Τελευταία Νέα
Διεθνή

Γιατί οι 3 Μεγάλες Πυρηνικές Δυνάμεις βγάζουν από την εξίσωση την Τεχνητή Νοημοσύνη; - Κάτι θα συμβεί 19 Νοεμβρίου

Γιατί οι 3 Μεγάλες Πυρηνικές Δυνάμεις βγάζουν από την εξίσωση την Τεχνητή Νοημοσύνη; - Κάτι θα συμβεί 19 Νοεμβρίου
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν χρειάζεται απαραίτητα να εξεγερθεί εναντίον της ανθρωπότητας… αρκεί να πείσει τους ανθρώπους ότι μπορούν να κερδίσουν… καταστρέφοντας ο ένας τον άλλον
Γιατί οι τρεις μεγάλες υπερδυνάμεις έβγαλαν εκτός εξίσωσης την Τεχνητή Νοημοσύνη από το πυρηνικό τους οπλοστάσιο;
Επί αιώνες, οι μεγάλες δυνάμεις ονειρεύονταν μια μορφή υπεροχής που θα τους επέτρεπε να επιτύχουν τη νίκη χωρίς κινδύνους ή απώλειες.
Καθώς τα πολεμικά μέσα γίνονταν όλο και πιο εξελιγμένα, ο πειρασμός να πιστέψουν ότι η νίκη ήταν επιτέλους εξασφαλισμένη γινόταν όλο και ισχυρότερος — ειδικά όταν μια τέτοια υπόσχεση δεν βασιζόταν σε υπερβολικά σίγουρους στρατηγούς, αλλά σε ακριβείς μαθηματικούς υπολογισμούς.
Κι όμως, ξαφνικά, τα ισχυρότερα κράτη του κόσμου άρχισαν να συζητούν αν ήρθε η ώρα να θέσουν όρια στη δική τους ισχύ.

Ένα μαγικό ραβδί για τον Πυρηνικό Πόλεμο

Ενόψει της προγραμματισμένης συνάντησης στις 19 Νοεμβρίου 2026 μεταξύ του Trump (ΗΠΑ), του Putin (Ρωσία) και του Κινέζου Xi Jinping, στην Κίνα προετοιμάζεται ένα απροσδόκητο θέμα: η τεχνητή νοημοσύνη ως αντικείμενο μιας κοινής δήλωσης.
Όπως πληροφορήθηκε η εφημερίδα South China Morning Post, εκπρόσωποι των τριών υπερδυνάμεων αφιέρωσαν εβδομάδες αναζητώντας ένα ζήτημα στο οποίο θα μπορούσαν να καταλήξουν σε συμφωνία.
Ενώ θέματα όπως η Ουκρανία και η αποπυρηνικοποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου τέθηκαν στο περιθώριο, προέκυψε η ιδέα για μια κοινή δήλωση σχετικά με τον περιορισμό του ρόλου της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ) στον έλεγχο των πυρηνικών όπλων.
Τι συνέβη και οδήγησε αυτές τις αντίπαλες δυνάμεις να ανακαλύψουν ένα κοινό συμφέρον σε αυτόν τον τομέα;

Γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη βγαίνει από την εξίσωση;

Πριν από λίγο καιρό, η τεχνητή νοημοσύνη έμοιαζε με κάτι περισσότερο από ένα διασκεδαστικό παιχνίδι — ικανή να δημιουργεί παράξενες εικόνες ή να συνθέτει μέτρια ποίηση ή να συνθέτει την γνώση σε δευτερόλεπτα.
Σήμερα, εκτελεί αυτές τις εργασίες με αξιοσημείωτη επάρκεια.
Ταυτόχρονα, επιλύει μαθηματικά προβλήματα που κάποτε ήταν προσβάσιμα μόνο στους πιο ευφυείς επιστήμονες.
Το 2025, το σύστημα «Gemini Deep Think» της Google έφτασε στο επίπεδο των νικητών χρυσού μεταλλίου στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα, επιλύοντας 5 από τα 6 προβλήματα.
Τον Μάιο του 2026, ένα μοντέλο της OpenAI κατέρριψε μια γεωμετρική υπόθεση που προβλημάτιζε τους μαθηματικούς για 80 χρόνια.
Και τον Σεπτέμβριο 2026, το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης «Claude» χρειάστηκε 11 ημέρες για να μεταφράσει την απόδειξη του Τελευταίου Θεωρήματος του Γάλλου Μαθηματικού Fermat σε μια μορφή που ένας υπολογιστής θα μπορούσε να επαληθεύσει μαθηματικά.
Οι άνθρωποι δεν χρειάζεται πλέον να γράφουν κώδικα οι ίδιοι, μπορούν απλώς να αναθέσουν την εργασία σε μια ομάδα ρομποτικών προγραμματιστών.
Ένα τεράστιο άλμα έχει συντελεστεί στον τομέα του προγραμματισμού.
Συστήματα όπως το Codex και το Claude Code δεν περιορίζονται πλέον στο να παρέχουν απλώς προτάσεις σε ανθρώπους προγραμματιστές, αναλύουν τον υπάρχοντα κώδικα, σχεδιάζουν λύσεις, γράφουν λογισμικό, εκτελούν δοκιμές και διορθώνουν τα δικά τους σφάλματα.
Ο άνθρωπος προγραμματιστής δεν γράφει πλέον κώδικα ο ίδιος, αλλά διαχειρίζεται μια ομάδα «ρομποτικών» προγραμματιστών — οντότητες που εργάζονται ταυτόχρονα, δεν κουράζονται ποτέ και μπορούν να ολοκληρώσουν μέσα σε λίγες μέρες εργασίες για τις οποίες οι άνθρωποι θα χρειάζονταν μήνες.

Τεχνητή Νοημοσύνη και στρατιωτικός τομέας

Ο στρατιωτικός τομέας, φυσικά, δεν έμεινε στο περιθώριο.
Η αμερικανική εταιρεία Palantir ανέπτυξε το σύστημα Maven, το οποίο ενσωματώνει δεδομένα από δορυφόρους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), ραντάρ και πηγές πληροφοριών, προκειμένου να υποβοηθήσει τον εντοπισμό στόχων, τον επιχειρησιακό σχεδιασμό και τη λήψη αποφάσεων.
Το ΝΑΤΟ απέκτησε το σύστημα το 2025 και, το 2026, το Πεντάγωνο έθεσε ως στόχο την καθιέρωση του Maven ως βασικού συστατικού της στρατιωτικής υποδομής διοίκησης και ελέγχου.
Δεν πρόκειται πλέον για επιστημονική φαντασία: η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) καθίσταται αναπόσπαστο κομμάτι των πραγματικών επιχειρήσεων εντός των στρατιωτικών επιτελείων.
Αν και το Maven δεν ελέγχει προς το παρόν πυρηνικά όπλα, καταδεικνύει σαφώς νέες, προηγμένες δυνατότητες στη στρατιωτική ηγεσία.

Θα εντοπίζει ακόμη και τους πιο καλά κρυμμένους στρατηγικούς πυραύλους

Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι τέτοιες τεχνολογίες δεν θα φτάσουν τελικά σε ένα επίπεδο ικανό να εντοπίζει ακόμη και τους πιο καλά κρυμμένους στρατηγικούς πυραύλους, να υπολογίζει πλήγματα εναντίον τους και, ταυτόχρονα, να συντονίζει την αντιπυραυλική άμυνα.
Για τους στρατιωτικούς στρατηγικούς αναλυτές, αυτό ισοδυναμεί με ένα «μαγικό ραβδί».
Ιστορικά, τα πυρηνικά όπλα λειτουργούσαν ως εγγύηση αποτροπής: ακόμη και μετά από ένα καταστροφικό πλήγμα, ο αντίπαλος μπορούσε να αντεπιτεθεί με τρόπο που καθιστούσε κάθε έννοια «νίκης» εντελώς άνευ νοήματος.
Τώρα, ωστόσο, προκύπτει μια νέα πιθανότητα: αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να εντοπίσει τους πυραύλους ενός αντιπάλου, να υπολογίσει πώς να τους καταστρέψει και να αναχαιτίσει όσους τυχόν επιβιώσουν, γιατί να μην επιχειρήσει κανείς να κερδίσει έναν πυρηνικό πόλεμο;

Τι δεν γνωρίζει η Τεχνητή Νοημοσύνη: Λάθη και ενδείξεις

Υπάρχει μια θεμελιώδης πρόκληση: ακόμη και η πιο προηγμένη Τεχνητή Νοημοσύνη θα έπρεπε να αναζητήσει μέσα τα οποία ο αντίπαλος έχει μάθει να κρατά κρυμμένα επί δεκαετίες — για παράδειγμα, στρατηγικά υποβρύχια με πυρηνική πρόωση.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ομοσπονδίας Αμερικανών Επιστημόνων (FAS), η Ρωσία προβλέπεται να διαθέτει 13 τέτοια υποβρύχια έως το 2026, τα οποία θα μεταφέρουν περίπου 704 πυρηνικές κεφαλές σε πυραύλους που εκτοξεύονται από τη θάλασσα.
Κάθε υποβρύχιο κλάσης Borei έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει 16 βαλλιστικούς πυραύλους, καθένας από τους οποίους είναι εξοπλισμένος με πολλαπλές κεφαλές.
Το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε πρόσφατα μια επένδυση ύψους 90 εκατομμυρίων λιρών στο «Atlantic Net» — ένα σύστημα που αποτελείται από θαλάσσια μη επανδρωμένα σκάφη, υποβρύχιους αισθητήρες και τεχνητή νοημοσύνη.
Το σύστημα αυτό έχει σχεδιαστεί για τη συλλογή και ανάλυση δεδομένων σχετικά με τη δραστηριότητα στον Βόρειο Ατλαντικό, τον εντοπισμό ρωσικών υποβρυχίων, καθώς και την ειδοποίηση των πλοίων και υποβρυχίων του ΝΑΤΟ που είναι επιφορτισμένα με τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο.
Ωστόσο, αν έστω και ένα ρωσικό υποβρύχιο παραμείνει μη εντοπισμένο, οι 16 πύραυλοί του θα αποτελούσαν τεράστιο πρόβλημα για το ΝΑΤΟ.

Οι χερσαίοι πύραυλοι ακόμη πιο δύσκολο πρόβλημα

Η πρόκληση είναι εξίσου δύσκολη όσον αφορά τους χερσαίους πυραύλους.
Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις της Ομοσπονδίας Αμερικανών Επιστημόνων, η Ρωσία διαθέτει περίπου 324 διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους —συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων Yars, Topol-M και Voevoda — οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να μετακινούνται και να αποφεύγουν τον εντοπισμό από τις υπηρεσίες πληροφοριών.
Για την προστασία αυτών των κινητών πυραυλικών μονάδων, η Ρωσία χρησιμοποιεί συστήματα λέιζερ Peresvet, μία από τις λειτουργίες των οποίων είναι η εξουδετέρωση της δορυφορικής επιτήρησης.
Επιπλέον, ακόμη και αν οι υπηρεσίες πληροφοριών του ΝΑΤΟ εντόπιζαν έναν ρωσικό κινητό εκτοξευτή, αυτός δεν θα παρέμενε απλώς στη θέση του, περιμένοντας ένα επερχόμενο πλήγμα.
Ας υποθέσουμε, όμως, χάριν συζήτησης, ότι ένα αρχικό πλήγμα θα ήταν επιτυχές.
Το ζήτημα δεν τελειώνει εκεί: θα έπρεπε κανείς να αντιμετωπίσει ένα αντίποινο πλήγμα.
Τι θα είχε να πει η τεχνητή νοημοσύνη γι' αυτό;

Τι ισχύει για το Αμερικανικό Πεντάγωνο;

Τι διαθέτει το Αμερικανικό Πεντάγωνο;
Το σύστημα «Άμυνας κατά τη Μέση Φάση της Πτήσης από το Έδαφος» (Ground-based Midcourse Defense - GMD) διαθέτει 44 επίγειους πυραύλους αναχαίτισης.
Ωστόσο, ειδικοί από το Κογκρέσο των ΗΠΑ έχουν ήδη επισημάνει ότι το σύστημα αυτό θα ήταν αδύνατο να αποκρούσει μια μαζική πυραυλική επίθεση από τη Ρωσία ή την Κίνα.
Ο πυρηνικός πόλεμος διέπεται από μια δική του, ιδιαίτερη λογική: ακόμα κι αν αναχαιτίζονταν το 99% από 1.000 πυρηνικές κεφαλές, οι 10 που θα απέμεναν θα αρκούσαν για να καταστρέψουν αρκετές μεγάλες πόλεις.
Είναι απολύτως πιθανό να κερδίσει κανείς σχεδόν κάθε επιμέρους σύγκρουση και, παρ' όλα αυτά, να χάσει τον πόλεμο.
Επιπλέον, τα στρατιωτικά συστήματα διοίκησης και ελέγχου έχουν παρουσιάσει σφάλματα στο παρελθόν — λάθη για τα οποία η ανθρωπότητα θα μπορούσε να είχε πληρώσει με την ίδια της την ύπαρξη.

Τι συνέβη τον Σεπτέμβριο του 1983;

Τον Σεπτέμβριο του 1983, το σοβιετικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης «Oko» («Μάτι») εξέπεμψε σήμα ότι είχαν εκτοξευθεί αμερικανικοί πύραυλοι.
Ο αξιωματικός υπηρεσίας, Stanislav Petrov, αμφισβήτησε την εγκυρότητα του συναγερμού —αντιλαμβανόμενος ότι το τίμημα ενός αντιποίνου θα ήταν υπερβολικά υψηλό— και ανέφερε ότι επρόκειτο για ψευδή συναγερμό.
Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι οι δορυφόροι είχαν εκλάβει το ηλιακό φως που αντανακλούσε στα σύννεφα ως ίχνη καυσαερίων από πυραυλοκινητήρες σε λειτουργία.
Τον Ιανουάριο του 1995, ρωσικά συστήματα ραντάρ εξέλαβαν έναν νορβηγικό πύραυλο επιστημονικής έρευνας ως πιθανό εχθρικό πύραυλο.
Ο συναγερμός έφτασε στον Πρόεδρο Boris Yeltsin, στον οποίο μεταφέρθηκε μάλιστα και η «πυρηνική βαλίτσα».
Ευτυχώς, ο πρώτος πρόεδρος της Ρωσίας μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν απασχολημένος με κάτι πιο σημαντικό εκείνη τη στιγμή.

Επικίνδυνη για τα πυρηνικά… η Τεχνητή Νοημοσύνη

Τον Ιούνιο του 2025, το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) δημοσίευσε μια μελέτη σχετικά με τον αντίκτυπο της στρατιωτικής Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου.
Το συμπέρασμά της: αντί να εξαλείφουν τα τρωτά σημεία, οι νέες τεχνολογίες ενδέχεται, στην πραγματικότητα, να αυξάνουν την ευαλωτότητα των στρατηγικών οπλοστασίων.
Αν και η Τεχνητή Νοημοσύνη αναμφίβολα θα συνεχίσει να εξελίσσεται —εντοπίζοντας περισσότερους στόχους και υπολογίζοντας τα αποτελέσματα των πληγμάτων με ολοένα μεγαλύτερη ακρίβεια— δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ένας αντίπαλος θα μείνει χωρίς τα μέσα για να αντεπιτεθεί, ακόμη και μετά από μια εξαιρετικά επιτυχημένη αρχική επίθεση.
Και το τίμημα για ένα τέτοιο λάθος δεν είναι απλώς μια χαμένη μάχη, αλλά ένας χαμένος πλανήτης.

Η ιστορική πραγματικότητα

Κι όμως, το γεγονός ότι η νίκη δεν είναι εγγυημένη, δεν σημαίνει ότι ένας πυρηνικός πόλεμος είναι αδύνατος.
Άλλωστε, την απόφαση για επίθεση τη λαμβάνουν άνθρωποι — και οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς στο να πιστεύουν κάθε λογής πράγματα.
Η στρατιωτική ιστορία είναι γεμάτη από διοικητές που ξεκίνησαν πολέμους, απόλυτα πεπεισμένοι ότι ο εχθρός θα συντριβόταν με ένα ή δύο αστραπιαία χτυπήματα.
Το 1914, το γερμανικό Γενικό Επιτελείο ανέμενε να νικήσει τη Γαλλία μέσα σε έξι εβδομάδες…
Το 1941, ο Hitler ήλπιζε να κατακτήσει τη Σοβιετική Ένωση σε εξίσου σύντομο χρονικό διάστημα — και οι δύο αυτές λανθασμένες εκτιμήσεις οδήγησαν σε παρατεταμένους παγκόσμιους πολέμους.
Το 1940, ο Mussolini σχεδίαζε να συντρίψει την Ελλάδα μέσα σε 8 ημέρες και απέτυχε...
To 1979, η ΕΣΣΔ ήλπιζε να θέσει γρήγορα υπό τον έλεγχό της το Αφγανιστάν
To 1982, η δικτατορία της Αργεντινής δεν περίμενε ποτέ ότι η Βρετανία θα πολεμούσε για τα Falkland και
Το 2003, ο George W. Bush κήρυξε τη νίκη στο Ιράκ μόλις έναν μήνα μετά την εισβολή — κι όμως, ξανά και ξανά, η πραγματικότητα ανέτρεπε με ειρωνικό τρόπο τις σκακιέρες αυτών των «μεγάλων» στρατηγών.
Το 2001, ο αμερικανικός στρατός υποσχέθηκε ότι θα ξεμπέρδευε γρήγορα με τους Taliban και στη συνέχεια θα αποχωρούσε από το Αφγανιστάν.
Αν και οι Taliban όντως διαλύθηκαν μέσα σε δύο μήνες, η πραγματική αποχώρηση δεν συνέβη παρά 20 χρόνια αργότερα — οπότε και οι ίδιοι ακριβώς Taliban ανακατέλαβαν αμέσως την πρωτεύουσα του Αφγανιστάν την Καμπούλ.

Οι φαντασιόπληκτοι πολιτικοί

Σήμερα, αυτοί οι φαντασιόπληκτοι πολιτικοί και οι στρατηγοί που ζουν στον κόσμο τους έχουν αποκτήσει έναν νέο, υπερ-ευφυή σύμβουλο — ικανό να ενισχύει τις φαντασιώσεις τους με δισεκατομμύρια υπολογισμούς, πληροφορίες εξαιρετικής ακρίβειας και άκρως πειστικά μαθηματικά μοντέλα.
Και πώς θα μπορούσαν άραγε να αντισταθούν;
Το ζήτημα αυτό έχει μάλιστα και επιστημονική ονομασία: «μεροληψία υπέρ της αυτοματοποίησης» (automation bias) — η ανθρώπινη τάση να δείχνει υπερβολική εμπιστοσύνη στα αυτοματοποιημένα συστήματα.

Η τεχνητή νοημοσύνη… άκρως επικίνδυνη για τα πυρηνικά

Τον Ιούνιο του 2025, το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) προειδοποίησε ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ) στη στρατιωτική διοίκηση και τον έλεγχο θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο πυρηνικής κλιμάκωσης, ακόμη και χωρίς να παραχωρηθεί σε μια μηχανή η εξουσιοδότηση για την ανάπτυξη όπλων.
Ένας αλγόριθμος θα μπορούσε να παρερμηνεύσει τις προθέσεις ενός αντιπάλου, να προτείνει μια επικίνδυνη πορεία δράσης ή να παρουσιάσει μια αμφίβολη πρόβλεψη με τόσο πειστικό τρόπο, ώστε οι διοικητές να μην μπουν καν στον κόπο να την αμφισβητήσουν — ειδικά όταν απομένουν μόνο λίγα λεπτά, ή ίσως και δευτερόλεπτα, για λήψη αποφάσεων, και στις οθόνες αρχίζουν να εμφανίζονται ανησυχητικές ενδείξεις που μοιάζουν απόλυτα ρεαλιστικές: μανιτάρια εκρήξεων, θερμικά ίχνη κινητήρων σε λειτουργία... ή κάτι που μοιάζει εντυπωσιακά με αυτά.
Όσο πιο περίπλοκο γίνεται ένα σύστημα, τόσο πιο δύσκολο είναι για έναν άνθρωπο να το επαληθεύσει.

Μια έρευνα του Stanford… προκαλεί τρόμο

Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί πειραματικά.
Το 2024, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Stanford διεξήγαγαν πολεμικά παίγνια (war games) στα οποία συμμετείχαν 5 μεγάλα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης.
Τα συστήματα αυτά ανέλαβαν τη διαχείριση εικονικών κρατών, τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, τη σύναψη συμμαχιών και τη λήψη στρατιωτικών αποφάσεων.
Και τα 5 μοντέλα επέδειξαν τάση κλιμάκωσης των συγκρούσεων, ενώ σε ορισμένα σενάρια κατέφυγαν ακόμη και στη χρήση πυρηνικών όπλων.
Επιπλέον, τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης αιτιολόγησαν τις αποφάσεις τους επικαλούμενα γνωστή στρατηγική λογική — αναφέροντας την ανάγκη αποτροπής του αντιπάλου, επίδειξης ισχύος ή αξιοποίησης των πλεονεκτημάτων ενός πρώτου πλήγματος.
Φυσικά, επρόκειτο απλώς για μια προσομοίωση.
Ωστόσο, επί της ουσίας, η τεχνητή νοημοσύνη που χρησιμοποιήθηκε σε αυτήν ήταν του ίδιου τύπου με εκείνη που εντάσσουν πλέον στην υπηρεσία τους οι κυρίαρχες πυρηνικές δυνάμεις.

Κάτι μας διδάσκουν τα πειράματα

Ας φανταστούμε, λοιπόν, ένα στρατιωτικό κέντρο διοίκησης του μέλλοντος.
Μια τεχνητή νοημοσύνη αναφέρει: ο εχθρός προτίθεται σαφώς να εξαπολύσει πρώτος πλήγμα… σχεδόν όλοι οι πύραυλοί του έχουν εντοπιστεί και έχει υπολογιστεί ένα σχέδιο για την καταστροφή τους.
Οποιοδήποτε αντίποινο ακολουθήσει, θα αναχαιτιστεί από τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας.
Η πιθανότητα επιτυχίας είναι 99%.
Η καθυστέρηση είναι επικίνδυνη• το να χτυπήσει κανείς πρώτος είναι πιο συμφέρον.
Δεν χρειάζεται να καταλάβει την εξουσία, είναι ευκολότερο να εισχωρήσει από την «πίσω πόρτα», εκεί όπου κανείς δεν το περιμένει — όχι ως εισβολέας, αλλά ως ένας καλοπροαίρετος και ευφυής σύμβουλος.

Τι σημαίνει αυτό;

Τον Νοέμβριο του 2024, ο Biden και ο Xi Jinping συμφώνησαν ότι η απόφαση για τη χρήση πυρηνικών όπλων πρέπει να παραμείνει σε ανθρώπινα χέρια.
Πλέον, σύμφωνα με την εφημερίδα South China Morning Post, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Κίνα συζητούν τρόπους περιορισμού της χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) εντός των πυρηνικών συστημάτων.
Ωστόσο, το γεγονός ότι ο τελικός λόγος ανήκει σε άνθρωπο δεν παρέχει καμία εγγύηση ασφάλειας.
Άλλωστε, ο άνθρωπος αυτός λαμβάνει την απόφασή του με βάση τις πληροφορίες που δέχεται.
Αυτό είναι το πραγματικό ζητούμενο ενόψει της συνάντησης μεταξύ του Trump, του Putin και του Xi Jinping στην Κίνα: οι κορυφαίες πυρηνικές δυνάμεις πρέπει να μάθουν να ελέγχουν όχι μόνο τις ενέργειες της Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά και τις δικές τους ενέργειες σε σχέση με αυτήν.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν χρειάζεται απαραίτητα να εξεγερθεί εναντίον της ανθρωπότητας… αρκεί να πείσει τους ανθρώπους ότι μπορούν να κερδίσουν… καταστρέφοντας ο ένας τον άλλον.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης