Καθηλωμένος ο στόλος των δισεκατομμυρίων…
Το άλλοτε πανίσχυρο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό βρίσκεται αντιμέτωπο με μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας του, καθώς η επιχειρησιακή του εικόνα προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερο προβληματισμό.
Την ώρα που σημαντικές μονάδες επιφανείας και υποβρύχια παραμένουν καθηλωμένα στα λιμάνια λόγω τεχνικών προβλημάτων και παρατεταμένων εργασιών συντήρησης, το Λονδίνο επιχειρεί να παρουσιάσει ως τη μεγάλη απάντηση στις προκλήσεις της νέας εποχής το μη επανδρωμένο υποβρύχιο όχημα Herne.
Η παρουσίαση του νέου συστήματος συνοδεύτηκε από ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες, με τη BAE Systems να κάνει λόγο για μια ευέλικτη και οικονομικά αποδοτική πλατφόρμα που θα μπορεί να εκτελεί ένα ευρύ φάσμα αποστολών.
Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι πίσω από τη φιλόδοξη ρητορική κρύβεται η αγωνιώδης προσπάθεια της Βρετανίας να καλύψει τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο στόλος της, ο οποίος απέχει πλέον σημαντικά από την εικόνα της άλλοτε «Κυρίας των Θαλασσών».
Το Herne αποτελεί ένα μεγάλο αυτόνομο υποβρύχιο όχημα μήκους περίπου 12 μέτρων και βάρους που κυμαίνεται από 8 έως 10 τόνους, ανάλογα με τη διαμόρφωσή του.
Η σχεδίασή του βασίζεται στη φιλοσοφία της αρθρωτής κατασκευής, επιτρέποντας στον χρήστη να προσαρμόζει τον εξοπλισμό ανάλογα με τις επιχειρησιακές ανάγκες.
Η βασική πλατφόρμα μπορεί να εξοπλιστεί με αισθητήρες, συστήματα αναγνώρισης, εξοπλισμό επιθεώρησης υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών, αλλά και με οπλικά συστήματα, όπως οι ελαφρές ανθυποβρυχιακές τορπίλες Stingray.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί, το Herne μπορεί να επιχειρεί αυτόνομα για διάστημα από έξι ημέρες έως και έξι εβδομάδες, ανάλογα με το ενεργειακό σύστημα που χρησιμοποιεί.
Με τη χρήση κυψελών καυσίμου υδρογόνου, η θεωρητική αυτονομία του φτάνει ακόμη και τα 5.000 χιλιόμετρα, γεγονός που, σύμφωνα με τους δημιουργούς του, το καθιστά ιδανικό για μακροχρόνιες αποστολές επιτήρησης, συλλογής πληροφοριών και προστασίας κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών.
Παρά τις υψηλές προσδοκίες, η αισιοδοξία που συνοδεύει το πρόγραμμα αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό.
Τα τελευταία χρόνια, αρκετά μεγάλα βρετανικά αμυντικά προγράμματα έχουν βρεθεί αντιμέτωπα με σημαντικές καθυστερήσεις, υπερβάσεις κόστους και τεχνικές δυσλειτουργίες, γεγονός που ενισχύει τις αμφιβολίες για το κατά πόσο το Herne μπορεί πράγματι να αποτελέσει τη λύση στα διαρθρωτικά προβλήματα του Βασιλικού Ναυτικού.
Στο πλαίσιο αυτό, η BAE Systems προχώρησε σε αποκλειστική δεκαετή συνεργασία με την καναδική Cellula Robotics, η οποία εξειδικεύεται στην ανάπτυξη αυτόνομων υποβρύχιων ρομποτικών συστημάτων.
Το πρώτο επιχειρησιακό σύστημα αναμένεται να παραδοθεί έως το τέλος του έτους, ενώ από το 2027 προβλέπεται η παραγωγή τουλάχιστον δέκα μονάδων ετησίως.
Σκουριασμένα αεροπλανοφόρα
Παρά τα φιλόδοξα σχέδια, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι οι στόχοι αυτοί ενδέχεται να αποδειχθούν ιδιαίτερα δύσκολο να επιτευχθούν.
Η χρονική συγκυρία της παρουσίασης του Herne μόνο τυχαία δεν θεωρείται.
Τα αεροπλανοφόρα HMS Prince of Wales και HMS Queen Elizabeth, που κόστισαν περισσότερα από 6 δισ. λίρες στους Βρετανούς φορολογουμένους, έχουν κατά καιρούς αντιμετωπίσει σοβαρά τεχνικά προβλήματα και μεγάλες περιόδους ακινησίας για εργασίες συντήρησης.
Παράλληλα, η επιχειρησιακή διαθεσιμότητα φρεγατών, αντιτορπιλικών και υποβρυχίων παραμένει περιορισμένη, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας για την πραγματική κατάσταση του βρετανικού στόλου.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αρκετοί εκτιμούν ότι το Herne προβάλλεται ως η τεχνολογική «σωτηρία» ενός στόλου που αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα υποστήριξης, συντήρησης και στελέχωσης.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει εάν ένα αυτόνομο υποβρύχιο σύστημα μπορεί να αναπληρώσει τις αδυναμίες ενός συμβατικού πολεμικού ναυτικού ή εάν πρόκειται απλώς για μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων σε μια περίοδο κατά την οποία η ισχύς του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού αμφισβητείται όσο ποτέ άλλοτε.
Το αν το Herne θα εξελιχθεί σε έναν πραγματικό πολλαπλασιαστή ισχύος ή θα προστεθεί στη λίστα των φιλόδοξων αλλά προβληματικών βρετανικών εξοπλιστικών προγραμμάτων θα φανεί τα επόμενα χρόνια.
Μέχρι τότε, η εικόνα ενός στόλου που αγωνίζεται να διατηρήσει την επιχειρησιακή του ετοιμότητα και επενδύει μεγάλες προσδοκίες σε ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο όχημα συνεχίζει να τροφοδοτεί τη συζήτηση γύρω από το μέλλον της βρετανικής ναυτικής ισχύος.
www.bankingnews.gr
Την ώρα που σημαντικές μονάδες επιφανείας και υποβρύχια παραμένουν καθηλωμένα στα λιμάνια λόγω τεχνικών προβλημάτων και παρατεταμένων εργασιών συντήρησης, το Λονδίνο επιχειρεί να παρουσιάσει ως τη μεγάλη απάντηση στις προκλήσεις της νέας εποχής το μη επανδρωμένο υποβρύχιο όχημα Herne.
Η παρουσίαση του νέου συστήματος συνοδεύτηκε από ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες, με τη BAE Systems να κάνει λόγο για μια ευέλικτη και οικονομικά αποδοτική πλατφόρμα που θα μπορεί να εκτελεί ένα ευρύ φάσμα αποστολών.
Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι πίσω από τη φιλόδοξη ρητορική κρύβεται η αγωνιώδης προσπάθεια της Βρετανίας να καλύψει τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο στόλος της, ο οποίος απέχει πλέον σημαντικά από την εικόνα της άλλοτε «Κυρίας των Θαλασσών».
Το Herne αποτελεί ένα μεγάλο αυτόνομο υποβρύχιο όχημα μήκους περίπου 12 μέτρων και βάρους που κυμαίνεται από 8 έως 10 τόνους, ανάλογα με τη διαμόρφωσή του.
Η σχεδίασή του βασίζεται στη φιλοσοφία της αρθρωτής κατασκευής, επιτρέποντας στον χρήστη να προσαρμόζει τον εξοπλισμό ανάλογα με τις επιχειρησιακές ανάγκες.
Η βασική πλατφόρμα μπορεί να εξοπλιστεί με αισθητήρες, συστήματα αναγνώρισης, εξοπλισμό επιθεώρησης υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών, αλλά και με οπλικά συστήματα, όπως οι ελαφρές ανθυποβρυχιακές τορπίλες Stingray.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί, το Herne μπορεί να επιχειρεί αυτόνομα για διάστημα από έξι ημέρες έως και έξι εβδομάδες, ανάλογα με το ενεργειακό σύστημα που χρησιμοποιεί.
Με τη χρήση κυψελών καυσίμου υδρογόνου, η θεωρητική αυτονομία του φτάνει ακόμη και τα 5.000 χιλιόμετρα, γεγονός που, σύμφωνα με τους δημιουργούς του, το καθιστά ιδανικό για μακροχρόνιες αποστολές επιτήρησης, συλλογής πληροφοριών και προστασίας κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών.
Παρά τις υψηλές προσδοκίες, η αισιοδοξία που συνοδεύει το πρόγραμμα αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό.
Τα τελευταία χρόνια, αρκετά μεγάλα βρετανικά αμυντικά προγράμματα έχουν βρεθεί αντιμέτωπα με σημαντικές καθυστερήσεις, υπερβάσεις κόστους και τεχνικές δυσλειτουργίες, γεγονός που ενισχύει τις αμφιβολίες για το κατά πόσο το Herne μπορεί πράγματι να αποτελέσει τη λύση στα διαρθρωτικά προβλήματα του Βασιλικού Ναυτικού.
Στο πλαίσιο αυτό, η BAE Systems προχώρησε σε αποκλειστική δεκαετή συνεργασία με την καναδική Cellula Robotics, η οποία εξειδικεύεται στην ανάπτυξη αυτόνομων υποβρύχιων ρομποτικών συστημάτων.
Το πρώτο επιχειρησιακό σύστημα αναμένεται να παραδοθεί έως το τέλος του έτους, ενώ από το 2027 προβλέπεται η παραγωγή τουλάχιστον δέκα μονάδων ετησίως.
Σκουριασμένα αεροπλανοφόρα
Παρά τα φιλόδοξα σχέδια, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι οι στόχοι αυτοί ενδέχεται να αποδειχθούν ιδιαίτερα δύσκολο να επιτευχθούν.
Η χρονική συγκυρία της παρουσίασης του Herne μόνο τυχαία δεν θεωρείται.
Τα αεροπλανοφόρα HMS Prince of Wales και HMS Queen Elizabeth, που κόστισαν περισσότερα από 6 δισ. λίρες στους Βρετανούς φορολογουμένους, έχουν κατά καιρούς αντιμετωπίσει σοβαρά τεχνικά προβλήματα και μεγάλες περιόδους ακινησίας για εργασίες συντήρησης.
Παράλληλα, η επιχειρησιακή διαθεσιμότητα φρεγατών, αντιτορπιλικών και υποβρυχίων παραμένει περιορισμένη, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας για την πραγματική κατάσταση του βρετανικού στόλου.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αρκετοί εκτιμούν ότι το Herne προβάλλεται ως η τεχνολογική «σωτηρία» ενός στόλου που αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα υποστήριξης, συντήρησης και στελέχωσης.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει εάν ένα αυτόνομο υποβρύχιο σύστημα μπορεί να αναπληρώσει τις αδυναμίες ενός συμβατικού πολεμικού ναυτικού ή εάν πρόκειται απλώς για μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων σε μια περίοδο κατά την οποία η ισχύς του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού αμφισβητείται όσο ποτέ άλλοτε.
Το αν το Herne θα εξελιχθεί σε έναν πραγματικό πολλαπλασιαστή ισχύος ή θα προστεθεί στη λίστα των φιλόδοξων αλλά προβληματικών βρετανικών εξοπλιστικών προγραμμάτων θα φανεί τα επόμενα χρόνια.
Μέχρι τότε, η εικόνα ενός στόλου που αγωνίζεται να διατηρήσει την επιχειρησιακή του ετοιμότητα και επενδύει μεγάλες προσδοκίες σε ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο όχημα συνεχίζει να τροφοδοτεί τη συζήτηση γύρω από το μέλλον της βρετανικής ναυτικής ισχύος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών