Τρικύλινδροι κινητήρες: Τεχνολογική λύση ή συμβιβασμός;

Οι τρικύλινδροι κινητήρες έχουν εξελιχθεί σε βασική επιλογή για τους περισσότερους κατασκευαστές, ιδιαίτερα σε αυτοκίνητα μικρής και μεσαίας κατηγορίας. Το πέρασμα από τους τετρακύλινδρους στους τρεις κυλίνδρους δεν έγινε τόσο για λόγους απόδοσης ή οδηγικής ευχαρίστησης, αλλά κυρίως για να μειωθεί το κόστος παραγωγής και να επιτευχθούν οι αυστηρότεροι περιβαλλοντικοί στόχοι. Η λογική του downsizing -μείωση του κυβισμού και του βάρους του κινητήρα, σε συνδυασμό με τούρμπο- υποσχόταν καλύτερες επιδόσεις και χαμηλότερη κατανάλωση, χωρίς να επηρεάζεται η οδηγική εμπειρία. Ωστόσο, στην πράξη, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Αρχικά, ένα τρικύλινδρο μοτέρ έχει λιγότερα κινούμενα μέρη, κάτι που θεωρητικά σημαίνει λιγότερες τριβές, μικρότερο βάρος και αυξημένη μηχανική απόδοση. Όμως η απώλεια του τέταρτου κυλίνδρου έχει και το τίμημά της. Οι τρικύλινδροι χαρακτηρίζονται από αυξημένους κραδασμούς, καθώς η μηχανική ισορροπία δεν αντισταθμίζεται. Έτσι, οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές όπως αντικραδασμικούς άξονες ή εξελιγμένες βάσεις κινητήρα, για να περιορίσουν τις δονήσεις, αλλά ο πλήρης περιορισμός δεν είναι εφικτός. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα και μια χαρακτηριστική «τραχιά» χροιά, που είναι αισθητή σε ρελαντί και στις χαμηλές στροφές (διαβάστε περισσότερα)