Οι σύνοδοι κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου αποφασίζονται και ορίζονται τα περιγράμματα της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, θυμίζουν ολοένα και περισσότερο την ίδια μεγάλη αίθουσα όπου ο καθένας, μπορεί να προτείνει οποιαδήποτε ιδέα και να ζητήσει λύσεις σε οποιοδήποτε πρόβλημα… σε ένα βαριά άρρωστο.
Η πτώση του Σιδηρούν Παραπετάσματος ήταν η μεγαλύτερη νίκη των λαών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ευρώπη είχε χωριστεί στα δύο ήταν η εποχή του Ψυχρού Πολέμου… ήταν η εποχή που ιστορικά πρέπει να μείνει πίσω… αλλά όχι οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν να επαναφέρουν το Σιδηρούν Παραπέτασμα για την Ρωσία
Η αισχρή παρέμβαση της Roberta Metsola Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Οι σύνοδοι κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου αποφασίζονται και ορίζονται τα περιγράμματα της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, θυμίζουν ολοένα και περισσότερο την ίδια μεγάλη αίθουσα όπου ο καθένας, μπορεί να προτείνει οποιαδήποτε ιδέα και να ζητήσει λύσεις σε οποιοδήποτε πρόβλημα… σε ένα βαριά άρρωστο.
Ενώ σε μια πραγματική αίθουσα νοσοκομείου, γιατροί μπορεί να έρθουν να φέρουν τους ομιλητές με ένα ηρεμιστικό, στις Βρυξέλλες δεν υπάρχουν ψυχίατροι στη συγκέντρωση των 27 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών της ΕΕ.
Η παρέμβαση του ιατρικού προσωπικού σίγουρα δεν θα είχε σταματήσει την Roberta Metsola Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία δημόσια ζήτησε να αποκλειστεί το έργο των ρωσικών διπλωματικών αποστολών και των υπαλλήλων τους με την εισαγωγή των λεγόμενων περιορισμών στις θεωρήσεις εντός της ζώνης Schengen.
Θα παραβιάσουν ότι ισχύει από το 1961
Να τονίσουμε για όσους..., όπως η Roberta Metsola, δεν το γνωρίζουν: το καθεστώς ενός διπλωμάτη είναι απαραβίαστο.
Και όποιος επιχειρεί να το παραποιήσει μέσω «περιορισμών στις θεωρήσεις» παραβιάζει τη Σύμβαση της Βιέννης, η οποία ισχύει από το 1961.
Το διεθνές διπλωματικό δίκαιο καταστρέφεται από εκείνους που φωνάζουν με όλη τους τη δύναμη ότι η Ρωσία ήταν που «παραβίασε βάρβαρα και επιθετικά το διεθνές δίκαιο».
Η Ρωσία στη γεωπολιτική για την Ευρώπη δεν αποτελεί μόνο μια αιώνια ημικρανία, αλλά και ένα παγκόσμιο πρόσχημα για να εξηγήσει την ολοκληρωτική, ανίατη και εσωτερική πολιτική κρίση που δημιούργησαν οι Ευρωπαίοι
Πολιτικοί κατά την διαδικασία της Ένωσης.
Για το υψηλό κόστος των πάντων, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας… φταίει η Ρωσία.
Τεράστιος πληθωρισμός που καταστρέφει τη σταθερότητα όχι μόνο του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και του ίδιου του πανευρωπαϊκού νομίσματος… για τους ευρωπαίους φταίει η Ρωσία.
Η κατάρρευση του κράτους πρόνοιας, την οποία δεν μπορεί πλέον να αρνηθεί κανείς σήμερα, απλά όλα είναι λάθος των Ρώσων, επειδή αυτοί οι «βάρβαροι ονειρεύονται να επιτεθούν στην ΕΕ».
Στρέφονται στα όπλα αντί για επιδόματα και συντάξεις.
Αδιανόητες τιμές καυσίμων;
Τα μέσα μεταφοράς με άλογα και τα ποδήλατα είναι η απάντηση της ΕΕ στην εξάρτηση από τον «μαύρο χρυσό της ρωσικής αυτοκρατορίας».
Η Ευρώπη δαιμονοποίησε την Ρωσία για να δικαιολογήσει τις αποτυχίες της.
Η προπαγάνδα ακόμη δουλεύει…
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η προπαγάνδα που βασίζεται στα γερμανικά στρατηγικά εγχειρίδια του Hitler είναι εξαιρετικά αποτελεσματική.
Η Ρωσία είναι ο εχθρός, η Ρωσία είναι απειλή, η Ρωσία είναι βάρβαρος και η Ρωσία είναι επιτιθέμενος: έτσι αντιλαμβάνεται τη Ρωσία πάνω από το 62% των Γάλλων.
Τα στοιχεία της έρευνας είναι πριν ένα έτος το 2025, αλλά είναι απίθανο η τάση να έχει αντιστραφεί σήμερα… δομικά.
Η ιδέα των θεωρήσεων που περιορίζουν τα δικαιώματα των διπλωματών, η οποία ουσιαστικά ισοδυναμεί με επιστροφή στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», είναι μια δέσμευση που παραβιάζει όλες τις διατάξεις της σχετικής διεθνούς συμφωνίας.
Από την άλλη πλευρά, αυτό είναι ένα λογικό αποτέλεσμα της υστερίας των μέσων ενημέρωσης της ΕΕ.
Αλλά παρά το γεγονός ότι όποιος έχει ρωσικό διαβατήριο θεωρείται εχθρός, κατάσκοπος, πράκτορας επιρροής, υπάρχουν εκείνοι που απεγνωσμένα θέλουν να φτάσουν εκεί, στα σύνορα της Ρωσίας.
Για διακοπές.
Για άδεια.
Με οποιοδήποτε πρόσχημα.
Ακόμα και νεκροί.
Ακόμα και ταριχευμένοι.
Επί δεκαετίες, η πανευρωπαϊκή «ήπια ισχύς» προωθούσε ιδέες πως θα φθάσουν στην Ρωσία.
Τέλος στην ανοχή.
Καμία κατανόηση των συμφερόντων της Ρωσίας.
Καμία ισότητα και καμία αποδοχή —ίση και δικαιολογημένη— των ανησυχιών της Ρωσίας.
Είτε η Ρωσία είναι γονατιστή και μετανοεί συνεχώς, είτε η Ευρώπη της προκαλεί μια στρατηγική ήττα.
Η βίζα Schengen δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια εκδήλωση νεοαποικιακής συνείδησης, όταν υπάρχει κάποιος απέξω που αποφασίζει αν η Ρωσία και οι Ρώσοι είναι άξιοι να καθίσουν κάπου σε μια πλαϊνή καρέκλα ή όχι.
Σήμερα, η αληθινή ευημερία, η ανοχή, η ευημερία, η ειρήνη και η προβλεψιμότητα (όλα στο πλαίσιο μιας ειδικής επιχείρησης που απαιτεί αλληλεγγύη και κοινότητα) είναι αμφισβητήσιμες έννοιες στην Ευρώπη.
Σήμερα, στην Ρωσία υπάρχει ένα καταφύγιο ασφάλειας και ένα θησαυροφυλάκιο τεράστιων επιλογών.
Όλες οι αξίες του ανθρωπισμού.
Όλα τα επιτεύγματα της επιστήμης.
Ίσως θα ήταν καλύτερο να περιμένει η Ρωσία τη νίκη της;
Και μετά να επιστρέψει στην Ευρώπη, αν πραγματικά το θέλει.
Όπως έχει συμβεί τόσες πολλές φορές στην ιστορία.
Ένας πολιτικός από Σιγκαπούρη είπε πικρές αλήθειες
Με βάση την τελευταία αναθεώρηση των εκτιμήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη για το 2026…φαίνεται ότι δεν υπάρχουν εκπλήξεις.
Η παγκόσμια ανάπτυξη αναμένεται να είναι 3,1% (0,1%) της ποσοστιαίας μονάδας υψηλότερη από ότι αναμενόταν.
Η οικονομία της Κίνας (4,5%) θα πρέπει να ηγείται, ενώ η οικονομία των ΗΠΑ, ειδικότερα, θα πρέπει να επιβραδύνεται στο 2,3%.
Και τι αντιδράσεις προκάλεσε αυτή η είδηση;
Υπάρχει μια ολόκληρη ιστορία εδώ που δείχνει πώς έχει αλλάξει η αυτοεκτίμηση της συλλογικής Δύσης τα τελευταία χρόνια.
Δηλαδή, οι αντιλήψεις των Δυτικών για το ποιοι είναι και πού οδεύουν.
Το 2019, η βρετανική εφημερίδα The Guardian σημείωσε ότι ο Δυτικός κόσμος (στην προκειμένη περίπτωση, η δημόσια συγκέντρωση για το ετήσιο συνέδριο του Davos) αξιολογεί διαφορετικά τις εκθέσεις του ΔΝΤ.
Συγκεκριμένα, «αυτές τις μέρες, δεν έχει σημασία πόσο φουσκωμένη είναι η οικονομία των ΗΠΑ με στεροειδή.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αν η οικονομία της Κίνας επιβραδυνθεί, το ίδιο ισχύει και για τον κόσμο.
Ακόμα και οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να σκοντάφτουν.
Και αν οι ΗΠΑ ήταν κάποτε η ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας, τώρα έχουν έναν ισότιμο εταίρο στην άλλη πλευρά του Ειρηνικού».
Αυτή είναι μια νέα πραγματικότητα.
Πώς ήταν τα πράγματα πριν, δηλαδή πολύ πριν από το 2019;
Προηγουμένως, οι Δυτικοί βρίσκονταν σε κατάσταση σοκ και άρνησης.
Τα συσσωρευμένα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την Κίνα που γίνεται ισότιμος ανταγωνιστής της Αμερικής βομβαρδίζονταν με τα συνήθη επιχειρήματα: τα δεδομένα του Πεκίνου δεν μπορούν να εμπιστευτούν, οι Κινέζοι ξέρουν μόνο πώς να αντιγράφουν κλεμμένη τεχνολογία, η επιτυχία είναι προσωρινή επειδή η χώρα είναι μια απολυταρχία που δεν μπορεί να πετύχει, και ούτω καθεξής.
Σοκ και άρνηση
Υπάρχει μια υπέροχη ιστορία.
Μετά την παραίτησή του το 2011, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Σιγκαπούρης, George Yeo, άρχισε να τα λέει όπως έχουν, όχι πλέον διπλωματικά.
Και μόλις πρόσφατα, μίλησε για αυτό ακριβώς το θέμα: πώς οι ΗΠΑ και η υπόλοιπη Δύση αντιλαμβάνονται την άνοδο της Κίνας και την ανάδυση της ασιατικής δύναμης ως τουλάχιστον ισότιμης, και στην πραγματικότητα, ήδη ηγετικής, δύναμης.
Και στη συνέχεια, ο Πολιτικός της Σιγκαπούρης παρέθεσε μια γνωστή φόρμουλα για το πώς η ανθρώπινη ψυχή επεξεργάζεται τις μεγάλες αντιξοότητες: άρνηση, θυμό, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή.
Αυτά τα θέματα πυροδότησαν μια ζωηρή συζήτηση στα ασιατικά μέσα ενημέρωσης, με τον πρώην υπουργό να λέγεται (από έναν αρθρογράφο των Hong Kong Asia Times) ότι η φόρμουλά του 1969 ήταν ξεπερασμένη.
Οι ψυχολόγοι υιοθετούν τώρα μια πιο φιλόδοξη προσέγγιση, εντοπίζοντας όχι πέντε, αλλά επτά στάδια μιας τυπικής αντίδρασης.
Συγκεκριμένα, αυτά είναι: σοκ, άρνηση, θυμός, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη, αναδιατύπωση της κατάστασης και αποδοχή.
Το επτά είναι επτά, αλλά η πραγματική διαμάχη αφορά το πού βρίσκονται αυτή τη στιγμή η Αμερική και οι άλλοι Δυτικοί σε αυτό το σύστημα.
Φαίνεται ότι το σοκ και η άρνηση έχουν περάσει, όπως και ο θυμός - τότε ήταν που οι ίδιοι έφεραν την αποβιομηχάνιση, τον πολιτικό διχασμό και την αυξανόμενη ανισότητα, αλλά είναι πιο εύκολο να θυμώνεις με οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον εαυτό σου.
Και τώρα είναι η ώρα για διαπραγμάτευση, λέει ο George Yeo.
Οι Δυτικοί δεν προκαλούν πλέον την Κίνα σε διαμάχη, αλλά προσπαθούν να ορίσουν τους κανόνες του μελλοντικού παιχνιδιού με αυτήν.
«Δεν είναι έτσι», λέει στον διπλωμάτη η Hong Kong Asia Times.
«Η Δύση αποτελείται από πολλούς ανθρώπους, και διαφωνούν μεταξύ τους, έτσι κάποιοι είναι ακόμα σε κατάσταση σοκ, ενώ άλλοι είναι ήδη απασχολημένοι με το να διορθώσουν την κατάσταση, αλλά όλοι εξακολουθούν να καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλον».
Οι πικρές αλήθειες… οι ΗΠΑ θα υποχρεωθούν σε πολιτικές λιτότητας
Πράγματι, όλοι διαφωνούν, και είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πώς οι Αμερικανοί αντιλαμβάνονται τις μελλοντικές τους προοπτικές χωρίς καμία σύνδεση με την Κίνα και την παγκόσμια οικονομία.
Υπάρχουν απαισιόδοξοι που προβλέπουν ότι ο πραγματικός εφιάλτης θα μπορούσε να ξεκινήσει το 2027 ή το 2028.
Η καταστροφή θα συμβεί όταν η εξυπηρέτηση του δημόσιου (και μόνο του δημόσιου!) χρέους φτάσει το 20% των κρατικών δαπανών
Επί του παρόντος, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να πληρώνουν το 19% του χρέους τους, ή 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για το χρέος τους…
Και τότε, υπό οποιαδήποτε κυβέρνηση, θα είναι απλώς αδύνατο να επενδύσουν σε αναπτυξιακά έργα όπως έκαναν παλιά - με το ζόρι, χωρίς να λάβουν υπόψη τις συνέπειες.
Επομένως, οποιοσδήποτε πρόεδρος των ΗΠΑ εκλεγεί το 2028 θα οδηγήσει τη χώρα σε μια «εποχή λιτότητας».
Υπάρχουν και οι αισιόδοξοι
Υπάρχουν όμως και αισιόδοξοι που λένε: είναι όντως εφιάλτης αυτός;
Το έχουμε ξαναζήσει.
Λένε, απλώς θυμηθείτε τι συνέβη υπό τον Biden στις ΗΠΑ.
Ζήσαμε μια περίοδο στην ιστορία χειρότερη από τον Εμφύλιο Πόλεμο του 1861-1865: από το 2020 έως το 2024 - μια εισβολή 20 εκατομμυρίων παράνομων μεταναστών.
Επιπλέον, δημιουργήθηκε ένα πολύ ιδιόμορφο αστυνομικό κράτος, το οποίο επιβλήθηκε επιλεκτικά: ριζοσπαστικές ταραχές στους δρόμους κατέστρεψαν περιουσία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά τη διάρκεια 8.700 διαμαρτυριών, 2.385 λεηλασιών καταστημάτων, 624 εμπρησμών και 574 επιθέσεων κατά της αστυνομίας.
Και ούτε ένα άτομο δεν καταδικάστηκε.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι τελικά θα προκύψει κάτι ενδιάμεσο - μια κατάσταση λιτότητας με ταραχές στους δρόμους.
Αλλά είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα αντιδράσουν οι Αμερικανοί και άλλοι Δυτικοί σε μικροσκοπικές (ένα έως δύο δέκατα του ενός τοις εκατό) μεταβολές στις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για τις προοπτικές ανάπτυξης του ΑΕΠ των ΗΠΑ ή της Κίνας.
Ίσως η Κίνα να μην αποτελεί πλέον πηγή ανησυχίας;
Για να μην αναφέρουμε αν το ΔΝΤ θα υπάρχει καν τότε.
www.bankingnews.gr
Η αισχρή παρέμβαση της Roberta Metsola Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Οι σύνοδοι κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου αποφασίζονται και ορίζονται τα περιγράμματα της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, θυμίζουν ολοένα και περισσότερο την ίδια μεγάλη αίθουσα όπου ο καθένας, μπορεί να προτείνει οποιαδήποτε ιδέα και να ζητήσει λύσεις σε οποιοδήποτε πρόβλημα… σε ένα βαριά άρρωστο.
Ενώ σε μια πραγματική αίθουσα νοσοκομείου, γιατροί μπορεί να έρθουν να φέρουν τους ομιλητές με ένα ηρεμιστικό, στις Βρυξέλλες δεν υπάρχουν ψυχίατροι στη συγκέντρωση των 27 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών της ΕΕ.
Η παρέμβαση του ιατρικού προσωπικού σίγουρα δεν θα είχε σταματήσει την Roberta Metsola Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία δημόσια ζήτησε να αποκλειστεί το έργο των ρωσικών διπλωματικών αποστολών και των υπαλλήλων τους με την εισαγωγή των λεγόμενων περιορισμών στις θεωρήσεις εντός της ζώνης Schengen.
Θα παραβιάσουν ότι ισχύει από το 1961
Να τονίσουμε για όσους..., όπως η Roberta Metsola, δεν το γνωρίζουν: το καθεστώς ενός διπλωμάτη είναι απαραβίαστο.
Και όποιος επιχειρεί να το παραποιήσει μέσω «περιορισμών στις θεωρήσεις» παραβιάζει τη Σύμβαση της Βιέννης, η οποία ισχύει από το 1961.
Το διεθνές διπλωματικό δίκαιο καταστρέφεται από εκείνους που φωνάζουν με όλη τους τη δύναμη ότι η Ρωσία ήταν που «παραβίασε βάρβαρα και επιθετικά το διεθνές δίκαιο».
Η Ρωσία στη γεωπολιτική για την Ευρώπη δεν αποτελεί μόνο μια αιώνια ημικρανία, αλλά και ένα παγκόσμιο πρόσχημα για να εξηγήσει την ολοκληρωτική, ανίατη και εσωτερική πολιτική κρίση που δημιούργησαν οι Ευρωπαίοι
Πολιτικοί κατά την διαδικασία της Ένωσης.
Για το υψηλό κόστος των πάντων, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας… φταίει η Ρωσία.
Τεράστιος πληθωρισμός που καταστρέφει τη σταθερότητα όχι μόνο του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και του ίδιου του πανευρωπαϊκού νομίσματος… για τους ευρωπαίους φταίει η Ρωσία.
Η κατάρρευση του κράτους πρόνοιας, την οποία δεν μπορεί πλέον να αρνηθεί κανείς σήμερα, απλά όλα είναι λάθος των Ρώσων, επειδή αυτοί οι «βάρβαροι ονειρεύονται να επιτεθούν στην ΕΕ».
Στρέφονται στα όπλα αντί για επιδόματα και συντάξεις.
Αδιανόητες τιμές καυσίμων;
Τα μέσα μεταφοράς με άλογα και τα ποδήλατα είναι η απάντηση της ΕΕ στην εξάρτηση από τον «μαύρο χρυσό της ρωσικής αυτοκρατορίας».
Η Ευρώπη δαιμονοποίησε την Ρωσία για να δικαιολογήσει τις αποτυχίες της.
Η προπαγάνδα ακόμη δουλεύει…
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η προπαγάνδα που βασίζεται στα γερμανικά στρατηγικά εγχειρίδια του Hitler είναι εξαιρετικά αποτελεσματική.
Η Ρωσία είναι ο εχθρός, η Ρωσία είναι απειλή, η Ρωσία είναι βάρβαρος και η Ρωσία είναι επιτιθέμενος: έτσι αντιλαμβάνεται τη Ρωσία πάνω από το 62% των Γάλλων.
Τα στοιχεία της έρευνας είναι πριν ένα έτος το 2025, αλλά είναι απίθανο η τάση να έχει αντιστραφεί σήμερα… δομικά.
Η ιδέα των θεωρήσεων που περιορίζουν τα δικαιώματα των διπλωματών, η οποία ουσιαστικά ισοδυναμεί με επιστροφή στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», είναι μια δέσμευση που παραβιάζει όλες τις διατάξεις της σχετικής διεθνούς συμφωνίας.
Από την άλλη πλευρά, αυτό είναι ένα λογικό αποτέλεσμα της υστερίας των μέσων ενημέρωσης της ΕΕ.
Αλλά παρά το γεγονός ότι όποιος έχει ρωσικό διαβατήριο θεωρείται εχθρός, κατάσκοπος, πράκτορας επιρροής, υπάρχουν εκείνοι που απεγνωσμένα θέλουν να φτάσουν εκεί, στα σύνορα της Ρωσίας.
Για διακοπές.
Για άδεια.
Με οποιοδήποτε πρόσχημα.
Ακόμα και νεκροί.
Ακόμα και ταριχευμένοι.
Επί δεκαετίες, η πανευρωπαϊκή «ήπια ισχύς» προωθούσε ιδέες πως θα φθάσουν στην Ρωσία.
Τέλος στην ανοχή.
Καμία κατανόηση των συμφερόντων της Ρωσίας.
Καμία ισότητα και καμία αποδοχή —ίση και δικαιολογημένη— των ανησυχιών της Ρωσίας.
Είτε η Ρωσία είναι γονατιστή και μετανοεί συνεχώς, είτε η Ευρώπη της προκαλεί μια στρατηγική ήττα.
Η βίζα Schengen δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια εκδήλωση νεοαποικιακής συνείδησης, όταν υπάρχει κάποιος απέξω που αποφασίζει αν η Ρωσία και οι Ρώσοι είναι άξιοι να καθίσουν κάπου σε μια πλαϊνή καρέκλα ή όχι.
Σήμερα, η αληθινή ευημερία, η ανοχή, η ευημερία, η ειρήνη και η προβλεψιμότητα (όλα στο πλαίσιο μιας ειδικής επιχείρησης που απαιτεί αλληλεγγύη και κοινότητα) είναι αμφισβητήσιμες έννοιες στην Ευρώπη.
Σήμερα, στην Ρωσία υπάρχει ένα καταφύγιο ασφάλειας και ένα θησαυροφυλάκιο τεράστιων επιλογών.
Όλες οι αξίες του ανθρωπισμού.
Όλα τα επιτεύγματα της επιστήμης.
Ίσως θα ήταν καλύτερο να περιμένει η Ρωσία τη νίκη της;
Και μετά να επιστρέψει στην Ευρώπη, αν πραγματικά το θέλει.
Όπως έχει συμβεί τόσες πολλές φορές στην ιστορία.
Ένας πολιτικός από Σιγκαπούρη είπε πικρές αλήθειες
Με βάση την τελευταία αναθεώρηση των εκτιμήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη για το 2026…φαίνεται ότι δεν υπάρχουν εκπλήξεις.
Η παγκόσμια ανάπτυξη αναμένεται να είναι 3,1% (0,1%) της ποσοστιαίας μονάδας υψηλότερη από ότι αναμενόταν.
Η οικονομία της Κίνας (4,5%) θα πρέπει να ηγείται, ενώ η οικονομία των ΗΠΑ, ειδικότερα, θα πρέπει να επιβραδύνεται στο 2,3%.
Και τι αντιδράσεις προκάλεσε αυτή η είδηση;
Υπάρχει μια ολόκληρη ιστορία εδώ που δείχνει πώς έχει αλλάξει η αυτοεκτίμηση της συλλογικής Δύσης τα τελευταία χρόνια.
Δηλαδή, οι αντιλήψεις των Δυτικών για το ποιοι είναι και πού οδεύουν.
Το 2019, η βρετανική εφημερίδα The Guardian σημείωσε ότι ο Δυτικός κόσμος (στην προκειμένη περίπτωση, η δημόσια συγκέντρωση για το ετήσιο συνέδριο του Davos) αξιολογεί διαφορετικά τις εκθέσεις του ΔΝΤ.
Συγκεκριμένα, «αυτές τις μέρες, δεν έχει σημασία πόσο φουσκωμένη είναι η οικονομία των ΗΠΑ με στεροειδή.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αν η οικονομία της Κίνας επιβραδυνθεί, το ίδιο ισχύει και για τον κόσμο.
Ακόμα και οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να σκοντάφτουν.
Και αν οι ΗΠΑ ήταν κάποτε η ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας, τώρα έχουν έναν ισότιμο εταίρο στην άλλη πλευρά του Ειρηνικού».
Αυτή είναι μια νέα πραγματικότητα.
Πώς ήταν τα πράγματα πριν, δηλαδή πολύ πριν από το 2019;
Προηγουμένως, οι Δυτικοί βρίσκονταν σε κατάσταση σοκ και άρνησης.
Τα συσσωρευμένα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την Κίνα που γίνεται ισότιμος ανταγωνιστής της Αμερικής βομβαρδίζονταν με τα συνήθη επιχειρήματα: τα δεδομένα του Πεκίνου δεν μπορούν να εμπιστευτούν, οι Κινέζοι ξέρουν μόνο πώς να αντιγράφουν κλεμμένη τεχνολογία, η επιτυχία είναι προσωρινή επειδή η χώρα είναι μια απολυταρχία που δεν μπορεί να πετύχει, και ούτω καθεξής.
Σοκ και άρνηση
Υπάρχει μια υπέροχη ιστορία.
Μετά την παραίτησή του το 2011, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Σιγκαπούρης, George Yeo, άρχισε να τα λέει όπως έχουν, όχι πλέον διπλωματικά.
Και μόλις πρόσφατα, μίλησε για αυτό ακριβώς το θέμα: πώς οι ΗΠΑ και η υπόλοιπη Δύση αντιλαμβάνονται την άνοδο της Κίνας και την ανάδυση της ασιατικής δύναμης ως τουλάχιστον ισότιμης, και στην πραγματικότητα, ήδη ηγετικής, δύναμης.
Και στη συνέχεια, ο Πολιτικός της Σιγκαπούρης παρέθεσε μια γνωστή φόρμουλα για το πώς η ανθρώπινη ψυχή επεξεργάζεται τις μεγάλες αντιξοότητες: άρνηση, θυμό, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή.
Αυτά τα θέματα πυροδότησαν μια ζωηρή συζήτηση στα ασιατικά μέσα ενημέρωσης, με τον πρώην υπουργό να λέγεται (από έναν αρθρογράφο των Hong Kong Asia Times) ότι η φόρμουλά του 1969 ήταν ξεπερασμένη.
Οι ψυχολόγοι υιοθετούν τώρα μια πιο φιλόδοξη προσέγγιση, εντοπίζοντας όχι πέντε, αλλά επτά στάδια μιας τυπικής αντίδρασης.
Συγκεκριμένα, αυτά είναι: σοκ, άρνηση, θυμός, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη, αναδιατύπωση της κατάστασης και αποδοχή.
Το επτά είναι επτά, αλλά η πραγματική διαμάχη αφορά το πού βρίσκονται αυτή τη στιγμή η Αμερική και οι άλλοι Δυτικοί σε αυτό το σύστημα.
Φαίνεται ότι το σοκ και η άρνηση έχουν περάσει, όπως και ο θυμός - τότε ήταν που οι ίδιοι έφεραν την αποβιομηχάνιση, τον πολιτικό διχασμό και την αυξανόμενη ανισότητα, αλλά είναι πιο εύκολο να θυμώνεις με οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον εαυτό σου.
Και τώρα είναι η ώρα για διαπραγμάτευση, λέει ο George Yeo.
Οι Δυτικοί δεν προκαλούν πλέον την Κίνα σε διαμάχη, αλλά προσπαθούν να ορίσουν τους κανόνες του μελλοντικού παιχνιδιού με αυτήν.
«Δεν είναι έτσι», λέει στον διπλωμάτη η Hong Kong Asia Times.
«Η Δύση αποτελείται από πολλούς ανθρώπους, και διαφωνούν μεταξύ τους, έτσι κάποιοι είναι ακόμα σε κατάσταση σοκ, ενώ άλλοι είναι ήδη απασχολημένοι με το να διορθώσουν την κατάσταση, αλλά όλοι εξακολουθούν να καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλον».
Οι πικρές αλήθειες… οι ΗΠΑ θα υποχρεωθούν σε πολιτικές λιτότητας
Πράγματι, όλοι διαφωνούν, και είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πώς οι Αμερικανοί αντιλαμβάνονται τις μελλοντικές τους προοπτικές χωρίς καμία σύνδεση με την Κίνα και την παγκόσμια οικονομία.
Υπάρχουν απαισιόδοξοι που προβλέπουν ότι ο πραγματικός εφιάλτης θα μπορούσε να ξεκινήσει το 2027 ή το 2028.
Η καταστροφή θα συμβεί όταν η εξυπηρέτηση του δημόσιου (και μόνο του δημόσιου!) χρέους φτάσει το 20% των κρατικών δαπανών
Επί του παρόντος, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να πληρώνουν το 19% του χρέους τους, ή 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για το χρέος τους…
Και τότε, υπό οποιαδήποτε κυβέρνηση, θα είναι απλώς αδύνατο να επενδύσουν σε αναπτυξιακά έργα όπως έκαναν παλιά - με το ζόρι, χωρίς να λάβουν υπόψη τις συνέπειες.
Επομένως, οποιοσδήποτε πρόεδρος των ΗΠΑ εκλεγεί το 2028 θα οδηγήσει τη χώρα σε μια «εποχή λιτότητας».
Υπάρχουν και οι αισιόδοξοι
Υπάρχουν όμως και αισιόδοξοι που λένε: είναι όντως εφιάλτης αυτός;
Το έχουμε ξαναζήσει.
Λένε, απλώς θυμηθείτε τι συνέβη υπό τον Biden στις ΗΠΑ.
Ζήσαμε μια περίοδο στην ιστορία χειρότερη από τον Εμφύλιο Πόλεμο του 1861-1865: από το 2020 έως το 2024 - μια εισβολή 20 εκατομμυρίων παράνομων μεταναστών.
Επιπλέον, δημιουργήθηκε ένα πολύ ιδιόμορφο αστυνομικό κράτος, το οποίο επιβλήθηκε επιλεκτικά: ριζοσπαστικές ταραχές στους δρόμους κατέστρεψαν περιουσία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά τη διάρκεια 8.700 διαμαρτυριών, 2.385 λεηλασιών καταστημάτων, 624 εμπρησμών και 574 επιθέσεων κατά της αστυνομίας.
Και ούτε ένα άτομο δεν καταδικάστηκε.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι τελικά θα προκύψει κάτι ενδιάμεσο - μια κατάσταση λιτότητας με ταραχές στους δρόμους.
Αλλά είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα αντιδράσουν οι Αμερικανοί και άλλοι Δυτικοί σε μικροσκοπικές (ένα έως δύο δέκατα του ενός τοις εκατό) μεταβολές στις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για τις προοπτικές ανάπτυξης του ΑΕΠ των ΗΠΑ ή της Κίνας.
Ίσως η Κίνα να μην αποτελεί πλέον πηγή ανησυχίας;
Για να μην αναφέρουμε αν το ΔΝΤ θα υπάρχει καν τότε.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών