Το σκηνικό της απόλυτης καταστροφής μεταφέρεται τώρα στο πιο ευαίσθητο σημείο του πλανήτη, στα Στενά του Hormuz…
Σε μια ανατριχιαστική προειδοποίηση που κόβει την ανάσα και αποκαλύπτει το πραγματικό, αιματηρό πρόσωπο της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκακιέρας, προχωρά ο διάσημος Αμερικανός θεωρητικός του επιθετικού ρεαλισμού, John Mearsheimer.
Η ανάλυσή του δεν αφήνει κανένα περιθώριο αυταπάτης, καθώς ο πλανήτης διολισθαίνει ανεξέλεγκτα σε μια περιφερειακή και παγκόσμια οικονομική Αρμαγεδδώνα, με τις ΗΠΑ να εγκλωβίζονται σε μια θανάσιμη παγίδα και το Ιράν να προετοιμάζεται για το τελειωτικό, καταστροφικό πλήγμα.
Ο John Mearsheimer αποδομεί πλήρως τη στρατηγική των ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Donald Trump.
Η Ουάσιγκτον, τυφλωμένη από την απόλυτη υπεροπλία της, διαπράττει το πιο τραγικό σφάλμα στην ιστορία των πολέμων, καθώς συγχέει την ικανότητα πρόκλησης τεράστιας ζημιάς με την ικανότητα να εξαναγκάσει τον αντίπαλο σε υποταγή.
«Μια χώρα μπορεί να καταστρέψει τις υποδομές του αντιπάλου, να διαλύσει την οικονομία του, αλλά αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι μπορεί να αλλάξει την πολιτική του βούληση» υπογραμμίζει με δραματικό τόνο ο Mearsheimer.
Η τακτική των ΗΠΑ, ένας ανελέητος συνδυασμός ασφυκτικού οικονομικού αποκλεισμού, στρατιωτικής τρομοκρατίας και ψυχολογικού πολέμου, αποτυγχάνει παταγωδώς.
Η αύξηση των αμερικανικών πολεμικών πλοίων, τα αεροπλανοφόρα και οι αδιάκοποι βομβαρδισμοί, παρά τη λυσσαλέα έντασή τους κατά τη διάρκεια του πολέμου των 40 ημερών, κατάφεραν πλήγματα στις υποδομές της Τεχεράνης, αλλά απέτυχαν να γονατίσουν το Ιράν.
Στα Στενά του Hormuz η θηλιά της παγκόσμιας κατάρρευσης
Το σκηνικό της απόλυτης καταστροφής μεταφέρεται τώρα στο πιο ευαίσθητο σημείο του πλανήτη, στα Στενά του Hormuz.
Όπως προειδοποιεί ο Mearsheimer, όταν μια χώρα όπως το Ιράν αισθάνεται ότι απειλείται με υπαρξιακό αφανισμό, δεν λειτουργεί πλέον με τη λογική των αγορών, αλλά αμύνεται μέχρι εσχάτων, έτοιμη να συμπαρασύρει ολόκληρο τον πλανήτη στο χάος.
Οι αγορές ήδη φλέγονται, με την τιμή του αργού Brent να έχει σπάσει το φράγμα των 100 δολαρίων και να απειλεί με ανεξέλεγκτο υπερπληθωρισμό τις δυτικές οικονομίες.
Παράλληλα, ο εφιάλτης μιας αμοιβαίας κλιμάκωσης απειλεί άμεσα τις πετρελαϊκές υποδομές και τις μονάδες αφαλάτωσης των χωρών του Κόλπου, ενώ η μετατροπή μιας διμερούς σύγκρουσης σε παγκόσμια ενεργειακή κρίση είναι πλέον ζήτημα χρόνου, απειλώντας να βυθίσει τη διεθνή οικονομία σε μια σκοτεινή εποχή απόγνωσης.
Ο Mearsheimer αποκαλύπτει το τρομακτικό παράδοξο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, όπου η περισσότερη πίεση δεν παράγει μόχλευση, αλλά παράγει αδιέξοδο και μεγαλύτερη λύσσα για αντίσταση.
Η Ουάσιγκτον απαράδεκτα συγχέει τον εξαναγκασμό σε παράδοση με την επίτευξη συμφωνίας.
Αν η πίεση χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της διπλωματίας, τότε κάθε βήμα κλιμάκωσης εγκλωβίζει και τις δύο πλευρές.
Όσο μεγαλύτερο είναι το κόστος που επιβάλλουν οι ΗΠΑ, τόσο πιο αδύνατον είναι πολιτικά να υπαναχωρήσουν χωρίς να φανούν ηττημένες, ενώ το Ιράν, βλέποντας την εσωτερική του επιβίωση να απειλείται, αυξάνει εκθετικά το κόστος για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της.
Χωρίς επιστροφή: Ο πόλεμος που αυτονομείται
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, σύμφωνα με τον Mearsheimer, δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο ξεκίνησε αυτή η κρίση, αλλά η απόλυτη αδυναμία τερματισμού της.
Όταν ο πόλεμος παύει να είναι εργαλείο διπλωματίας και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, η λογική καταρρέει.
Αν οι ΗΠΑ δεν προσφέρουν μια ρεαλιστική διέξοδο, η επόμενη μέρα δεν θα περιλαμβάνει διαπραγματεύσεις, αλλά μια ευρύτερη, ολοκληρωτική στρατιωτική επίθεση, μια χερσαία εισβολή απρόβλεπτων διαστάσεων και μια ολική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Η διαφορά μεταξύ καταστροφικής δύναμης και τελικής νίκης είναι το χαώδες κενό μέσα στο οποίο κινδυνεύει να καταποντιστεί η παγκόσμια ειρήνη.
Αν η λογική δεν επικρατήσει την υστάτη ώρα, η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε μια σκοτεινή άβυσσο χωρίς γυρισμό.
www.bankingnews.gr
Η ανάλυσή του δεν αφήνει κανένα περιθώριο αυταπάτης, καθώς ο πλανήτης διολισθαίνει ανεξέλεγκτα σε μια περιφερειακή και παγκόσμια οικονομική Αρμαγεδδώνα, με τις ΗΠΑ να εγκλωβίζονται σε μια θανάσιμη παγίδα και το Ιράν να προετοιμάζεται για το τελειωτικό, καταστροφικό πλήγμα.
Ο John Mearsheimer αποδομεί πλήρως τη στρατηγική των ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Donald Trump.
Η Ουάσιγκτον, τυφλωμένη από την απόλυτη υπεροπλία της, διαπράττει το πιο τραγικό σφάλμα στην ιστορία των πολέμων, καθώς συγχέει την ικανότητα πρόκλησης τεράστιας ζημιάς με την ικανότητα να εξαναγκάσει τον αντίπαλο σε υποταγή.
«Μια χώρα μπορεί να καταστρέψει τις υποδομές του αντιπάλου, να διαλύσει την οικονομία του, αλλά αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι μπορεί να αλλάξει την πολιτική του βούληση» υπογραμμίζει με δραματικό τόνο ο Mearsheimer.
Η τακτική των ΗΠΑ, ένας ανελέητος συνδυασμός ασφυκτικού οικονομικού αποκλεισμού, στρατιωτικής τρομοκρατίας και ψυχολογικού πολέμου, αποτυγχάνει παταγωδώς.
Η αύξηση των αμερικανικών πολεμικών πλοίων, τα αεροπλανοφόρα και οι αδιάκοποι βομβαρδισμοί, παρά τη λυσσαλέα έντασή τους κατά τη διάρκεια του πολέμου των 40 ημερών, κατάφεραν πλήγματα στις υποδομές της Τεχεράνης, αλλά απέτυχαν να γονατίσουν το Ιράν.
Στα Στενά του Hormuz η θηλιά της παγκόσμιας κατάρρευσης
Το σκηνικό της απόλυτης καταστροφής μεταφέρεται τώρα στο πιο ευαίσθητο σημείο του πλανήτη, στα Στενά του Hormuz.
Όπως προειδοποιεί ο Mearsheimer, όταν μια χώρα όπως το Ιράν αισθάνεται ότι απειλείται με υπαρξιακό αφανισμό, δεν λειτουργεί πλέον με τη λογική των αγορών, αλλά αμύνεται μέχρι εσχάτων, έτοιμη να συμπαρασύρει ολόκληρο τον πλανήτη στο χάος.
Οι αγορές ήδη φλέγονται, με την τιμή του αργού Brent να έχει σπάσει το φράγμα των 100 δολαρίων και να απειλεί με ανεξέλεγκτο υπερπληθωρισμό τις δυτικές οικονομίες.
Παράλληλα, ο εφιάλτης μιας αμοιβαίας κλιμάκωσης απειλεί άμεσα τις πετρελαϊκές υποδομές και τις μονάδες αφαλάτωσης των χωρών του Κόλπου, ενώ η μετατροπή μιας διμερούς σύγκρουσης σε παγκόσμια ενεργειακή κρίση είναι πλέον ζήτημα χρόνου, απειλώντας να βυθίσει τη διεθνή οικονομία σε μια σκοτεινή εποχή απόγνωσης.
Ο Mearsheimer αποκαλύπτει το τρομακτικό παράδοξο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, όπου η περισσότερη πίεση δεν παράγει μόχλευση, αλλά παράγει αδιέξοδο και μεγαλύτερη λύσσα για αντίσταση.
Η Ουάσιγκτον απαράδεκτα συγχέει τον εξαναγκασμό σε παράδοση με την επίτευξη συμφωνίας.
Αν η πίεση χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της διπλωματίας, τότε κάθε βήμα κλιμάκωσης εγκλωβίζει και τις δύο πλευρές.
Όσο μεγαλύτερο είναι το κόστος που επιβάλλουν οι ΗΠΑ, τόσο πιο αδύνατον είναι πολιτικά να υπαναχωρήσουν χωρίς να φανούν ηττημένες, ενώ το Ιράν, βλέποντας την εσωτερική του επιβίωση να απειλείται, αυξάνει εκθετικά το κόστος για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της.
Χωρίς επιστροφή: Ο πόλεμος που αυτονομείται
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, σύμφωνα με τον Mearsheimer, δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο ξεκίνησε αυτή η κρίση, αλλά η απόλυτη αδυναμία τερματισμού της.
Όταν ο πόλεμος παύει να είναι εργαλείο διπλωματίας και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, η λογική καταρρέει.
Αν οι ΗΠΑ δεν προσφέρουν μια ρεαλιστική διέξοδο, η επόμενη μέρα δεν θα περιλαμβάνει διαπραγματεύσεις, αλλά μια ευρύτερη, ολοκληρωτική στρατιωτική επίθεση, μια χερσαία εισβολή απρόβλεπτων διαστάσεων και μια ολική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Η διαφορά μεταξύ καταστροφικής δύναμης και τελικής νίκης είναι το χαώδες κενό μέσα στο οποίο κινδυνεύει να καταποντιστεί η παγκόσμια ειρήνη.
Αν η λογική δεν επικρατήσει την υστάτη ώρα, η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε μια σκοτεινή άβυσσο χωρίς γυρισμό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών