Η Ρωσία θα έπρεπε να βυθίζει αμερικανικά πλοία, κραυγάζουν, ή ακόμη και να εκτοξεύει πυρηνικούς πυραύλους εναντίον των εχθρών της, αλλά σιωπά…
Η αιφνιδιαστική απαγωγή του Nicolás Maduro από τις ΗΠΑ δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο στη διεθνή σκηνή.
Η σιωπή του Vladimir Putin δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά πιθανό σημάδι προετοιμασίας για μια ασύμμετρη απάντηση.
Το ερώτημα που πλανάται είναι αν ένα «σενάριο Maduro» θα μπορούσε να στοχεύσει τον Volodymyr Zelensky… αναφέρει σε ανάλυσή της η Nina L. Khrushcheva, Καθηγήτρια Διεθνών Υποθέσεων στο The New School, είναι η συν-συγγραφέας (μαζί με τον Jeffrey Tayler) του βιβλίου «In Putin’s Footsteps»…
Ειδικότερα, όπως επισημαίνει η Khrushcheva, οι μπλόγκερ και οι πολεμικοί ανταποκριτές της Ρωσίας, δηλαδή η ομάδα που υποστηρίζει περισσότερο την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» της χώρας στην Ουκρανία, είναι εξοργισμένοι.
Η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump έστειλε δυνάμεις να επιτεθούν στη Βενεζουέλα, σύμμαχο της Ρωσίας, απάγοντας τον πρόεδρό της, Nicolás Maduro, και καταλαμβάνοντας ένα πετρελαιοφόρο που έφερε τη ρωσική σημαία.
Η Ρωσία θα έπρεπε να βυθίζει αμερικανικά πλοία, κραυγάζουν, ή ακόμη και να εκτοξεύει πυρηνικούς πυραύλους εναντίον των εχθρών της.
Όμως ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin δεν έχει εκδώσει καν επίσημη δήλωση.
Βεβαίως, το Υπουργείο Εξωτερικών –χωρίς ίχνος ειρωνείας– καταδίκασε την «ένοπλη επιθετικότητα» της Αμερικής κατά της Βενεζουέλας, χαρακτήρίζοντάς τη «απαράδεκτη παραβίαση της κυριαρχίας ενός ανεξάρτητου κράτους».
Επιπλέον, ο Putin σπάνια αντιδρά αμέσως σε μεγάλα γεγονότα, προτιμώντας να παρατηρεί πώς εξελίσσονται και να σταθμίζει την απάντησή του αναλόγως. Αυτή η προσέγγιση μερικές φορές φαντάζει οξυδερκής και γεμάτη αυτοπεποίθηση, αν και σε αυτή την περίπτωση μπορεί να προδίδει μια αίσθηση αδυναμίας – ή τουλάχιστον βαθιάς αβεβαιότητας.
Πριν από την επίθεση στη Βενεζουέλα, ο Putin φαινόταν μάλλον σίγουρος για τη θέση της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Ο Trump προωθούσε ένα «ειρηνευτικό σχέδιο» μεροληπτώντας υπέρ της Ρωσίας και ασκούσε σημαντική πίεση στον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky να αποσύρει τις ουκρανικές δυνάμεις από εδάφη που ελέγχουν.
Προσθέστε σε αυτό τα επανειλημμένα πλήγματα της Ρωσίας στις ουκρανικές ενεργειακές υποδομές, τα οποία οδήγησαν σε συνεχείς διακοπές ρεύματος στην καρδιά του χειμώνα, και ο Putin ήταν πεπεισμένος ότι η Ουκρανία θα ήταν σύντομα έτοιμη να αποδεχθεί τους όρους ειρήνης του, σημειώνει η διεθνολόγος.
Όμως οι πρόσφατες ενέργειες της κυβέρνησης Trump έθεσαν υπό αμφισβήτηση την εκτίμηση του Putin.
Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να λένε ότι η ειρήνη στην Ουκρανία παραμένει προτεραιότητα και η παροχή εγγυήσεων ασφαλείας στην Ουκρανία δεν θα περιλαμβάνει αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος – κάτι στο οποίο η Ρωσία θα αντιτασσόταν σθεναρά.
Ενώ η αναχαίτιση ενός ρωσικού τάνκερ μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια ταπείνωσης του Putin, η κυβέρνηση Trump ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για πλοίο της Βενεζουέλας που έφερε ρωσική σημαία για να αποφύγει τη σύλληψη.
Σημειωτέον, οι ΗΠΑ απελευθέρωσαν τα δύο ρωσικά μέλη του πληρώματος.
Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση Trump είναι δυσαρεστημένη με την άρνηση της Ρωσίας να αποδεχθεί το ειρηνευτικό σχέδιο που υπέβαλε τον Νοέμβριο.
Ο Trump φέρεται τώρα να έχει δώσει το «πράσινο φως» για νομοθεσία που καθυστερούσε επί μακρόν, η οποία θα επιβάλει σκληρές νέες κυρώσεις στη Ρωσία και θα αυξήσει τους δασμούς σε χώρες που αγοράζουν εν γνώσει τους ρωσικό πετρέλαιο ή ουράνιο έως και 500%.
Ενώ ο Putin σίγουρα δεν απολαμβάνει καμία εμφάνιση αδυναμίας, ούτε θέλει να διακινδυνεύσει την επιδείνωση των εντάσεων με τις ΗΠΑ – εξού και η σιωπή του. Αλλά η προθυμία του να υποχωρεί έχει τα όριά της. Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση Trump θα αποδειχθεί αρκετά πιεστική ώστε να ανακαλύψει ποια είναι αυτά τα όρια.
«Σφίγγουν τα γάλατα»
Σύμφωνα με τη Khrushcheva, πολλοί Δυτικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι τώρα είναι η ώρα να «σφίξουν τα γάλατα» στη Ρωσία, όχι μόνο με την αύξηση των κυρώσεων, αλλά και με την προμήθεια περισσότερων όπλων στην Ουκρανία και τη στόχευση του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, ενός δικτύου πετρελαιοφόρων που χρησιμοποιούν παραπλανητικές τακτικές για να αποφύγουν τις δυτικές κυρώσεις.
Ο Zelensky έφτασε στο σημείο να ενθαρρύνει εμμέσως τον Trump να επαναλάβει το «σχέδιο της Βενεζουέλας» όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά και στην Τσετσενία.
Ενώ η ιδέα ότι ο Trump θα έστελνε αμερικανικές δυνάμεις στη Ρωσία είναι φανταστική, η προφανής επιτυχία της επιχείρησης στη Βενεζουέλα έχει αποθρασύνει τα «γεράκια» στον εσωτερικό του κύκλο.
«Είμαστε μια υπερδύναμη», επέμεινε πρόσφατα ο Stephen Miller, αναπληρωτής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, και «θα συμπεριφερόμαστε ως υπερδύναμη».
Αυτή η νοοτροπία εκφοβισμού αυξάνει τις πιθανότητες οι ΗΠΑ να ξεπεράσουν μια γραμμή που ο Putin θεωρεί απαράδεκτη – για παράδειγμα, στοχεύοντας μεγάλο αριθμό ρωσικών πετρελαιοφόρων, προσπαθώντας να επιβάλουν δρακόντειους όρους ειρήνης στη Ρωσία ή ενθαρρύνοντας αναταραχές, όπως κάνουν στο Ιράν.
Ο Putin έχει λιγοστές επιλογές για αντίποινα κατά των ΗΠΑ.
Εάν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θέλει να καταλάβει ένα πετρελαιοφόρο, η παρουσία Ρώσων ένοπλων φρουρών στο πλοίο, ή ακόμα και η τοποθέτηση ρωσικών πολεμικών πλοίων κοντά, δεν θα το σταματήσει.
Το μόνο πραγματικό μέσο πίεσης της Ρωσίας είναι το πυρηνικό της οπλοστάσιο. Και ενώ ο Putin μπορεί πάντα να εκδώσει ένα πυρηνικό τελεσίγραφο στον Trump, αυτό μπορεί να μην ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Οι ρωσικές απειλές θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα εάν εκδίδονταν σε συνεννόηση με μια στρατιωτική δύναμη όπως η Κίνα, αλλά η Κίνα έχει πολλούς άλλους μοχλούς, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της παγκόσμιας προμήθειας σπάνιων γαιών, που μπορεί να χρησιμοποιήσει κατά των ΗΠΑ.
Παρ' όλα αυτά, ο Putin έχει ήδη καταφύγει σε πυρηνικούς λεονταρισμούς.
Εάν πιεστεί σε τέτοιο σημείο ώστε να αποφασίσει ότι η μόνη του επιλογή είναι να εξαπολύσει μια πυρηνική επίθεση, οι ΗΠΑ αναμφίβολα θα απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο.
Σενάριο Αρμαγεδδώνας
Όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο κίνδυνος ενός σεναρίου... Αποκάλυψης θα παραμένει αυξημένος.
«Όσο για τον Zelensky, θα πρέπει να προσέχει τα νώτα του.
Ο Putin μπορεί να μην θέλει να αντιπαρατεθεί με τον Trump, αλλά μετά τη σύλληψη του Maduro από τις ΗΠΑ, μπορεί να αποφασίσει να δείξει ότι η Ρωσία έχει την ικανότητα να κάνει το ίδιο στους εχθρούς της, ειδικά μετά την υποτιθέμενη επίθεση με drone στην κατοικία του Putin στη βόρεια περιοχή του Νόβγκοροντ.
Ενώ η Ουκρανία αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή σε αυτή την επίθεση, κατηγορώντας τη Ρωσία ότι προσπαθεί να εκτροχιάσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες δίνοντας έμφαση σε αυτήν, η Ρωσία έχει δεσμευτεί να εκδικηθεί.
Σε κάθε περίπτωση, οι επιθέσεις της Ρωσίας στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας θα συνεχιστούν – όπως και η σιωπή του Putin για τη Βενεζουέλα» προειδοποιεί η Khrushcheva.
Η Nina L. Khrushcheva, Καθηγήτρια Διεθνών Υποθέσεων στο The New School, είναι η συν-συγγραφέας (μαζί με τον Jeffrey Tayler) του βιβλίου "In Putin’s Footsteps: Searching for the Soul of an Empire Across Russia’s Eleven Time Zones" (St. Martin's Press, 2019).
www.bankingnews.gr
Η σιωπή του Vladimir Putin δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά πιθανό σημάδι προετοιμασίας για μια ασύμμετρη απάντηση.
Το ερώτημα που πλανάται είναι αν ένα «σενάριο Maduro» θα μπορούσε να στοχεύσει τον Volodymyr Zelensky… αναφέρει σε ανάλυσή της η Nina L. Khrushcheva, Καθηγήτρια Διεθνών Υποθέσεων στο The New School, είναι η συν-συγγραφέας (μαζί με τον Jeffrey Tayler) του βιβλίου «In Putin’s Footsteps»…
Ειδικότερα, όπως επισημαίνει η Khrushcheva, οι μπλόγκερ και οι πολεμικοί ανταποκριτές της Ρωσίας, δηλαδή η ομάδα που υποστηρίζει περισσότερο την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» της χώρας στην Ουκρανία, είναι εξοργισμένοι.
Η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump έστειλε δυνάμεις να επιτεθούν στη Βενεζουέλα, σύμμαχο της Ρωσίας, απάγοντας τον πρόεδρό της, Nicolás Maduro, και καταλαμβάνοντας ένα πετρελαιοφόρο που έφερε τη ρωσική σημαία.
Η Ρωσία θα έπρεπε να βυθίζει αμερικανικά πλοία, κραυγάζουν, ή ακόμη και να εκτοξεύει πυρηνικούς πυραύλους εναντίον των εχθρών της.
Όμως ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin δεν έχει εκδώσει καν επίσημη δήλωση.
Βεβαίως, το Υπουργείο Εξωτερικών –χωρίς ίχνος ειρωνείας– καταδίκασε την «ένοπλη επιθετικότητα» της Αμερικής κατά της Βενεζουέλας, χαρακτήρίζοντάς τη «απαράδεκτη παραβίαση της κυριαρχίας ενός ανεξάρτητου κράτους».
Επιπλέον, ο Putin σπάνια αντιδρά αμέσως σε μεγάλα γεγονότα, προτιμώντας να παρατηρεί πώς εξελίσσονται και να σταθμίζει την απάντησή του αναλόγως. Αυτή η προσέγγιση μερικές φορές φαντάζει οξυδερκής και γεμάτη αυτοπεποίθηση, αν και σε αυτή την περίπτωση μπορεί να προδίδει μια αίσθηση αδυναμίας – ή τουλάχιστον βαθιάς αβεβαιότητας.
Πριν από την επίθεση στη Βενεζουέλα, ο Putin φαινόταν μάλλον σίγουρος για τη θέση της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Ο Trump προωθούσε ένα «ειρηνευτικό σχέδιο» μεροληπτώντας υπέρ της Ρωσίας και ασκούσε σημαντική πίεση στον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky να αποσύρει τις ουκρανικές δυνάμεις από εδάφη που ελέγχουν.
Προσθέστε σε αυτό τα επανειλημμένα πλήγματα της Ρωσίας στις ουκρανικές ενεργειακές υποδομές, τα οποία οδήγησαν σε συνεχείς διακοπές ρεύματος στην καρδιά του χειμώνα, και ο Putin ήταν πεπεισμένος ότι η Ουκρανία θα ήταν σύντομα έτοιμη να αποδεχθεί τους όρους ειρήνης του, σημειώνει η διεθνολόγος.
Όμως οι πρόσφατες ενέργειες της κυβέρνησης Trump έθεσαν υπό αμφισβήτηση την εκτίμηση του Putin.
Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να λένε ότι η ειρήνη στην Ουκρανία παραμένει προτεραιότητα και η παροχή εγγυήσεων ασφαλείας στην Ουκρανία δεν θα περιλαμβάνει αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος – κάτι στο οποίο η Ρωσία θα αντιτασσόταν σθεναρά.
Ενώ η αναχαίτιση ενός ρωσικού τάνκερ μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια ταπείνωσης του Putin, η κυβέρνηση Trump ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για πλοίο της Βενεζουέλας που έφερε ρωσική σημαία για να αποφύγει τη σύλληψη.
Σημειωτέον, οι ΗΠΑ απελευθέρωσαν τα δύο ρωσικά μέλη του πληρώματος.
Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση Trump είναι δυσαρεστημένη με την άρνηση της Ρωσίας να αποδεχθεί το ειρηνευτικό σχέδιο που υπέβαλε τον Νοέμβριο.
Ο Trump φέρεται τώρα να έχει δώσει το «πράσινο φως» για νομοθεσία που καθυστερούσε επί μακρόν, η οποία θα επιβάλει σκληρές νέες κυρώσεις στη Ρωσία και θα αυξήσει τους δασμούς σε χώρες που αγοράζουν εν γνώσει τους ρωσικό πετρέλαιο ή ουράνιο έως και 500%.
Ενώ ο Putin σίγουρα δεν απολαμβάνει καμία εμφάνιση αδυναμίας, ούτε θέλει να διακινδυνεύσει την επιδείνωση των εντάσεων με τις ΗΠΑ – εξού και η σιωπή του. Αλλά η προθυμία του να υποχωρεί έχει τα όριά της. Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση Trump θα αποδειχθεί αρκετά πιεστική ώστε να ανακαλύψει ποια είναι αυτά τα όρια.
«Σφίγγουν τα γάλατα»
Σύμφωνα με τη Khrushcheva, πολλοί Δυτικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι τώρα είναι η ώρα να «σφίξουν τα γάλατα» στη Ρωσία, όχι μόνο με την αύξηση των κυρώσεων, αλλά και με την προμήθεια περισσότερων όπλων στην Ουκρανία και τη στόχευση του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, ενός δικτύου πετρελαιοφόρων που χρησιμοποιούν παραπλανητικές τακτικές για να αποφύγουν τις δυτικές κυρώσεις.
Ο Zelensky έφτασε στο σημείο να ενθαρρύνει εμμέσως τον Trump να επαναλάβει το «σχέδιο της Βενεζουέλας» όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά και στην Τσετσενία.
Ενώ η ιδέα ότι ο Trump θα έστελνε αμερικανικές δυνάμεις στη Ρωσία είναι φανταστική, η προφανής επιτυχία της επιχείρησης στη Βενεζουέλα έχει αποθρασύνει τα «γεράκια» στον εσωτερικό του κύκλο.
«Είμαστε μια υπερδύναμη», επέμεινε πρόσφατα ο Stephen Miller, αναπληρωτής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, και «θα συμπεριφερόμαστε ως υπερδύναμη».
Αυτή η νοοτροπία εκφοβισμού αυξάνει τις πιθανότητες οι ΗΠΑ να ξεπεράσουν μια γραμμή που ο Putin θεωρεί απαράδεκτη – για παράδειγμα, στοχεύοντας μεγάλο αριθμό ρωσικών πετρελαιοφόρων, προσπαθώντας να επιβάλουν δρακόντειους όρους ειρήνης στη Ρωσία ή ενθαρρύνοντας αναταραχές, όπως κάνουν στο Ιράν.
Ο Putin έχει λιγοστές επιλογές για αντίποινα κατά των ΗΠΑ.
Εάν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θέλει να καταλάβει ένα πετρελαιοφόρο, η παρουσία Ρώσων ένοπλων φρουρών στο πλοίο, ή ακόμα και η τοποθέτηση ρωσικών πολεμικών πλοίων κοντά, δεν θα το σταματήσει.
Το μόνο πραγματικό μέσο πίεσης της Ρωσίας είναι το πυρηνικό της οπλοστάσιο. Και ενώ ο Putin μπορεί πάντα να εκδώσει ένα πυρηνικό τελεσίγραφο στον Trump, αυτό μπορεί να μην ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Οι ρωσικές απειλές θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα εάν εκδίδονταν σε συνεννόηση με μια στρατιωτική δύναμη όπως η Κίνα, αλλά η Κίνα έχει πολλούς άλλους μοχλούς, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της παγκόσμιας προμήθειας σπάνιων γαιών, που μπορεί να χρησιμοποιήσει κατά των ΗΠΑ.
Παρ' όλα αυτά, ο Putin έχει ήδη καταφύγει σε πυρηνικούς λεονταρισμούς.
Εάν πιεστεί σε τέτοιο σημείο ώστε να αποφασίσει ότι η μόνη του επιλογή είναι να εξαπολύσει μια πυρηνική επίθεση, οι ΗΠΑ αναμφίβολα θα απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο.
Σενάριο Αρμαγεδδώνας
Όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο κίνδυνος ενός σεναρίου... Αποκάλυψης θα παραμένει αυξημένος.
«Όσο για τον Zelensky, θα πρέπει να προσέχει τα νώτα του.
Ο Putin μπορεί να μην θέλει να αντιπαρατεθεί με τον Trump, αλλά μετά τη σύλληψη του Maduro από τις ΗΠΑ, μπορεί να αποφασίσει να δείξει ότι η Ρωσία έχει την ικανότητα να κάνει το ίδιο στους εχθρούς της, ειδικά μετά την υποτιθέμενη επίθεση με drone στην κατοικία του Putin στη βόρεια περιοχή του Νόβγκοροντ.
Ενώ η Ουκρανία αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή σε αυτή την επίθεση, κατηγορώντας τη Ρωσία ότι προσπαθεί να εκτροχιάσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες δίνοντας έμφαση σε αυτήν, η Ρωσία έχει δεσμευτεί να εκδικηθεί.
Σε κάθε περίπτωση, οι επιθέσεις της Ρωσίας στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας θα συνεχιστούν – όπως και η σιωπή του Putin για τη Βενεζουέλα» προειδοποιεί η Khrushcheva.
Η Nina L. Khrushcheva, Καθηγήτρια Διεθνών Υποθέσεων στο The New School, είναι η συν-συγγραφέας (μαζί με τον Jeffrey Tayler) του βιβλίου "In Putin’s Footsteps: Searching for the Soul of an Empire Across Russia’s Eleven Time Zones" (St. Martin's Press, 2019).
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών