Η αντίδραση του αμερικανικού φιλοπολεμικού lobby στη συμφωνία ΗΠΑ - Ιράν υπήρξε σχεδόν υστερική - Άρχισαν ήδη και μάλιστα δημόσια οι επιθέσεις κατά του Trump
(upd) Οι γεωπολιτικές εξελίξεις και ραγδαίες και εντυπωσιακές.
Η ανάρτηση του Donald Trump στο Truth Social στις 23/5/2026 δεν έμοιαζε με τίποτα από όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τον Αμερικανό πρόεδρο.
Δεν υπήρχαν ύβρεις, δεν υπήρχαν θριαμβολογίες, ούτε η γνωστή πολιτική θεατρικότητα που χρησιμοποιεί σχεδόν σε κάθε διεθνή κρίση.
Αντιθέτως, το ύφος ήταν ασυνήθιστα συγκρατημένο, σχεδόν διπλωματικό.
Και ακριβώς αυτό είναι που ανησυχεί βαθιά το Τel Aviv και το αμερικανικό φιλοϊσραηλινό κατεστημένο.
Γιατί πίσω από τη «νηφάλια» ανάρτηση του Trump κρύβεται κάτι πολύ μεγαλύτερο: η παραδοχή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απέτυχαν να κάμψουν το Ιράν στρατιωτικά, οικονομικά και γεωπολιτικά — και τώρα αναγκάζονται να επιστρέψουν σε μια συμφωνία την οποία επί χρόνια επιχειρούσαν να υπονομεύσουν.
Οι πληροφορίες που διαρρέουν από την Τεχεράνη, αλλά και οι αποκαλύψεις του Amwaj.media που επιβεβαιώνονται από πολλαπλές πηγές, δείχνουν ότι έχει ήδη επιτευχθεί μια κατ’ αρχήν συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.
Το μόνο που απομένει είναι η τελική πολιτική έγκριση.
Το τέλος μιας αποτυχημένης στρατηγικής
Στην πραγματικότητα, η συμφωνία δεν αποτελεί αμερικανική επιτυχία.
Είναι η έμμεση ομολογία αποτυχίας μιας στρατηγικής πίεσης που εφαρμόστηκε επί χρόνια εναντίον του Ιράν.
Η Ουάσιγκτον προσπάθησε να στραγγαλίσει οικονομικά την Τεχεράνη μέσω κυρώσεων.
Επιχείρησε να απομονώσει τη χώρα διπλωματικά.
Επέλεξε να στηρίξει πλήρως την επιθετική στρατηγική του Ισραήλ στην περιοχή.
Και τελικά βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που δεν μπορούσε να ελέγξει.
Το Ιράν όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά κατόρθωσε να μετατρέψει την πίεση σε γεωπολιτικό πλεονέκτημα.
Η συμφωνία που βρίσκεται τώρα στο τραπέζι περιλαμβάνει:
• πλήρη παύση εχθροπραξιών,
• σταδιακή αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων,
• τερματισμό της αμερικανικής πολιτικής αποκλεισμού στα Στενά του Hormuz,
• επαναφορά της εμπορικής ναυσιπλοΐας υπό κοινή εποπτεία Ιράν και Ομάν,
• και νέα διαπραγμάτευση εντός 30 ημερών για το πυρηνικό πρόγραμμα και το μακροπρόθεσμο καθεστώς των Στενών.
Με άλλα λόγια, οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαταλείπουν σταδιακά σχεδόν όλα τα εργαλεία πίεσης που χρησιμοποιούσαν τα τελευταία χρόνια.
Η κατάρρευση του αμερικανικού αφηγήματος
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι η περιφερειακή στήριξη στη συμφωνία φαίνεται να είναι μαζική.
Πριν προχωρήσει στις ανακοινώσεις, ο Donald Trump επικοινώνησε με ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κατάρ, της Τουρκίας, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Πακιστάν και του Μπαχρέιν, ενώ είχε ξεχωριστή συνομιλία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu.
Το μήνυμα είναι σαφές: σχεδόν ολόκληρη η Μέση Ανατολή προτιμά πλέον τη σταθερότητα και τη συνεννόηση με την Τεχεράνη αντί για μια ατέρμονη σύγκρουση που εξυπηρετεί αποκλειστικά τις στρατηγικές επιδιώξεις του Ισραήλ.
Αυτό συνιστά τεράστια γεωπολιτική ήττα για το Tel Aviv.
Για δεκαετίες, η ισραηλινή στρατηγική βασιζόταν στην ιδέα ότι το Ιράν έπρεπε να παραμένει οικονομικά απομονωμένο, διεθνώς δαιμονοποιημένο και στρατιωτικά περικυκλωμένο.
Σήμερα, όμως, ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στον Κόλπο αντιλαμβάνονται ότι η διαρκής σύγκρουση αποσταθεροποιεί την περιοχή και απειλεί τις ίδιες τους τις οικονομίες.
Η Ευρώπη ως θεατής
Μέσα σε όλα αυτά, η πλήρης απουσία της Ευρώπης από τις εξελίξεις είναι αποκαλυπτική.
Οι Βρυξέλλες, το Παρίσι και το Βερολίνο παρακολουθούν ουσιαστικά ως θεατές μια από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές αναδιατάξεις των τελευταίων ετών.
Η ευρωπαϊκή διπλωματία έχει πλέον περιθωριοποιηθεί τόσο βαθιά στη Μέση Ανατολή, ώστε η απουσία της θεωρείται σχεδόν φυσιολογική.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο.
Η Ευρώπη επέλεξε τα τελευταία χρόνια να ευθυγραμμιστεί πλήρως με την αμερικανική στρατηγική πίεσης προς το Ιράν, εγκαταλείποντας κάθε ίχνος αυτόνομης πολιτικής. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα δεν έχει ούτε επιρροή ούτε ρόλο στις διαπραγματεύσεις που καθορίζουν το μέλλον της περιοχής.
Ο πανικός στην Ουάσιγκτον και το παρασκήνιο στο Ισραήλ
Η αντίδραση του αμερικανικού φιλοπολεμικού lobby υπήρξε σχεδόν υστερική.
Το Foundation for Defense of Democracies έχει ήδη ξεκινήσει δημόσια επίθεση κατά του Trump.
Η AIPAC ενισχύει πολιτικούς που καταγγέλλουν τη συμφωνία ως «παράδοση» στην Τεχεράνη.
Φιλοϊσραηλινοί κύκλοι στην Ουάσιγκτον μιλούν ανοιχτά για «στρατηγική ήττα».
Το εντυπωσιακό είναι ότι οι ίδιοι κύκλοι που ενθάρρυναν την κλιμάκωση και χειροκροτούσαν την πολεμική ρητορική του Trump, τώρα στρέφονται εναντίον του επειδή επιλέγει τη διπλωματία.
Το Ισραήλ, ωστόσο, εμφανίζεται πιο προσεκτικό δημόσια.
Ο Benjamin Netanyahu γνωρίζει ότι μια ανοιχτή σύγκρουση με τον Trump μπορεί να εξελιχθεί σε πολιτική αυτοκτονία ενόψει εκλογών.
Ο Αμερικανός πρόεδρος εξακολουθεί να διαθέτει τεράστια απήχηση στο ισραηλινό εκλογικό σώμα και θα μπορούσε εύκολα να αποδυναμώσει τον Netanyahu υποστηρίζοντας κάποιον πολιτικό αντίπαλό του.
Δεν ήταν τυχαία η πρόσφατη δήλωση του Trump ότι διαθέτει «99% αποδοχή» στο Ισραήλ και ότι «θα μπορούσε να γίνει ακόμη και πρωθυπουργός».
Πίσω από την υπερβολή κρυβόταν σαφές πολιτικό μήνυμα προς το ισραηλινό κατεστημένο.
Η μεγάλη στρατηγική ήττα του Tel Aviv
Αν τελικά υπάρξει οριστική συμφωνία — και ιδιαίτερα αν συνοδευτεί από ουσιαστική άρση κυρώσεων — το Ισραήλ θα βρεθεί αντιμέτωπο με τη σοβαρότερη στρατηγική αποτυχία των τελευταίων δεκαετιών.
Διότι οι δύο πόλεμοι που προηγήθηκαν δεν αποδυνάμωσαν το Ιράν.
Αντιθέτως ενίσχυσαν την αποτρεπτική του ισχύ, αποκάλυψαν ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνο του την Τεχεράνη και προκάλεσαν τεράστια φθορά στο παγκόσμιο κύρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η εικόνα της αμερικανικής παντοδυναμίας έχει δεχθεί ίσως το μεγαλύτερο πλήγμα μετά το Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Ταυτόχρονα, η σταδιακή αποδέσμευση της ιρανικής οικονομίας από τις κυρώσεις μπορεί να αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
Ένα οικονομικά ισχυρότερο Ιράν σημαίνει λιγότερη εξάρτηση των αραβικών κρατών από το Ισραήλ και μικρότερη δυνατότητα του Tel Aviv να επιβάλλει μονομερώς τη στρατηγική του στην περιοχή.
Αυτός είναι και ο λόγος που, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το Ισραήλ αναμένεται να επιχειρήσει παρασκηνιακά κάθε δυνατή υπονόμευση της διαδικασίας πριν η συμφωνία γίνει μη αναστρέψιμη.
Οι επόμενες 30 ημέρες θα είναι εκρηκτικές – Το lobby του Ισραήλ στις ΗΠΑ σχεδιάζει σαμποτάζ
Το μεγάλο πρόβλημα πλέον είναι πολιτικό.
Τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη θα χρειαστεί να διαχειριστούν εξαιρετικά προσεκτικά το αφήγημα της «νίκης».
Αν μία από τις δύο πλευρές εμφανιστεί δημόσια ως ο απόλυτος νικητής, τότε θα ενισχυθούν οι ακραίες φωνές στην άλλη πλευρά.
Η Τεχεράνη ήδη κινδυνεύει να πέσει σε αυτή την παγίδα.
Η πρόσφατη ανάρτηση του εκπροσώπου του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, που συνέκρινε την αμερικανική αποτυχία με τις αποτυχημένες προσπάθειες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας να υποτάξει την Περσία των Σασσανιδών, μπορεί να ενίσχυσε το εσωτερικό ακροατήριο στο Ιράν, αλλά παράλληλα προσφέρει όπλα στους ακραίους κύκλους της Ουάσιγκτον.
Και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Trump βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με ένα τεράστιο εσωτερικό μέτωπο που θεωρεί οποιαδήποτε συμφωνία με το Ιράν απαράδεκτη.
Η ειρωνεία είναι προφανής: μετά από χρόνια πολεμικής ρητορικής, απειλών και κυρώσεων, η Ουάσιγκτον επιστρέφει ουσιαστικά στο σημείο από το οποίο ξεκίνησαν όλα — μόνο που τώρα το Ιράν εμφανίζεται ισχυρότερο, πιο ανθεκτικό και γεωπολιτικά πιο αναβαθμισμένο από ποτέ.
Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως το φιλοισραηλινό lobby στις ΗΠΑ δεν θα μείνει άπραγο και θα επιχειρήσει τις επόμενες 30 μέρες με κάθε τρόπο και μέσο να τορπιλίσει τη συμφωνία με το Ιράν.
Ρήγμα στους Ρεπουμπλικάνους – Πρωτοφανής επίθεση Graham σε Trump: Προδίδεις το Ισραήλ, φέρνεις τον εφιάλτη
Έντονες αντιδράσεις προκαλεί ήδη στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικάνων η συμφωνία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, με κορυφαίους Αμερικανούς γερουσιαστές να επιτίθενται δημόσια στον Donald Trump, προειδοποιώντας ότι οι όροι της συμφωνίας ενισχύουν στρατηγικά την Τεχεράνη και αποδυναμώνουν το Ισραήλ.
Ο γερουσιαστής Lindsey Graham εξαπέλυσε σκληρή επίθεση, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε συμφωνία αφήνει το Ιράν στρατιωτικά ισχυρό και πολιτικά όρθιο θα μετατραπεί σε «εφιάλτη για το Ισραήλ».
Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του στο X, εάν η σύγκρουση τερματιστεί επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι δεν μπορούν να προστατεύσουν τα Στενά του Hormuz ή τις πετρελαϊκές υποδομές του Κόλπου από ιρανικά πλήγματα, τότε το Ιράν θα εμφανιστεί ως η κυρίαρχη δύναμη της περιοχής.
Τη γραμμή Graham υιοθέτησαν και άλλοι ισχυροί Ρεπουμπλικάνοι.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, Tom Cotton, αναδημοσίευσε τις δηλώσεις Graham, ενισχύοντας το μέτωπο πίεσης απέναντι στον Trump.
Ακόμη πιο αιχμηρός εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, Roger Wicker, ο οποίος χαρακτήρισε την προτεινόμενη «60ήμερη εκεχειρία» ως «καταστροφή».
«Όσα επιτεύχθηκαν με την Επιχείρηση Επική Οργή θα πάνε χαμένα», έγραψε χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας την αμερικανική ονομασία για τον πόλεμο κατά του Ιράν.
www.bankingnews.gr
Η ανάρτηση του Donald Trump στο Truth Social στις 23/5/2026 δεν έμοιαζε με τίποτα από όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τον Αμερικανό πρόεδρο.
Δεν υπήρχαν ύβρεις, δεν υπήρχαν θριαμβολογίες, ούτε η γνωστή πολιτική θεατρικότητα που χρησιμοποιεί σχεδόν σε κάθε διεθνή κρίση.
Αντιθέτως, το ύφος ήταν ασυνήθιστα συγκρατημένο, σχεδόν διπλωματικό.
Και ακριβώς αυτό είναι που ανησυχεί βαθιά το Τel Aviv και το αμερικανικό φιλοϊσραηλινό κατεστημένο.
Γιατί πίσω από τη «νηφάλια» ανάρτηση του Trump κρύβεται κάτι πολύ μεγαλύτερο: η παραδοχή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απέτυχαν να κάμψουν το Ιράν στρατιωτικά, οικονομικά και γεωπολιτικά — και τώρα αναγκάζονται να επιστρέψουν σε μια συμφωνία την οποία επί χρόνια επιχειρούσαν να υπονομεύσουν.
Οι πληροφορίες που διαρρέουν από την Τεχεράνη, αλλά και οι αποκαλύψεις του Amwaj.media που επιβεβαιώνονται από πολλαπλές πηγές, δείχνουν ότι έχει ήδη επιτευχθεί μια κατ’ αρχήν συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.
Το μόνο που απομένει είναι η τελική πολιτική έγκριση.
Το τέλος μιας αποτυχημένης στρατηγικής
Στην πραγματικότητα, η συμφωνία δεν αποτελεί αμερικανική επιτυχία.
Είναι η έμμεση ομολογία αποτυχίας μιας στρατηγικής πίεσης που εφαρμόστηκε επί χρόνια εναντίον του Ιράν.
Η Ουάσιγκτον προσπάθησε να στραγγαλίσει οικονομικά την Τεχεράνη μέσω κυρώσεων.
Επιχείρησε να απομονώσει τη χώρα διπλωματικά.
Επέλεξε να στηρίξει πλήρως την επιθετική στρατηγική του Ισραήλ στην περιοχή.
Και τελικά βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που δεν μπορούσε να ελέγξει.
Το Ιράν όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά κατόρθωσε να μετατρέψει την πίεση σε γεωπολιτικό πλεονέκτημα.
Η συμφωνία που βρίσκεται τώρα στο τραπέζι περιλαμβάνει:
• πλήρη παύση εχθροπραξιών,
• σταδιακή αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων,
• τερματισμό της αμερικανικής πολιτικής αποκλεισμού στα Στενά του Hormuz,
• επαναφορά της εμπορικής ναυσιπλοΐας υπό κοινή εποπτεία Ιράν και Ομάν,
• και νέα διαπραγμάτευση εντός 30 ημερών για το πυρηνικό πρόγραμμα και το μακροπρόθεσμο καθεστώς των Στενών.
Με άλλα λόγια, οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαταλείπουν σταδιακά σχεδόν όλα τα εργαλεία πίεσης που χρησιμοποιούσαν τα τελευταία χρόνια.
Η κατάρρευση του αμερικανικού αφηγήματος
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι η περιφερειακή στήριξη στη συμφωνία φαίνεται να είναι μαζική.
Πριν προχωρήσει στις ανακοινώσεις, ο Donald Trump επικοινώνησε με ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κατάρ, της Τουρκίας, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Πακιστάν και του Μπαχρέιν, ενώ είχε ξεχωριστή συνομιλία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu.
Το μήνυμα είναι σαφές: σχεδόν ολόκληρη η Μέση Ανατολή προτιμά πλέον τη σταθερότητα και τη συνεννόηση με την Τεχεράνη αντί για μια ατέρμονη σύγκρουση που εξυπηρετεί αποκλειστικά τις στρατηγικές επιδιώξεις του Ισραήλ.
Αυτό συνιστά τεράστια γεωπολιτική ήττα για το Tel Aviv.
Για δεκαετίες, η ισραηλινή στρατηγική βασιζόταν στην ιδέα ότι το Ιράν έπρεπε να παραμένει οικονομικά απομονωμένο, διεθνώς δαιμονοποιημένο και στρατιωτικά περικυκλωμένο.
Σήμερα, όμως, ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στον Κόλπο αντιλαμβάνονται ότι η διαρκής σύγκρουση αποσταθεροποιεί την περιοχή και απειλεί τις ίδιες τους τις οικονομίες.
Η Ευρώπη ως θεατής
Μέσα σε όλα αυτά, η πλήρης απουσία της Ευρώπης από τις εξελίξεις είναι αποκαλυπτική.
Οι Βρυξέλλες, το Παρίσι και το Βερολίνο παρακολουθούν ουσιαστικά ως θεατές μια από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές αναδιατάξεις των τελευταίων ετών.
Η ευρωπαϊκή διπλωματία έχει πλέον περιθωριοποιηθεί τόσο βαθιά στη Μέση Ανατολή, ώστε η απουσία της θεωρείται σχεδόν φυσιολογική.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο.
Η Ευρώπη επέλεξε τα τελευταία χρόνια να ευθυγραμμιστεί πλήρως με την αμερικανική στρατηγική πίεσης προς το Ιράν, εγκαταλείποντας κάθε ίχνος αυτόνομης πολιτικής. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα δεν έχει ούτε επιρροή ούτε ρόλο στις διαπραγματεύσεις που καθορίζουν το μέλλον της περιοχής.
Ο πανικός στην Ουάσιγκτον και το παρασκήνιο στο Ισραήλ
Η αντίδραση του αμερικανικού φιλοπολεμικού lobby υπήρξε σχεδόν υστερική.
Το Foundation for Defense of Democracies έχει ήδη ξεκινήσει δημόσια επίθεση κατά του Trump.
Η AIPAC ενισχύει πολιτικούς που καταγγέλλουν τη συμφωνία ως «παράδοση» στην Τεχεράνη.
Φιλοϊσραηλινοί κύκλοι στην Ουάσιγκτον μιλούν ανοιχτά για «στρατηγική ήττα».
Το εντυπωσιακό είναι ότι οι ίδιοι κύκλοι που ενθάρρυναν την κλιμάκωση και χειροκροτούσαν την πολεμική ρητορική του Trump, τώρα στρέφονται εναντίον του επειδή επιλέγει τη διπλωματία.
Το Ισραήλ, ωστόσο, εμφανίζεται πιο προσεκτικό δημόσια.
Ο Benjamin Netanyahu γνωρίζει ότι μια ανοιχτή σύγκρουση με τον Trump μπορεί να εξελιχθεί σε πολιτική αυτοκτονία ενόψει εκλογών.
Ο Αμερικανός πρόεδρος εξακολουθεί να διαθέτει τεράστια απήχηση στο ισραηλινό εκλογικό σώμα και θα μπορούσε εύκολα να αποδυναμώσει τον Netanyahu υποστηρίζοντας κάποιον πολιτικό αντίπαλό του.
Δεν ήταν τυχαία η πρόσφατη δήλωση του Trump ότι διαθέτει «99% αποδοχή» στο Ισραήλ και ότι «θα μπορούσε να γίνει ακόμη και πρωθυπουργός».
Πίσω από την υπερβολή κρυβόταν σαφές πολιτικό μήνυμα προς το ισραηλινό κατεστημένο.
Η μεγάλη στρατηγική ήττα του Tel Aviv
Αν τελικά υπάρξει οριστική συμφωνία — και ιδιαίτερα αν συνοδευτεί από ουσιαστική άρση κυρώσεων — το Ισραήλ θα βρεθεί αντιμέτωπο με τη σοβαρότερη στρατηγική αποτυχία των τελευταίων δεκαετιών.
Διότι οι δύο πόλεμοι που προηγήθηκαν δεν αποδυνάμωσαν το Ιράν.
Αντιθέτως ενίσχυσαν την αποτρεπτική του ισχύ, αποκάλυψαν ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνο του την Τεχεράνη και προκάλεσαν τεράστια φθορά στο παγκόσμιο κύρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η εικόνα της αμερικανικής παντοδυναμίας έχει δεχθεί ίσως το μεγαλύτερο πλήγμα μετά το Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Ταυτόχρονα, η σταδιακή αποδέσμευση της ιρανικής οικονομίας από τις κυρώσεις μπορεί να αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
Ένα οικονομικά ισχυρότερο Ιράν σημαίνει λιγότερη εξάρτηση των αραβικών κρατών από το Ισραήλ και μικρότερη δυνατότητα του Tel Aviv να επιβάλλει μονομερώς τη στρατηγική του στην περιοχή.
Αυτός είναι και ο λόγος που, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το Ισραήλ αναμένεται να επιχειρήσει παρασκηνιακά κάθε δυνατή υπονόμευση της διαδικασίας πριν η συμφωνία γίνει μη αναστρέψιμη.
Οι επόμενες 30 ημέρες θα είναι εκρηκτικές – Το lobby του Ισραήλ στις ΗΠΑ σχεδιάζει σαμποτάζ
Το μεγάλο πρόβλημα πλέον είναι πολιτικό.
Τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη θα χρειαστεί να διαχειριστούν εξαιρετικά προσεκτικά το αφήγημα της «νίκης».
Αν μία από τις δύο πλευρές εμφανιστεί δημόσια ως ο απόλυτος νικητής, τότε θα ενισχυθούν οι ακραίες φωνές στην άλλη πλευρά.
Η Τεχεράνη ήδη κινδυνεύει να πέσει σε αυτή την παγίδα.
Η πρόσφατη ανάρτηση του εκπροσώπου του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, που συνέκρινε την αμερικανική αποτυχία με τις αποτυχημένες προσπάθειες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας να υποτάξει την Περσία των Σασσανιδών, μπορεί να ενίσχυσε το εσωτερικό ακροατήριο στο Ιράν, αλλά παράλληλα προσφέρει όπλα στους ακραίους κύκλους της Ουάσιγκτον.
Και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Trump βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με ένα τεράστιο εσωτερικό μέτωπο που θεωρεί οποιαδήποτε συμφωνία με το Ιράν απαράδεκτη.
Η ειρωνεία είναι προφανής: μετά από χρόνια πολεμικής ρητορικής, απειλών και κυρώσεων, η Ουάσιγκτον επιστρέφει ουσιαστικά στο σημείο από το οποίο ξεκίνησαν όλα — μόνο που τώρα το Ιράν εμφανίζεται ισχυρότερο, πιο ανθεκτικό και γεωπολιτικά πιο αναβαθμισμένο από ποτέ.
Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως το φιλοισραηλινό lobby στις ΗΠΑ δεν θα μείνει άπραγο και θα επιχειρήσει τις επόμενες 30 μέρες με κάθε τρόπο και μέσο να τορπιλίσει τη συμφωνία με το Ιράν.
Ρήγμα στους Ρεπουμπλικάνους – Πρωτοφανής επίθεση Graham σε Trump: Προδίδεις το Ισραήλ, φέρνεις τον εφιάλτη
Έντονες αντιδράσεις προκαλεί ήδη στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικάνων η συμφωνία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, με κορυφαίους Αμερικανούς γερουσιαστές να επιτίθενται δημόσια στον Donald Trump, προειδοποιώντας ότι οι όροι της συμφωνίας ενισχύουν στρατηγικά την Τεχεράνη και αποδυναμώνουν το Ισραήλ.
Ο γερουσιαστής Lindsey Graham εξαπέλυσε σκληρή επίθεση, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε συμφωνία αφήνει το Ιράν στρατιωτικά ισχυρό και πολιτικά όρθιο θα μετατραπεί σε «εφιάλτη για το Ισραήλ».
Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του στο X, εάν η σύγκρουση τερματιστεί επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι δεν μπορούν να προστατεύσουν τα Στενά του Hormuz ή τις πετρελαϊκές υποδομές του Κόλπου από ιρανικά πλήγματα, τότε το Ιράν θα εμφανιστεί ως η κυρίαρχη δύναμη της περιοχής.
Τη γραμμή Graham υιοθέτησαν και άλλοι ισχυροί Ρεπουμπλικάνοι.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, Tom Cotton, αναδημοσίευσε τις δηλώσεις Graham, ενισχύοντας το μέτωπο πίεσης απέναντι στον Trump.
Ακόμη πιο αιχμηρός εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, Roger Wicker, ο οποίος χαρακτήρισε την προτεινόμενη «60ήμερη εκεχειρία» ως «καταστροφή».
«Όσα επιτεύχθηκαν με την Επιχείρηση Επική Οργή θα πάνε χαμένα», έγραψε χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας την αμερικανική ονομασία για τον πόλεμο κατά του Ιράν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών