Ειδικότερα, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας καλείται να αποφασίσει οριστικά για τον τρόπο υπολογισμού των τόκων για δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον λεγόμενο νόμο Κατσέλη και αδυνατούν να ανταποκριθούν πλήρως στις υποχρεώσεις τους.
Η απόφαση αφορά άμεσα περίπου 350.000 δανειολήπτες, αλλά και τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (funds) που διαχειρίζονται χιλιάδες «κόκκινα» δάνεια.
Πρόκειται για ένα θέμα που εδώ και χρόνια έχει οδηγήσει σε αντικρουόμενες δικαστικές κρίσεις, με ουσιαστικές διαφοροποιήσεις τόσο στο ύψος των οφειλών όσο και στη βιωσιμότητα των ρυθμίσεων.
Υπέρ ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
Καθοριστικής σημασίας για χιλιάδες δανειολήπτες αναμένεται να αποδειχθεί η εισήγηση του Σωτήρη Πλαστήρα, αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, ενόψει της επικείμενης διάσκεψης της Ολομέλειας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Πλαστήρας τάσσεται ρητά υπέρ των δανειοληπτών, εισηγούμενος ότι ο υπολογισμός των οφειλόμενων τόκων στα «κόκκινα» δάνεια πρέπει να γίνεται επί της εκάστοτε μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού ποσού της οφειλής.
Η υπόθεση είχε εισαχθεί προς συζήτηση στην πλήρη (μεγάλη) Ολομέλεια του Αρείου Πάγου στις 27.2.2025, επί της προηγούμενης ηγεσίας του ανώτατου δικαστηρίου, με πρόεδρο την Ιωάννα Κλάπα και εισαγγελέα την Γεωργία Αδειλίνη.
Αντικείμενο της κρίσης της Ολομέλειας αποτελεί προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, λόγω της έντονης διχογνωμίας στη νομολογία που έχει ανακύψει από την έκδοση αλληλοσυγκρουόμενων αποφάσεων.
Ο πολυετής δικαστικός εφιάλτης
Η διχογνωμία αφορά τον τρόπο τοκισμού των τοκοχρεολυτικών δόσεων δανειοληπτών, των οποίων οι οφειλές προς funds έχουν ρυθμιστεί με αποφάσεις Ειρηνοδικείων στο πλαίσιο του ν. 3869/2010 (νόμος Κατσέλη).
Ειδικότερα, από τη μία πλευρά, τα funds (τράπεζες, εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων κ.λπ.) υποστηρίζουν ότι το προβλεπόμενο επιτόκιο πρέπει να υπολογίζεται επί του συνόλου της οφειλής, και όχι επί κάθε μηνιαίας δόσης.
Η ερμηνεία αυτή οδηγεί, στην πράξη, σε υπερδιπλασιασμό της μηνιαίας καταβολής, αλλοιώνοντας το περιεχόμενο των δικαστικών ρυθμίσεων.
Από την άλλη πλευρά, οι δανειολήπτες υποστηρίζουν ότι η ορθή ερμηνεία του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 επιβάλλει ο υπολογισμός των τόκων να γίνεται αποκλειστικά επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου, ώστε να διασφαλίζεται ο προστατευτικός χαρακτήρας του νόμου και η βιωσιμότητα της ρύθμισης.
Για το θέμα παρενέβησαν στο δικαστήριο υπέρ των δανειοληπτών, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης.
Άλλες χώρες της ΕΕ —όπως η Πολωνία, η Κροατία και η Ουγγαρία— έχουν ήδη προχωρήσει σε δικαστικές ή κυβερνητικές ρυθμίσεις που δικαιώνουν τους πολίτες τους.
«Η Ελλάδα, η μόνη χωρίς λύση»
Η Επιτροπή των Δανειοληπτών υπογραμμίζει πως η Ελλάδα αποτελεί τη μοναδική χώρα στην Ευρώπη που δεν έχει δώσει ακόμη δίκαιη λύση στο πρόβλημα.
Καλούν την κυβέρνηση να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση, να σταματήσει τους πλειστηριασμούς και να επιτρέψει έναν μηχανισμό αναπροσαρμογής που θα αποκαθιστά τη διαφορά που δημιούργησε η ισοτιμία.
Το ζήτημα των δανείων σε ελβετικό φράγκο αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εκκρεμότητες κοινωνικής δικαιοσύνης στην ελληνική οικονομία.
Η δικαίωση εκατομμυρίων δανειοληπτών στην Ευρώπη καθιστά την ελληνική αδράνεια ακόμη πιο εμφανή.
Σχόλια αναγνωστών