις σημερινές αμφίρροπες αναμετρήσεις έχει σημασία πολύ μεγαλύτερη από τα σύνορα της πολιτείας όπου διεξάγεται.
Σοβαρές απώλειες πανεθνικά
Μια Γερουσία 50-50 θα άφηνε στον αντιπρόεδρο JD Vance τη δυνατότητα να σπάει ισοψηφίες.
Με άλλα λόγια, ακόμη και εάν οι Ρεπουμπλικάνοι χάσουν τη Βουλή και υποστούν σοβαρές απώλειες πανεθνικά, ο Λευκός Οίκος θα μπορούσε να διατηρήσει κρίσιμη επιρροή στις αποφάσεις της Γερουσίας.
Και κάπως έτσι, το Οχάιο το Τέξας ή η Αλάκα μπορεί να αποδειχθούν εξίσου κρίσιμα για την αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ιράν όσο οι στρατιωτικές εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο.
Αυτό είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της σημερινής πολιτικής στιγμής: οι συνέπειες της προεδρίας Trump επιστρέφουν τώρα στο εσωτερικό μέτωπο.
Ο Trump επιδιώκει να μετατρέψει τις ενδιάμεσες εκλογές σε προσωπική αναμέτρηση.
Ζήτησε μάλιστα από τους υποστηρικτές του στις συγκεντρώσεις του να συμπεριφερθούν σαν να είναι ο ίδιος υποψήφιος.
Αυτή η στρατηγική έχει όμως δύο όψεις.
Όσο περισσότερο οι εκλογές γίνονται δημοψήφισμα για τον Trump, τόσο περισσότερο οι Ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι κληρονομούν όχι μόνο την πολιτική του δύναμη, αλλά και τη δυσαρέσκεια που καταγράφεται εναντίον του.
Οι εννέα μονάδες εθνικού προβαδίσματος των Δημοκρατικών δεν αρκούν από μόνες τους για να καθορίσουν ποιος θα ελέγχει τη Γερουσία.
Δείχνουν, όμως, ότι μια προεδρία που ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία της με ισχυρές αξιώσεις πολιτικής κυριαρχίας βρίσκεται λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα αντιμέτωπη με μια εκλογική αντίδραση που έχει κάνει ακόμη και το Τέξας και το Οχάιο μέρος της μάχης.
Και αυτό, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα της 3ης Νοεμβρίου, αποτελεί από μόνο του σημαντική μεταβολή του αμερικανικού πολιτικού τοπίου.
www.bankingnews.gr
Ο Donald Trump βρίσκεται αντιμέτωπος με εξαιρετικά αρνητικούς δείκτες δημοτικότητας, οι Δημοκρατικοί προηγούνται καθαρά στην πανεθνική προτίμηση για τον έλεγχο του Κογκρέσου και οι Ρεπουμπλικάνοι εμφανίζονται όλο και πιο ευάλωτοι στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Κι όμως, τίποτα από αυτά δεν εγγυάται ότι οι Δημοκρατικοί θα αποκτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας.
Σύμφωνα με τον τελευταίο μέσο όρο δημοσκοπήσεων του NBC News, μόλις το 39% εγκρίνει την προεδρική απόδοση του Trump, έναντι 59% που την αποδοκιμάζει.
Στην ερώτηση για το ποιο κόμμα θα προτιμούσαν οι ψηφοφόροι να ελέγχει το Κογκρέσο, οι Δημοκρατικοί προηγούνται με 52% έναντι 43%, δηλαδή με εννέα μονάδες.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η μετατόπιση των ανεξάρτητων ψηφοφόρων, οι οποίοι πλέον εμφανίζονται σαφώς πιο αρνητικοί απέναντι στον πρόεδρο.
O Trump από λύση έγινε πρόβλημα για τους Ρεπουμπλικάνους
Το πρόβλημα για τον Trump δεν περιορίζεται σε έναν αριθμό δημοσκόπησης.
Το πολιτικό περιβάλλον έχει επιδεινωθεί καθώς οι ψηφοφόροι αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος ζωής, ακριβότερα καύσιμα και τις οικονομικές συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής με το Ιράν.
Δημοσκόπηση Reuters/Ipsos τον Σεπτέμβριο κατέγραψε ακόμη χαμηλότερη αποδοχή, στο 33%, τη χαμηλότερη της πολιτικής του σταδιοδρομίας σύμφωνα με το Reuters.
Η ειρωνεία για τον Λευκό Οίκο είναι ότι ένας πρόεδρος που παρουσιάζει συστηματικά τον εαυτό του ως το ισχυρότερο πολιτικό πλεονέκτημα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος μπορεί σήμερα να αποτελεί ταυτόχρονα τη σημαντικότερη πηγή της εκλογικής του πίεσης.
Αυτό φαίνεται ακόμη και στον χάρτη.
Θρίλερ με τη Γερουσία - Τρεις πολιτείες κλειδιά
Πολιτείες που πριν από έναν χρόνο δύσκολα θα βρίσκονταν στο επίκεντρο της μάχης έχουν γίνει ανταγωνιστικές.
Οχάιο, Τέξας, Αλάσκα, και Αϊόβα συγκαταλέγονται πλέον στις περιοχές που μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την ισορροπία της Γερουσίας.
Το Reuters έχει καταγράψει ότι η πτώση της δημοτικότητας του Trump έχει διευρύνει το πεδίο των ανταγωνιστικών αναμετρήσεων ακόμη και σε πολιτείες που ο ίδιος κέρδισε άνετα το 2024.
Η περίπτωση του Οχάιο είναι χαρακτηριστική.
Ο Trump κέρδισε την πολιτεία με περισσότερο από 55% το 2024.
Σήμερα, όμως, ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Jon Husted βρίσκεται σε σκληρή μάχη με τον Δημοκρατικό Sherrod Brown.
Ο ίδιος ο Trump μεταβαίνει στο Οχάιο για να στηρίξει τον Husted, καθώς το αυξημένο κόστος καυσίμων και οι εμπορικές εντάσεις έχουν επιβαρύνει το πολιτικό κλίμα.
Το Τέξας επίσης, δεν μοιάζει πλέον τόσο απρόσβλητο όσο στο παρελθόν.
Η επιλογή του Trump να επενδύσει έντονα σε υποψηφίους της δικής του πολιτικής πτέρυγας έχει δημιουργήσει πρόσθετους κινδύνους σε μια πολιτεία που επί δεκαετίες θεωρούνταν ασφαλές έδαφος για τους Ρεπουμπλικάνους.
Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έχουν δείξει ανταγωνιστικές αναμετρήσεις τόσο σε επίπεδο Γερουσίας όσο και σε περιφέρειες της Βουλής.
Και εδώ βρίσκεται η βασική αντίφαση της στρατηγικής Trump.
??? Democrats lead by 9 points nationally and still might not take the Senate: the map runs through Texas, Ohio and Alaska
— Mario Nawfal (@MarioNawfal) October 3, 2026
With 32 days left, NBC's averages have Trump at 39% approval and voters preferring a Democratic Congress 52 to 43.
Democrats need four Senate pickups:… pic.twitter.com/z2mz5eXj9W
Πανεθνική κινητοποίηση των Ρεπουμπλικάνων
Ο πρόεδρος εξακολουθεί να διαθέτει μεγάλη επιρροή στη βάση των Ρεπουμπλικάνων.
Μπορεί να κινητοποιήσει πιστούς ψηφοφόρους, να συγκεντρώσει χρήματα και να μετατρέψει εσωκομματικές αναμετρήσεις σε δημοψηφίσματα προσωπικής πίστης.
Όμως η ίδια πολιτική ταυτότητα που ενισχύει τη συσπείρωση της βάσης μπορεί να αποξενώσει ανεξάρτητους και μετριοπαθείς ψηφοφόρους, ακριβώς εκείνους που αποφασίζουν τις οριακές αναμετρήσεις.
Το Reuters είχε ήδη επισημάνει από τον Μάιο ότι οι προσπάθειες του Trump να εκτοπίσει Ρεπουμπλικάνους που θεωρούσε ανεπαρκώς πιστούς κινδύνευαν να περιορίσουν την ικανότητα του κόμματός του να προσελκύσει μετριοπαθείς ψηφοφόρους.
Παρόλα αυτά, η αριθμητική της Γερουσίας λειτουργεί υπέρ των Ρεπουμπλικάνων.
Τι χρειάζονται οι Δημοκρατικοί για να κερδίσουν τη Γερουσία
Οι Δημοκρατικοί χρειάζονται καθαρό κέρδος τεσσάρων εδρών για να αποκτήσουν την πλειοψηφία.
Ακόμη και εάν επικρατήσουν στο Μέην και στη Βόρεια Καρολίνα, πρέπει να βρουν τουλάχιστον δύο ακόμη ανατροπές — πιθανώς στο Οχάιο, στο Τέξας ή στην Αλάσκα — ενώ ταυτόχρονα πρέπει να προστατεύσουν δικές τους ευάλωτες έδρες σε Μίτσιγκαν, Τζόρτζια και Νιου Χαμσάιρ.
Αναλυτές του Inside Elections και του Roll Call περιγράφουν ακριβώς αυτή τη δυσκολία: το εθνικό πολιτικό κλίμα μπορεί να ευνοεί τους Δημοκρατικούς, αλλά ο συγκεκριμένος χάρτης της Γερουσίας παραμένει απαιτητικός.
Εδώ αποκαλύπτεται και το μεγαλύτερο θεσμικό διακύβευμα των εκλογών.
Χάνεται η Βουλή των Αντιπροσώπων για τους Ρεπουμπλικάνους
Η Βουλή των Αντιπροσώπων φαίνεται πολύ πιο εκτεθειμένη σε αλλαγή ελέγχου.
Το Reuters έχει αναφέρει ότι ανεξάρτητοι αναλυτές θεωρούν τους Δημοκρατικούς σε ισχυρή θέση για να ανακτήσουν τη Βουλή, καθώς η χαμηλή δημοτικότητα του Trump επιβαρύνει τους Ρεπουμπλικάνους υποψηφίους ακόμη και σε περιφέρειες που είχαν σχεδιαστεί για να τους ευνοούν.
Μια δημοκρατική Βουλή θα άλλαζε δραματικά τη δεύτερη διετία της προεδρίας Trump.
Θα αποκτούσε εξουσία ερευνών, κλήτευσης αξιωματούχων και ελέγχου της χρηματοδότησης.
Η εξωτερική πολιτική —και ειδικά ο πόλεμος με το Ιράν— θα γινόταν πολύ περισσότερο πεδίο θεσμικής σύγκρουσης.
Ήδη η Γερουσία ψήφισε τον Σεπτέμβριο πρόταση για περιορισμό των πολεμικών εξουσιών του Trump στο Ιράν.
Η πρόταση απορρίφθηκε με 50-49, παρότι τέσσερις Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς.
Αυτό το αποτέλεσμα δείχνει γιατί κάθε μία από τις σημερινές αμφίρροπες αναμετρήσεις έχει σημασία πολύ μεγαλύτερη από τα σύνορα της πολιτείας όπου διεξάγεται.
Σοβαρές απώλειες πανεθνικά
Μια Γερουσία 50-50 θα άφηνε στον αντιπρόεδρο JD Vance τη δυνατότητα να σπάει ισοψηφίες.
Με άλλα λόγια, ακόμη και εάν οι Ρεπουμπλικάνοι χάσουν τη Βουλή και υποστούν σοβαρές απώλειες πανεθνικά, ο Λευκός Οίκος θα μπορούσε να διατηρήσει κρίσιμη επιρροή στις αποφάσεις της Γερουσίας.
Και κάπως έτσι, το Οχάιο το Τέξας ή η Αλάκα μπορεί να αποδειχθούν εξίσου κρίσιμα για την αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ιράν όσο οι στρατιωτικές εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο.
Αυτό είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της σημερινής πολιτικής στιγμής: οι συνέπειες της προεδρίας Trump επιστρέφουν τώρα στο εσωτερικό μέτωπο.
Ο Trump επιδιώκει να μετατρέψει τις ενδιάμεσες εκλογές σε προσωπική αναμέτρηση.
Ζήτησε μάλιστα από τους υποστηρικτές του στις συγκεντρώσεις του να συμπεριφερθούν σαν να είναι ο ίδιος υποψήφιος.
Αυτή η στρατηγική έχει όμως δύο όψεις.
Όσο περισσότερο οι εκλογές γίνονται δημοψήφισμα για τον Trump, τόσο περισσότερο οι Ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι κληρονομούν όχι μόνο την πολιτική του δύναμη, αλλά και τη δυσαρέσκεια που καταγράφεται εναντίον του.
Οι εννέα μονάδες εθνικού προβαδίσματος των Δημοκρατικών δεν αρκούν από μόνες τους για να καθορίσουν ποιος θα ελέγχει τη Γερουσία.
Δείχνουν, όμως, ότι μια προεδρία που ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία της με ισχυρές αξιώσεις πολιτικής κυριαρχίας βρίσκεται λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα αντιμέτωπη με μια εκλογική αντίδραση που έχει κάνει ακόμη και το Τέξας και το Οχάιο μέρος της μάχης.
Και αυτό, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα της 3ης Νοεμβρίου, αποτελεί από μόνο του σημαντική μεταβολή του αμερικανικού πολιτικού τοπίου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών