Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αναγκάστηκαν να χρησιμοποιούν ακριβούς πυραύλους Patriot (12 εκατ. δολάρια ο ένας) και THAAD (15 εκατ.) εναντίον φθηνών drones (έως 70 χιλιάδες δολάρια).
(upd) Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο Ιράν ο ισχυρότερος στρατός στον κόσμο, όπως αποκαλεί τον στρατό των ΗΠΑ, ο Αμερικανός πρόεδρος, Donald Trump είναι πραγματικά τεράστιες…
Ύστερα από περίπου δύο μήνες πολέμου, οι Αμερικανοί δεν έχουν επιτύχει κανέναν από τους στόχους που είχαν θέσει.
Και όχι μόνο αυτό…
Την ίδια στιγμή, βλέπουν πως κρίσιμα οπλικά τους συστήματα, όπως για παράδειγμα οι πύραυλοι Patriot και Tomahawk εξαντλούνται με ραγδαίους ρυθμούς, με τη βιομηχανία τους να μην είναι σε θέση να τους αντικαταστήσει…
Και ενώ τα αποθέματα των αμερικανικών όπλων εξαντλούνται στη σύγκρουση με το Ιράν, οι αναλυτές στρέφουν το βλέμμα τους στον πραγματικό κίνδυνο για τις ΗΠΑ: στην απειλή από την Κίνα…
Όπως αναφέρει και το American Conservative, o πόλεμος με το Ιράν, στην ουσία, θα γίνει ο τελευταίος πόλεμος του αιώνα της αμερικανικής μονομερούς κυριαρχίας...
Η κίνηση ματ του Ιράν
Το βασικό πρόβλημα που ανέδειξε η εκστρατεία κατά του Ιράν είναι η οικονομική δυσαναλογία της αντιαεροπορικής άμυνας.
Η Τεχεράνη, αντιλαμβανόμενη τη δυσκολία αντιπαράθεσης αποκλειστικά με αμερικανικά μέσα κρούσης, επέκτεινε τη σύγκρουση σε ολόκληρη την περιοχή.
Στο στόχαστρο βρέθηκαν όχι μόνο το Ισραήλ και αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή, αλλά και σημαντικές βιομηχανικές εγκαταστάσεις - κυρίως του πετρελαϊκού τομέα και του τομέα φυσικού αερίου - σε αραβικές χώρες συμμάχους της Ουάσιγκτον.
Η πίεση στην αεράμυνα αυξήθηκε κατακόρυφα.
Πολύ ακριβή η αεράμυνα
Και επανήλθε στο προσκήνιο ένα πρόβλημα γνωστό ήδη από τον πόλεμο στην Ουκρανία: οι πύραυλοι αναχαίτισης κοστίζουν πολύ περισσότερο από τα μέσα επίθεσης που καλούνται να καταρρίψουν.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αναγκάστηκαν να χρησιμοποιούν ακριβούς πυραύλους Patriot (12 εκατ. δολάρια ο ένας) και THAAD (15 εκατ.) εναντίον φθηνών drones (έως 70 χιλιάδες δολάρια).
Μάλιστα, για έναν στόχο μπορούσαν να απαιτηθούν πολλαπλοί αναχαιτιστές.
Αυτό επηρέασε γρήγορα την αποτελεσματικότητα της αεράμυνας.
Ξεμένουν από Patriot
Για παράδειγμα, στο Ισραήλ.
«Τις δύο πρώτες εβδομάδες του πολέμου μόνο το 3% των βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύθηκαν κατά του Ισραήλ έπληξαν κατοικημένες περιοχές, αλλά από 13 έως 22 Μαρτίου το ποσοστό αυτό αυξήθηκε περίπου στο 27%», υποστηρίζει το JINSA (Jewish Institute for National Security of America).
Το αποτέλεσμα αυτό δύσκολα αποδίδεται σε αυξημένη ιρανική δραστηριότητα — αντίθετα, οι εκτοξεύσεις μειώθηκαν από 400 την ημέρα σε περίπου 30.
Ανάλογα προβλήματα αντιμετώπισαν και άλλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ: μέχρι τα τέλη Μαρτίου, σύμφωνα με το JINSA, τα ΗΑΕ και το Κουβέιτ είχαν ήδη καταναλώσει έως και το 75% των αποθεμάτων Patriot, το Μπαχρέιν το 87%, και το Κατάρ το 40%.
«Ξεκινήσαμε αυτή τη σύγκρουση με μια τεράστια τρύπα», δήλωσε στους The New York Times ο Tom Karako του CSIS.
«Και τον τελευταίο μήνα αυτή μόνο μεγάλωσε».
Τελειώνουν οι Tomahawk
Το πρόβλημα δεν περιορίστηκε στην αεράμυνα.
Οι ΗΠΑ αποδείχθηκε ότι δεν μπορούν να διατηρήσουν τον ρυθμό πυραυλικών πληγμάτων κατά του Ιράν.
Πρώτα απ’ όλα, φάνηκε η εξάντληση των αποθεμάτων Tomahawk.
Το Πεντάγωνο επιδιώκει να διατηρεί περίπου 4.000 τέτοιους πυραύλους.
Μόνο στις πρώτες τέσσερις εβδομάδες της σύγκρουσης, οι αμερικανικές δυνάμεις κατανάλωσαν 850 Tomahawk.
Το κόστος ανά μονάδα μπορεί να φτάσει τα 3,6 εκατ. δολάρια.
Πέρυσι, ο αμυντικός προϋπολογισμός περιλάμβανε παραγγελία μόλις 57.
Πρόβλημα και με τους JASSM-ER
Παρόμοια κατάσταση υπάρχει και με τους JASSM-ER αέρος-εδάφους.
Πριν τον πόλεμο οι ΗΠΑ διέθεταν μόλις 2.300.
Μόνο στις πρώτες έξι ημέρες χρησιμοποιήθηκαν 786.
Ωστόσο παραμένουν 6.200 παλαιότερες εκδόσεις JASSM.
Σύμφωνα με το Bloomberg, η προγραμματισμένη παραγωγή JASSM-ER φέτος είναι 396.
Δεν έχουν… όπλα
Σε μια μεμονωμένη σύγκρουση με το Ιράν, αυτό είναι μία από τις αιτίες της αποτυχίας.
Μακροπρόθεσμα όμως μπορεί να έχει πολύ σοβαρότερες συνέπειες.
Ο Tom Corben από το Australian Centre for US Studies σημειώνει:«Η εκστρατεία κατά του Ιράν είναι απλώς το τελευταίο επεισόδιο σε μια σειρά επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή από το 2016 και ιδιαίτερα από το 2022.
Ο φόβος της Κίνας
Αυτές έχουν εξαντλήσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και τα ήδη περιορισμένα αποθέματα πυρομαχικών, τόσο επιθετικών όσο και αμυντικών, απαραίτητων για πιθανή μεγάλη σύγκρουση στον Ινδο-Ειρηνικό».
Η πιθανότητα σύγκρουσης με το Πεκίνο προκαλεί επίσης ανησυχία.
«Οι πρόεδροι από τον George Bush Jr. μιλούσαν για «Αιώνα του Ειρηνικού», αλλά κάθε φορά παρασύρονταν ξανά στη Μέση Ανατολή.
Μόλις η κατάσταση με το Ιράν τεθεί υπό έλεγχο, είναι σημαντικό να επιστρέψουμε στην Ασία.
Η Κίνα δεν περιμένει», προειδοποιεί η Washington Post.
Τα χρήματα δεν πυροβολούν
Στην Ουάσιγκτον φαίνεται να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα.
Στο αίτημα προϋπολογισμού του Πενταγώνου για το 2027, οι δαπάνες για πυραύλους αυξήθηκαν κατά 188%.
Ο συνολικός αμυντικός προϋπολογισμός φθάνει περίπου το 1,5 τρισ. δολάρια.
Από αυτά, 70,5 δισ. προβλέπονται για παραγωγή πυραύλων.
Για σύγκριση αναφέρονται οι δαπάνες κατά τα προηγούμενα χρόνια:
• Το 2025: 20 δισ.
• Το 2026: 24,4 δισ.
• Το 2027: 70,5 δισ.
Η Becky Wasser του Bloomberg Economics σχολίασε: «Αυτό αποτελεί παραδοχή ότι υπάρχει έλλειμμα πυρομαχικών και ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν επαρκείς ποσότητες ορισμένων κρίσιμων όπλων».
Οι νέες παραγγελίες
Τα σχέδια προβλέπουν:
• PAC-3 MSE για Patriot: από 357 σε 3.203
• SM-3 και SM-6: από 166 σε 540
• JASSM-ER: από 381 σε 821
• Tomahawk: από 55 σε 785
• THAAD: από 55 σε 857 (15πλάσια αύξηση)
Το πρόβλημα της παραγωγής
Το πρόβλημα είναι ότι τα χρήματα δεν μετατρέπονται αυτόματα σε πυραύλους.
Το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα ενδέχεται να μην διαθέτει τις αναγκαίες παραγωγικές δυνατότητες, προειδοποιεί το Breaking Defense.
Ο Carlton Haelig του Center for a New American Security σημειώνει: «Υπάρχει πιθανότατα τεράστια απόσταση ανάμεσα σε όσα αναμένει το υπουργείο και σε όσα μπορεί πραγματικά να παράγει η βιομηχανία».
Στο Κογκρέσο αναμένονται δύο εκθέσεις:
1. Μυστική έκθεση για τη χρήση πυραύλων.
2. Δημόσια έκθεση για τις παραγωγικές δυνατότητες της αμυντικής βιομηχανίας.
Η Becky Wasser προειδοποιεί:
«Οι κινητήρες στερεού καυσίμου και τα συστήματα καθοδήγησης παραμένουν σοβαρά σημεία συμφόρησης. Και δεν είμαι βέβαιη ότι υπάρχει ποσό χρημάτων που να λύνει αυτό το πρόβλημα».
Οι ειδικοί θεωρούν ότι η χρηματοδότηση αυτή είναι μακροπρόθεσμη, καθώς μπορεί να χρειαστούν χρόνια για την ανάπτυξη της παραγωγικής βάσης.
Η επιχείρηση «Epic Rage» έδειξε ότι ακόμη και σύγκρουση υψηλής έντασης με ασθενέστερο αντίπαλο απαιτεί τεράστιες δαπάνες και —κυρίως— τεράστια κατανάλωση πυρομαχικών, ακόμη και ακριβών όπλων ακριβείας.
Η Ουάσιγκτον ίσως τώρα βρεθεί αντιμέτωπη με το γεγονός ότι το πρόβλημα αυτό δεν λύνεται μόνο με χρήματα — ιδιαίτερα όταν ο χρόνος πιέζει.
Αυτοκρατορία σε παρακμή – Ο πόλεμος στο Ιράν σηματοδοτεί το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας ΗΠΑ
Ξεκινώντας τη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump έβαλε τέλος σε έναν αιώνα αμερικανικής κυριαρχίας στην παγκόσμια πολιτική υποστηρίζει το περιοδικό American Conservative.
«Ο κακώς οργανωμένος πόλεμος στο Ιράν, που ξεκίνησε από μια αυτοκρατορία σε παρακμή, πιθανότατα θα μείνει στην ιστορία όχι τόσο για τα άμεσα στρατιωτικά του αποτελέσματα, όσο επειδή σηματοδότησε το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ.
Ο Donald Trump έχασε την ευκαιρία να μετασχηματίσει μια μεγάλη δύναμη για τα επόμενα 250 χρόνια» επισημαίνει το δημοσίευμα, το οποίο αναφέρει ότι οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να συνεχίσουν την ύπαρξή τους μόνο αν συνειδητοποιήσουν πόσο καταστροφικές είναι οι αλόγιστες και υπερβολικές δαπάνες για στρατιωτικές περιπέτειες.
«Ο πόλεμος με το Ιράν, στην ουσία, θα γίνει ο τελευταίος πόλεμος του αιώνα της αμερικανικής μονομερούς κυριαρχίας.
Στην πραγματικότητα, αυτό ίσως αναγκάσει επιτέλους τη χώρα να κατανοήσει ότι η σύνεση και η μείωση των στρατιωτικών δαπανών είναι το κλειδί για την επιβίωση», παραδέχεται το American Conservative.
www.bankingnews.gr
Ύστερα από περίπου δύο μήνες πολέμου, οι Αμερικανοί δεν έχουν επιτύχει κανέναν από τους στόχους που είχαν θέσει.
Και όχι μόνο αυτό…
Την ίδια στιγμή, βλέπουν πως κρίσιμα οπλικά τους συστήματα, όπως για παράδειγμα οι πύραυλοι Patriot και Tomahawk εξαντλούνται με ραγδαίους ρυθμούς, με τη βιομηχανία τους να μην είναι σε θέση να τους αντικαταστήσει…
Και ενώ τα αποθέματα των αμερικανικών όπλων εξαντλούνται στη σύγκρουση με το Ιράν, οι αναλυτές στρέφουν το βλέμμα τους στον πραγματικό κίνδυνο για τις ΗΠΑ: στην απειλή από την Κίνα…
Όπως αναφέρει και το American Conservative, o πόλεμος με το Ιράν, στην ουσία, θα γίνει ο τελευταίος πόλεμος του αιώνα της αμερικανικής μονομερούς κυριαρχίας...
Η κίνηση ματ του Ιράν
Το βασικό πρόβλημα που ανέδειξε η εκστρατεία κατά του Ιράν είναι η οικονομική δυσαναλογία της αντιαεροπορικής άμυνας.
Η Τεχεράνη, αντιλαμβανόμενη τη δυσκολία αντιπαράθεσης αποκλειστικά με αμερικανικά μέσα κρούσης, επέκτεινε τη σύγκρουση σε ολόκληρη την περιοχή.
Στο στόχαστρο βρέθηκαν όχι μόνο το Ισραήλ και αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή, αλλά και σημαντικές βιομηχανικές εγκαταστάσεις - κυρίως του πετρελαϊκού τομέα και του τομέα φυσικού αερίου - σε αραβικές χώρες συμμάχους της Ουάσιγκτον.
Η πίεση στην αεράμυνα αυξήθηκε κατακόρυφα.
Πολύ ακριβή η αεράμυνα
Και επανήλθε στο προσκήνιο ένα πρόβλημα γνωστό ήδη από τον πόλεμο στην Ουκρανία: οι πύραυλοι αναχαίτισης κοστίζουν πολύ περισσότερο από τα μέσα επίθεσης που καλούνται να καταρρίψουν.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αναγκάστηκαν να χρησιμοποιούν ακριβούς πυραύλους Patriot (12 εκατ. δολάρια ο ένας) και THAAD (15 εκατ.) εναντίον φθηνών drones (έως 70 χιλιάδες δολάρια).
Μάλιστα, για έναν στόχο μπορούσαν να απαιτηθούν πολλαπλοί αναχαιτιστές.
Αυτό επηρέασε γρήγορα την αποτελεσματικότητα της αεράμυνας.
Ξεμένουν από Patriot
Για παράδειγμα, στο Ισραήλ.
«Τις δύο πρώτες εβδομάδες του πολέμου μόνο το 3% των βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύθηκαν κατά του Ισραήλ έπληξαν κατοικημένες περιοχές, αλλά από 13 έως 22 Μαρτίου το ποσοστό αυτό αυξήθηκε περίπου στο 27%», υποστηρίζει το JINSA (Jewish Institute for National Security of America).
Το αποτέλεσμα αυτό δύσκολα αποδίδεται σε αυξημένη ιρανική δραστηριότητα — αντίθετα, οι εκτοξεύσεις μειώθηκαν από 400 την ημέρα σε περίπου 30.
Ανάλογα προβλήματα αντιμετώπισαν και άλλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ: μέχρι τα τέλη Μαρτίου, σύμφωνα με το JINSA, τα ΗΑΕ και το Κουβέιτ είχαν ήδη καταναλώσει έως και το 75% των αποθεμάτων Patriot, το Μπαχρέιν το 87%, και το Κατάρ το 40%.
«Ξεκινήσαμε αυτή τη σύγκρουση με μια τεράστια τρύπα», δήλωσε στους The New York Times ο Tom Karako του CSIS.
«Και τον τελευταίο μήνα αυτή μόνο μεγάλωσε».
Τελειώνουν οι Tomahawk
Το πρόβλημα δεν περιορίστηκε στην αεράμυνα.
Οι ΗΠΑ αποδείχθηκε ότι δεν μπορούν να διατηρήσουν τον ρυθμό πυραυλικών πληγμάτων κατά του Ιράν.
Πρώτα απ’ όλα, φάνηκε η εξάντληση των αποθεμάτων Tomahawk.
Το Πεντάγωνο επιδιώκει να διατηρεί περίπου 4.000 τέτοιους πυραύλους.
Μόνο στις πρώτες τέσσερις εβδομάδες της σύγκρουσης, οι αμερικανικές δυνάμεις κατανάλωσαν 850 Tomahawk.
Το κόστος ανά μονάδα μπορεί να φτάσει τα 3,6 εκατ. δολάρια.
Πέρυσι, ο αμυντικός προϋπολογισμός περιλάμβανε παραγγελία μόλις 57.
Πρόβλημα και με τους JASSM-ER
Παρόμοια κατάσταση υπάρχει και με τους JASSM-ER αέρος-εδάφους.
Πριν τον πόλεμο οι ΗΠΑ διέθεταν μόλις 2.300.
Μόνο στις πρώτες έξι ημέρες χρησιμοποιήθηκαν 786.
Ωστόσο παραμένουν 6.200 παλαιότερες εκδόσεις JASSM.
Σύμφωνα με το Bloomberg, η προγραμματισμένη παραγωγή JASSM-ER φέτος είναι 396.
Δεν έχουν… όπλα
Σε μια μεμονωμένη σύγκρουση με το Ιράν, αυτό είναι μία από τις αιτίες της αποτυχίας.
Μακροπρόθεσμα όμως μπορεί να έχει πολύ σοβαρότερες συνέπειες.
Ο Tom Corben από το Australian Centre for US Studies σημειώνει:«Η εκστρατεία κατά του Ιράν είναι απλώς το τελευταίο επεισόδιο σε μια σειρά επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή από το 2016 και ιδιαίτερα από το 2022.
Ο φόβος της Κίνας
Αυτές έχουν εξαντλήσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και τα ήδη περιορισμένα αποθέματα πυρομαχικών, τόσο επιθετικών όσο και αμυντικών, απαραίτητων για πιθανή μεγάλη σύγκρουση στον Ινδο-Ειρηνικό».
Η πιθανότητα σύγκρουσης με το Πεκίνο προκαλεί επίσης ανησυχία.
«Οι πρόεδροι από τον George Bush Jr. μιλούσαν για «Αιώνα του Ειρηνικού», αλλά κάθε φορά παρασύρονταν ξανά στη Μέση Ανατολή.
Μόλις η κατάσταση με το Ιράν τεθεί υπό έλεγχο, είναι σημαντικό να επιστρέψουμε στην Ασία.
Η Κίνα δεν περιμένει», προειδοποιεί η Washington Post.
Τα χρήματα δεν πυροβολούν
Στην Ουάσιγκτον φαίνεται να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα.
Στο αίτημα προϋπολογισμού του Πενταγώνου για το 2027, οι δαπάνες για πυραύλους αυξήθηκαν κατά 188%.
Ο συνολικός αμυντικός προϋπολογισμός φθάνει περίπου το 1,5 τρισ. δολάρια.
Από αυτά, 70,5 δισ. προβλέπονται για παραγωγή πυραύλων.
Για σύγκριση αναφέρονται οι δαπάνες κατά τα προηγούμενα χρόνια:
• Το 2025: 20 δισ.
• Το 2026: 24,4 δισ.
• Το 2027: 70,5 δισ.
Η Becky Wasser του Bloomberg Economics σχολίασε: «Αυτό αποτελεί παραδοχή ότι υπάρχει έλλειμμα πυρομαχικών και ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν επαρκείς ποσότητες ορισμένων κρίσιμων όπλων».
Οι νέες παραγγελίες
Τα σχέδια προβλέπουν:
• PAC-3 MSE για Patriot: από 357 σε 3.203
• SM-3 και SM-6: από 166 σε 540
• JASSM-ER: από 381 σε 821
• Tomahawk: από 55 σε 785
• THAAD: από 55 σε 857 (15πλάσια αύξηση)
Το πρόβλημα της παραγωγής
Το πρόβλημα είναι ότι τα χρήματα δεν μετατρέπονται αυτόματα σε πυραύλους.
Το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα ενδέχεται να μην διαθέτει τις αναγκαίες παραγωγικές δυνατότητες, προειδοποιεί το Breaking Defense.
Ο Carlton Haelig του Center for a New American Security σημειώνει: «Υπάρχει πιθανότατα τεράστια απόσταση ανάμεσα σε όσα αναμένει το υπουργείο και σε όσα μπορεί πραγματικά να παράγει η βιομηχανία».
Στο Κογκρέσο αναμένονται δύο εκθέσεις:
1. Μυστική έκθεση για τη χρήση πυραύλων.
2. Δημόσια έκθεση για τις παραγωγικές δυνατότητες της αμυντικής βιομηχανίας.
Η Becky Wasser προειδοποιεί:
«Οι κινητήρες στερεού καυσίμου και τα συστήματα καθοδήγησης παραμένουν σοβαρά σημεία συμφόρησης. Και δεν είμαι βέβαιη ότι υπάρχει ποσό χρημάτων που να λύνει αυτό το πρόβλημα».
Οι ειδικοί θεωρούν ότι η χρηματοδότηση αυτή είναι μακροπρόθεσμη, καθώς μπορεί να χρειαστούν χρόνια για την ανάπτυξη της παραγωγικής βάσης.
Η επιχείρηση «Epic Rage» έδειξε ότι ακόμη και σύγκρουση υψηλής έντασης με ασθενέστερο αντίπαλο απαιτεί τεράστιες δαπάνες και —κυρίως— τεράστια κατανάλωση πυρομαχικών, ακόμη και ακριβών όπλων ακριβείας.
Η Ουάσιγκτον ίσως τώρα βρεθεί αντιμέτωπη με το γεγονός ότι το πρόβλημα αυτό δεν λύνεται μόνο με χρήματα — ιδιαίτερα όταν ο χρόνος πιέζει.
Αυτοκρατορία σε παρακμή – Ο πόλεμος στο Ιράν σηματοδοτεί το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας ΗΠΑ
Ξεκινώντας τη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump έβαλε τέλος σε έναν αιώνα αμερικανικής κυριαρχίας στην παγκόσμια πολιτική υποστηρίζει το περιοδικό American Conservative.
«Ο κακώς οργανωμένος πόλεμος στο Ιράν, που ξεκίνησε από μια αυτοκρατορία σε παρακμή, πιθανότατα θα μείνει στην ιστορία όχι τόσο για τα άμεσα στρατιωτικά του αποτελέσματα, όσο επειδή σηματοδότησε το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ.
Ο Donald Trump έχασε την ευκαιρία να μετασχηματίσει μια μεγάλη δύναμη για τα επόμενα 250 χρόνια» επισημαίνει το δημοσίευμα, το οποίο αναφέρει ότι οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να συνεχίσουν την ύπαρξή τους μόνο αν συνειδητοποιήσουν πόσο καταστροφικές είναι οι αλόγιστες και υπερβολικές δαπάνες για στρατιωτικές περιπέτειες.
«Ο πόλεμος με το Ιράν, στην ουσία, θα γίνει ο τελευταίος πόλεμος του αιώνα της αμερικανικής μονομερούς κυριαρχίας.
Στην πραγματικότητα, αυτό ίσως αναγκάσει επιτέλους τη χώρα να κατανοήσει ότι η σύνεση και η μείωση των στρατιωτικών δαπανών είναι το κλειδί για την επιβίωση», παραδέχεται το American Conservative.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών