Η έγκριση της συμφωνίας από τη Λιβύη φέρνει σε απόγνωση την κυβέρνηση, την ώρα που το «χαρτί» των εθνικών θεμάτων χρησιμοποιείται ως σανίδα σωτηρίας για τη συσπείρωση της ΝΔ και την ανάσχεση των διαρροών στα δεξιά
Η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης στις 20 Οκτωβρίου 2026 ήταν ένα σοβαρό διπλωματικό πλήγμα για την Αθήνα.
Η κυβέρνηση βρέθηκε μπροστά σε μια εξέλιξη που δυσκολεύει τους σχεδιασμούς της στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που ετοιμάζεται να επανεκκινήσει τις έρευνες για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου.
Ταυτόχρονα Τούρκοι αξιωματούχοι προκαλούν την Ελλάδα ότι θα χάσει μέρος των νησιών της... όλα αυτά είναι μείγμα αποτυχίας και τεχνητής έντασης εν μέσω προεκλογικής περιόδου
Από τη Λιβύη στο Κάιρο
Η Αθήνα επιχειρεί να αντιδράσει σε πολλαπλά μέτωπα.
Εντείνει τις επαφές με την Αίγυπτο για την επέκταση της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών, ενώ επανέρχεται η συζήτηση για επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια της Κρήτης.
Παράλληλα, αναζητεί να κόψει τα ευρωπαϊκά εργαλεία χρηματοδότησης προς τη Λιβύη.
Υπάρχει, ωστόσο, ένα σοβαρό εμπόδιο.
Η αύξηση των μεταναστευτικών ροών από την ανατολική Λιβύη προς την Κρήτη καθιστά αναγκαία τη συνεργασία με τις τοπικές αρχές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δικά της συμφέροντα στη χώρα και δεν είναι δεδομένο ότι θα δεχθεί να περιορίσει τη χρηματοδότηση και τα εργαλεία συνεργασίας που συνδέονται με τη διαχείριση του μεταναστευτικού.
Η Αθήνα χρειάζεται, επομένως, να πιέσει τη Λιβύη χωρίς να χάσει διαύλους που θεωρεί κρίσιμους.
Το καλώδιο και η συσπείρωση της ΝΔ
Το επόμενο μεγάλο τεστ είναι το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.
Η Τουρκία αμφισβητεί τη δυνατότητα διεξαγωγής ερευνών χωρίς προηγούμενη συνεννόηση μαζί της, επικαλούμενη μεταξύ άλλων το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η Αθήνα απορρίπτει αυτή τη θέση και προετοιμάζει την επανέναρξη των ερευνών, με το ζήτημα να αναμένεται να προκαλέσει νέες αντιδράσεις από την Άγκυρα.
Ταυτόχρονα, όμως, η σκληρή ρητορική της Άγκυρας όπως αυτή του Ibrahim Karagul, συμβούλου του Erdogan, μπορεί να ενισχύσει στο εσωτερικό το αφήγημα της εθνικής ασφάλειας, μεταφέροντας τη συζήτηση από την καθημερινή οικονομική πίεση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Υπάρχει φόβος για τον Σαμαρά και επιδιώκουν σκληρή στρατηγική στα εθνικά θέματα
Σε αυτό το περιβάλλον, μια νέα κρίση μπορεί να έχει και εσωτερική πολιτική διάσταση.
Όταν κυριαρχούν τα εθνικά ζητήματα, ένα μέρος των ψηφοφόρων συσπειρώνεται γύρω από την κυβέρνηση, ακόμη κι αν διαφωνεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την ακρίβεια, τη φορολογία ή τη στεγαστική κρίση.
Για τη ΝΔ, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να περιορίσει προσωρινά τις απώλειες προς τα δεξιά της.
Εδώ βρίσκεται και το ενδιαφέρον για τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος διατηρεί διακριτή εθνική ατζέντα και ασκεί κριτική στην κυβερνητική πολιτική.
Η ανάδειξη της Τουρκίας ως κεντρικού ζητήματος μπορεί να δυσκολέψει όσους επιχειρούν να αμφισβητήσουν τη ΝΔ από δεξιά, ιδιαίτερα αν το Μαξίμου εμφανιστεί να υπερασπίζεται αποφασιστικά τα ελληνικά δικαιώματα.
Μια κρίση μπορεί να προσφέρει πολιτικά οφέλη, ακόμη κι αν δεν ήταν επιδιωκόμενη.
Αν η ένταση κλιμακωθεί, η κυβέρνηση μπορεί να κερδίσει χρόνο και να ανακτήσει μέρος της δεξιάς συσπείρωσης.
Αν όμως η εθνική ατζέντα λειτουργήσει ως προσωρινό καταφύγιο από τα κοινωνικά προβλήματα, η ανακούφιση στις δημοσκοπήσεις δεν θα σημαίνει ότι λύθηκε τίποτα από όσα πιέζουν την κοινωνία.
Η ακρίβεια, το αυξημένο κόστος ενέργειας και η στεγαστική κρίση εξακολουθούν να πιέζουν τα νοικοκυριά που εξακολουθούν να είναι δυσαρεστημένα.
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Η κυβέρνηση βρέθηκε μπροστά σε μια εξέλιξη που δυσκολεύει τους σχεδιασμούς της στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που ετοιμάζεται να επανεκκινήσει τις έρευνες για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου.
Ταυτόχρονα Τούρκοι αξιωματούχοι προκαλούν την Ελλάδα ότι θα χάσει μέρος των νησιών της... όλα αυτά είναι μείγμα αποτυχίας και τεχνητής έντασης εν μέσω προεκλογικής περιόδου
Από τη Λιβύη στο Κάιρο
Η Αθήνα επιχειρεί να αντιδράσει σε πολλαπλά μέτωπα.
Εντείνει τις επαφές με την Αίγυπτο για την επέκταση της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών, ενώ επανέρχεται η συζήτηση για επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια της Κρήτης.
Παράλληλα, αναζητεί να κόψει τα ευρωπαϊκά εργαλεία χρηματοδότησης προς τη Λιβύη.
Υπάρχει, ωστόσο, ένα σοβαρό εμπόδιο.
Η αύξηση των μεταναστευτικών ροών από την ανατολική Λιβύη προς την Κρήτη καθιστά αναγκαία τη συνεργασία με τις τοπικές αρχές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δικά της συμφέροντα στη χώρα και δεν είναι δεδομένο ότι θα δεχθεί να περιορίσει τη χρηματοδότηση και τα εργαλεία συνεργασίας που συνδέονται με τη διαχείριση του μεταναστευτικού.
Η Αθήνα χρειάζεται, επομένως, να πιέσει τη Λιβύη χωρίς να χάσει διαύλους που θεωρεί κρίσιμους.
Το καλώδιο και η συσπείρωση της ΝΔ
Το επόμενο μεγάλο τεστ είναι το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.
Η Τουρκία αμφισβητεί τη δυνατότητα διεξαγωγής ερευνών χωρίς προηγούμενη συνεννόηση μαζί της, επικαλούμενη μεταξύ άλλων το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η Αθήνα απορρίπτει αυτή τη θέση και προετοιμάζει την επανέναρξη των ερευνών, με το ζήτημα να αναμένεται να προκαλέσει νέες αντιδράσεις από την Άγκυρα.
Ταυτόχρονα, όμως, η σκληρή ρητορική της Άγκυρας όπως αυτή του Ibrahim Karagul, συμβούλου του Erdogan, μπορεί να ενισχύσει στο εσωτερικό το αφήγημα της εθνικής ασφάλειας, μεταφέροντας τη συζήτηση από την καθημερινή οικονομική πίεση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Υπάρχει φόβος για τον Σαμαρά και επιδιώκουν σκληρή στρατηγική στα εθνικά θέματα
Σε αυτό το περιβάλλον, μια νέα κρίση μπορεί να έχει και εσωτερική πολιτική διάσταση.
Όταν κυριαρχούν τα εθνικά ζητήματα, ένα μέρος των ψηφοφόρων συσπειρώνεται γύρω από την κυβέρνηση, ακόμη κι αν διαφωνεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την ακρίβεια, τη φορολογία ή τη στεγαστική κρίση.
Για τη ΝΔ, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να περιορίσει προσωρινά τις απώλειες προς τα δεξιά της.
Εδώ βρίσκεται και το ενδιαφέρον για τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος διατηρεί διακριτή εθνική ατζέντα και ασκεί κριτική στην κυβερνητική πολιτική.
Η ανάδειξη της Τουρκίας ως κεντρικού ζητήματος μπορεί να δυσκολέψει όσους επιχειρούν να αμφισβητήσουν τη ΝΔ από δεξιά, ιδιαίτερα αν το Μαξίμου εμφανιστεί να υπερασπίζεται αποφασιστικά τα ελληνικά δικαιώματα.
Μια κρίση μπορεί να προσφέρει πολιτικά οφέλη, ακόμη κι αν δεν ήταν επιδιωκόμενη.
Αν η ένταση κλιμακωθεί, η κυβέρνηση μπορεί να κερδίσει χρόνο και να ανακτήσει μέρος της δεξιάς συσπείρωσης.
Αν όμως η εθνική ατζέντα λειτουργήσει ως προσωρινό καταφύγιο από τα κοινωνικά προβλήματα, η ανακούφιση στις δημοσκοπήσεις δεν θα σημαίνει ότι λύθηκε τίποτα από όσα πιέζουν την κοινωνία.
Η ακρίβεια, το αυξημένο κόστος ενέργειας και η στεγαστική κρίση εξακολουθούν να πιέζουν τα νοικοκυριά που εξακολουθούν να είναι δυσαρεστημένα.
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών