Επιστήμονες προτείνουν μια επαναστατική τεχνική για να σταματήσουν αστεροειδείς χωρίς εκρήξεις: τη «μαγνητική παγίδα» NOVA
Φανταστείτε έναν τεράστιο σωρό διαστημικών συντριμμιών να κατευθύνεται προς τη Γη.
Το παραδοσιακό σχέδιο είναι να συγκρουστείς μαζί του όσο πιο δυνατά μπορείς, σαν μπάλα μπιλιάρδου. Όμως η φυσική λέει ότι αυτό είναι κακή ιδέα. Αντί για έναν μεγάλο βράχο, θα καταλήξετε με χιλιάδες μικρά θραύσματα, τα οποία θα καταστρέψουν τον πλανήτη πιο γρήγορα.
Ο Gunter Kletchka από το Πανεπιστήμιο της Alaska πρότεινε μια τολμηρή αλλά κομψή μέθοδο: αντί να χτυπήσουμε τον αστεροειδή, να τον «λεηλατήσουμε» κομμάτι-κομμάτι χρησιμοποιώντας έναν γιγάντιο μαγνήτη!
Η μέθοδος NOVA
Η ιδέα ονομάζεται NOVA (Non-Contact Orbital Velocity Adjustment). Η σύλληψη είναι απλή: παίρνουμε ένα διαστημόπλοιο, τοποθετούμε πάνω του ένα πηνίο υπεραγώγιμου σύρματος διαμέτρου 20 μέτρων και το τροφοδοτούμε με ρεύμα από έναν πυρηνικό αντιδραστήρα. Το αποτέλεσμα είναι ένας ισχυρός ηλεκτρομαγνήτης.
Αυτή η συσκευή αιωρείται σε απόσταση 10–15 μέτρων από τον αστεροειδή και αρχίζει να έλκει τον σίδηρο που περιέχεται σε αυτόν.
«Η ιδέα της χρήσης μαγνητικού πεδίου αντί ωμής δύναμης φαίνεται λογική όταν έχουμε να κάνουμε με χαλαρές δομές. Δεν σπρώχνουμε απλώς ένα αντικείμενο· αλλάζουμε σταδιακά τη μάζα και το κέντρο βάρους του», εξήγησε ο φυσικός Dmitry Lapshin.
Το βασικό χαρακτηριστικό της NOVA είναι η σταδιακή της φύση. Η συσκευή κυριολεκτικά «μαδάει» μεμονωμένους βράχους από τον αστεροειδή και τους παγιδεύει στο κέντρο του πηνίου της.
Με κάθε θραύσμα που συλλαμβάνεται, η μάζα του «ρυμουλκού» αυξάνεται και το μαγνητικό του πεδίο ενισχύεται. Μετατρέπουμε τη συσκευή σε έναν δεύτερο αστεροειδή, αλλά πλήρως υπό τον έλεγχό μας.
Είναι σχεδόν σαν να φτιάχνεις μια χιονόμπαλα, μόνο που αυτό γίνεται στο κενό και με τις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης.
Γιατί το χτύπημα είναι λάθος
Πολλοί φαντάζονται έναν αστεροειδή ως έναν συμπαγή βράχο. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι είναι «σωροί ερειπίων». Πρόκειται για μάζες βράχων που συγκρατούνται χαλαρά από μικροσκοπική βαρύτητα.
Αν χτυπήσεις έναν τέτοιο σωρό με κινητική πρόσκρουση, απλώς θα διαλυθεί σε «σκάγια». Ο Kletchka το παρομοιάζει με το να προσπαθείς να εμβολίσεις ένα πλοίο μέσα σε ένα πυκνό σύμπλεγμα πλοίων — το αποτέλεσμα θα ήταν απρόβλεπτο.
Για τους υπολογισμούς του, ο επιστήμονας χρησιμοποίησε τον αστεροειδή 2024 YR4. Είναι μικρός, με διάμετρο 70 μέτρων.
Θα περάσει δίπλα μας το 2032, αλλά αν κατευθυνόταν προς τη Γη, η NOVA θα μπορούσε να τον «πιάσει» μέσα σε 170 ημέρες συνεχούς «μαγνητικού ψαρέματος».
Κρίσιμοι παράγοντες
Φυσικά, υπάρχουν λεπτομέρειες. Για να λειτουργήσει ο μαγνήτης, ο αστεροειδής πρέπει να περιέχει σίδηρο.
Ο Kletchka είναι βέβαιος ότι υπάρχει άφθονος - τα περισσότερα ουράνια σώματα περιέχουν μέταλλα.
Η δεύτερη πρόκληση είναι η διατήρηση του πυρηνικού αντιδραστήρα σε κοντινή απόσταση από τον αστεροειδή για έξι μήνες. Πρόκειται για μια λεπτή αποστολή για τα συστήματα πλοήγησης, σχεδόν τόσο λεπτή όσο η μελέτη του DNA του Nicholas II για την ανακατασκευή της ιστορίας.
«Οι ελιγμοί κοντά σε μικρά σώματα είναι πάντα επικίνδυνοι. Η βαρύτητα εκεί είναι αδύναμη αλλά ανομοιόμορφη. Ένα λάθος και το διαστημόπλοιο θα συντριβεί στον στόχο, μετατρεπόμενο σε έναν άχρηστο κινητικό επιταχυντή», δήλωσε ο αστροφυσικός Alexey Rudnev.
Παρά τις δυσκολίες, η μέθοδος NOVA υπόσχεται να αποτελέσει μια «σιωπηλή» ασπίδα για τη Γη. Δεν ανατινάζουμε επικίνδυνα αντικείμενα ούτε δημιουργούμε συντρίμμια. Απλώς αξιοποιούμε τη μαγνητική δύναμη της φύσης.
Αυτό είναι τόσο θεμελιώδες όσο και η υπόθεση ότι ένα ιξώδες ρευστό αποτέλεσε τη βάση όλης της ύπαρξης μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
«Το διάστημα είναι γεμάτο σίδηρο, αυτό είναι γεγονός. Αλλά πρέπει να γνωρίζουμε την ακριβή σύσταση της συγκεκριμένης απειλής. Αν ο αστεροειδής αποδειχθεί "καθαρός" πάγος, ένας μαγνήτης θα είναι τόσο άχρηστος όσο ένας σβηστός φακός μέσα σε μια σπηλιά», τόνισε ο αστρονόμος Pavel Gromov.
www.bankingnews.gr
Το παραδοσιακό σχέδιο είναι να συγκρουστείς μαζί του όσο πιο δυνατά μπορείς, σαν μπάλα μπιλιάρδου. Όμως η φυσική λέει ότι αυτό είναι κακή ιδέα. Αντί για έναν μεγάλο βράχο, θα καταλήξετε με χιλιάδες μικρά θραύσματα, τα οποία θα καταστρέψουν τον πλανήτη πιο γρήγορα.
Ο Gunter Kletchka από το Πανεπιστήμιο της Alaska πρότεινε μια τολμηρή αλλά κομψή μέθοδο: αντί να χτυπήσουμε τον αστεροειδή, να τον «λεηλατήσουμε» κομμάτι-κομμάτι χρησιμοποιώντας έναν γιγάντιο μαγνήτη!
Η μέθοδος NOVA
Η ιδέα ονομάζεται NOVA (Non-Contact Orbital Velocity Adjustment). Η σύλληψη είναι απλή: παίρνουμε ένα διαστημόπλοιο, τοποθετούμε πάνω του ένα πηνίο υπεραγώγιμου σύρματος διαμέτρου 20 μέτρων και το τροφοδοτούμε με ρεύμα από έναν πυρηνικό αντιδραστήρα. Το αποτέλεσμα είναι ένας ισχυρός ηλεκτρομαγνήτης.
Αυτή η συσκευή αιωρείται σε απόσταση 10–15 μέτρων από τον αστεροειδή και αρχίζει να έλκει τον σίδηρο που περιέχεται σε αυτόν.
«Η ιδέα της χρήσης μαγνητικού πεδίου αντί ωμής δύναμης φαίνεται λογική όταν έχουμε να κάνουμε με χαλαρές δομές. Δεν σπρώχνουμε απλώς ένα αντικείμενο· αλλάζουμε σταδιακά τη μάζα και το κέντρο βάρους του», εξήγησε ο φυσικός Dmitry Lapshin.
Το βασικό χαρακτηριστικό της NOVA είναι η σταδιακή της φύση. Η συσκευή κυριολεκτικά «μαδάει» μεμονωμένους βράχους από τον αστεροειδή και τους παγιδεύει στο κέντρο του πηνίου της.
Με κάθε θραύσμα που συλλαμβάνεται, η μάζα του «ρυμουλκού» αυξάνεται και το μαγνητικό του πεδίο ενισχύεται. Μετατρέπουμε τη συσκευή σε έναν δεύτερο αστεροειδή, αλλά πλήρως υπό τον έλεγχό μας.
Είναι σχεδόν σαν να φτιάχνεις μια χιονόμπαλα, μόνο που αυτό γίνεται στο κενό και με τις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης.
Γιατί το χτύπημα είναι λάθος
Πολλοί φαντάζονται έναν αστεροειδή ως έναν συμπαγή βράχο. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι είναι «σωροί ερειπίων». Πρόκειται για μάζες βράχων που συγκρατούνται χαλαρά από μικροσκοπική βαρύτητα.
Αν χτυπήσεις έναν τέτοιο σωρό με κινητική πρόσκρουση, απλώς θα διαλυθεί σε «σκάγια». Ο Kletchka το παρομοιάζει με το να προσπαθείς να εμβολίσεις ένα πλοίο μέσα σε ένα πυκνό σύμπλεγμα πλοίων — το αποτέλεσμα θα ήταν απρόβλεπτο.
Για τους υπολογισμούς του, ο επιστήμονας χρησιμοποίησε τον αστεροειδή 2024 YR4. Είναι μικρός, με διάμετρο 70 μέτρων.
Θα περάσει δίπλα μας το 2032, αλλά αν κατευθυνόταν προς τη Γη, η NOVA θα μπορούσε να τον «πιάσει» μέσα σε 170 ημέρες συνεχούς «μαγνητικού ψαρέματος».
Κρίσιμοι παράγοντες
Φυσικά, υπάρχουν λεπτομέρειες. Για να λειτουργήσει ο μαγνήτης, ο αστεροειδής πρέπει να περιέχει σίδηρο.
Ο Kletchka είναι βέβαιος ότι υπάρχει άφθονος - τα περισσότερα ουράνια σώματα περιέχουν μέταλλα.
Η δεύτερη πρόκληση είναι η διατήρηση του πυρηνικού αντιδραστήρα σε κοντινή απόσταση από τον αστεροειδή για έξι μήνες. Πρόκειται για μια λεπτή αποστολή για τα συστήματα πλοήγησης, σχεδόν τόσο λεπτή όσο η μελέτη του DNA του Nicholas II για την ανακατασκευή της ιστορίας.
«Οι ελιγμοί κοντά σε μικρά σώματα είναι πάντα επικίνδυνοι. Η βαρύτητα εκεί είναι αδύναμη αλλά ανομοιόμορφη. Ένα λάθος και το διαστημόπλοιο θα συντριβεί στον στόχο, μετατρεπόμενο σε έναν άχρηστο κινητικό επιταχυντή», δήλωσε ο αστροφυσικός Alexey Rudnev.
Παρά τις δυσκολίες, η μέθοδος NOVA υπόσχεται να αποτελέσει μια «σιωπηλή» ασπίδα για τη Γη. Δεν ανατινάζουμε επικίνδυνα αντικείμενα ούτε δημιουργούμε συντρίμμια. Απλώς αξιοποιούμε τη μαγνητική δύναμη της φύσης.
Αυτό είναι τόσο θεμελιώδες όσο και η υπόθεση ότι ένα ιξώδες ρευστό αποτέλεσε τη βάση όλης της ύπαρξης μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
«Το διάστημα είναι γεμάτο σίδηρο, αυτό είναι γεγονός. Αλλά πρέπει να γνωρίζουμε την ακριβή σύσταση της συγκεκριμένης απειλής. Αν ο αστεροειδής αποδειχθεί "καθαρός" πάγος, ένας μαγνήτης θα είναι τόσο άχρηστος όσο ένας σβηστός φακός μέσα σε μια σπηλιά», τόνισε ο αστρονόμος Pavel Gromov.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών