Ένας «λαβύρινθος οστών» ανακαλύφθηκε κάτω από τη Μόσχα
Τα υπόγεια του Κρεμλίνου της Μόσχας κρύβουν μια πολυεπίπεδη νεκρόπολη. Οι κατασκευαστικές εργασίες στο Borovitsky Hill φέρνουν συχνά στο φως ομαδικούς τάφους από διαφορετικές εποχές.
Η πιο τρομακτική ανακάλυψη χρονολογείται στο 1840. Πρόκειται για έναν λαβύρινθο γεμάτο ανθρώπινα λείψανα, χωρίς ενδείξεις χριστιανικής ταφής.
Η ανακατασκευή της Μονής του Ευαγγελισμού το 1840 οδήγησε στην αποκάλυψη ενός συστήματος υπόγειων θαλάμων. Όταν οι εργάτες αφαίρεσαν το χώμα κάτω από τα θεμέλια, αποκαλύφθηκαν διάδρομοι γεμάτοι σκελετούς.
Αυτόπτες μάρτυρες κατέγραψαν τη χαοτική διάταξη των σωρών. Τα οστά βρίσκονταν ανακατεμένα με μπάζα και χώμα, γεγονός που απέκλειε το ενδεχόμενο ενός συνηθισμένου μοναστηριακού νεκροταφείου.
Τέτοιες τελετουργικές ταφές ή αυθόρμητοι χώροι ενταφιασμού συχνά παραμένουν χωρίς ιστορική τεκμηρίωση. Οι ιδιαίτερες συνθήκες του εδάφους και η απουσία συστηματικών ανασκαφών τον 19ο αιώνα στέρησαν από τους ιστορικούς τη δυνατότητα ακριβούς χρονολόγησης του ευρήματος.
Η μονή ανοικοδομήθηκε και η είσοδος στα υπόγεια σφραγίστηκε, αφήνοντας αναπάντητο το ερώτημα για την προέλευση των χιλιάδων ανθρώπων.
Η τραγωδία στον Taynitsky Garden
Το 2007, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στον Taynitsky Garden ίχνη πυρκαγιάς που χρονολογούνται στα τέλη του 14ου αιώνα.
Στο υπόγειο ενός καμένου ξύλινου κτιρίου βρέθηκαν τρεις σοροί. Η θέση των σκελετών υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι πέθαναν με οδυνηρό τρόπο.
Είχαν προσπαθήσει να κρυφτούν από τον καπνό και τη φωτιά στο κελάρι, όμως το κτίριο κατέρρευσε, καταπλακώνοντάς τους κάτω από φλεγόμενα δοκάρια.
Η χρονολόγηση της καταστροφής συμπίπτει με την άλωση της Μόσχας από τον Khan Tokhtamysh τον Αύγουστο του 1382.
Η πόλη κάηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Τα λείψανα παρέμειναν στο υπόγειο για έξι αιώνες.
Τέτοια ευρήματα επιτρέπουν στους ερευνητές να ανασυνθέσουν τη χρονολογία της επίθεσης στο φρούριο μέσα από τις λεπτομέρειες επιμέρους τραγωδιών.
Υπόγεια μπουντρούμια και αίθουσες βασανιστηρίων
Τα υπόγεια ανάμεσα στους πύργους Beklemishevskaya και Konstantino-Eleninskaya χρησιμοποιούνταν ως φυλακές.
Από τον 16ο αιώνα λειτουργούσαν εκεί θάλαμοι βασανιστηρίων.
Οι κρατούμενοι φυλάσσονταν σε πέτρινα κελιά, δεμένοι με αλυσίδες στους τοίχους. Πολλοί πέθαιναν από εξάντληση και το ψύχος χωρίς να βγουν ποτέ στην επιφάνεια, παραμένοντας για δεκαετίες στα υπόγεια.
Ο ιστορικός Mikhail Pylyaev περιέγραψε τους στενούς διαδρόμους όπου κρατούνταν οι φυλακισμένοι υπό συνθήκες απόλυτης μυστικότητας.
Οι σκελετοί που βρέθηκαν σε αυτές τις περιοχές φέρουν συχνά ίχνη από δεσμά και σιδερένιους κρίκους.
Αυτό θεωρείται μαρτυρία της εποχής κατά την οποία το φρούριο λειτουργούσε όχι μόνο ως κατοικία των ηγεμόνων αλλά και ως η σημαντικότερη φυλακή της Ρωσίας.
Καταβόθρες και ανακαλύψεις στρατιωτικού εξοπλισμού
Το έδαφος του Κρεμλίνου θεωρείται ασταθές λόγω της μεγάλης παρουσίας υπόγειων κενών.
Το 1933 σχηματίστηκε μια καταβόθρα βάθους έξι μέτρων στην αυλή της Γερουσίας.
Οι προσπάθειες να γεμίσει ο κρατήρας με νερό απέτυχαν. Το νερό εξαφανιζόταν χωρίς ίχνος στα βαθύτερα στρώματα, όπου εκτιμάται ότι βρίσκονται εγκαταλελειμμένα τμήματα των αρχαίων οχυρώσεων.
Το 1930 ανακαλύφθηκε σε βάθος πέντε μέτρων κάτω από την Κόκκινη Πλατεία ένας υπόγειος διάδρομος.
Στο εσωτερικό του βρέθηκαν στρατιώτες με πανοπλίες. Η σήραγγα συνέδεε τον πύργο Spasskaya με το κέντρο της πλατείας.
Το 1975, στον πυθμένα ενός πηγαδιού στον πύργο Corner Arsenal, ανακαλύφθηκαν κράνη και αλυσιδωτοί θώρακες που χρονολογούνται στα τέλη του 15ου αιώνα.
Ο εξοπλισμός ανήκε σε μέλη της φρουράς, των οποίων τα λείψανα παρέμειναν στο νερό για αιώνες.
www.bankingnews.gr
Η πιο τρομακτική ανακάλυψη χρονολογείται στο 1840. Πρόκειται για έναν λαβύρινθο γεμάτο ανθρώπινα λείψανα, χωρίς ενδείξεις χριστιανικής ταφής.
Η ανακατασκευή της Μονής του Ευαγγελισμού το 1840 οδήγησε στην αποκάλυψη ενός συστήματος υπόγειων θαλάμων. Όταν οι εργάτες αφαίρεσαν το χώμα κάτω από τα θεμέλια, αποκαλύφθηκαν διάδρομοι γεμάτοι σκελετούς.
Αυτόπτες μάρτυρες κατέγραψαν τη χαοτική διάταξη των σωρών. Τα οστά βρίσκονταν ανακατεμένα με μπάζα και χώμα, γεγονός που απέκλειε το ενδεχόμενο ενός συνηθισμένου μοναστηριακού νεκροταφείου.
Τέτοιες τελετουργικές ταφές ή αυθόρμητοι χώροι ενταφιασμού συχνά παραμένουν χωρίς ιστορική τεκμηρίωση. Οι ιδιαίτερες συνθήκες του εδάφους και η απουσία συστηματικών ανασκαφών τον 19ο αιώνα στέρησαν από τους ιστορικούς τη δυνατότητα ακριβούς χρονολόγησης του ευρήματος.
Η μονή ανοικοδομήθηκε και η είσοδος στα υπόγεια σφραγίστηκε, αφήνοντας αναπάντητο το ερώτημα για την προέλευση των χιλιάδων ανθρώπων.
Η τραγωδία στον Taynitsky Garden
Το 2007, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στον Taynitsky Garden ίχνη πυρκαγιάς που χρονολογούνται στα τέλη του 14ου αιώνα.
Στο υπόγειο ενός καμένου ξύλινου κτιρίου βρέθηκαν τρεις σοροί. Η θέση των σκελετών υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι πέθαναν με οδυνηρό τρόπο.
Είχαν προσπαθήσει να κρυφτούν από τον καπνό και τη φωτιά στο κελάρι, όμως το κτίριο κατέρρευσε, καταπλακώνοντάς τους κάτω από φλεγόμενα δοκάρια.
Η χρονολόγηση της καταστροφής συμπίπτει με την άλωση της Μόσχας από τον Khan Tokhtamysh τον Αύγουστο του 1382.
Η πόλη κάηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Τα λείψανα παρέμειναν στο υπόγειο για έξι αιώνες.
Τέτοια ευρήματα επιτρέπουν στους ερευνητές να ανασυνθέσουν τη χρονολογία της επίθεσης στο φρούριο μέσα από τις λεπτομέρειες επιμέρους τραγωδιών.
Υπόγεια μπουντρούμια και αίθουσες βασανιστηρίων
Τα υπόγεια ανάμεσα στους πύργους Beklemishevskaya και Konstantino-Eleninskaya χρησιμοποιούνταν ως φυλακές.
Από τον 16ο αιώνα λειτουργούσαν εκεί θάλαμοι βασανιστηρίων.
Οι κρατούμενοι φυλάσσονταν σε πέτρινα κελιά, δεμένοι με αλυσίδες στους τοίχους. Πολλοί πέθαιναν από εξάντληση και το ψύχος χωρίς να βγουν ποτέ στην επιφάνεια, παραμένοντας για δεκαετίες στα υπόγεια.
Ο ιστορικός Mikhail Pylyaev περιέγραψε τους στενούς διαδρόμους όπου κρατούνταν οι φυλακισμένοι υπό συνθήκες απόλυτης μυστικότητας.
Οι σκελετοί που βρέθηκαν σε αυτές τις περιοχές φέρουν συχνά ίχνη από δεσμά και σιδερένιους κρίκους.
Αυτό θεωρείται μαρτυρία της εποχής κατά την οποία το φρούριο λειτουργούσε όχι μόνο ως κατοικία των ηγεμόνων αλλά και ως η σημαντικότερη φυλακή της Ρωσίας.
Καταβόθρες και ανακαλύψεις στρατιωτικού εξοπλισμού
Το έδαφος του Κρεμλίνου θεωρείται ασταθές λόγω της μεγάλης παρουσίας υπόγειων κενών.
Το 1933 σχηματίστηκε μια καταβόθρα βάθους έξι μέτρων στην αυλή της Γερουσίας.
Οι προσπάθειες να γεμίσει ο κρατήρας με νερό απέτυχαν. Το νερό εξαφανιζόταν χωρίς ίχνος στα βαθύτερα στρώματα, όπου εκτιμάται ότι βρίσκονται εγκαταλελειμμένα τμήματα των αρχαίων οχυρώσεων.
Το 1930 ανακαλύφθηκε σε βάθος πέντε μέτρων κάτω από την Κόκκινη Πλατεία ένας υπόγειος διάδρομος.
Στο εσωτερικό του βρέθηκαν στρατιώτες με πανοπλίες. Η σήραγγα συνέδεε τον πύργο Spasskaya με το κέντρο της πλατείας.
Το 1975, στον πυθμένα ενός πηγαδιού στον πύργο Corner Arsenal, ανακαλύφθηκαν κράνη και αλυσιδωτοί θώρακες που χρονολογούνται στα τέλη του 15ου αιώνα.
Ο εξοπλισμός ανήκε σε μέλη της φρουράς, των οποίων τα λείψανα παρέμειναν στο νερό για αιώνες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών