Η Τουρκία διαθέτει σήμερα περίπου 230 F-16, με ανοιχτό το ποια θα πάνε σε Viper ή σε εθνικά προγράμματα εκσυγχρονισμού (όπως το Özgür)
Ο Στέφανος Καραβίδας κρούει «καμπανάκι» για την επόμενη μέρα της ισορροπίας αέρα στο Αιγαίο, με αφορμή τα μηνύματα που –όπως λέει– δέχεται για την επικείμενη ένταξη του Eurofighter στην τουρκική Πολεμική Αεροπορία.
Στην ανάλυσή του στο YouTube, βάζει στο τραπέζι το πραγματικό διακύβευμα:
ναι, η Ελλάδα έχει χτίσει σαφές ποιοτικό προβάδισμα, αλλά αν δεν υπολογιστεί η αριθμητική «μάζα» και οι αποσύρσεις που έρχονται, από το 2030 και μετά μπορεί να μιλάμε για επικίνδυνη ανισορροπία.
Προειδοποιεί για την «παγίδα της ποιότητας».
Αν η Ελλάδα επαναπαυθεί στο ότι οι πλατφόρμες της είναι καλύτερες, μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα καθαρά αριθμητικό μειονέκτημα που μετατρέπεται σε επιχειρησιακό πρόβλημα.
Όπως λέει, η Τουρκία διαθέτει σήμερα περίπου 230 F-16, με ανοιχτό το ποια θα πάνε σε Viper ή σε εθνικά προγράμματα εκσυγχρονισμού (όπως το Özgür).
Προσθέτει ότι εφόσον προχωρήσουν οι κινήσεις για Eurofighter από διάφορες πηγές, και εφόσον η Τουρκία αποκτήσει και 40 νέα F-16 Viper από τις ΗΠΑ, τότε το συνολικό μέγεθος θα μπορούσε να διαμορφωθεί σε:
περίπου 270 F-16
44 Eurofighter
συν πρόσθετες πλατφόρμες (αναφέρεται σε Hürjet και KAAN ως μελλοντικές προσθήκες και πολλαπλασιαστές ισχύος)
Το συμπέρασμα που βγάζει είναι ωμό: έτσι ο τουρκικός στόλος μπορεί να «ανεβεί» σε πάνω από 300 αεροπορικές μονάδες, την ώρα που η ελληνική πλευρά –με αποσύρσεις που συζητούνται– θα μπορούσε να πέσει κάτω από τα 170 μαχητικά.
Σύμφωνα με το geopolitico η εικόνα που δίνει ο Καραβίδας είναι συγκεκριμένη.
Σήμερα η Ελλάδα έχει ποιοτικό προβάδισμα και μπορεί να το διατηρήσει.
Όμως από το 2030 και μετά, αν η Τουρκία τρέξει συνδυαστικά Eurofighter, εκσυγχρονισμούς F-16, νέα Viper και «πολλαπλασιαστές» (UAV/εκπαιδευτικά/νέες πλατφόρμες), ενώ η Ελλάδα αποσύρει χωρίς αντικατάσταση, τότε το παιχνίδι δεν θα κριθεί μόνο στα «καλύτερα» αεροσκάφη, αλλά στη δυνατότητα να αντέχεις αριθμητικά, να κρατάς αεροπορική υπεροχή και να καλύπτεις ταυτόχρονα Αιγαίο–Ανατολική Μεσόγειο–Κύπρο.
Δείτε την παρέμβαση Καραβίδα:
www.bankingnews.gr
Στην ανάλυσή του στο YouTube, βάζει στο τραπέζι το πραγματικό διακύβευμα:
ναι, η Ελλάδα έχει χτίσει σαφές ποιοτικό προβάδισμα, αλλά αν δεν υπολογιστεί η αριθμητική «μάζα» και οι αποσύρσεις που έρχονται, από το 2030 και μετά μπορεί να μιλάμε για επικίνδυνη ανισορροπία.
Προειδοποιεί για την «παγίδα της ποιότητας».
Αν η Ελλάδα επαναπαυθεί στο ότι οι πλατφόρμες της είναι καλύτερες, μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα καθαρά αριθμητικό μειονέκτημα που μετατρέπεται σε επιχειρησιακό πρόβλημα.
Όπως λέει, η Τουρκία διαθέτει σήμερα περίπου 230 F-16, με ανοιχτό το ποια θα πάνε σε Viper ή σε εθνικά προγράμματα εκσυγχρονισμού (όπως το Özgür).
Προσθέτει ότι εφόσον προχωρήσουν οι κινήσεις για Eurofighter από διάφορες πηγές, και εφόσον η Τουρκία αποκτήσει και 40 νέα F-16 Viper από τις ΗΠΑ, τότε το συνολικό μέγεθος θα μπορούσε να διαμορφωθεί σε:
περίπου 270 F-16
44 Eurofighter
συν πρόσθετες πλατφόρμες (αναφέρεται σε Hürjet και KAAN ως μελλοντικές προσθήκες και πολλαπλασιαστές ισχύος)
Το συμπέρασμα που βγάζει είναι ωμό: έτσι ο τουρκικός στόλος μπορεί να «ανεβεί» σε πάνω από 300 αεροπορικές μονάδες, την ώρα που η ελληνική πλευρά –με αποσύρσεις που συζητούνται– θα μπορούσε να πέσει κάτω από τα 170 μαχητικά.
Σύμφωνα με το geopolitico η εικόνα που δίνει ο Καραβίδας είναι συγκεκριμένη.
Σήμερα η Ελλάδα έχει ποιοτικό προβάδισμα και μπορεί να το διατηρήσει.
Όμως από το 2030 και μετά, αν η Τουρκία τρέξει συνδυαστικά Eurofighter, εκσυγχρονισμούς F-16, νέα Viper και «πολλαπλασιαστές» (UAV/εκπαιδευτικά/νέες πλατφόρμες), ενώ η Ελλάδα αποσύρει χωρίς αντικατάσταση, τότε το παιχνίδι δεν θα κριθεί μόνο στα «καλύτερα» αεροσκάφη, αλλά στη δυνατότητα να αντέχεις αριθμητικά, να κρατάς αεροπορική υπεροχή και να καλύπτεις ταυτόχρονα Αιγαίο–Ανατολική Μεσόγειο–Κύπρο.
Δείτε την παρέμβαση Καραβίδα:
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών