Η νέα ένταση συνδέεται με την εκμετάλλευση ενεργειακών κοιτασμάτων σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές, αλλά και με στρατιωτικές δραστηριότητες που ενισχύουν την αμοιβαία καχυποψία
Η αντιπαράθεση για τα νησιά Falkland επανέρχεται στο προσκήνιο, με τη Βρετανία να ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία και την Αργεντινή να αμφισβητεί τις βρετανικές ενεργειακές δραστηριότητες.
Παρά τη σαφή υπεροχή του Λονδίνου σε αεροπορία, ναυτικό και προηγμένα οπλικά συστήματα, η γεωγραφική εγγύτητα της Αργεντινής και η πιθανή χρήση φθηνών drones δημιουργούν νέα δεδομένα.
Θα μπορούσε ένας πόλεμος φθοράς να μετατρέψει τη βρετανική στρατιωτική ισχύ σε οικονομικό και επιχειρησιακό μειονέκτημα;
Επιστρέφει ξαφνικά η ένταση στον Νότιο Ατλαντικό
Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά τον πόλεμο του 1982, η αντιπαράθεση μεταξύ Βρετανίας και Αργεντινής για τα νησιά Falkland, γνωστά στην Αργεντινή ως Mαλβίνες, επανέρχεται στο επίκεντρο της γεωπολιτικής επικαιρότητας.
Η νέα ένταση συνδέεται με την εκμετάλλευση ενεργειακών κοιτασμάτων σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές, αλλά και με στρατιωτικές δραστηριότητες που ενισχύουν την αμοιβαία καχυποψία.
Σύμφωνα με τις αναφερόμενες πληροφορίες, η Αργεντινή προσέφυγε σε διεθνή μηχανισμό για το δίκαιο της θάλασσας, επιδιώκοντας να εμποδίσει τη βρετανική ανάπτυξη πετρελαϊκού κοιτάσματος στην περιοχή.
Το Λονδίνο απάντησε με στρατιωτική άσκηση στα νησιά, η οποία περιλάμβανε σενάρια ανακατάληψης εδάφους, νυχτερινές μετακινήσεις άνω των 30 χιλιομέτρων και αιφνιδιαστικές επιθέσεις με την υποστήριξη μαχητικών Eurofighter Typhoon.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι οι Βρετανοί εξέτασαν επίσης επιχειρησιακά σενάρια κυβερνοπολέμου, διαστημικών επιχειρήσεων και αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Η τελευταία παράμετρος αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία, καθώς η χρήση φθηνών drones έχει μεταβάλει τη φύση των σύγχρονων συγκρούσεων.
Παρά τη στρατιωτική κινητικότητα, πάντως, δεν υπάρχουν στα παρεχόμενα στοιχεία επαρκείς ενδείξεις ότι επίκειται άμεση πολεμική αναμέτρηση.
Αμυντικές δαπάνες: Η τεράστια οικονομική διαφορά
Η Βρετανία διαθέτει σαφώς μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα χρηματοδότησης των ενόπλων δυνάμεών της.
Τα στοιχεία εμφανίζουν τον βρετανικό αμυντικό προϋπολογισμό περίπου στα 35,3 δισεκατομμύρια δολάρια, έναντι 3,9 δισεκατομμυρίων για την Αργεντινή.
Παρότι οι συγκεκριμένοι αριθμοί αφορούν παλαιότερη περίοδο και δεν αποτελούν επικαιροποιημένη σύγκριση για το 2026, αποτυπώνουν τη διαχρονική οικονομική ανισορροπία.
Το Λονδίνο έχει τη δυνατότητα να επενδύει σε σύγχρονα μαχητικά, πυρηνοκίνητα υποβρύχια, αεροπλανοφόρα και προηγμένα συστήματα αεράμυνας.
Αντίθετα, η Αργεντινή αντιμετωπίζει περιορισμούς που σχετίζονται με τις δημοσιονομικές της δυνατότητες, το κόστος συντήρησης και την ανάγκη εκσυγχρονισμού παλαιότερου εξοπλισμού.
Ωστόσο, η οικονομική υπεροχή δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε εύκολη στρατιωτική επικράτηση, ιδιαίτερα όταν μια σύγκρουση διεξάγεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη μητροπολιτική επικράτεια.
Αεροπορική ισχύς: Typhoon εναντίον F-16
Η βρετανική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει σημαντικό πλεονέκτημα σε προηγμένα μαχητικά, υποδομές υποστήριξης και δυνατότητες εναέριας επιτήρησης.
Στα Falkland έχουν αναπτυχθεί μαχητικά Eurofighter Typhoon, τα οποία αποτελούν τον βασικό πυλώνα της τοπικής αεράμυνας.
Τα αεροσκάφη αυτά διαθέτουν προηγμένα συστήματα εντοπισμού και μπορούν να χρησιμοποιούν πυραύλους αέρος-αέρος μεγάλης εμβέλειας, όπως ο Meteor.
Η Αργεντινή επιχειρεί να μειώσει το τεχνολογικό χάσμα μέσω της αγοράς 24 μαχητικών F-16 από τη Δανία, με σταδιακές παραδόσεις.
Η απόκτηση των F-16 αποτελεί σημαντική αναβάθμιση, καθώς επιτρέπει στην αργεντινή αεροπορία να ανακτήσει δυνατότητες που είχαν περιοριστεί επί δεκαετίες.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα ενός αεροπορικού στόλου δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τον αριθμό των αεροσκαφών.
Η εκπαίδευση των πιλότων, τα διαθέσιμα όπλα, τα ραντάρ, η ηλεκτρονική υποστήριξη και η επιχειρησιακή ετοιμότητα είναι εξίσου καθοριστικά.
Σε μια άμεση αντιπαράθεση, η Βρετανία θα διατηρούσε πιθανότατα σημαντικό ποιοτικό πλεονέκτημα, ιδιαίτερα εάν μπορούσε να εξασφαλίσει έγκαιρη ενίσχυση των δυνάμεών της.
Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των δύο χωρών εντοπίζεται στη ναυτική ισχύ
Η Βρετανία διαθέτει δύο μεγάλα αεροπλανοφόρα κλάσης Queen Elizabeth, πυρηνοκίνητα υποβρύχια και σύγχρονες μονάδες επιφανείας.
Τα αεροπλανοφόρα παρέχουν δυνατότητες προβολής αεροπορικής ισχύος μακριά από τις βρετανικές ακτές, αν και η πραγματική διαθεσιμότητά τους εξαρτάται από τη συντήρηση, τα πληρώματα και τις επιχειρησιακές δεσμεύσεις.
Η Αργεντινή, αντίθετα, δεν διαθέτει αεροπλανοφόρο, ενώ σημαντικό μέρος του στόλου της αποτελείται από παλαιότερες μονάδες.
Αυτό σημαίνει ότι σε μια παρατεταμένη ναυτική αντιπαράθεση η Βρετανία θα είχε σαφές πλεονέκτημα σε δυνατότητες επιτήρησης, ανθυποβρυχιακού πολέμου και προστασίας θαλάσσιων δυνάμεων.
Παράλληλα, όμως, η μεγάλη απόσταση από τη Βρετανία θα δημιουργούσε σημαντικές απαιτήσεις ανεφοδιασμού και συντήρησης.
Άρματα μάχης και χερσαίες δυνάμεις
Στον τομέα των χερσαίων δυνάμεων, η εικόνα είναι διαφορετική.
Η Αργεντινή διαθέτει περίπου 231 άρματα μάχης TAM, εγχώριας ανάπτυξης, τα οποία υποβάλλονται σε προγράμματα εκσυγχρονισμού.
Η Βρετανία έχει μειώσει σημαντικά τον αριθμό των αρμάτων μάχης της σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1990, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην τεχνολογία, στην κινητικότητα και σε νέα τεθωρακισμένα οχήματα όπως τα Boxer και Ajax.
Ωστόσο, ο αριθμός των αρμάτων δεν αποτελεί αποφασιστικό δείκτη για μια πιθανή σύγκρουση στα Falkland.
Η μεταφορά βαρέων τεθωρακισμένων στα νησιά θα απαιτούσε εξαιρετικά σύνθετη επιχείρηση και ασφαλείς θαλάσσιες γραμμές ανεφοδιασμού.
Επομένως, η αεροπορική και ναυτική υπεροχή θα είχαν πιθανότατα μεγαλύτερη σημασία από την αριθμητική σύγκριση των χερσαίων δυνάμεων.
Το «φθηνό όπλο» που ανησυχεί το Λονδίνο
Το πιο ενδιαφέρον σενάριο αφορά τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών χαμηλού κόστους.
Σύμφωνα με την ανάλυση που αποδίδεται στην The Telegraph, η Αργεντινή θα μπορούσε θεωρητικά να προκαλέσει δυσανάλογο οικονομικό κόστος στη Βρετανία χρησιμοποιώντας φθηνά drones και πυραυλικά συστήματα.
Η λογική βασίζεται στην ασυμμετρία κόστους: ένα σχετικά οικονομικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος μπορεί να απαιτήσει την ενεργοποίηση ενός πολύ ακριβότερου συστήματος αναχαίτισης.
Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενων επιθέσεων, η κατανάλωση πυρομαχικών και η ανάγκη συνεχούς επιφυλακής θα μπορούσαν να επιβαρύνουν σημαντικά την άμυνα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αργεντινή διαθέτει ήδη τις επιχειρησιακές δυνατότητες για μια τέτοια εκστρατεία.
Αναδεικνύει, όμως, μια ευπάθεια που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι πιο προηγμένες στρατιωτικές δυνάμεις: η τεχνολογική υπεροχή δεν εγγυάται οικονομικά βιώσιμη άμυνα απέναντι σε μαζικές απειλές χαμηλού κόστους.
Το γεωγραφικό πλεονέκτημα της Αργεντινής
Από την πλευρά της η Αργεντινή έχει το γεωγραφικό πλεονέκτημα, καθώς τα νησιά απέχουν 483 χιλιόμετρα από τις ακτές της ενώ η Βρετανία βρίσκεται 13.000 χιλιόμετρα μακριά.
Τα νησιά βρίσκονται πολύ πιο κοντά στις αργεντινές ακτές από ό,τι στη Βρετανία.
Αυτό επιτρέπει θεωρητικά την υποστήριξη επιχειρήσεων από χερσαίες βάσεις και μειώνει τις αποστάσεις μεταφοράς προσωπικού και εφοδίων.
Αντίθετα, η Βρετανία θα έπρεπε να διατηρήσει μια μακρά γραμμή ανεφοδιασμού στον Νότιο Ατλαντικό.
Το Λονδίνο, ωστόσο, έχει ενισχύσει σημαντικά τις αμυντικές υποδομές των νησιών μετά το 1982.
Η παρουσία μαχητικών Typhoon, του συστήματος αεράμυνας Sky Sabre, χερσαίων δυνάμεων και ναυτικών μονάδων δημιουργεί σημαντικά εμπόδια σε οποιαδήποτε απόπειρα στρατιωτικής επιχείρησης.
Ποιος θα επικρατούσε σε έναν νέο πόλεμο;
Η συνολική σύγκριση δείχνει ότι η Βρετανία διαθέτει σημαντικά μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ.
Η Βρετανία θα είχε σαφές προβάδισμα σε μια συμβατική στρατιωτική σύγκρουση, ιδιαίτερα στην αεροπορική και ναυτική διάσταση.
Ωστόσο, μια παρατεταμένη κρίση με περιορισμένες επιθέσεις, drones και υψηλό κόστος αμυντικής ετοιμότητας θα μπορούσε να δημιουργήσει δυσανάλογες οικονομικές και πολιτικές πιέσεις.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Λονδίνο δεν είναι απαραίτητα η πιθανότητα στρατιωτικής ήττας, αλλά το κόστος διατήρησης της υπεροχής του σε μια απομακρυσμένη περιοχή.
Για την Αργεντινή, από την άλλη πλευρά, η στρατιωτική κλιμάκωση θα συνεπαγόταν σοβαρούς κινδύνους και αβέβαια αποτελέσματα.
Η αντιπαράθεση για τα Falkland παραμένει πρωτίστως πολιτική, διπλωματική και οικονομική.
Όμως οι τεχνολογικές εξελίξεις δείχνουν ότι, εάν η κρίση κλιμακωθεί, ο επόμενος πόλεμος στον Νότιο Ατλαντικό δεν θα μοιάζει απαραίτητα με εκείνον του 1982.
Η Βρετανία εξακολουθεί να διαθέτει τη μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ.
Η Αργεντινή, όμως, διαθέτει τη γεωγραφία και δυνητικά ασύμμετρες επιλογές που θα μπορούσαν να καταστήσουν μια νέα σύγκρουση πολύ πιο περίπλοκη από όσο υποδηλώνει η απλή καταμέτρηση αεροσκαφών, πλοίων και αρμάτων.
www.bankingnews.gr
Παρά τη σαφή υπεροχή του Λονδίνου σε αεροπορία, ναυτικό και προηγμένα οπλικά συστήματα, η γεωγραφική εγγύτητα της Αργεντινής και η πιθανή χρήση φθηνών drones δημιουργούν νέα δεδομένα.
Θα μπορούσε ένας πόλεμος φθοράς να μετατρέψει τη βρετανική στρατιωτική ισχύ σε οικονομικό και επιχειρησιακό μειονέκτημα;
Επιστρέφει ξαφνικά η ένταση στον Νότιο Ατλαντικό
Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά τον πόλεμο του 1982, η αντιπαράθεση μεταξύ Βρετανίας και Αργεντινής για τα νησιά Falkland, γνωστά στην Αργεντινή ως Mαλβίνες, επανέρχεται στο επίκεντρο της γεωπολιτικής επικαιρότητας.
Η νέα ένταση συνδέεται με την εκμετάλλευση ενεργειακών κοιτασμάτων σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές, αλλά και με στρατιωτικές δραστηριότητες που ενισχύουν την αμοιβαία καχυποψία.
Σύμφωνα με τις αναφερόμενες πληροφορίες, η Αργεντινή προσέφυγε σε διεθνή μηχανισμό για το δίκαιο της θάλασσας, επιδιώκοντας να εμποδίσει τη βρετανική ανάπτυξη πετρελαϊκού κοιτάσματος στην περιοχή.
Το Λονδίνο απάντησε με στρατιωτική άσκηση στα νησιά, η οποία περιλάμβανε σενάρια ανακατάληψης εδάφους, νυχτερινές μετακινήσεις άνω των 30 χιλιομέτρων και αιφνιδιαστικές επιθέσεις με την υποστήριξη μαχητικών Eurofighter Typhoon.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι οι Βρετανοί εξέτασαν επίσης επιχειρησιακά σενάρια κυβερνοπολέμου, διαστημικών επιχειρήσεων και αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Η τελευταία παράμετρος αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία, καθώς η χρήση φθηνών drones έχει μεταβάλει τη φύση των σύγχρονων συγκρούσεων.
Παρά τη στρατιωτική κινητικότητα, πάντως, δεν υπάρχουν στα παρεχόμενα στοιχεία επαρκείς ενδείξεις ότι επίκειται άμεση πολεμική αναμέτρηση.
Αμυντικές δαπάνες: Η τεράστια οικονομική διαφορά
Η Βρετανία διαθέτει σαφώς μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα χρηματοδότησης των ενόπλων δυνάμεών της.
Τα στοιχεία εμφανίζουν τον βρετανικό αμυντικό προϋπολογισμό περίπου στα 35,3 δισεκατομμύρια δολάρια, έναντι 3,9 δισεκατομμυρίων για την Αργεντινή.
Παρότι οι συγκεκριμένοι αριθμοί αφορούν παλαιότερη περίοδο και δεν αποτελούν επικαιροποιημένη σύγκριση για το 2026, αποτυπώνουν τη διαχρονική οικονομική ανισορροπία.
Το Λονδίνο έχει τη δυνατότητα να επενδύει σε σύγχρονα μαχητικά, πυρηνοκίνητα υποβρύχια, αεροπλανοφόρα και προηγμένα συστήματα αεράμυνας.
Αντίθετα, η Αργεντινή αντιμετωπίζει περιορισμούς που σχετίζονται με τις δημοσιονομικές της δυνατότητες, το κόστος συντήρησης και την ανάγκη εκσυγχρονισμού παλαιότερου εξοπλισμού.
Ωστόσο, η οικονομική υπεροχή δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε εύκολη στρατιωτική επικράτηση, ιδιαίτερα όταν μια σύγκρουση διεξάγεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη μητροπολιτική επικράτεια.
Αεροπορική ισχύς: Typhoon εναντίον F-16
Η βρετανική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει σημαντικό πλεονέκτημα σε προηγμένα μαχητικά, υποδομές υποστήριξης και δυνατότητες εναέριας επιτήρησης.
Στα Falkland έχουν αναπτυχθεί μαχητικά Eurofighter Typhoon, τα οποία αποτελούν τον βασικό πυλώνα της τοπικής αεράμυνας.
Τα αεροσκάφη αυτά διαθέτουν προηγμένα συστήματα εντοπισμού και μπορούν να χρησιμοποιούν πυραύλους αέρος-αέρος μεγάλης εμβέλειας, όπως ο Meteor.
Η Αργεντινή επιχειρεί να μειώσει το τεχνολογικό χάσμα μέσω της αγοράς 24 μαχητικών F-16 από τη Δανία, με σταδιακές παραδόσεις.
Η απόκτηση των F-16 αποτελεί σημαντική αναβάθμιση, καθώς επιτρέπει στην αργεντινή αεροπορία να ανακτήσει δυνατότητες που είχαν περιοριστεί επί δεκαετίες.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα ενός αεροπορικού στόλου δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τον αριθμό των αεροσκαφών.
Η εκπαίδευση των πιλότων, τα διαθέσιμα όπλα, τα ραντάρ, η ηλεκτρονική υποστήριξη και η επιχειρησιακή ετοιμότητα είναι εξίσου καθοριστικά.
Σε μια άμεση αντιπαράθεση, η Βρετανία θα διατηρούσε πιθανότατα σημαντικό ποιοτικό πλεονέκτημα, ιδιαίτερα εάν μπορούσε να εξασφαλίσει έγκαιρη ενίσχυση των δυνάμεών της.
Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των δύο χωρών εντοπίζεται στη ναυτική ισχύ
Η Βρετανία διαθέτει δύο μεγάλα αεροπλανοφόρα κλάσης Queen Elizabeth, πυρηνοκίνητα υποβρύχια και σύγχρονες μονάδες επιφανείας.
Τα αεροπλανοφόρα παρέχουν δυνατότητες προβολής αεροπορικής ισχύος μακριά από τις βρετανικές ακτές, αν και η πραγματική διαθεσιμότητά τους εξαρτάται από τη συντήρηση, τα πληρώματα και τις επιχειρησιακές δεσμεύσεις.
Η Αργεντινή, αντίθετα, δεν διαθέτει αεροπλανοφόρο, ενώ σημαντικό μέρος του στόλου της αποτελείται από παλαιότερες μονάδες.
Αυτό σημαίνει ότι σε μια παρατεταμένη ναυτική αντιπαράθεση η Βρετανία θα είχε σαφές πλεονέκτημα σε δυνατότητες επιτήρησης, ανθυποβρυχιακού πολέμου και προστασίας θαλάσσιων δυνάμεων.
Παράλληλα, όμως, η μεγάλη απόσταση από τη Βρετανία θα δημιουργούσε σημαντικές απαιτήσεις ανεφοδιασμού και συντήρησης.
Άρματα μάχης και χερσαίες δυνάμεις
Στον τομέα των χερσαίων δυνάμεων, η εικόνα είναι διαφορετική.
Η Αργεντινή διαθέτει περίπου 231 άρματα μάχης TAM, εγχώριας ανάπτυξης, τα οποία υποβάλλονται σε προγράμματα εκσυγχρονισμού.
Η Βρετανία έχει μειώσει σημαντικά τον αριθμό των αρμάτων μάχης της σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1990, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην τεχνολογία, στην κινητικότητα και σε νέα τεθωρακισμένα οχήματα όπως τα Boxer και Ajax.
Ωστόσο, ο αριθμός των αρμάτων δεν αποτελεί αποφασιστικό δείκτη για μια πιθανή σύγκρουση στα Falkland.
Η μεταφορά βαρέων τεθωρακισμένων στα νησιά θα απαιτούσε εξαιρετικά σύνθετη επιχείρηση και ασφαλείς θαλάσσιες γραμμές ανεφοδιασμού.
Επομένως, η αεροπορική και ναυτική υπεροχή θα είχαν πιθανότατα μεγαλύτερη σημασία από την αριθμητική σύγκριση των χερσαίων δυνάμεων.
Το «φθηνό όπλο» που ανησυχεί το Λονδίνο
Το πιο ενδιαφέρον σενάριο αφορά τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών χαμηλού κόστους.
Σύμφωνα με την ανάλυση που αποδίδεται στην The Telegraph, η Αργεντινή θα μπορούσε θεωρητικά να προκαλέσει δυσανάλογο οικονομικό κόστος στη Βρετανία χρησιμοποιώντας φθηνά drones και πυραυλικά συστήματα.
Η λογική βασίζεται στην ασυμμετρία κόστους: ένα σχετικά οικονομικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος μπορεί να απαιτήσει την ενεργοποίηση ενός πολύ ακριβότερου συστήματος αναχαίτισης.
Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενων επιθέσεων, η κατανάλωση πυρομαχικών και η ανάγκη συνεχούς επιφυλακής θα μπορούσαν να επιβαρύνουν σημαντικά την άμυνα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αργεντινή διαθέτει ήδη τις επιχειρησιακές δυνατότητες για μια τέτοια εκστρατεία.
Αναδεικνύει, όμως, μια ευπάθεια που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι πιο προηγμένες στρατιωτικές δυνάμεις: η τεχνολογική υπεροχή δεν εγγυάται οικονομικά βιώσιμη άμυνα απέναντι σε μαζικές απειλές χαμηλού κόστους.
Το γεωγραφικό πλεονέκτημα της Αργεντινής
Από την πλευρά της η Αργεντινή έχει το γεωγραφικό πλεονέκτημα, καθώς τα νησιά απέχουν 483 χιλιόμετρα από τις ακτές της ενώ η Βρετανία βρίσκεται 13.000 χιλιόμετρα μακριά.
Τα νησιά βρίσκονται πολύ πιο κοντά στις αργεντινές ακτές από ό,τι στη Βρετανία.
Αυτό επιτρέπει θεωρητικά την υποστήριξη επιχειρήσεων από χερσαίες βάσεις και μειώνει τις αποστάσεις μεταφοράς προσωπικού και εφοδίων.
Αντίθετα, η Βρετανία θα έπρεπε να διατηρήσει μια μακρά γραμμή ανεφοδιασμού στον Νότιο Ατλαντικό.
Το Λονδίνο, ωστόσο, έχει ενισχύσει σημαντικά τις αμυντικές υποδομές των νησιών μετά το 1982.Η παρουσία μαχητικών Typhoon, του συστήματος αεράμυνας Sky Sabre, χερσαίων δυνάμεων και ναυτικών μονάδων δημιουργεί σημαντικά εμπόδια σε οποιαδήποτε απόπειρα στρατιωτικής επιχείρησης.
Ποιος θα επικρατούσε σε έναν νέο πόλεμο;
Η συνολική σύγκριση δείχνει ότι η Βρετανία διαθέτει σημαντικά μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ.
Η Βρετανία θα είχε σαφές προβάδισμα σε μια συμβατική στρατιωτική σύγκρουση, ιδιαίτερα στην αεροπορική και ναυτική διάσταση.
Ωστόσο, μια παρατεταμένη κρίση με περιορισμένες επιθέσεις, drones και υψηλό κόστος αμυντικής ετοιμότητας θα μπορούσε να δημιουργήσει δυσανάλογες οικονομικές και πολιτικές πιέσεις.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Λονδίνο δεν είναι απαραίτητα η πιθανότητα στρατιωτικής ήττας, αλλά το κόστος διατήρησης της υπεροχής του σε μια απομακρυσμένη περιοχή.
Για την Αργεντινή, από την άλλη πλευρά, η στρατιωτική κλιμάκωση θα συνεπαγόταν σοβαρούς κινδύνους και αβέβαια αποτελέσματα.
Η αντιπαράθεση για τα Falkland παραμένει πρωτίστως πολιτική, διπλωματική και οικονομική.
Όμως οι τεχνολογικές εξελίξεις δείχνουν ότι, εάν η κρίση κλιμακωθεί, ο επόμενος πόλεμος στον Νότιο Ατλαντικό δεν θα μοιάζει απαραίτητα με εκείνον του 1982.
Η Βρετανία εξακολουθεί να διαθέτει τη μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ.
Η Αργεντινή, όμως, διαθέτει τη γεωγραφία και δυνητικά ασύμμετρες επιλογές που θα μπορούσαν να καταστήσουν μια νέα σύγκρουση πολύ πιο περίπλοκη από όσο υποδηλώνει η απλή καταμέτρηση αεροσκαφών, πλοίων και αρμάτων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών