Η Μεγάλη Ψύξη δεν ήταν ξαφνικό γεγονός, αλλά μια αργή προσαρμογή της ζωής στη νέα παγωμένη πραγματικότητα
Ξεχάστε τα καταστροφικά σενάρια τύπου Hollywood όπου ο πλανήτης παγώνει μέσα σε μια νύχτα.
Η Μεγάλη Ψύξη, που συνέβη πριν από 34 εκατομμύρια χρόνια, στην αλλαγή Εοκαίνου–Ολιγοκαίνου, δεν ήταν ξαφνικό σοκ, αλλά μια μακροχρόνια διαδικασία προσαρμογής στον φυσικό κόσμο.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Nanjing, σε συνεργασία με Αμερικανούς συναδέλφους, ανέλυσαν δεδομένα μέσω εξελικτικού αλγορίθμου και ανακάλυψαν ότι η θαλάσσια ζωή δεν «έσβησε», αλλά προσαρμόστηκε σταδιακά και με επώδυνο τρόπο στη νέα παγωμένη κατάσταση!
Προσαρμογή
Οι ερευνητές ανέλυσαν 161 γεωλογικές τομές, με «σάρωση» της ιστορίας της Γης σε βήματα 29.000 ετών.
Οι μάρτυρες της υπόθεσης ήταν τα φραμινιφόρα - μικροσκοπικοί οργανισμοί με όστρακα. Αποδείχθηκε ότι οι οργανισμοί των επιφανειακών νερών και των βαθιών ιζημάτων αντέδρασαν διαφορετικά στην αλλαγή του κλίματος.
Οι επιφανειακές κοινότητες άντεξαν μέχρι την πλήρη πτώση θερμοκρασίας και στάθμης της θάλασσας, ενώ οι βαθείς οργανισμοί άρχισαν να αλλάζουν εκατομμύρια χρόνια πριν από την ολοκλήρωση της διαδικασίας.
«Δεν πρόκειται για ξαφνική κατάρρευση. Παρατηρούμε μια σειρά περιβαλλοντικών διαταραχών που εκτείνονται στον χρόνο, ανάλογα με το βάθος στο οποίο ζούσε ο οργανισμός», εξηγεί ο φυσικός Dmitry Lapshin.
Τμηματικές μεταβολές
Η έρευνα χρησιμοποιεί εξελικτικό αλγόριθμο για να συνθέσει 40.000 τοπικές παρατηρήσεις σε μία υψηλής ακρίβειας χρονοσειρά, απορρίπτοντας τη θεωρία ότι η εξαφάνιση προκλήθηκε από έναν μεμονωμένο αστεροειδή.
Αντιθέτως, οι μεταβολές έγιναν τμηματικά, δημιουργώντας τοπικούς «νικητές» και «χαμένους».
Το κρίσιμο σημείο ήρθε πριν από 33,9 εκατομμύρια χρόνια, με τη δημιουργία της πρώτης ηπειρωτικής παγοκάλυψης στην Ανταρκτική.
Οι θερμόφιλες επιφανειακές μορφές ζωής είδαν τον βιότοπό τους να συρρικνώνεται, ενώ οι βαθείς οργανισμοί επωφελήθηκαν προσωρινά από τη βιολογική «αντλία», όπου οργανική ύλη βυθιζόταν γρηγορότερα, παρέχοντας τροφή.
Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία της παρακολούθησης διαφορετικών στρωμάτων οικοσυστημάτων, καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν εμφανίζονται ταυτόχρονα παντού.
Ο βιολόγος Arkady Kuznetsov τονίζει ότι για τα βαθέα θαλάσσια οικοσυστήματα καθοριστικός παράγοντας είναι ο κύκλος του άνθρακα και όχι μόνο η θερμοκρασία.
Η έρευνα προσφέρει πολύτιμα διδάγματα για το πώς οι σημερινές ανθρωπογενείς επιδράσεις στο περιβάλλον μπορεί να έχουν μακροχρόνιες συνέπειες.
www.bankingnews.gr
Η Μεγάλη Ψύξη, που συνέβη πριν από 34 εκατομμύρια χρόνια, στην αλλαγή Εοκαίνου–Ολιγοκαίνου, δεν ήταν ξαφνικό σοκ, αλλά μια μακροχρόνια διαδικασία προσαρμογής στον φυσικό κόσμο.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Nanjing, σε συνεργασία με Αμερικανούς συναδέλφους, ανέλυσαν δεδομένα μέσω εξελικτικού αλγορίθμου και ανακάλυψαν ότι η θαλάσσια ζωή δεν «έσβησε», αλλά προσαρμόστηκε σταδιακά και με επώδυνο τρόπο στη νέα παγωμένη κατάσταση!
Προσαρμογή
Οι ερευνητές ανέλυσαν 161 γεωλογικές τομές, με «σάρωση» της ιστορίας της Γης σε βήματα 29.000 ετών.
Οι μάρτυρες της υπόθεσης ήταν τα φραμινιφόρα - μικροσκοπικοί οργανισμοί με όστρακα. Αποδείχθηκε ότι οι οργανισμοί των επιφανειακών νερών και των βαθιών ιζημάτων αντέδρασαν διαφορετικά στην αλλαγή του κλίματος.
Οι επιφανειακές κοινότητες άντεξαν μέχρι την πλήρη πτώση θερμοκρασίας και στάθμης της θάλασσας, ενώ οι βαθείς οργανισμοί άρχισαν να αλλάζουν εκατομμύρια χρόνια πριν από την ολοκλήρωση της διαδικασίας.
«Δεν πρόκειται για ξαφνική κατάρρευση. Παρατηρούμε μια σειρά περιβαλλοντικών διαταραχών που εκτείνονται στον χρόνο, ανάλογα με το βάθος στο οποίο ζούσε ο οργανισμός», εξηγεί ο φυσικός Dmitry Lapshin.
Τμηματικές μεταβολές
Η έρευνα χρησιμοποιεί εξελικτικό αλγόριθμο για να συνθέσει 40.000 τοπικές παρατηρήσεις σε μία υψηλής ακρίβειας χρονοσειρά, απορρίπτοντας τη θεωρία ότι η εξαφάνιση προκλήθηκε από έναν μεμονωμένο αστεροειδή.
Αντιθέτως, οι μεταβολές έγιναν τμηματικά, δημιουργώντας τοπικούς «νικητές» και «χαμένους».
Το κρίσιμο σημείο ήρθε πριν από 33,9 εκατομμύρια χρόνια, με τη δημιουργία της πρώτης ηπειρωτικής παγοκάλυψης στην Ανταρκτική.
Οι θερμόφιλες επιφανειακές μορφές ζωής είδαν τον βιότοπό τους να συρρικνώνεται, ενώ οι βαθείς οργανισμοί επωφελήθηκαν προσωρινά από τη βιολογική «αντλία», όπου οργανική ύλη βυθιζόταν γρηγορότερα, παρέχοντας τροφή.
Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία της παρακολούθησης διαφορετικών στρωμάτων οικοσυστημάτων, καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν εμφανίζονται ταυτόχρονα παντού.
Ο βιολόγος Arkady Kuznetsov τονίζει ότι για τα βαθέα θαλάσσια οικοσυστήματα καθοριστικός παράγοντας είναι ο κύκλος του άνθρακα και όχι μόνο η θερμοκρασία.
Η έρευνα προσφέρει πολύτιμα διδάγματα για το πώς οι σημερινές ανθρωπογενείς επιδράσεις στο περιβάλλον μπορεί να έχουν μακροχρόνιες συνέπειες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών