Μηδενικό το πραγματικό κεφαλαιακό μαξιλάρι των ελληνικών τραπεζών – Η αντικατάσταση με tier 2 αποδυναμώνει τα κεφάλαια, δεν επιλύει το DTC

Μηδενικό το πραγματικό κεφαλαιακό μαξιλάρι των ελληνικών τραπεζών – Η αντικατάσταση με tier 2 αποδυναμώνει τα κεφάλαια, δεν επιλύει το DTC
Η κεφαλαιακή ανεπάρκεια των ελληνικών τραπεζών είναι αυτή που δημιουργεί το πρόβλημα, όχι τα χαρακτηριστικά του νόμου APS - Ηρακλής.
Οι ελληνικές τράπεζες εάν αξιολογηθούν στατικά δηλαδή αποτιμηθεί πόσα κεφάλαια διαθέτουν πάνω από το ελάχιστο συνολικό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας SREP θα εξαχθεί το συμπέρασμα ότι διαθέτουν… 6,3 δισεκ. ευρώ κεφάλαια.
Τα 6,3 δισεκ. είναι το πλεονασματικό κεφάλαιο πάνω από το ελάχιστο συνολικό όπως ορίζεται από τις εποπτικές αρχές των τραπεζών.
Όμως εάν αξιολογηθούν οι ελληνικές τράπεζες δυναμικά, δηλαδή αξιολογηθεί η διαδικασία εξυγίανσης των προβληματικών τους ανοιγμάτων και πόσα κεφάλαια θα δαπανηθούν για να επιτευχθεί ο στόχος της εξυγίανσης τότε εξάγεται το συμπέρασμα ότι το πραγματικό κεφαλαιακό μαξιλάρι είναι σχεδόν μηδέν.
Το bankingnews εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και με αλλεπάλληλα ρεπορτάζ έχει αναλύσει γιατί οι τράπεζες χρειάζονται νέα κεφάλαια και γιατί ακόμη οι μετοχές τους είναι μη επενδύσιμες.
Η ΤτΕ με πολύ μεγάλη καθυστέρηση εμφανίζεται στις εκθέσεις χρηματοπιστωτικής σταθερότητας να επισημαίνει ότι είναι πιθανή η ανάγκη για άντληση νέων κεφαλαίων.
Δυστυχώς όμως η ΤτΕ εμφανίζεται ανακόλουθη σε αυτά που υποστηρίζει γιατί ελάχιστους μήνες πριν ανέφερε ότι οι τράπεζες στην Ελλάδα δεν χρειάζονται νέα κεφάλαια.
Προφανώς υπάρχει μια σκοπιμότητα πίσω από αυτή την ξαφνική διαπίστωση της ΤτΕ για την κεφαλαιακή ανεπάρκεια των τραπεζών στην Ελλάδα.
Η ουσία δεν είναι αυτή αλλά... πόσα κεφάλαια χρειάζονται οι ελληνικές τράπεζες για νε εξυγιανθούν;
Εκ πρώτης όψεως και με δυναμική ανάλυση των ισολογισμών προκύπτει ότι για να μπορέσουν οι τράπεζες να φθάσουν στο 5% δηλαδή στα 8 με 9 δισεκ. τα NPEs τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα από 43% ή 75 δισεκ. ευρώ της τρέχουσας περιόδου θα πρέπει να δαπανηθούν 12-13 δισεκ. ευρώ ή με μια σχετική ελαστικότητα 8-9 δισεκ. ευρώ.
Ας αξιολογηθεί ότι για 12 δισεκ. NPEs η Alpha bank θα χρειαστεί να δαπανήσει 2,5 δισεκ. κεφάλαια.
Οι ελληνικές τράπεζες όχι τόσο λόγω των stress tests, αλλά της Βασιλείας ΙΙΙ, της υποχρέωσης να διαθέτουν υψηλά κεφαλαιακά μαξιλάρια και των λογιστικών προτύπων χρειάζονται νέα κεφάλαια.
Με βάση τις σημερινές παραδοχές προ της εξυγίανσης οι ελληνικές τράπεζες διαθέτουν τα εξής κεφαλαιακά μαξιλάρια – capital buffer –
Πειραιώς 1 δισεκ ευρώ κεφαλαιακό μαξιλάρι
Alpha bank 2,1 δισεκ. ευρώ κεφαλαιακό μαξιλάρι
Eurobank 2 δισεκ. κεφαλαιακό μαξιλάρι
Εθνική 1,2 δισεκ. κεφαλαιακό μαξιλάρι
Συνολικό άθροισμα 6,3 δισεκ. είναι το κεφαλαιακό μαξιλάρι των 4 μεγάλων ελληνικών τραπεζών.
Όμως αυτό δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα καθώς όπως αποδεικνύεται στην πράξη οι προβλέψεις των ελληνικών τραπεζών δεν είναι επαρκείς και έτσι εξηγείται γιατί οι τιτλοποιήσεις προβληματικών δανείων συνοδεύονται από μεγάλες κεφαλαιακές ζημίες απόρροια των νέων έκτακτων προβλέψεων.
Οι ελληνικές τράπεζες βέβαια καταφεύγουν σε εκδόσεις ομολογιακών δανείων μειωμένης εξασφάλισης tier 2.
Έχουν αντλήσει 800 εκατ και ετοιμάζονται άλλα 1,5 με 2 δισεκ. νέες εκδόσεις.
Όμως η αντικατάσταση των πραγματικών κεφαλαίων με ομολογιακά tier 2 αλλοιώνουν επί τα χείρω την ποιότητα των κεφαλαίων των τραπεζών.
Ως γνωστό τα tangible book κεφάλαια δεν εμπεριέχουν τα ομολογιακά αλλά το ακόμη πιο σημαντικό οι αυξήσεις κεφαλαίου ή η εσωτερική δημιουργία κεφαλαίου αποτελεί κεφάλαιο που προστίθεται στα κεφάλαια εις στο διηνεκές.
Τα ομολογιακά έχουν ημερομηνία λήξεως και πρέπει να αποπληρωθούν καθώς και να πληρωθούν τόκοι.
Επίσης υπάρχει όριο πόσα ομολογιακά μπορούν να αντιστοιχούν στο πραγματικό κεφάλαιο των τραπεζών.
Και ενώ η εξυγίανση των προβληματικών δανείων απαιτεί κεφάλαια, οι τράπεζες δεν επιλύουν και ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που το bankingnews επισημαίνει από το 2015 με απόλυτη συνέπεια και συστηματικότητα.
Δεν μπορεί οι ελληνικές τράπεζες να διαθέτουν 25 δισεκ. tangible book και από αυτά τα 16 δισεκ. να είναι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις DTC δηλαδή λογιστικά κεφάλαια.
Επίσης δεν μπορεί λόγω του DTC οι τράπεζες να ακολουθήσουν επιθετικές πολιτικές εξυγίανσης των προβληματικών τους δανείων.
Ας υποθέσουμε ότι μια τράπεζα έχει 10 δισεκ. κεφάλαια εκ των οποίων τα 4 δισεκ. είναι κεφαλαιακό μαξιλάρι και 4 δισεκ. DTC και χρειάζεται για να εξυγιανθεί εμπροσθοβαρώς.
Η τράπεζα του παραδείγματος μας έχει τα κεφάλαια τα 4 δισεκ. για να δαπανήσει από το μαξιλάρι για να εξυγιανθεί από τα προβληματικά δάνεια αλλά λόγω του DTC δεν μπορεί να ακολουθήσει εφάπαξ στρατηγική.
Με βάση τον νόμο εάν μια τράπεζα μια χρονιά εμφανίσει ζημία τότε κατά το ύψος των ζημιών υλοποιείται αύξηση κεφαλαίου προς όφελος του δημοσίου – ΤΧΣ και εις βάρος των ιδιωτών μετόχων.
Ο κίνδυνος του dilution – απίσχνασης είναι υπαρκτός και σίγουρα λειτουργεί αποτρεπτικά στις εμπροσθοβαρείς απόπειρες μείωσης των προβληματικών ανοιγμάτων NPEs που φθάνουν στο σύστημα στα 73 δισεκ. ευρώ.

Πως θα μειωθεί το DTC;

Για να μειωθεί το DTC ως σχέση ως προς τα ίδια κεφάλαια που σήμερα αντιστοιχεί στο 65% των ιδίων κεφαλαίων οι τρόποι είναι δύο και είναι παραδοσιακοί.
Α)Οι τράπεζες εμφανίζουν μεγάλη κερδοφορία οπότε αποθεματοποιούν τα κέρδη και έτσι μέσω της εσωτερικής δημιουργίας κεφαλαίου ο λόγος DTC προς κεφάλαια μειώνεται.
Επίσης μειώνεται και σε απόλυτο μέγεθος το DTC λόγω της κερδοφορίας.
Β)Οι τράπεζες υλοποιούν μεγάλες αυξήσεις κεφαλαίου, οπότε αυξάνοντας τα κεφάλαια με καθαρά κεφάλαια η σχέση DTC προς ίδια κεφάλαια επίσης μειώνεται αισθητά.
Όμως οι ελληνικές τράπεζες ούτε υψηλή κερδοφορία εμφανίζουν, ούτε αυξήσεις κεφαλαίου μπορούν να υλοποιήσουν σε αυτή την φάση ή τουλάχιστον κατά το 2020.
Δεν έχουν ακόμη ωριμάσει οι συνθήκες αν και η ανάγκη για νέα κεφάλαια απαιτεί αυξήσεις κεφαλαίου χθες… όχι αύριο αλλά χθες.
Συλλογικός τρόπος μείωσης των κεφαλαίων DTC δεν υπάρχει και προκαλεί κατάπληξη πως η ΤτΕ επιμένει σε μια λύση που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
Μόνο εξατομικευμένες λύσεις ανά τράπεζα θα μπορούσαν να υπάρξουν υπό πολύ αυστηρές – αυστηρότατες θα λέγαμε – παραδοχές.
   
Οι επόμενες αυξήσεις κεφαλαίου θα πραγματοποιηθούν χωρίς μετόχους τον Paulson ή το Fairfax στις ελληνικές τράπεζες

Φθάνουμε αισίως το 2020, οι τράπεζες εισέρχονται στο 5ο έτος και οι μόνες κινήσεις για ενίσχυση των κεφαλαίων τους έχει προέλθει από δύο εκδόσεις ομολόγων 800 εκατ tier 2.
Το βασικό ερώτημα είναι πότε οι ελληνικές τράπεζες θα χρειαστούν αυξήσεις κεφαλαίου και γιατί είναι όχι απλά απαραίτητες αλλά και ουσιωδώς χρήσιμες για τις ίδιες τις τράπεζες και την οικονομία.
Χρονικά αυξήσεις κεφαλαίου πριν τα stress tests είναι αδύνατο να υλοποιηθούν ειδικά στην Ελλάδα οπότε πρώτα θα ολοκληρωθούν τα stress tests Ιούλιο του 2020 – τα αποτελέσματα δεν θα ανακοινωθούν –.
Από τα stress tests οι ελληνικές τράπεζες δεν θα βρεθούν με κεφαλαιακό έλλειμμα στο δυσμενές σενάριο, οπότε με αέρα κεφαλαιακής επάρκειας θα σχεδιάσουν το μέλλον.
Προφανώς είναι διαφορετικό μια τράπεζα να περνάει το stress tests και διαφορετικό να εμφανίζεται με κεφαλαιακό έλλειμμα στο δυσμενές σενάριο.
Οι ελληνικές τράπεζες θα περάσουν το stress tests και έχοντας ξεπεράσει και αυτό τον σκόπελο θα σχεδιάσουν την επόμενη ημέρα.
Οι αναπτυξιακές, εξυγιαντικές, θετικές αυξήσεις κεφαλαίου έχουν καθυστερήσει όχι γιατί οι διοικήσεις θεωρούν ότι δεν χρειάζονται κεφάλαια.
Έχουν καθυστερήσει γιατί ούτε οι βασικοί ιδιώτες μέτοχοι δεν στηρίζουν τις αυξήσεις κεφαλαίου, ούτε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δεν υπάρχουν ενδιαφερόμενοι για τις αυξήσεις κεφαλαίου.
Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις – που δεν οδηγούν σε βεβαιότητα αλλά σε αυξημένη πιθανότητα – ότι τόσο το Fairfax όσο και ο Paulson στο επόμενο γύρο αυξήσεων κεφαλαίου δεν θα συμμετάσχουν.
Ας δούμε ορισμένες υποθετικές παραδοχές
1)Η Eurobank διατηρείται για καιρό στο εύρος 1 με 1,10 ευρώ διαμορφώνοντας αποτίμηση 3,7 με 4 δισεκ.
Στα επίπεδα αυτά η τράπεζα θα αποτιμάται πάνω από 0,80 τιμή προς λογιστική αξία.
2)Για να μπορέσει η Eurobank να υλοποιήσει αύξηση κεφαλαίου στο μέλλον θα πρέπει η μετοχή να βρίσκεται στο 1,30 ευρώ με 1,40 ευρώ που θα οδηγήσει την τιμή της αύξησης κεφαλαίου περίπου στο 1 ευρώ
Αντίστοιχα η Alpha bank ή η Εθνική δεν μπορούν να υλοποιήσουν αυξήσεις κεφαλαίου σε τιμές υψηλότερες του 2015.
3)Ο Paulson με 9,23% στην Πειραιώς και 7,2% στην Alpha bank και το Fairfax στην Eurobank με 31,71% τι θα πράξουν σε μελλοντικές αυξήσεις κεφαλαίου;
Το πιθανότερο σενάριο είναι ότι εάν υπάρχει σοβαρή ανάπτυξη στην οικονομία και μεγάλη επενδυτική ορατότητα οι επενδυτές αυτοί θα επιχειρήσουν να πάρουν το κέρδος τους.
4)Δυστυχώς ελλείψει επενδυτικού ενδιαφέροντος τράπεζες και μέτοχοι στην Ελλάδα δεν συζητούν για αυξήσεις κεφαλαίου, όσο καθυστερούν οι αυξήσεις τόσο θα καθυστερεί και η ανάπτυξη της οικονομίας
5)Οι αυξήσεις κεφαλαίου είναι απαραίτητες συν τοις άλλοις για να δημιουργήσουν αναπτυξιακή δυναμική, να εισέλθουν νέα κεφάλαια στις τράπεζες, να μειωθεί η σχέση αναβαλλόμενης φορολογικής απαίτησης DTC προς ίδια κεφάλαια και να ισχυροποιηθούν τα κεφαλαιακά αποθέματα.

Συμπέρασμα

Οι μετοχές των ελληνικών τραπεζών δεν είναι ακριβές αυτό είναι λάθος.
Οι μετοχές των ελληνικών τραπεζών είναι πανάκριβες, ίσως και ακραία πανάκριβες.
Οι επενδυτές να προσέξουν να μην χτίσουν προσδοκίες σε κάτι που είναι πανάκριβο.
Ο Ηρακλής ως λύση για τα NPEs είναι θετική και ο αρμόδιος υπουργός Γ. Ζαββός έχουν λειτουργήσει άκρως υποστηρικτικά στο σύστημα.
Όμως η κεφαλαιακή ανεπάρκεια των ελληνικών τραπεζών είναι αυτή που δημιουργεί το πρόβλημα, όχι τα χαρακτηριστικά του νόμου APS - Ηρακλής.

www.bankingnews.gr

bankingnews.gr

BREAKING NEWS