Politico: Η Ευρωπαϊκή Ένωση διανύει κρίσιμες ημέρες, αλλά δεν το έχει συνειδητοποιήσει

Politico: Η Ευρωπαϊκή Ένωση διανύει κρίσιμες ημέρες, αλλά δεν το έχει συνειδητοποιήσει
Η γαλλο-γερμανική πρόταση για το σχέδιο ανάκαμψης ξεκίνησε μια δυναμική που φαινόταν ακατανόητη πριν από μερικές εβδομάδες
Είναι αυτή η «στιγμή Χάμιλτον» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα αλλάξει την πορεία του μπλοκ προς κάτι που μοιάζει με έθνος;
Ή μήπως είναι απλώς ένα άλλο ευρωπαϊκό μίνι βήμα που δεν μπορεί να είναι μετασχηματιστικό παρά τη ρητορική του φανατισμού;
Αυτά τα ερωτήματα θέτει νέα ανάλυση του Politico, τονίζοντας όμως ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το προτεινόμενο ταμείο ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι σημαντικό, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.
Η γαλλο-γερμανική πρόταση που αποτελεί τη βάση για το σχέδιο ξεκίνησε μια δυναμική που φαινόταν ακατανόητη πριν από μερικές εβδομάδες.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ένωσης, οι Βρυξέλλες θα γίνουν σημαντικοί παράγοντες στο ευρωπαϊκό οικονομικό παιχνίδι.
Το προτεινόμενο ταμείο της ΕΕ ύψους 750 δισ. ευρώ, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί με δανεισμό, ανέρχεται σε 4% έως 5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της ΕΕ.
Αυτό το καθιστά σχεδόν πανομοιότυπο σε μέγεθος με τον Αμερικανικό Νόμο Ανάκτησης και Επανεπένδυσης (American Recovery and Reinvestment Act) περίπου 800 δισ. δολαρίων, τη δημοσιονομική απάντηση του Προέδρου των ΗΠΑ Barack Obama στην οικονομική κρίση του 2008.
Απομένουν όμως σημαντικές λεπτομέρειες και, κυρίως, οι εθνικές κυβερνήσεις της ΕΕ δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει να χρηματοδοτήσουν την πρόταση.
Ωστόσο, οι αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, συμπεριλαμβανομένων των «τεσσάρων» κρατών, ήταν γενικά υποστηρικτικές.
Οι χρηματοοικονομικές αγορές έχουν ενθαρρυνθεί και έχουν βάσιμους λόγους γι' αυτό.
Αυτό είναι το υλικό από το οποίο κατασκευάζονται τα έθνη.
Λίγα πράγματα είναι τόσο ισχυρά πολιτικά όσο μια κοινή αφήγηση αλληλεγγύης απέναντι στις αντιξοότητες.
Ο τεχνοκρατικός χαρακτήρας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης σημαίνει ότι το μπλοκ δεν είχε ιστορία για να επικαλείται σε δύσκολες στιγμές.
Τα επακόλουθα της κρίσης του 2008 χαρακτηρίστηκαν από αμοιβαία δυσπιστία και απογοήτευση.
Αυτή τη φορά είναι διαφορετική.
Αυτό που υπάρχει τώρα στο τραπέζι βοηθά στη δημιουργία ενός κοινού ιστορικού για ενότητα.
Επιπλέον, εάν το σχέδιο επιβιώσει οπουδήποτε κοντά στην τρέχουσα μορφή του, θα έχει δημιουργηθεί προηγούμενο.
Την επόμενη φορά που η ΕΕ θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια κρίση που πλήττει διαφορετικά τμήματα του μπλοκ, θα υπάρξει ένας οδηγός για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων.
Τα οικονομικά επιχειρήματα για την ευρωπαϊκή πολιτική σταθεροποίησης ήταν πάντα ισχυρά.
Αλλά τώρα υπάρχει και ένα πολιτικό και νομικό σχέδιο για την εφαρμογή τους.
Το σχέδιο της Επιτροπής σημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να βρεθούν πρόσθετα έσοδα για την εξυπηρέτηση του χρέους της ένωσης.
Με την πάροδο του χρόνου, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη μεταφορά φορολογίας και άλλων πόρων στην ΕΕ.
Με αυτήν τη δυναμική, οι Βρυξέλλες θα μοιάζουν όλο και περισσότερο με μια κανονική κεντρική κυβέρνηση.
Αλλά αυτή είναι πραγματικά η στιγμή Χάμιλτον της ηπείρου;
Όλα εξαρτώνται από το τι θα συμβεί στη συνέχεια.
Είναι η πρώτη φορά που η ΕΕ έχει την ευκαιρία να παίξει τόσο σημαντικό οικονομικό ρόλο για ολόκληρη την ήπειρο.
Αλλά οι ιστορικές αναλογίες μπορούν να επεκταθούν μόνο σε ένα σημείο.
Τα έθνη εξελίσσονται, αντί να εκρήγνυται, σε οντότητα.
Θα μπορούσε λοιπόν η ΕΕ να εξελιχθεί στο μοντέλο των ΗΠΑ;
Όπως έγινε το 1790 ο νόμος χρηματοδότησης του Χάμιλτον ενοποίησε τα χρέη πολέμου.
Πενήντα χρόνια αργότερα, η κρίση χρέους της δεκαετίας του 1840 αποσαφήνισε τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ του κέντρου και των πολιτειών θεσπίζοντας την αρχή της μη διάσωσης.
Από εκεί, χρειάστηκε σχεδόν ένας άλλος αιώνας έως ότου η επέκταση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης υπό τη Νέα Συμφωνία του Προέδρου Franklin D. Roosevelt μετέτρεψε την Ουάσινγκτον σε σημαντικό οικονομικό παράγοντα στην οικονομία των ΗΠΑ.
Στην πραγματικότητα, η πολύ-συζητούμενη «στιγμή» του Χάμιλτον χρειάστηκε ενάμισι αιώνα για την παραγωγή του σύγχρονου συντάγματος των ΗΠΑ.
Από ορισμένες απόψεις, η ΕΕ έχει ένα προβάδισμα.
Το οικονομικό της σύστημα σήμερα είναι ήδη πιο προηγμένο από το αρχικό του Χάμιλτον του 1790.
Οι ΗΠΑ δεν είχαν κεντρική τράπεζα μέχρι το 1913.
Και για τα πρώτα 20 χρόνια ύπαρξής της, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ήταν μια κεντρική τράπεζα χωρίς τραπεζική ένωση.
Η ομοσπονδιακή ασφάλιση καταθέσεων στις ΗΠΑ δημιουργήθηκε μόνο τη δεκαετία του 1930.
Η Ευρώπη διαθέτει ήδη μια κεντρική τράπεζα που λειτουργεί καλά.
Μια τραπεζική ένωση με ασφάλιση καταθέσεων είναι υπό... κατασκευή.
Το που πηγαίνουμε από εδώ και στο εξής θα εξαρτηθεί από την επιτυχία της πρότασης της Επιτροπής.
Θα ασκηθεί πίεση στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα για να αποδείξουν ότι είναι λογικό να ανατεθεί στις Βρυξέλλες η οικονομική σταθεροποίηση.
Εάν το πείραμα της ΕΕ με την πολιτική σταθεροποίησης που χρηματοδοτείται από το χρέος αποδειχθεί καλά, η δυναμική προς την ολοκλήρωση θα επιταχυνθεί περαιτέρω.
Εναπόκειται στις Βρυξέλλες να δείξουν τα πλεονεκτήματα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής: Ξοδέψτε τα χρήματα γρήγορα, αλλά ξοδέψτε τα με σύνεση.

www.bankingnews.gr

bankingnews.gr

BREAKING NEWS