Τελευταία Νέα
Διεθνή

Μετά την σωρεία λαθών στην διαχείριση της πανδημίας, οι πολιτικοί την καθιστούν Δούρειο Ίππο για να επιβάλλουν μια επικίνδυνη «νέα κανονικότητα»

Μετά την σωρεία λαθών στην διαχείριση της πανδημίας, οι πολιτικοί την καθιστούν Δούρειο Ίππο για να επιβάλλουν μια επικίνδυνη «νέα κανονικότητα»
Οι πολιτικοί διαχειριστές της Covid προσπαθούν να πραγματοποιήσουν μια εκ των υστέρων μαζική αναδίπλωση πολλών εκ των αξιωμάτων του αφηγήματος αποκαλύπτοντας... αλήθειες
Σχετικά Άρθρα

H εξέλιξη της πανδημίας μετά την εμφάνιση της μετάλλαξης Omicron, τα πολιτικά ήξεις - αφήξεις, οι αντιφατικές οδηγίες στην διαχείριση, υποδηλώνουν ότι οι πολιτικοί διαχειριστές της Covid προσπαθούν να πραγματοποιήσουν μια εκ των υστέρων μαζική αναδίπλωση πολλών εκ των αξιωμάτων του αφηγήματος που προωθούσαν από αρχής της πανδημίας, για τον εξαναγκασμό σε συμμόρφωση των πολιτών κατά τη διαχείρισή της, την οποία καθιστούν Δούρειο Ίππο για να επιβάλλουν μια επικίνδυνη «νέα κανονικότητα»!

  1. Ξαφνικά παραδέχονται ότι τα τεστ PCR ήταν βαθιά λανθασμένα
  2. Παραδέχονται επίσης, ότι μεγάλοι αριθμοί νοσηλευθέντων Covid εισήχθησαν κυρίως για διαφορετικούς λόγους και άλλες αιτίες από τον ιό, από τον οποίο μπορούμε να συμπεράνουμε ότι πολλοί ήταν εκείνοι που πέθαναν τελικώς κυρίως λόγω άλλων ασθενειών.
  3. Αναγνωρίζουν πως μεγάλο μέρος των διαγνώσεων τους για τον Covid προέρχονται κυρίως από συμπτωματολογία και όχι από τεστ.
  4. Αναγνωρίζουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια κρίση ψυχικής υγείας, ειδικά μεταξύ των νέων.
  5. Παραδέχονται ακόμη την αποτελεσματικότητα της φυσικής ανοσίας όταν, όπως συμβαίνει σε πολλά μέρη τελευταία, οι εργαζόμενοι καλούνται αντίθετα από την αρχή της πανδημίας να επιστρέψουν στη δουλειά τους ακόμη και σε νοσοκομεία ή εγκαταστάσεις κατ' οίκον φροντίδας με λίγες ερωτήσεις που γίνονται μετά τις πολύ σύντομες περιόδους ασθενείας τους.

Τι περιμένουν να κερδίσουν από τις παραπάνω αναγνωρίσεις και παραδοχές δεν είναι ξεκάθαρο.

Αυτό που δείχνουν ωστόσο ξεκάθαρα με τον τυπικό τους αλαζονικό τρόπο, είναι πως ποντάρουν στο γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καμία λειτουργική αίσθηση κοινωνικής μνήμης, όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το Brownstone Institute.
Υπό αυτό το πρίσμα, ενδιαφέρον έχoυν οι επισημάνσεις ενός άρθρου που δημοσίευσε στις 22 Αυγούστου 2020 ο Off-Guardian.
«Επίκαιρη στην πορεία διαχείρισης της πανδημίας έγινε ξανά η φράση «κανείς δεν θα μπορούσε να γνωρίζει», που έγινε διάσημη στα χείλη πολλών αυτοαποκαλούμενων φιλελεύθερων, οι οποίοι με πλήθος ψευδών επιχειρημάτων, ξεδιάντροπα στήριξαν και συμμετείχαν με τους Νέο - Συντηρητικούς στο σχεδιασμό και την καταστροφή της Μέσης Ανατολής πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες.
Στην προκειμένη όμως περίπτωση, της διαχείρισης της πανδημίας, το «κανείς δεν θα μπορούσε να γνωρίζει» χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει πως «κλείνοντας τη ζωή» όπως την γνωρίζουμε, εστιάζοντας με εμμονή σε έναν ιό που επηρεάζει, κατά βάσην, έναν σχετικά μικρό αριθμό ανθρώπων στο τέλος της ζωής τους, η πολιτική διαχείρισης θα καταλήγε:

  1. Να προκαλέσει οικονομική καταστροφή και ως εκ τούτου υπερβολικούς θανάτους, αυτοκτονίες, διαζύγια, κατάθλιψη σε πολύ μεγαλύτερους αριθμούς ανθρώπων από όσους πέθαναν από τον ιό.
  2. Στην παροχή ενός ήδη μονοπωλιακού και ληστρικού διαδικτυακού λιανικού εμπορίου με ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα όσον αφορά τα αποθεματικά κεφαλαίου και το μερίδιο αγοράς που θα το καταστήσει σχεδόν αδύνατο ανά πάσα στιγμή στο εγγύς ή μεσαίο μέλλον για τις μικρές και ακόμη και τις μεσαίες επιχειρήσεις της χώρας και του κόσμου να το προλάβουν κάποτε ή και ποτέ. Και ότι αυτό θα βυθίσει τεράστιους τομείς της παγκόσμιας οικονομίας σε καθεστώς δουλοπαροικίας, με ό,τι αυτό προμηνύει από την άποψη του πρόσθετου θανάτου και του ανθρώπινου πόνου.
  3. Στην πρόκληση πολύ αυξημένης δυστυχίας και αμέτρητων πρόσθετων θανάτων στον λεγόμενο Παγκόσμιο Νότο, όπου πολλοί άνθρωποι, δικαίως ή αδίκως, εξαρτώνται από τα καταναλωτικά πρότυπα των σχετικά τυχερών που κάθονται στο σπίτι και βγάζουν εβδομάδα την εβδομάδα.
  4. Θα κατέστρεφαν πολλά από εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν ελκυστική την αστική ζωή όπως την ξέρουμε και οδηγούν σε θεαματική κατάρρευση την αγορά ακινήτων, μετατρέποντας ακόμη και τις λίγες εναπομείνασες πόλεις σε θέατρα υπερβολικής βίας και καταφύγια ολοένα και πιο απελπισμένων ανθρώπων.
  5. Θα ανάγκαζαν τις πολιτείες και τις τοπικές κυβερνήσεις, που ήδη αγωνίζονται πριν από την κρίση και δεν μπορούν να εκτυπώσουν χρήμα κατά βούληση, όπως οι ομοσπονδιακοί, να περικόψουν τους ήδη ανεπαρκείς προϋπολογισμούς τους σε μια εποχή που οι διαλυμμένοι και αγχωμένοι ψηφοφόροι τους χρειάζονται δημόσιες υπηρεσίες και παροχές περισσότερο από ποτέ.
  6. Θα επέβαλαν την «έξυπνη» παρακολούθηση στη ζωή των πολιτών, σχεδόν απόλυτα, στην ήδη αφόρητη κατάσταση που ζει ο κόσμος και είναι τόσο διαφορετικός από αυτόν που θυμούνται όσοι έχουν αναμνήσεις της ελευθερίας που απολάμβανε ο κόσμος πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Σε λιγότερο από μία γενιά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα καταλαβαίνουν πλέον τι γνώριζαν οι άνθρωποι ως ιδιωτικότητα, οικειότητα ή απλή αξιοπρέπεια του να σε αφήνουν στην ησυχία σου» και να το εννοούν.
  7. Θα εκπαιδεύουν μια γενιά παιδιών που θα φοβούνται και θα δυσπιστούν έναντι των άλλων από την πρώτη μέρα, και θα βλέπουν την υποταγή σε επιταγές «για να παραμείνουν ασφαλή», (όσο εμπειρικά αμφίβολη μπορεί να είναι η πραγματική απειλή για αυτά), αντί θαρραλέα να επιδιώκουν την χαρά και την ανθρώπινη πληρότητα, ως βασικό στόχο στη ζωή.

Οι πολιτικοί διαχειριστές έκρυψαν...

Επίσης, αναμφίβολα πίσω από όλες τις «επιταγές της πανδημίας» οι πολιτικοί με το πρόσχημα «ότι κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ή να γνωρίζει εκείνη τη στιγμή» έκρυψαν, ότι:

  1. Οι κυβερνήσεις συχνά διαμορφώνουν πολιτική με βάση πληροφορίες που γνωρίζουν ότι είναι σε μεγάλο βαθμό αβάσιμες ή τελείως ψευδείς.
  2. Επειδή ξέρουν ότι τη στιγμή που οι λίγοι ευσυνείδητοι ερευνητές εκεί έξω κοιτάζουν πέρα ​​από τη διαφημιστική εκστρατεία για να απομυθοποιήσουν το αρχικό αφήγημα, οι δομές που το ευνοούν έχουν εδραιώσει το ψευδές αφήγημα που μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση, δεν θα υπάρχει κίνδυνος πια διάλυσης.
  3. Ότι τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα, που ήδη αποτυγχάνουν παταγωδώς στο ουσιαστικό δημοκρατικό έργο της εκπαίδευσης των νέων ώστε να εμπλέκονται σε μια παραγωγική αντιπαράθεση με εκείνους που πρεσβεύουν διαφορετικές ιδέες και τις ίδιες τις διαφορετικές ιδέες προωθούν περαιτέρω την απανθρωποποίηση του «άλλου» μέσω της ολοένα μεγαλύτερης στήριξης και εμπιστοσύνης στην απρόσωπη και μακρινή πρακτική της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.
  4. Και ότι αυτό, με τη σειρά του, θα ενθαρρύνει μόνο την περαιτέρω ανάπτυξη της προσέγγισης «drive-by shooting» για την «αντιμετώπιση» νέων και προκλητικών ιδεών που παρατηρούνται τόσο συχνά στις δημόσιες «συζητήσεις» μας τα τελευταία χρόνια.
  5. Ότι η περαιτέρω υποκίνηση των αλλοτριωμένων και αλλοτριωτικών εκπαιδευτικών πρακτικών που αναφέρθηκαν παραπάνω θα καταστήσει ευκολότερο από ό,τι είναι ήδη για τους ολιγάρχες, να ενισχύσουν τα ήδη ασύστολα επίπεδα ελέγχου της καθημερινής ζωής και καθορισμού των πεπρωμένων των λαών μακροπρόθεσμα, μέσω τακτικών διαίρει και βασίλευε.
  6. Το Ινστιτούτο για τη Δημοκρατία και την Εκλογική Βοήθεια (IDEA) διαπιστώνει πως τα 2/3 των εκλογικών διαδικασιών αναβλήθηκαν επί πανδημίας λόγω Covid.
  7. Η κατάσταση αυτών των αναβολών που προστίθεται σε εκείνη πολλών γεγονότων και πράξεων της καθημερινής ζωής, αποτελούν απόδειξη ύφεσης της δημοκρατικής λειτουργίας. Και αυτό οδηγεί τους πολίτες και τους πληθυσμούς στην ιδέα ότι ένα από τα λίγα εναπομείναντα δημοκρατικά τους δικαιώματα μπορεί ουσιαστικά να αφαιρεθεί με βάση γραφειοκρατικές ιδιοτροπίες, δημιουργώντας μια επικίνδυνη «νέα κανονικότητα» που προφανώς ευνοεί τα συμφέροντα των καθιερωμένων κέντρων εξουσίας.

Δεν λαμβάνουν υπόψη τους ή εξακολουθούν να κρύβουν...,

  1. Ότι η Σουηδία και άλλες χώρες ανέπτυξαν πολύ πιο αναλογικούς τρόπους, που σώζουν τον πολιτισμό και την αξιοπρέπεια για να ζήσουν με ασφάλεια και πολύ πιο πλήρη με τον ιό.
  2. Ότι ο Anthony Fauci έχει μια καλά τεκμηριωμένη τάση να βλέπει κάθε πρόβλημα υγείας ως επιδεκτικό ακριβών φαρμακευτικών λύσεων (αποκαλείται ακόμη και διαφθορά), ακόμη και όταν υπάρχουν άλλες λιγότερο παρεμβατικές, λιγότερο δαπανηρές και εξίσου αποτελεσματικές θεραπείες.
  3. Ότι η πρόσφατη ιστορία της χρήσης εμβολίων για την καταπολέμηση των λοιμώξεων του αναπνευστικού ήταν τελικά αναποτελεσματική, όταν δεν ήταν τρομακτικά αντιπαραγωγική.

Επιλέγουν να μην θυμούνται...

  1. Ότι κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα η λοιμώδης νόσος της πολιομυελίτιδας αποτελούσε διαρκή κίνδυνο, με αποκορύφωμα το 1952 με καταστροφικό αριθμό 3.145 θανάτων και 21.269 περιπτώσεις παράλυσης σε πληθυσμό 162.000.000 ΗΠΑ, σχεδόν όλα τα θύματα ήταν παιδιά και νέοι ενήλικες. Ο κίνδυνος τότε για τον πληθυσμό κάτω των 24 ετών (ήταν περίπου 34 εκατομμύρια) να μολυνθεί (0,169%) να παράλυσει (0,044%) ή να σκοτωθεί (0,0092%) ξεπέρασε κατά πολύ σε ποσοστά και, προφανώς, σε σοβαρότητα οτιδήποτε κάνει ο COVID στον ίδια ηλικιακή ομάδα. Και όμως δεν έγινε λόγος για γενικό κλείσιμο σχολείων, κλειστά λύκεια, κολέγια και επαγγελματικά αθλήματα ή, περιττό να πούμε, για lockdown ή συγκάλυψη για ολόκληρη την κοινωνία.
  2. Ότι ο κόσμος έχασε περίπου 1,1 εκατομμύρια ανθρώπους στην ασιατική επιδημία γρίπης 1957-58 (περισσότεροι από τον σημερινό αριθμό COVID των 760.000), με περίπου 116.000 στις ΗΠΑ (0,064% του πληθυσμού) και ο κόσμος παρομοίως δεν σταμάτησε.
  3. Ότι η γρίπη του Χονγκ Κονγκ του 1968-69 σκότωσε μεταξύ 1 και 4 εκατομμυρίων παγκοσμίως και περίπου 100.000 στις ΗΠΑ (0,048% του πληθυσμού πέθαναν) και ότι η ζωή ποτέ δεν σταμάτησε. Εν μέσω αυτής, έγινε το Woodstock.

Οι ρεαλιστές παλαιοί ηγέτες

Οι αποφάσεις για τη συνέχιση της ζωής σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις δεν ήταν το αποτέλεσμα, όπως κάποιοι σήμερα θα μπορούσαν να υπονοήσουν, της έλλειψης επιστημονικής γνώσης ή μικρότερης ανησυχίας για την αξία της ζωής, αλλά μάλλον μια εντονότερη κατανόηση των περισσότερων ιστορικών ηγετών της εποχής, ότι ο κίνδυνος είναι πάντα μέρος της ζωής και ότι οι επιθετικές προσπάθειες εξάλειψης αυτής της πιο πανταχού παρούσας ανθρώπινης πραγματικότητας μπορεί συχνά να οδηγήσουν σε σοβαρές ανεπιθύμητες συνέπειες.
Ότι υπήρχαν πολλοί διάσημοι επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων των νικητών του βραβείου Νόμπελ, που μας είπαν ήδη από τον Μάρτιο ότι αυτός ο ιός, αν και ήταν νέος, θα συμπεριφερόταν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό όπως όλοι οι ιοί πριν από αυτόν και θα εξαφανιζόταν.
Και, ως εκ τούτου, ο καλύτερος τρόπος για να το αντιμετωπίσουμε ήταν να το αφήσουμε να συνεχίσει την πορεία του προστατεύοντας παράλληλα τα πιο ευάλωτα άτομα της κοινωνίας και αφήνοντας όλους τους άλλους να ζήσουν τη ζωή τους.

Το πιο επιθετικό πείραμα κοινωνικού αυτοματισμού (ή κοινωνικής μηχανικής) που διεξάγεται τα τελευταία δύο χρόνια - Οι «απαιτήσεις» και που κατέληξε ως ώρας...

1. Οι σημαντικές πλατφόρμες πληροφόρησης απαγόρευσαν ή παραμέρισαν τις απόψεις επιστημόνων υψηλού κύρους, ενώ κυκλοφόρησαν «επιθετικά» τα λόγια προσωπικοτήτων όπως ο Neil Ferguson του Imperial College, του οποίου οι ανησυχητικές προβλέψεις για τη θνησιμότητα από τον COVID (η τελευταία σε μια καριέρα γεμάτη προβλέψεις φιλικές προς τη φαρμακοβιομηχανία), έδωσαν στους πολιτικούς το πρόσχημα για να ξεκινήσουν ίσως το πιο επιθετικό πείραμα κοινωνικής μηχανικής στην ιστορία του κόσμου.
Ότι ακριβώς τη στιγμή που τα επίπεδα θνησιμότητας από τον ιό μειώνονταν γρήγορα στα τέλη της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού του 2020, αυξάνοντας έτσι την ελπίδα για μια τόσο αναγκαία επιστροφή στην κανονικότητα, υπήρξε απρόσκοπτο δόλωμα και αλλαγή στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης από μια συζήτηση που επικεντρωνόταν στον λογικό και αξιέπαινο στόχο της «ισοπέδωσης της καμπύλης» σε έναν στόχο που επικεντρώνεται στον παράλογα ουτοπικό (και όχι τυχαία προσανατολισμένο στο εμβόλιο) στόχο της εξάλειψης νέων «κρουσμάτων».

2. Το να έχεις τα μέσα ενημέρωσης επικεντρωμένα στενά και εμμονικά στην αύξηση των «κρουσμάτων», όταν το 99%+ από αυτά δεν είναι απειλητικά για τη ζωή των ανθρώπων, συνιστά κακή δημοσιογραφική πρακτική υψίστης τάξεως, συγκρίσιμη, αν όχι υπερβαίνουσα του φρικτού αποτελέσματος που προκλήθηκε από την εντελώς ατεκμηρίωτη συζήτηση στα μέσα ενημέρωσης περί σύννεφων μανιταριών και όπλων μαζικής καταστροφής πριν από δύο δεκαετίες, που οδήγησε στον θάνατο εκατομμυρίων και στην καταστροφή ολόκληρων πολιτισμών στη Μέση Ανατολή.

3. Όπως φαίνεται να αποδεικνύεται από πολυάριθμες υπάρχουσες και αναδυόμενες μελέτες, η υδροξυχλωροκίνη είναι, όταν συνδυάζεται με άλλα παρόμοια οικονομικά προσιτά φάρμακα, μια ασφαλής και μάλλον αποτελεσματική θεραπεία πρώιμου σταδίου για το COVID 19. Οι αρνητικές μελέτες για την αποτελεσματικότητα της υδροξυχλωροκίνης που δημοσιεύτηκαν σε δύο από τα πιο διάσημα ιατρικά περιοδικά στον κόσμο, The Lancet και New England Journal of Medicine, βρέθηκε ότι βασίζεται σε πλαστά σύνολα δεδομένων.

4. Το ότι επαγγελματίες αθλητές παγκόσμιας κλάσης στα 20 και τα 30 τους, ή ακόμα και οι λιγότερο ταλαντούχοι και λιγότερο ικανοί συνάδελφοί τους σε γυμνάσιο και κολέγια, διέτρεχαν κίνδυνο θανατηφόρων συνεπειών ακόμη και σε ελάχιστους αριθμούς, ενώ έπαιζαν μεσούσης της εξάπλωσης του COVID, ήταν, υπό το φως των δεδομένων που σχετίζονται με την ηλικία και τη θνησιμότητα της νόσου, στην καλύτερη περίπτωση γελοίο και, στη χειρότερη, ένα πολύ κυνικό τέχνασμα που προκαλεί φόβο.

5. Οι κάτοχοι εξουσίας, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις, έχοντας ως επιτυχές προηγούμενο τη μαζική συμμετοχή των ανθρώπων σε μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που καταστρέφουν την αλληλεγγύη, μέσω της επανάληψης του ανούσιου όρου «κρούσμα», σίγουρα θα βασιστούν σε αυτό και σε άλλα επαναλαμβανόμενα, κενά περιεχομένου, μοτίβα, για να παραλύουν την κοινωνία κατά βούληση, ειδικά σε εκείνες τις στιγμές που οι άνθρωποι φαίνεται να ξυπνούν και να συγκεντρώνονται για να απαιτήσουν μια αλλαγή στην υπάρχουσα ισορροπία κοινωνικής ισχύος.

Οι αριθμοί λένε την αλήθεια και προέρχονται εκ των έσω...

Τι αποκαλύπτουν τα δεδομένα και οι αριθμοί που με ζήλο τηρεί το CDC στις ΗΠΑ; 
Ότι «όλα πρέπει να αλλάξουν» γιατί οι αριθμοί διαψεύδουν την κινδυνολογία των πολιτικών λόγων:

Το 0,011% του πληθυσμού των ΗΠΑ κάτω των 65 ετών έχει πεθάνει από COVID
Το 0,005% του πληθυσμού των ΗΠΑ κάτω των 55 ετών έχει πεθάνει από COVID
Το 0,0009% του πληθυσμού των ΗΠΑ κάτω των 35 ετών έχει πεθάνει από COVID
Το 0,0002% του πληθυσμού των ΗΠΑ κάτω των 25 ετών έχει πεθάνει από COVID
Το 0,00008% του πληθυσμού των ΗΠΑ κάτω των 15 ετών έχει πεθάνει από COVID

Και όσο για τους πιο «υψηλού κινδύνου» ανθρώπους;

Μόλις το 0,23% του πληθυσμού των ΗΠΑ άνω των 65 ετών έχει πεθάνει από COVID

Αν και προσπάθησαν να το πουλήσουν διαφορετικά, αυτό το πράγμα έχει πολύ μικρή, αν όχι καμία, σχέση με την ισπανική γρίπη της προγιαγιάς του 1918.
Οι απώλεις ζωών δεν μπαίνουν στο ζύγι της μεγαλύτερης ή μικρότερης αξίας από Covid ή από τις γρίπες του 1957-58 ή του 1968-69, όπως λανσάρουν. 
Το άσχημο είναι ότι χρησιμοποιείται και αυτό το επιχείρημα, προκειμένου οι λαοί να «κοιμούνται βαριά», γιατί υπάρχει ένα αφήγημα που πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί, σύμφωνα με τον καθηγητή Thomas Harrington που γράφει για το Brownstone Institute.
Μένει να φανεί ότι άλλο υπάρχει και κρύβεται πίσω από αυτό.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης

Advertisement -->