El Erian: Ο κορωνοϊός αποκάλυψε διαρθρωτικά προβλήματα, που δεν διόρθωσε η κρίση του 2008

El Erian: Ο κορωνοϊός αποκάλυψε διαρθρωτικά προβλήματα, που δεν διόρθωσε η κρίση του 2008
Η πανδημία έχει αναπόφευκτα ισοπεδώσει τις διαφορές στις οικονομικές προσεγγίσεις των μέτρων μεταξύ αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων οικονομιών
Οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες επιδιώκουν πρωτοφανή μέτρα για την άμβλυνση της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, για να μην καταστεί πιο μακρά, από όσο δείχνει και κυρίως, περισσότερο επίπονη. 
Την ίδια ώρα παρατηρούμε μια ευρεία διάβρωση της διάκρισης μεταξύ των κύριων οικονομικών μοντέλων και μέτρων που λαμβάνονται στις προηγμένες οικονομίες και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, όπως επισημαίνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Allianz, Mohamed El Erian.
Μια τέτοια αλλαγή είναι απολύτως απαραίτητη.
Με τις τεράστιες ενδείξεις μαζικής πτώσης της κατανάλωσης και της παραγωγής ανά χώρα, οι αναλυτές σε προηγμένες οικονομίες πρέπει να υπολογίζουν, πρωτίστως, σε ένα φαινόμενο που έως σήμερα ήταν γνωστό μόνο σε εύθραυστα / αποτυχημένα κράτη και κοινότητες που καταστράφηκαν από φυσικές καταστροφές: την αναστολή της οικονομικής δραστηριότητας και της καταστροφής που μπορεί να προκύψει από αυτό.
Η συνέχεια ωστόσο, επιφυλάσσει κι άλλες προκλήσεις που είναι περισσότερο γνωστές στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ιδιάζουσα η κατάσταση, η έκταση και η φύση της πανδημίας, οδηγεί σε άβατα μονοπάτια την οικονομία.

Ανεξάρτητα από την επιθυμία τους να καταναλώσουν, οι πολίτες δεν είναι σε θέση να το κάνουν, επειδή έχουν παροτρυνθεί ή διαταχθεί να παραμείνουν στο σπίτι τους.
Και ανεξάρτητα από την προθυμία τους να πουλήσουν, τα καταστήματα δεν μπορούν να φτάσουν στους πελάτες τους και πολλοί αποκόπτονται από τους προμηθευτές τους.
Η άμεση προτεραιότητα, φυσικά, είναι η ανταπόκριση της δημόσιας υγείας, η οποία απαιτεί κοινωνική απομόνωση, αυτοαπομόνωση και άλλα μέτρα που είναι ουσιαστικά ασυμβίβαστα με τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται οι σύγχρονες οικονομίες.
Ως αποτέλεσμα, σημειώθηκε ραγδαία συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας (και επομένως οικονομικής ευημερίας).
Όσον αφορά τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της επερχόμενης ύφεσης, όλα θα εξαρτηθούν από την επιτυχία της απόκρισης της πολιτικής για την υγεία, ιδίως όσον αφορά τις προσπάθειες εντοπισμού και περιορισμού της εξάπλωσης του ιού, τη θεραπεία των ασθενών και την ενίσχυση της ανοσίας.
Ενώ αναμένεται πρόοδος στα τρία αυτά μέτωπα, ο φόβος και η αβεβαιότητα εμβαθύνονται, με δυσμενείς συνέπειες για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τις προοπτικές οικονομικής ανάκαμψης.
Ο πανικός οδηγεί σε ακόμα βαθύτερες οικονομικές διαταραχές.
Καθώς οι περιορισμοί ρευστότητας εισβάλλουν, οι συμμετέχοντες στην αγορά βιάζονται να εξαργυρώσουν, πωλώντας όχι μόνο τι είναι επιθυμητό να πουλήσουν, αλλά ό, τι είναι δυνατόν να πωληθεί.
Όταν συμβεί αυτό, το προβλέψιμο αποτέλεσμα είναι ο υψηλός κίνδυνος χονδρικής χρηματοοικονομικής εκκαθάρισης, η οποία, ελλείψει έξυπνων παρεμβάσεων πολιτικής έκτακτης ανάγκης, θα απειλήσει τη λειτουργία των αγορών.
Στην περίπτωση της τρέχουσας κρίσης, ο κίνδυνος ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα αντιστρέψει την πραγματική οικονομία και θα προκαλέσει μια βαθιά ύφεση εξαιρετικής έντασης για να αγνοηθεί.
Αυτό μας φέρνει στην τρίτη αναλυτική προτεραιότητα: τους οικονομικούς διακόπτες.
Εδώ, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι μπορούν να επιτύχουν οι επεμβάσεις πολιτικής έκτακτης ανάγκης, αλλά και τι υπάρχει πέραν του πεδίου δράσης, αυτό που δεν μπορούν να επιτύχουν και ο χρόνος.
Βεβαίως, δεδομένου ότι η ταυτόχρονη οικονομική και χρηματοοικονομική απομόχλευση θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την κοινωνική ευημερία, η σημερινή στιγμή απαιτεί σαφώς πολιτική προσέγγιση "ο,τιδήποτε μπορεί να γίνει", "τα πάντα" και μια ολοκληρωμένη πολιτική προσέγγιση.
Η άμεση προτεραιότητα είναι η δημιουργία ασφαλιστικών δικλείδων στο κυκλικό σύστημα της οικονοίμίας, που μπορούν να περιορίσουν το πεδίο των επικίνδυνων σημείων αναστολής της οικονομικής ανάδρασης.
Η προσπάθεια αυτή καθοδηγείται από τις κεντρικές τράπεζες, αλλά περιλαμβάνει και φορολογικές αρχές και άλλες κρατικές υπηρεσίες.
Ωστόσο, δεν είναι εύκολα όσο ακούγονται αφού για παράδειγμα, στην σημαντική ώθηση που υφίσταται πίσω από προτάσεις για μεταφορές μετρητών και άτοκο δανεισμό για την προστασία των ευάλωτων τμημάτων του πληθυσμού, τη διατήρηση των επιχειρήσεων και τη διασφάλιση στρατηγικών οικονομικών τομέων.
Δικαίως.
Η ιδέα είναι να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ότι τα προβλήματα ρευστότητας θα γίνουν προβλήματα φερεγγυότητας.
Και όμως, ένα πρόγραμμα χορήγησης μετρητών και δανείων θα αντιμετωπίσει άμεσες προκλήσεις εφαρμογής.
Εκτός από τις ακούσιες συνέπειες και τις παράπλευρες ζημιές που συνοδεύουν όλα τα γενικά μέτρα, η πλημμύρα ολόκληρου του συστήματος στη σημερινή κρίση θα απαιτούσε τη δημιουργία νέων διαύλων διανομής.
Το ζήτημα της διανομής μετρητών στους αποδέκτες δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται.
Υπάρχουν ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες όσον αφορά την εφαρμογή προγραμμάτων άμεσης διάσωσης, τα οποία είναι όλο και πιο πιθανά
Οι αερομεταφορείς, οι γραμμές κρουαζιέρας και εκπρόσωποι άλλων τομέων που πλήττονται σοβαρά δεν είναι απόλυτα αντιπροσωπευτικοί για το τι πρόκειται να συμβεί.
Από τις πολυεθνικές βιομηχανικές επιχειρήσεις έως τα οικογενειακά εστιατόρια και άλλες μικρές επιχειρήσεις, η γραμμή διάσωσης της κυβέρνησης θα είναι πολύ μεγάλη.
Χωρίς σαφώς καθορισμένες αρχές για το γιατί, με ποιον τρόπο, πότε και με ποιους όρους θα προσφερθεί κρατική βοήθεια, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ότι τα προγράμματα διάσωσης να πολιτικοποιηθούν, να σχεδιαστούν κακώς και να συνυπάρξουν με ειδικά συμφέροντα.
Κάτι τέτοιο θα υπονόμευε τις στρατηγικές εξόδου για την επιστροφή των επιχειρήσεων σε κατάσταση του να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και κινδυνεύει να επαναλάβει πορεία που ακολουθήθηκε μετά το 2008 μια πολύτιμη εμπειρία, όταν έπεσε η κρίση, χωρίς όμως να στηριχθεί στη συνέχεια μια ισχυρή, αειφόρος και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη.
Δεδομένου ότι οι κρατικές παρεμβάσεις μάλλον θα σώσουν και αυτή τη φορά την κατάσταση, χωρίς να είναι γνωστό σε τι εύρος θα φτάσουν, είναι σημαντικό οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να θέσουν και αναγνωρίσουν κάποια όρια.
Καμία φορολογική έκπτωση, δάνειο χαμηλού επιτοκίου, ή φθηνή αναχρηματοδότηση υποθηκών θα πείσει τους ανθρώπους να ξαναρχίσουν την κανονική οικονομική δραστηριότητα εάν εξακολουθούν να φοβούνται για την υγεία τους.
Εκτός αυτού, όσο η δημόσια υγεία δίνει έμφαση στην κοινωνική αποστασιοποίηση ως μέσο για την εξουδετέρωση της μετάδοσης στην κοινότητα, οι κυβερνήσεις δεν θα θέλουν τους ανθρώπους να περιφέρονται ούτως ή άλλως.
Όλα τα θέματα που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι ώριμα για μεγαλύτερη οικονομική έρευνα, ακόμη και πάνω στην κρίση, η διαχείριση της οποίας προσφέρει την ευκαιρία δημιουργίας καλύτερων θεμελίων για μια διαρθρωτικά ορθή, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη.
Και αυτό γιατί ιδιαίτερα από τις αρχές του 2000, οι προηγμένες οικονομίες επιβαρύνονται με διαρθρωτικά και θεσμικά εμπόδια που έχουν καταπνίξει την ανάπτυξη κατά τρόπο αρκετά οικείο για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Τα χρόνια μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση το 2008, τα προβλήματα αυτά έχουν εμβαθύνει τις πολιτικές και κοινωνικές διαιρέσεις, υπονομεύουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και δυσκολεύουν στην αντιμετώπιση της άνευ προηγουμένου κρίσης που χτύπησε την πόρτα μας.

www.bankingnews.gr

bankingnews.gr

BREAKING NEWS