Από τα μυστικά του Edward Snowden στα «ψεύτικα» δίκτυα κινητής και την τεχνητή νοημοσύνη - Η Cognyte κερδίζει συμβόλαια με αμερικανικές αστυνομικές υπηρεσίες και ανοίγει ξανά τη μεγάλη συζήτηση για το πού τελειώνει η ασφάλεια και πού αρχίζει η μαζική παρακολούθηση
Δεν χρειάζεται κάποιος να χακάρει το κινητό σου.
Δεν χρειάζεται να πατήσεις έναν ύποπτο σύνδεσμο. Δεν χρειάζεται καν να είσαι ο στόχος μιας έρευνας.
Αρκεί να βρίσκεσαι στο λάθος σημείο.
Το τηλέφωνό σου αναζητά συνεχώς το καλύτερο διαθέσιμο δίκτυο.
Κάπου κοντά, όμως, μπορεί να υπάρχει ένας «πύργος» που δεν είναι πύργος.
Μια συσκευή της αμερικανικής αστυνομίας μιμείται έναν σταθμό κινητής τηλεφωνίας, εκπέμπει το κατάλληλο σήμα και τα κινητά γύρω της αρχίζουν να επικοινωνούν μαζί της.
Ο ύποπτος, ο περαστικός, ο οδηγός που σταμάτησε στο φανάρι, ο δημοσιογράφος, ο διαδηλωτής, κάποιος που βγήκε από ένα ιατρείο: όλοι μπορούν να μπουν στιγμιαία στο ίδιο ψηφιακό δίχτυ.
Αυτή είναι η πραγματική δύναμη των Cell-Site Simulators — ή IMSI catchers, όπως επίσης είναι γνωστά.
Και αυτή ακριβώς η τεχνολογία αποκτά νέα δυναμική στις ΗΠΑ, καθώς πολιτειακές και τοπικές αστυνομικές υπηρεσίες στρέφονται στην ισραηλινή Cognyte.
Το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η αστυνομία απέκτησε ακόμη ένα εργαλείο.
Είναι ότι η ίδια η έννοια της παρακολούθησης αλλάζει.
Από τον Edward Snowden στον αόρατο πύργο
Το 2013, οι αποκαλύψεις του Edward Snowden έκαναν εκατομμύρια Αμερικανούς να συνειδητοποιήσουν ότι η ψηφιακή παρακολούθηση δεν ανήκε πια στον κόσμο των κατασκοπευτικών ταινιών.
Έκτοτε, η μάχη για την ιδιωτικότητα πέρασε στην καθημερινότητα.
Οι χρήστες των θυροτηλεοράσεων Ring αντέδρασαν στην ευκολία με την οποία υλικό από κάμερες μπορούσε να φτάσει στις αρχές.
Οι κάμερες Flock, που διαβάζουν αυτόματα πινακίδες κυκλοφορίας, βρέθηκαν στο στόχαστρο κινημάτων που υποστηρίζουν ότι δημιουργείται ένα τεράστιο αρχείο των μετακινήσεων ανθρώπων που δεν είναι ύποπτοι για κανένα αδίκημα.
Κι όμως, μια άλλη τεχνολογία έχει παραμείνει πολύ πιο αθόρυβη.
Τα Cell-Site Simulators δεν παρακολουθούν απλώς τι περνά μπροστά από έναν φακό.
Παρεμβάλλονται στην ίδια τη σχέση του κινητού με το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο.
Προσποιούνται ότι είναι νόμιμοι σταθμοί βάσης και κάνουν τις συσκευές που βρίσκονται γύρω τους να συνδεθούν.
Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να εντοπίζουν αναγνωριστικά συσκευών και SIM και να βοηθούν στον ακριβή γεωεντοπισμό ενός τηλεφώνου.
Το πρόβλημα βρίσκεται στις δύο λέξεις «γύρω τους».
Για να βρεθεί ένα κινητό, η τεχνολογία μπορεί να σαρώσει πολλά.
Και ο πολίτης που δεν έχει καμία σχέση με την έρευνα βρίσκεται ξαφνικά μέσα στην ίδια ηλεκτρονική απόχη με τον άνθρωπο που αναζητεί η αστυνομία.
Cognyte: Από την ισραηλινή βιομηχανία πληροφοριών στην αμερικανική αστυνομία
Η Cognyte δεν εμφανίστηκε από το πουθενά.
Οι ρίζες της βρίσκονται στη Verint Technologies, από την οποία αποσχίστηκε η δραστηριότητα κυβερνοπληροφοριών και ασφάλειας για να δημιουργηθεί η ανεξάρτητη εταιρεία.
Το Ισραήλ έχει αναδειχθεί εδώ και χρόνια σε παγκόσμιο κέντρο τεχνολογιών πληροφοριών, κυβερνοασφάλειας και παρακολούθησης.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτό το οικοσύστημα έχει διαδραματίσει η περίφημη Unit 8200, η μονάδα σημάτων και ηλεκτρονικών πληροφοριών του ισραηλινού στρατού, στελέχη της οποίας έχουν περάσει στη συνέχεια σε δεκάδες ιδιωτικές εταιρείες τεχνολογίας.
Η βιομηχανία αυτή δημιούργησε εντυπωσιακά προϊόντα.
Δημιούργησε όμως και εντυπωσιακές αντιπαραθέσεις.
Το 2018, έρευνα της Haaretz συνέδεσε τεχνολογία της Verint με επιχειρήσεις παρακολούθησης σε αυταρχικά ή κατασταλτικά περιβάλλοντα.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, παρόμοια εργαλεία είχαν χρησιμοποιηθεί στο Αζερμπαϊτζάν και την Ινδονησία εναντίον πολιτών και μειονοτήτων, στο Νότιο Σουδάν για παρακολούθηση αντιπάλων του καθεστώτος και στο Μπαχρέιν σε ένα περιβάλλον εκτεταμένης καταστολής ακτιβιστών.
Η Cognyte βρέθηκε αργότερα αντιμέτωπη με νέες καταγγελίες.
Έγγραφα που δημοσιοποίησε οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Μιανμάρ ανέφεραν ότι τεχνολογία FalcoNet είχε πωληθεί στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας πριν από το στρατιωτικό πραξικόπημα.
Το γεγονός αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η ηλεκτρονική παρακολούθηση στη Μιανμάρ εντάχθηκε στη συνέχεια σε ένα καθεστώς που κατηγορήθηκε για βασανιστήρια, αυθαίρετες φυλακίσεις και εξωδικαστικές εκτελέσεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια τεχνολογία ευθύνεται αυτομάτως για τον τρόπο με τον οποίο τη χρησιμοποιεί ένα κράτος.
Σημαίνει όμως κάτι άλλο: όταν ένα τόσο ισχυρό εργαλείο περνά από χώρα σε χώρα και από μυστικές υπηρεσίες σε αστυνομικά τμήματα, το πραγματικό προϊόν δεν είναι μόνο το hardware.
Είναι η δυνατότητα εξουσίας που το συνοδεύει.
Το κινητό σου δεν ξέρει ότι ο πύργος είναι αστυνομικός
Η αρχή λειτουργίας είναι σχεδόν σατανικά απλή.
Το κινητό έχει σχεδιαστεί ώστε να αναζητεί διαρκώς δίκτυο.
Ένας ενεργός Cell-Site Simulator εμφανίζεται ως ελκυστικός σταθμός βάσης και προκαλεί τις συσκευές στην περιοχή να επικοινωνήσουν μαζί του.
Έτσι μπορεί να συλλέξει στοιχεία αναγνώρισης και θέσης από πολλά κινητά ταυτόχρονα.
Ορισμένα πιο προηγμένα συστήματα μπορούν, υπό συγκεκριμένες τεχνικές προϋποθέσεις, να υποστηρίζουν ακόμη πιο παρεμβατικές δυνατότητες. Το κρίσιμο, ωστόσο, είναι ότι ακόμη και η βασική λειτουργία τους δεν περιορίζεται εξαρχής σε ένα και μόνο τηλέφωνο.
Η τεχνολογία πρώτα απλώνει το δίχτυ.
Μετά ψάχνει ποιο ψάρι θέλει.
Και καθώς οι συσκευές γίνονται μικρότερες και πιο φορητές, εξαφανίζεται και το τελευταίο ορατό σημάδι της επιτήρησης. Ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να λειτουργεί από όχημα, φορητή μονάδα ή εξοπλισμό που μεταφέρεται από προσωπικό.
Η παρακολούθηση δεν χρειάζεται πλέον ένα δωμάτιο γεμάτο οθόνες και κεραίες.
Μπορεί να κυκλοφορεί στον δρόμο.
Από τη Φλόριντα μέχρι τη Νέα Υόρκη
Η ανησυχία δεν είναι θεωρητική.
Τα τελευταία χρόνια, η Cognyte έχει διευρύνει αισθητά την παρουσία της στην αμερικανική αγορά επιβολής του νόμου.
Οι αρχές στη Φλόριντα απέκτησαν εξοπλισμό της εταιρείας στο πλαίσιο επιχειρήσεων που συνδέονταν με μεταναστευτικές ροές από την Αϊτή.
Στο Αλμπουκέρκι, η αστυνομία επέλεξε την Cognyte για σύστημα Cell-Site Simulator.
Η αστυνομία της Βαλτιμόρης έχει επίσης καταγεγραμμένη σχέση με την εταιρεία, ενώ ακολούθησαν νέες αναθέσεις σε μεγάλες υπηρεσίες.
Στα τέλη του 2025 εμφανίστηκαν συμφωνίες με την αστυνομία της Ουάσιγκτον και της Νέας Υόρκης.
Τον Μάρτιο του 2026 ακολούθησε συμφωνία με τις αρχές του Τέξας.
Η Τέταρτη Τροπολογία απέναντι στον αλγόριθμο
Ο Chip Gibbons, από την Defending Rights and Dissent, τοποθετεί το ζήτημα στην καρδιά του αμερικανικού Συντάγματος: στην Τέταρτη Τροπολογία και στην προστασία απέναντι στις παράλογες έρευνες και κατασχέσεις.
Το πρόβλημα είναι η μαζικότητα.
Ένα παραδοσιακό ένταλμα έχει έναν στόχο.
Μια τεχνολογία που συλλέγει στοιχεία από συσκευές οι οποίες απλώς βρίσκονται κοντά στον στόχο αντιστρέφει τη λογική.
Δεν ξεκινάς από τον ύποπτο για να βρεις τα δεδομένα του.
Ξεκινάς από τα δεδομένα όλων για να βρεις τον ύποπτο.
Αυτό είναι η ουσία του «dragnet»: του ψηφιακού συρόμενου διχτυού.
Και εκεί εμφανίζεται η πιο βαθιά πολιτική ερώτηση: μήπως η τεχνολογία επιτρέπει στις αρχές να κάνουν σε μεγάλη κλίμακα κάτι που, αν γινόταν πόρτα-πόρτα, κανείς δεν θα θεωρούσε φυσιολογικό;
Και μετά έρχεται η τεχνητή νοημοσύνη
Αν τα Cell-Site Simulators είναι το δίχτυ, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει ο μηχανισμός που αποφασίζει τι αξίζει να ψαρευτεί.
Η Cognyte προωθεί παράλληλα το NEXYTE, μια πλατφόρμα ανάλυσης και ενοποίησης πληροφοριών.
Η λογική της είναι ακριβώς αυτή που μεταμορφώνει σήμερα την αστυνόμευση: διαφορετικές πηγές δεδομένων συγκεντρώνονται σε μία οθόνη, συσχετίζονται και παράγουν συνδέσεις που ένας άνθρωπος θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο για να εντοπίσει.
Αρχεία ερευνών. Δημόσιες αναρτήσεις. Κοινωνικά δίκτυα. Σχέσεις μεταξύ προσώπων. Ενδείξεις συμπεριφοράς.
Στην παρουσίαση του συστήματος εμφανίζεται ακόμη και η έννοια του «threat score».
Και εδώ το ζήτημα ξεφεύγει από το «πού βρίσκεται ένα κινητό».
Περνά στο «τι σημαίνει ένας άνθρωπος».
Σε επίδειξη της πλατφόρμας, ακόμη και μια ανάρτηση στο Instagram για ακριβό άρωμα μπορεί να αποτελέσει κομμάτι μιας αλγοριθμικής αφήγησης για την οικονομική συμπεριφορά ενός υπόπτου.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ένα τέτοιο στοιχείο δεν μπορεί ποτέ να έχει ερευνητική σημασία.
Το πρόβλημα είναι η ψευδαίσθηση ότι, επειδή ένας υπολογιστής σύνδεσε τελείες, οι τελείες σχηματίζουν αναγκαστικά την αλήθεια.
Από το Pegasus στη νέα αγορά επιτήρησης
Η Cognyte δεν βρίσκεται μόνη της σε αυτό το οικοσύστημα.
Η Cellebrite έχει γίνει παγκοσμίως γνωστή για τεχνολογίες εξαγωγής δεδομένων από κινητά.
Η NSO Group βρέθηκε στο επίκεντρο διεθνούς σκανδάλου για το Pegasus και τις δυνατότητες «zero-click» διείσδυσης σε smartphones.
Το Ισραήλ έχει οικοδομήσει έναν από τους πιο προηγμένους κλάδους τεχνολογιών παρακολούθησης στον κόσμο.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν η τεχνολογία είναι ισραηλινή.
Μια αμερικανική, γαλλική ή κινεζική συσκευή με τις ίδιες δυνατότητες θα γεννούσε ακριβώς τα ίδια δημοκρατικά ερωτήματα.
Το κρίσιμο είναι τι αγοράζει μια δημοκρατία όταν αγοράζει ένα τέτοιο σύστημα.
Αγοράζει απλώς ένα εργαλείο;
Ή αγοράζει μαζί του και μια νέα φιλοσοφία αστυνόμευσης;
Όταν όλοι μπορούν να παρακολουθηθούν, όλοι γίνονται πιθανοί ύποπτοι
Η μεγάλη μάχη της επόμενης δεκαετίας ίσως δεν αφορά το αν θα υπάρχει παρακολούθηση. Αυτή η μάχη έχει ήδη χαθεί.
Θα αφορά το αν η παρακολούθηση θα έχει όρια.
www.bankingnews.gr
Δεν χρειάζεται να πατήσεις έναν ύποπτο σύνδεσμο. Δεν χρειάζεται καν να είσαι ο στόχος μιας έρευνας.
Αρκεί να βρίσκεσαι στο λάθος σημείο.
Το τηλέφωνό σου αναζητά συνεχώς το καλύτερο διαθέσιμο δίκτυο.
Κάπου κοντά, όμως, μπορεί να υπάρχει ένας «πύργος» που δεν είναι πύργος.
Μια συσκευή της αμερικανικής αστυνομίας μιμείται έναν σταθμό κινητής τηλεφωνίας, εκπέμπει το κατάλληλο σήμα και τα κινητά γύρω της αρχίζουν να επικοινωνούν μαζί της.
Ο ύποπτος, ο περαστικός, ο οδηγός που σταμάτησε στο φανάρι, ο δημοσιογράφος, ο διαδηλωτής, κάποιος που βγήκε από ένα ιατρείο: όλοι μπορούν να μπουν στιγμιαία στο ίδιο ψηφιακό δίχτυ.
Αυτή είναι η πραγματική δύναμη των Cell-Site Simulators — ή IMSI catchers, όπως επίσης είναι γνωστά.
Και αυτή ακριβώς η τεχνολογία αποκτά νέα δυναμική στις ΗΠΑ, καθώς πολιτειακές και τοπικές αστυνομικές υπηρεσίες στρέφονται στην ισραηλινή Cognyte.
Το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η αστυνομία απέκτησε ακόμη ένα εργαλείο.
Είναι ότι η ίδια η έννοια της παρακολούθησης αλλάζει.
Από τον Edward Snowden στον αόρατο πύργο
Το 2013, οι αποκαλύψεις του Edward Snowden έκαναν εκατομμύρια Αμερικανούς να συνειδητοποιήσουν ότι η ψηφιακή παρακολούθηση δεν ανήκε πια στον κόσμο των κατασκοπευτικών ταινιών.
Έκτοτε, η μάχη για την ιδιωτικότητα πέρασε στην καθημερινότητα.
Οι χρήστες των θυροτηλεοράσεων Ring αντέδρασαν στην ευκολία με την οποία υλικό από κάμερες μπορούσε να φτάσει στις αρχές.
Οι κάμερες Flock, που διαβάζουν αυτόματα πινακίδες κυκλοφορίας, βρέθηκαν στο στόχαστρο κινημάτων που υποστηρίζουν ότι δημιουργείται ένα τεράστιο αρχείο των μετακινήσεων ανθρώπων που δεν είναι ύποπτοι για κανένα αδίκημα.
Κι όμως, μια άλλη τεχνολογία έχει παραμείνει πολύ πιο αθόρυβη.
Τα Cell-Site Simulators δεν παρακολουθούν απλώς τι περνά μπροστά από έναν φακό.
Παρεμβάλλονται στην ίδια τη σχέση του κινητού με το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο.
Προσποιούνται ότι είναι νόμιμοι σταθμοί βάσης και κάνουν τις συσκευές που βρίσκονται γύρω τους να συνδεθούν.
Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να εντοπίζουν αναγνωριστικά συσκευών και SIM και να βοηθούν στον ακριβή γεωεντοπισμό ενός τηλεφώνου.
Το πρόβλημα βρίσκεται στις δύο λέξεις «γύρω τους».
Για να βρεθεί ένα κινητό, η τεχνολογία μπορεί να σαρώσει πολλά.
Και ο πολίτης που δεν έχει καμία σχέση με την έρευνα βρίσκεται ξαφνικά μέσα στην ίδια ηλεκτρονική απόχη με τον άνθρωπο που αναζητεί η αστυνομία.
Cognyte: Από την ισραηλινή βιομηχανία πληροφοριών στην αμερικανική αστυνομία
Η Cognyte δεν εμφανίστηκε από το πουθενά.
Οι ρίζες της βρίσκονται στη Verint Technologies, από την οποία αποσχίστηκε η δραστηριότητα κυβερνοπληροφοριών και ασφάλειας για να δημιουργηθεί η ανεξάρτητη εταιρεία.
Το Ισραήλ έχει αναδειχθεί εδώ και χρόνια σε παγκόσμιο κέντρο τεχνολογιών πληροφοριών, κυβερνοασφάλειας και παρακολούθησης.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτό το οικοσύστημα έχει διαδραματίσει η περίφημη Unit 8200, η μονάδα σημάτων και ηλεκτρονικών πληροφοριών του ισραηλινού στρατού, στελέχη της οποίας έχουν περάσει στη συνέχεια σε δεκάδες ιδιωτικές εταιρείες τεχνολογίας.
Η βιομηχανία αυτή δημιούργησε εντυπωσιακά προϊόντα.
Δημιούργησε όμως και εντυπωσιακές αντιπαραθέσεις.
Το 2018, έρευνα της Haaretz συνέδεσε τεχνολογία της Verint με επιχειρήσεις παρακολούθησης σε αυταρχικά ή κατασταλτικά περιβάλλοντα.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, παρόμοια εργαλεία είχαν χρησιμοποιηθεί στο Αζερμπαϊτζάν και την Ινδονησία εναντίον πολιτών και μειονοτήτων, στο Νότιο Σουδάν για παρακολούθηση αντιπάλων του καθεστώτος και στο Μπαχρέιν σε ένα περιβάλλον εκτεταμένης καταστολής ακτιβιστών.
Η Cognyte βρέθηκε αργότερα αντιμέτωπη με νέες καταγγελίες.
Έγγραφα που δημοσιοποίησε οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Μιανμάρ ανέφεραν ότι τεχνολογία FalcoNet είχε πωληθεί στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας πριν από το στρατιωτικό πραξικόπημα.
Το γεγονός αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η ηλεκτρονική παρακολούθηση στη Μιανμάρ εντάχθηκε στη συνέχεια σε ένα καθεστώς που κατηγορήθηκε για βασανιστήρια, αυθαίρετες φυλακίσεις και εξωδικαστικές εκτελέσεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια τεχνολογία ευθύνεται αυτομάτως για τον τρόπο με τον οποίο τη χρησιμοποιεί ένα κράτος.
Σημαίνει όμως κάτι άλλο: όταν ένα τόσο ισχυρό εργαλείο περνά από χώρα σε χώρα και από μυστικές υπηρεσίες σε αστυνομικά τμήματα, το πραγματικό προϊόν δεν είναι μόνο το hardware.
Είναι η δυνατότητα εξουσίας που το συνοδεύει.
Το κινητό σου δεν ξέρει ότι ο πύργος είναι αστυνομικός
Η αρχή λειτουργίας είναι σχεδόν σατανικά απλή.
Το κινητό έχει σχεδιαστεί ώστε να αναζητεί διαρκώς δίκτυο.
Ένας ενεργός Cell-Site Simulator εμφανίζεται ως ελκυστικός σταθμός βάσης και προκαλεί τις συσκευές στην περιοχή να επικοινωνήσουν μαζί του.
Έτσι μπορεί να συλλέξει στοιχεία αναγνώρισης και θέσης από πολλά κινητά ταυτόχρονα.
Ορισμένα πιο προηγμένα συστήματα μπορούν, υπό συγκεκριμένες τεχνικές προϋποθέσεις, να υποστηρίζουν ακόμη πιο παρεμβατικές δυνατότητες. Το κρίσιμο, ωστόσο, είναι ότι ακόμη και η βασική λειτουργία τους δεν περιορίζεται εξαρχής σε ένα και μόνο τηλέφωνο.
Η τεχνολογία πρώτα απλώνει το δίχτυ.
Μετά ψάχνει ποιο ψάρι θέλει.
Και καθώς οι συσκευές γίνονται μικρότερες και πιο φορητές, εξαφανίζεται και το τελευταίο ορατό σημάδι της επιτήρησης. Ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να λειτουργεί από όχημα, φορητή μονάδα ή εξοπλισμό που μεταφέρεται από προσωπικό.
Η παρακολούθηση δεν χρειάζεται πλέον ένα δωμάτιο γεμάτο οθόνες και κεραίες.
Μπορεί να κυκλοφορεί στον δρόμο.
Από τη Φλόριντα μέχρι τη Νέα Υόρκη
Η ανησυχία δεν είναι θεωρητική.
Τα τελευταία χρόνια, η Cognyte έχει διευρύνει αισθητά την παρουσία της στην αμερικανική αγορά επιβολής του νόμου.
Οι αρχές στη Φλόριντα απέκτησαν εξοπλισμό της εταιρείας στο πλαίσιο επιχειρήσεων που συνδέονταν με μεταναστευτικές ροές από την Αϊτή.
Στο Αλμπουκέρκι, η αστυνομία επέλεξε την Cognyte για σύστημα Cell-Site Simulator.
Η αστυνομία της Βαλτιμόρης έχει επίσης καταγεγραμμένη σχέση με την εταιρεία, ενώ ακολούθησαν νέες αναθέσεις σε μεγάλες υπηρεσίες.
Στα τέλη του 2025 εμφανίστηκαν συμφωνίες με την αστυνομία της Ουάσιγκτον και της Νέας Υόρκης.
Τον Μάρτιο του 2026 ακολούθησε συμφωνία με τις αρχές του Τέξας.
Η Τέταρτη Τροπολογία απέναντι στον αλγόριθμο
Ο Chip Gibbons, από την Defending Rights and Dissent, τοποθετεί το ζήτημα στην καρδιά του αμερικανικού Συντάγματος: στην Τέταρτη Τροπολογία και στην προστασία απέναντι στις παράλογες έρευνες και κατασχέσεις.
Το πρόβλημα είναι η μαζικότητα.
Ένα παραδοσιακό ένταλμα έχει έναν στόχο.
Μια τεχνολογία που συλλέγει στοιχεία από συσκευές οι οποίες απλώς βρίσκονται κοντά στον στόχο αντιστρέφει τη λογική.
Δεν ξεκινάς από τον ύποπτο για να βρεις τα δεδομένα του.
Ξεκινάς από τα δεδομένα όλων για να βρεις τον ύποπτο.
Αυτό είναι η ουσία του «dragnet»: του ψηφιακού συρόμενου διχτυού.
Και εκεί εμφανίζεται η πιο βαθιά πολιτική ερώτηση: μήπως η τεχνολογία επιτρέπει στις αρχές να κάνουν σε μεγάλη κλίμακα κάτι που, αν γινόταν πόρτα-πόρτα, κανείς δεν θα θεωρούσε φυσιολογικό;
Και μετά έρχεται η τεχνητή νοημοσύνη
Αν τα Cell-Site Simulators είναι το δίχτυ, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει ο μηχανισμός που αποφασίζει τι αξίζει να ψαρευτεί.
Η Cognyte προωθεί παράλληλα το NEXYTE, μια πλατφόρμα ανάλυσης και ενοποίησης πληροφοριών.
Η λογική της είναι ακριβώς αυτή που μεταμορφώνει σήμερα την αστυνόμευση: διαφορετικές πηγές δεδομένων συγκεντρώνονται σε μία οθόνη, συσχετίζονται και παράγουν συνδέσεις που ένας άνθρωπος θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο για να εντοπίσει.
Αρχεία ερευνών. Δημόσιες αναρτήσεις. Κοινωνικά δίκτυα. Σχέσεις μεταξύ προσώπων. Ενδείξεις συμπεριφοράς.
Στην παρουσίαση του συστήματος εμφανίζεται ακόμη και η έννοια του «threat score».
Και εδώ το ζήτημα ξεφεύγει από το «πού βρίσκεται ένα κινητό».
Περνά στο «τι σημαίνει ένας άνθρωπος».
Σε επίδειξη της πλατφόρμας, ακόμη και μια ανάρτηση στο Instagram για ακριβό άρωμα μπορεί να αποτελέσει κομμάτι μιας αλγοριθμικής αφήγησης για την οικονομική συμπεριφορά ενός υπόπτου.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ένα τέτοιο στοιχείο δεν μπορεί ποτέ να έχει ερευνητική σημασία.
Το πρόβλημα είναι η ψευδαίσθηση ότι, επειδή ένας υπολογιστής σύνδεσε τελείες, οι τελείες σχηματίζουν αναγκαστικά την αλήθεια.
Από το Pegasus στη νέα αγορά επιτήρησης
Η Cognyte δεν βρίσκεται μόνη της σε αυτό το οικοσύστημα.
Η Cellebrite έχει γίνει παγκοσμίως γνωστή για τεχνολογίες εξαγωγής δεδομένων από κινητά.
Η NSO Group βρέθηκε στο επίκεντρο διεθνούς σκανδάλου για το Pegasus και τις δυνατότητες «zero-click» διείσδυσης σε smartphones.
Το Ισραήλ έχει οικοδομήσει έναν από τους πιο προηγμένους κλάδους τεχνολογιών παρακολούθησης στον κόσμο.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν η τεχνολογία είναι ισραηλινή.
Μια αμερικανική, γαλλική ή κινεζική συσκευή με τις ίδιες δυνατότητες θα γεννούσε ακριβώς τα ίδια δημοκρατικά ερωτήματα.
Το κρίσιμο είναι τι αγοράζει μια δημοκρατία όταν αγοράζει ένα τέτοιο σύστημα.
Αγοράζει απλώς ένα εργαλείο;
Ή αγοράζει μαζί του και μια νέα φιλοσοφία αστυνόμευσης;
Όταν όλοι μπορούν να παρακολουθηθούν, όλοι γίνονται πιθανοί ύποπτοι
Η μεγάλη μάχη της επόμενης δεκαετίας ίσως δεν αφορά το αν θα υπάρχει παρακολούθηση. Αυτή η μάχη έχει ήδη χαθεί.
Θα αφορά το αν η παρακολούθηση θα έχει όρια.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών