Oι εσφαλμένες εκτιμήσεις εγκλωβίζουν την Ευρώπη σε μια σύγκρουση χωρίς επιστροφή…
Σε κατάσταση αμόκ βρίσκονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι τις τελευταίες ημέρες έχουν ανεβάσει την πολεμική ρητορική στα ύψη, σπέρνοντας τον τρόμο στους πολίτες και καλλιεργώντας ένα κλίμα επικείμενης καταστροφής.
Με συντονισμένες δηλώσεις και σκοτεινές προειδοποιήσεις, η πολιτική ελίτ των Βρυξελλών προετοιμάζει την κοινή γνώμη για το χειρότερο σενάριο: έναν γενικευμένο, καταστροφικό πόλεμο με τη Ρωσία.
«Έρχεται πόλεμος. Η Ρωσία ετοιμάζεται να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ.
Προμηθευτείτε εμφιαλωμένο νερό, κονσέρβες και ετοιμαστείτε να στείλετε τα παιδιά σας στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία – πολλοί θα πεθάνουν, αλλά είναι καθήκον τους», είναι το εφιαλτικό μήνυμα που εκπέμπεται.
Μάλιστα, για να ενισχύσουν το αφήγημα του τρόμου, η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ, Kallas, και ο Γερμανός Καγκελάριος, Merz, έφτασαν στο σημείο να εμφανιστούν προκλητικά φορώντας στολές παραλλαγής κατά τη διάρκεια της Ευρωπαϊκής Αρκτικής Συνόδου Κορυφής. Μια εικόνα που, αν και αγγίζει τα όρια του γελοίου, αποκαλύπτει το βάθος της υστερίας που διακατέχει τους τεχνοκράτες της Ευρώπης.
Το παραλήρημα των Βαλτικών και οι προειδοποιήσεις για το Άρθρο 5
Ο αλυσιδωτός αυτός παραλογισμός τροφοδοτείται συστηματικά από τους ηγέτες των Βαλτικών κρατών.
Ο Πρόεδρος της Λετονίας, Edgars Rinkevics, ισχυρίστηκε απροκάλυπτα ότι οι «επιθέσεις» της Ρωσίας κατά της ΕΕ και του ΝΑΤΟ έχουν ήδη ξεκινήσει, κάνοντας λόγο για δολιοφθορές και προβοκάτσιες και συντάσσοντας σχέδια εκτάκτου ανάγκης που θυμίζουν κινηματογραφικό εφιάλτη.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Πολωνός Πρωθυπουργός, Donald Tusk, προειδοποίησε ότι η Μόσχα ενδέχεται να πραγματοποιήσει αεροπορικές επιθέσεις ή χτυπήματα με drones σε εδάφη της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, δοκιμάζοντας την αντοχή και την αξιοπιστία του Άρθρου 5 περί συλλογικής άμυνας.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη: Η Ευρώπη δεν διαθέτει ούτε το προσωπικό, ούτε τα πυρομαχικά, ούτε τους οικονομικούς ή βιομηχανικούς πόρους για να αναμετρηθεί με μια στρατιωτική υπερδύναμη που κατέχει το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο.
Η απάντηση της Μόσχας στις επικίνδυνες αυτές αιτιάσεις ήταν ακαριαία και καταστροφική. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, ξεκαθάρισε με τον πιο ωμό τρόπο:
«Αν η Ευρώπη, που μιλά καθημερινά για προετοιμασία πολέμου, επιτεθεί στη Ρωσία, θα είναι ένας εντελώς διαφορετικός πόλεμος – και θα διαρκέσει πολύ λίγο».
Το πέπλο καπνού για την οικονομική κατάρρευση
Πίσω από αυτή την τεχνητή καλλιέργεια τρόμου, σύμφωνα με την ανάλυση του Alastair Crooke, κρύβεται ο απόλυτος πανικός της άρχουσας τάξης των Βρυξελλών. Εγκλωβισμένοι στα δικά τους τραγικά στρατηγικά λάθη —την άνευ όρων υποστήριξη στην Ουκρανία, την καταστροφή του ευρωπαϊκού οικονομικού μοντέλου μέσω των αποτυχημένων κυρώσεων και την εμπλοκή στη μέση ανατολή— οι Ευρωπαίοι πολιτικοί βλέπουν το αδιέξοδο να πλησιάζει.
Η ενεργειακή κρίση είναι πλέον εδώ, το κόστος διαβίωσης εκτοξεύεται, οι θέσεις εργασίας εξαφανίζονται και οι αγορές ομολόγων καταρέουν.
Η σπεκουλαρισμένη κινδυνολογία κατά της Ρωσίας αποτελεί το τελευταίο τους όπλο: μια απεγνωσμένη προσπάθεια απόσπασης της προσοχής των πολιτών από την οικονομική εξαθλίωση, με τη ματαιόδοξη ελπίδα να επιβιώσουν πολιτικά στις επόμενες εκλογές.
Η μοιραία πλάνη και η παγίδα της κλιμάκωσης
Η Ευρώπη στηρίζει την επικίνδυνη στρατηγική της πάνω σε δύο μεγάλους μύθους:
Ο μύθος της «αποτυχίας» της Ρωσίας στο Κίεβο: Η Δύση υπέθεσε λανθασμένα ότι η Ρωσία σκόπευε να καταλάβει το Κίεβο το 2022 με μόλις 15.000 έως 30.000 στρατιώτες —ένας αριθμός που αριθμητικά δεν φτάνει ούτε για την κατάληψη μιας πόλης εκατομμυρίων. Όπως συνέβη και στη Συρία, η αρχική κίνηση της Μόσχας ήταν μια επίδειξη ισχύος για την έναρξη διαπραγματεύσεων.
Η ψευδαίσθηση των οικονομικών κυρώσεων: Ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Le Maire, διακήρυσσε «ολικό οικονομικό πόλεμο» που θα γονάτιζε τη ρωσική οικονομία. Η πραγματικότητα τον διέψευσε οικτρά, καθώς η Ρωσία προσαρμόστηκε σε ένα αυτόνομο οικονομικό μοντέλο και συνεχίζει να ευημερεί.
Όταν η διαδικασία της Κωνσταντινούπολης την άνοιξη του 2022 βρισκόταν μια ανάσα από την ειρήνη, ήταν ο Boris Johnson αυτός που τορπίλισε τη συμφωνία, παγιδεύοντας την Ευρώπη σε έναν ατέρμονο πόλεμο φθοράς και οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς στον θάνατο.
Η εσφαλμένη ανάλυση της Δύσης δεν παγίδευσε τη Ρωσία, αλλά την ίδια την Ευρώπη.
Οδηγούμενοι από τις δικές τους ψευδαισθήσεις, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών σύρουν την ήπειρο σε μια καταστροφική δίνη και σε έναν πόλεμο που κανένας Ευρωπαίος πολίτης δεν επιθυμεί.
www.bankingnews.gr
Με συντονισμένες δηλώσεις και σκοτεινές προειδοποιήσεις, η πολιτική ελίτ των Βρυξελλών προετοιμάζει την κοινή γνώμη για το χειρότερο σενάριο: έναν γενικευμένο, καταστροφικό πόλεμο με τη Ρωσία.
«Έρχεται πόλεμος. Η Ρωσία ετοιμάζεται να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ.
Προμηθευτείτε εμφιαλωμένο νερό, κονσέρβες και ετοιμαστείτε να στείλετε τα παιδιά σας στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία – πολλοί θα πεθάνουν, αλλά είναι καθήκον τους», είναι το εφιαλτικό μήνυμα που εκπέμπεται.
Μάλιστα, για να ενισχύσουν το αφήγημα του τρόμου, η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ, Kallas, και ο Γερμανός Καγκελάριος, Merz, έφτασαν στο σημείο να εμφανιστούν προκλητικά φορώντας στολές παραλλαγής κατά τη διάρκεια της Ευρωπαϊκής Αρκτικής Συνόδου Κορυφής. Μια εικόνα που, αν και αγγίζει τα όρια του γελοίου, αποκαλύπτει το βάθος της υστερίας που διακατέχει τους τεχνοκράτες της Ευρώπης.
Το παραλήρημα των Βαλτικών και οι προειδοποιήσεις για το Άρθρο 5
Ο αλυσιδωτός αυτός παραλογισμός τροφοδοτείται συστηματικά από τους ηγέτες των Βαλτικών κρατών.
Ο Πρόεδρος της Λετονίας, Edgars Rinkevics, ισχυρίστηκε απροκάλυπτα ότι οι «επιθέσεις» της Ρωσίας κατά της ΕΕ και του ΝΑΤΟ έχουν ήδη ξεκινήσει, κάνοντας λόγο για δολιοφθορές και προβοκάτσιες και συντάσσοντας σχέδια εκτάκτου ανάγκης που θυμίζουν κινηματογραφικό εφιάλτη.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Πολωνός Πρωθυπουργός, Donald Tusk, προειδοποίησε ότι η Μόσχα ενδέχεται να πραγματοποιήσει αεροπορικές επιθέσεις ή χτυπήματα με drones σε εδάφη της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, δοκιμάζοντας την αντοχή και την αξιοπιστία του Άρθρου 5 περί συλλογικής άμυνας.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη: Η Ευρώπη δεν διαθέτει ούτε το προσωπικό, ούτε τα πυρομαχικά, ούτε τους οικονομικούς ή βιομηχανικούς πόρους για να αναμετρηθεί με μια στρατιωτική υπερδύναμη που κατέχει το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο.
Η απάντηση της Μόσχας στις επικίνδυνες αυτές αιτιάσεις ήταν ακαριαία και καταστροφική. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, ξεκαθάρισε με τον πιο ωμό τρόπο:
«Αν η Ευρώπη, που μιλά καθημερινά για προετοιμασία πολέμου, επιτεθεί στη Ρωσία, θα είναι ένας εντελώς διαφορετικός πόλεμος – και θα διαρκέσει πολύ λίγο».
Το πέπλο καπνού για την οικονομική κατάρρευση
Πίσω από αυτή την τεχνητή καλλιέργεια τρόμου, σύμφωνα με την ανάλυση του Alastair Crooke, κρύβεται ο απόλυτος πανικός της άρχουσας τάξης των Βρυξελλών. Εγκλωβισμένοι στα δικά τους τραγικά στρατηγικά λάθη —την άνευ όρων υποστήριξη στην Ουκρανία, την καταστροφή του ευρωπαϊκού οικονομικού μοντέλου μέσω των αποτυχημένων κυρώσεων και την εμπλοκή στη μέση ανατολή— οι Ευρωπαίοι πολιτικοί βλέπουν το αδιέξοδο να πλησιάζει.
Η ενεργειακή κρίση είναι πλέον εδώ, το κόστος διαβίωσης εκτοξεύεται, οι θέσεις εργασίας εξαφανίζονται και οι αγορές ομολόγων καταρέουν.
Η σπεκουλαρισμένη κινδυνολογία κατά της Ρωσίας αποτελεί το τελευταίο τους όπλο: μια απεγνωσμένη προσπάθεια απόσπασης της προσοχής των πολιτών από την οικονομική εξαθλίωση, με τη ματαιόδοξη ελπίδα να επιβιώσουν πολιτικά στις επόμενες εκλογές.
Η μοιραία πλάνη και η παγίδα της κλιμάκωσης
Η Ευρώπη στηρίζει την επικίνδυνη στρατηγική της πάνω σε δύο μεγάλους μύθους:
Ο μύθος της «αποτυχίας» της Ρωσίας στο Κίεβο: Η Δύση υπέθεσε λανθασμένα ότι η Ρωσία σκόπευε να καταλάβει το Κίεβο το 2022 με μόλις 15.000 έως 30.000 στρατιώτες —ένας αριθμός που αριθμητικά δεν φτάνει ούτε για την κατάληψη μιας πόλης εκατομμυρίων. Όπως συνέβη και στη Συρία, η αρχική κίνηση της Μόσχας ήταν μια επίδειξη ισχύος για την έναρξη διαπραγματεύσεων.
Η ψευδαίσθηση των οικονομικών κυρώσεων: Ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Le Maire, διακήρυσσε «ολικό οικονομικό πόλεμο» που θα γονάτιζε τη ρωσική οικονομία. Η πραγματικότητα τον διέψευσε οικτρά, καθώς η Ρωσία προσαρμόστηκε σε ένα αυτόνομο οικονομικό μοντέλο και συνεχίζει να ευημερεί.
Όταν η διαδικασία της Κωνσταντινούπολης την άνοιξη του 2022 βρισκόταν μια ανάσα από την ειρήνη, ήταν ο Boris Johnson αυτός που τορπίλισε τη συμφωνία, παγιδεύοντας την Ευρώπη σε έναν ατέρμονο πόλεμο φθοράς και οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς στον θάνατο.
Η εσφαλμένη ανάλυση της Δύσης δεν παγίδευσε τη Ρωσία, αλλά την ίδια την Ευρώπη.
Οδηγούμενοι από τις δικές τους ψευδαισθήσεις, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών σύρουν την ήπειρο σε μια καταστροφική δίνη και σε έναν πόλεμο που κανένας Ευρωπαίος πολίτης δεν επιθυμεί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών