Σχετικά Άρθρα
Ναρκοπέδιο η Ευρωζώνη - Lagarde (ΕΚΤ): Αβεβαιότητα και γεωπολιτικό ρίσκο, πρόκληση το ισχυρό ευρώ
Νομισματικός Αρμαγεδδών: Το ευρώ οδεύει προς διάλυση – Γιατί Meloni και Bundesbank αδειάζουν την Lagarde
Την άνοδο του εθνικισμού στη Γαλλία προσπαθούν να… προλάβουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, καθώς η θητεία της Christine Lagarde στο τιμόνι της ΕΚΤ οδεύει προς τη λήξη της. Συνεπώς, η επιλογή του νέου επικεφαλής γίνεται ζήτημα επείγον, με τους ηγέτες της Ευρώπης να ζυγίζουν προσεκτικά τους υποψηφίους πριν οι γαλλικές εκλογές φέρουν πολιτική ανατροπή. Στο πλαίσιο αυτό, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί η αιφνιδιαστική παραίτηση του Γάλλου κεντρικού τραπεζίτη, Francois Villeroy de Galhau, την προηγούμενη εβδομάδα, καθώς η επιλογή του διαδόχου του περνά στον Emmanuel Macron και όχι σε έναν πιθανό μελλοντικό ακροδεξιό πρόεδρο όπως η Marine Le Pen ή ο προστατευόμενός της, Jordan Bardella.
Όπως και η Lagarde, ο διοικητής επρόκειτο να αποχωρήσει τον Οκτώβριο του 2027, κάτι που πιθανότατα θα έδινε την επιλογή διαδόχου στον επόμενο αρχηγό κράτους μετά τις εκλογές του πρώτου εξαμήνου του επόμενου έτους. Ο ίδιος νικητής θα έχει λόγο και στην επιλογή του επικεφαλής της ΕΚΤ, εκτός αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιταχύνουν τις αποφάσεις τους. «Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να ληφθούν αποφάσεις πριν από τις γαλλικές εκλογές», δήλωσε ο Emanuel Moench, καθηγητής στο Frankfurt School of Finance και πρώην στέλεχος της Bundesbank. «Θα ήταν σαφώς ευκολότερο με τον Macron παρά με τη Le Pen ή τον Bardella, που έχουν ήδη δείξει ότι έχουν πολύ διαφορετικές ιδέες για τον ρόλο της ΕΚΤ».
Το αν οι κυβερνήσεις θεωρούν απαραίτητο να κινηθούν γρήγορα για να θωρακίσουν την κεντρική τράπεζα -και πώς αντιλαμβάνονται την απειλή που μπορεί να συνιστά για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης η άνοδος του γαλλικού ακροδεξιού National Rally- είναι κρίσιμο για τη χορογραφία μίας από τις σημαντικότερες αποφάσεις προσώπων που αντιμετωπίζει η περιοχή.
Η νευρικότητα των επενδυτών απέναντι στη Fed, σε μια περίοδο διαδοχής και εκεί, την ώρα που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, επιτίθεται στην τρέχουσα ηγεσία της, δημιουργεί ένα υπόβαθρο που ίσως ωθήσει τους αξιωματούχους στα ευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας να εξετάσουν μια απόφαση νωρίτερα παρά αργότερα. Από την άλλη, οι διαχρονικές διαμάχες της Ένωσης για τα «μεγάλα πόστα» λειτουργούν ανασταλτικά.
Σιγήν ιχθύος από τους Ευρωπαίους
Δεν υπάρχει καθορισμένο χρονοδιάγραμμα για τον διορισμό προέδρων της ΕΚΤ. Η συμφωνία για τη Lagarde ήταν μέρος ενός τεράστιου παζαριού για θέσεις στην ΕΕ, που ολοκληρώθηκε τέσσερις μήνες πριν την έναρξη της θητείας της. Παρόμοιο ήταν το χρονοδιάγραμμα και για τον προκάτοχό της, Mario Draghi. Αξιωματούχοι στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους, επιμένοντας ότι είναι νωρίς για να ανοίξει το θέμα. Αυτό όμως δεν έχει σταματήσει τη φημολογία στους κύκλους των υπευθύνων χάραξης πολιτικής της ευρωζώνης, ότι οι κυβερνήσεις ίσως παρακάμψουν την πάγια πρακτική επιλογής στελεχών της ΕΚΤ ένα προς ένα, ώστε να εξασφαλίσουν πιο καθαρό και ταχύτερο αποτέλεσμα με μια συνδυαστική απόφαση.
Πέρα από την προεδρία, δύο ακόμη θέσεις θα… αδειάσουν, μεταξύ των οποίων και εκείνη του επικεφαλής οικονομολόγου Philip Lane τον Μάιο του 2027. Η ανάγκη διαβουλεύσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η επιθυμία να μη συμπέσει η διαδικασία με το εκλογικό έτος στη Γαλλία θα μπορούσαν να επιτρέψουν απόφαση έως τον Δεκέμβριο. Οι ηγέτες ίσως συμφωνήσουν και για τη διαδοχή του μέλους του Εκτελεστικού Συμβουλίου Isabel Schnabel, η οποία θα αποχωρήσει στο τέλος του 2027.
«Νομίζω ότι αυτό θα ήταν σαφώς η προτίμηση του Macron», δήλωσε ο Shahin Vallee, ανώτερος ερευνητικός συνεργάτης στο German Council on Foreign Relations και πρώην σύμβουλος του Macron στο υπουργείο Οικονομίας. «Δεν είναι σαφές αν οι άλλοι ηγέτες θα ακολουθήσουν, αλλά αν ο Macron πετύχει αυτό που θέλει, θα κάνει τον διορισμό του Lane αφορμή για μια ευρύτερη συμφωνία».
Ένα πλεονέκτημα μιας συνολικής συμφωνίας θα ήταν ότι θα ρυθμίζονταν οι θέσεις διοίκησης στο μισό της ανώτατης ιεραρχίας της ΕΚΤ. Δεδομένης της πιθανής επιδίωξης της Γαλλίας για τη θέση του Lane -κάτι που θα μπορούσε να σημαίνει δύο θέσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο έως το τέλος της θητείας της Lagarde- ένα «πακέτο» θα μπορούσε να καθησυχάσει μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία και η Ισπανία ότι μπορούν να εξασφαλίσουν και οι ίδιες θέσεις.
Τα φαβορί για τη διαδοχή
Ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης, Joachim Nagel, είναι ένας πιθανός υποψήφιος για τη διαδοχή της Lagarde, αν και ο Ολλανδός αντίπαλός του, Klaas Knot, θεωρείται επί του παρόντος το φαβορί, σύμφωνα με έρευνα του Bloomberg μεταξύ οικονομολόγων. Στην κούρσα βρίσκεται και ο επικεφαλής της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, Pablo Hernandez de Cos, από την Ισπανία.
Η Αυστρία αποτελεί πρόσφατο παράδειγμα επίσπευσης διορισμών πριν από πιθανή ακροδεξιά νίκη. Τον Μάρτιο του 2024, έξι μήνες πριν από τις εκλογές, η τότε κεντροδεξιά κυβέρνηση άνοιξε αιτήσεις για όλες τις θέσεις στο διοικητικό συμβούλιο της κεντρικής τράπεζας, πολύ πριν λήξει η θητεία ορισμένων. Ο υπουργός Οικονομίας, Martin Kocher, εξασφάλισε τον διορισμό ως διοικητής εκείνον τον Αύγουστο και ανέλαβε καθήκοντα 13 μήνες αργότερα.
Το σενάριο πρόωρης παραίτησης της Lagarde
Παρότι η επίσπευση είναι μία επιλογή, υπάρχει και το ενδεχόμενο τα γεγονότα να αναγκάσουν τους ηγέτες να δράσουν, όπως συνέβη με την παραίτηση του Villeroy για να αναλάβει φιλανθρωπική οργάνωση για προβληματικούς νέους στη Γαλλία. Τι θα γινόταν αν και η ίδια η Lagarde αποχωρούσε πρόωρα;
Η πρόεδρος της ΕΚΤ είχε τερματίσει νωρίτερα και την προηγούμενη θητεία της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δημοσιεύματα πέρυσι ότι ίσως αποχωρήσει για να αναλάβει το World Economic Forum διατήρησαν ζωντανές τις εικασίες, παρά τη διαβεβαίωσή της ότι «δεν είναι από αυτούς που τα παρατούν». «Είμαι απολύτως αποφασισμένη να φέρω εις πέρας την αποστολή μου και να ολοκληρώσω τη θητεία μου», δήλωσε στους δημοσιογράφους τον περασμένο Ιούνιο. «Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά δεν πρόκειται να απαλλαγείτε από μένα τόσο εύκολα».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών