Συναγερμός με το κινεζικό J-10C: Το «ξεχασμένο» ρωσικό υπερόπλο επέστρεψε και το Πεκίνο ετοιμάζει μια επικίνδυνη έκπληξη
Ένας σοβιετικός πύραυλος ηλικίας άνω των 40 ετών εμφανίζεται ξαφνικά κάτω από τα φτερά ενός από τα πιο σύγχρονα κινεζικά μαχητικά.
Η Κίνα, που επενδύει δισεκατομμύρια σε όπλα νέας γενιάς, φαίνεται να επαναφέρει τον ρωσικό Kh-29T στο προσκήνιο, προκαλώντας ερωτήματα για τα πραγματικά σχέδια της πολεμικής αεροπορίας της. Πρόκειται για μια οικονομική λύση, για μια μυστική τεχνολογική αναβάθμιση ή για μια ευρύτερη αλλαγή στην αεροπορική στρατηγική του Πεκίνου;
Μια απροσδόκητη αποκάλυψη από την ίδια την κρατική τηλεόραση της Κίνας έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στους διεθνείς στρατιωτικούς κύκλους.
Νέο οπτικό υλικό που δημοσιοποίησε το κινεζικό τηλεοπτικό δίκτυο CCTV φαίνεται να παρουσιάζει ένα μαχητικό αεροσκάφος J-10C να απογειώνεται μεταφέροντας έναν πύραυλο αέρος-εδάφους της οικογένειας Kh-29, ένα όπλο σοβιετικής σχεδίασης που τέθηκε σε υπηρεσία το 1980.
Η αποκάλυψη αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η Κίνα έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες αμυντικές βιομηχανικές δυνάμεις του κόσμου, διαθέτοντας σύγχρονα μαχητικά, εξελιγμένους πυραύλους και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα.
Και όμως, περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες μετά την εμφάνιση του Kh-29, το Πεκίνο φαίνεται να εξακολουθεί να βλέπει επιχειρησιακή αξία σε αυτόν.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της South China Morning Post στις 15 Νοεμβρίου 2026, με την υπογραφή της δημοσιογράφου Amber Wang, το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα είχε εμφανιστεί παλαιότερα σε κινεζικά μαχητικά-βομβαρδιστικά JH-7A, ενώ τον Μάιο του 2026 παρατηρήθηκε και σε μαχητικά J-16. Η εμφάνισή του στο J-10C αποτελεί μια ακόμη ένδειξη ότι η Κίνα εξετάζει την αξιοποίηση του πυραύλου σε περισσότερες εγχώριες αεροπορικές πλατφόρμες.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο γιατί ο συγκεκριμένος πύραυλος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται.
Είναι τι ακριβώς σχεδιάζει να κάνει η Κίνα με αυτόν.
Ο σοβιετικός «καταστροφέας» των 685 κιλών που αρνείται να πεθάνει
Ο Kh-29 δεν ήταν ποτέ ένας συνηθισμένος πύραυλος.
Σχεδιασμένος κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, δημιουργήθηκε για την καταστροφή ανθεκτικών και στρατηγικά σημαντικών στόχων, όπως ενισχυμένα καταφύγια, γέφυρες, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, υποδομές αεροδρομίων και ορισμένους ναυτικούς στόχους.
Η σοβιετική αεροπορία τον ενέταξε στο οπλοστάσιό της το 1980, σε μια περίοδο κατά την οποία η ακρίβεια των αεροπορικών επιθέσεων αποτελούσε σημαντική τεχνολογική πρόκληση.
Η έκδοση Kh-29T χρησιμοποιεί τηλεοπτικό σύστημα αυτοκατεύθυνσης, το οποίο επιτρέπει την αναγνώριση και το κλείδωμα του στόχου πριν από την εκτόξευση. Στη συνέχεια, ο πύραυλος κατευθύνεται αυτόνομα προς το επιλεγμένο σημείο.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του, όμως, βρίσκεται στην καταστρεπτική ισχύ της πολεμικής κεφαλής του.
Με συνολικό βάρος περίπου 685 κιλών, ο πύραυλος μεταφέρει μια εντυπωσιακή κεφαλή περίπου 320 κιλών, η οποία συνδυάζει εκρηκτική ισχύ με διατρητική ικανότητα.
Η εμβέλειά του κυμαίνεται, ανάλογα με την έκδοση και τις συνθήκες εκτόξευσης, περίπου από 10 έως 30 χιλιόμετρα.
Αυτό σημαίνει ότι το συγκεκριμένο όπλο δεν σχεδιάστηκε για να πλήττει στόχους εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά για να καταφέρει ένα εξαιρετικά ισχυρό πλήγμα σε σχετικά μικρές αποστάσεις.
Σε ένα σύγχρονο πεδίο μάχης, όπου πολλά όπλα σχεδιάζονται ώστε να επιτίθενται από μεγάλες αποστάσεις, η ύπαρξη ενός τόσο βαρέος τακτικού πυραύλου εξακολουθεί να έχει τη δική της χρησιμότητα.
Το τίμημα, βέβαια, είναι σημαντικό: ένα μαχητικό που χρησιμοποιεί τον Kh-29 ενδέχεται να χρειαστεί να πλησιάσει περισσότερο σε εχθρικές αντιαεροπορικές απειλές.
Η μεγάλη έκπληξη: Μήπως οι Κινέζοι άλλαξαν τα «μάτια» του ρωσικού πυραύλου;
Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της υπόθεσης αφορά την πιθανότητα ο πύραυλος που εμφανίστηκε στο J-10C να μην είναι πλέον ίδιος με εκείνον που αγόρασε η Κίνα πριν από περίπου 25 χρόνια.
Κινεζικοί λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποστηρίζουν ότι το Πεκίνο ενδέχεται να έχει αντικαταστήσει τον αρχικό τηλεοπτικό ανιχνευτή του Kh-29T με ένα σύγχρονο σύστημα υπέρυθρης απεικόνισης.
Εφόσον οι πληροφορίες επαληθευτούν, μια τέτοια μετατροπή θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική αναβάθμιση των δυνατοτήτων εντοπισμού και παρακολούθησης στόχων.
Ένας σύγχρονος υπέρυθρος ανιχνευτής θα μπορούσε, ανάλογα με τις προδιαγραφές του, να προσφέρει πλεονεκτήματα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού και απέναντι σε ορισμένα είδη στόχων.
Ωστόσο, υπάρχει ένα σημαντικό στοιχείο που δεν πρέπει να παραβλέπεται.
Δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα ότι ο πύραυλος διαθέτει πράγματι νέο υπέρυθρο σύστημα καθοδήγησης.
Ούτε έχουν δημοσιοποιηθεί επίσημα τεχνικά χαρακτηριστικά μιας πιθανής κινεζικής αναβάθμισης.
Το βίντεο του CCTV αποτελεί ισχυρή οπτική ένδειξη μεταφοράς όπλου της οικογένειας Kh-29 από το J-10C, αλλά δεν αποδεικνύει από μόνο του την έκταση των τεχνικών αλλαγών ή την πλήρη επιχειρησιακή πιστοποίηση του συνδυασμού.
Ακόμη και με αυτή την επιφύλαξη, η πιθανότητα εκσυγχρονισμού ενός παλαιού ρωσικού πυραύλου από την κινεζική βιομηχανία είναι από μόνη της αξιοσημείωτη.
Το μυστικό των 2.000 πυραύλων: Γιατί το Πεκίνο μπορεί να κάθεται πάνω σε μια τεράστια αποθήκη ισχύος
Για να κατανοήσει κανείς τη συγκεκριμένη εξέλιξη, πρέπει να επιστρέψει στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Τότε η Κίνα βρισκόταν σε μια εντελώς διαφορετική τεχνολογική θέση σε σχέση με σήμερα.
Η αμυντική της βιομηχανία αναπτυσσόταν γρήγορα, ωστόσο εξακολουθούσε να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη Ρωσία για την απόκτηση εξελιγμένων μαχητικών αεροσκαφών και κατευθυνόμενων οπλικών συστημάτων.
Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, το Πεκίνο απέκτησε τα ρωσικά Su-30MKK, ισχυρά διθέσια μαχητικά πολλαπλών ρόλων με μεγάλη ακτίνα δράσης και σημαντική ικανότητα μεταφοράς οπλικού φορτίου.
Η συμφωνία για τα Su-30MKK πραγματοποιήθηκε το 1999, ενώ οι πρώτες παραδόσεις ακολούθησαν τον Δεκέμβριο του 2000.
Συνολικά, η κινεζική πολεμική αεροπορία προμηθεύτηκε περίπου 76 αεροσκάφη Su-30MKK, ενώ το κινεζικό ναυτικό απέκτησε επιπλέον 24 Su-30MK2 το 2004.
Μαζί με αυτά τα αεροσκάφη, η Κίνα απέκτησε πρόσβαση σε μια μεγάλη οικογένεια ρωσικών όπλων ακριβείας.
Ανάμεσά τους βρίσκονταν οι Kh-29T, οι Kh-59ME και οι αντιραντάρ Kh-31P.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται τα πρόσφατα δημοσιεύματα, οι κινεζικές εισαγωγές Kh-29T έφτασαν περίπου τους 2.000 πυραύλους.
Το πραγματικό μήνυμα του Πεκίνου: Τίποτα δεν πάει χαμένο στον νέο αεροπορικό ανταγωνισμό
Η φαινομενική ενσωμάτωση του Kh-29 στο J-10C δεν αποτελεί απόδειξη ότι η Κίνα αντιμετωπίζει έλλειψη σύγχρονων πυραύλων.
Ούτε σημαίνει ότι τα νεότερα κινεζικά οπλικά συστήματα απέτυχαν να καλύψουν τις επιχειρησιακές ανάγκες της.
Αντίθετα, η εξέλιξη μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια διεύρυνσης των διαθέσιμων επιλογών της πολεμικής αεροπορίας.
Η αξιοποίηση υπαρχόντων αποθεμάτων, η πιθανή αναβάθμιση συστημάτων καθοδήγησης και η προσαρμογή παλαιότερων όπλων σε σύγχρονα μαχητικά συνιστούν μια πρακτική που μπορεί να μειώσει το κόστος και να αυξήσει την επιχειρησιακή ευελιξία.
Το ίδιο ισχύει και για τη μετατροπή του J-10C σε ολοένα πιο ολοκληρωμένη πλατφόρμα πολλαπλών ρόλων.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι αεροπορικές επιχειρήσεις απαιτούν συνδυασμό τεχνολογικής υπεροχής, μεγάλων αποθεμάτων πυρομαχικών και δυνατότητας διεξαγωγής παρατεταμένων επιχειρήσεων, η ποικιλία των διαθέσιμων όπλων μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την τεχνολογική τους πολυπλοκότητα.
Το γεγονός ότι ένας πύραυλος της σοβιετικής εποχής εμφανίζεται κάτω από ένα σύγχρονο κινεζικό μαχητικό δεν αποτελεί απαραίτητα τεχνολογικό παράδοξο.
Μπορεί να αποτελεί ένδειξη ενός διαφορετικού τρόπου σκέψης, όπου παλαιά και νέα οπλικά συστήματα συνυπάρχουν για να εξυπηρετούν διαφορετικές επιχειρησιακές ανάγκες.
Το πιο ανησυχητικό για τους στρατιωτικούς ανταγωνιστές της Κίνας δεν είναι ότι το Πεκίνο εξακολουθεί να χρησιμοποιεί έναν πύραυλο σχεδιασμένο πριν από 46 χρόνια. Είναι ότι ενδέχεται να έχει αποκτήσει την τεχνολογική και βιομηχανική δυνατότητα να του δώσει μια νέα επιχειρησιακή ζωή.
Και εάν αυτή η προσέγγιση εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα, η Κίνα θα μπορούσε να αυξήσει ακόμη περισσότερο τις επιλογές του τεράστιου αεροπορικού της οπλοστασίου, χωρίς να χρειάζεται να βασίζεται αποκλειστικά στην παραγωγή ολοκαίνουργιων όπλων.
Ο παλιός σοβιετικός Kh-29 μπορεί να μην αποτελεί το πιο προηγμένο όπλο στον κόσμο.
Όμως η επιστροφή του στο προσκήνιο, πάνω σε ένα κινεζικό J-10C, δείχνει ότι στην αεροπορική ισχύ του 21ου αιώνα ακόμη και ένας πύραυλος του Ψυχρού Πολέμου μπορεί να αποκτήσει νέα στρατηγική σημασία.
www.bankingnews.gr
Η Κίνα, που επενδύει δισεκατομμύρια σε όπλα νέας γενιάς, φαίνεται να επαναφέρει τον ρωσικό Kh-29T στο προσκήνιο, προκαλώντας ερωτήματα για τα πραγματικά σχέδια της πολεμικής αεροπορίας της. Πρόκειται για μια οικονομική λύση, για μια μυστική τεχνολογική αναβάθμιση ή για μια ευρύτερη αλλαγή στην αεροπορική στρατηγική του Πεκίνου;
Μια απροσδόκητη αποκάλυψη από την ίδια την κρατική τηλεόραση της Κίνας έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στους διεθνείς στρατιωτικούς κύκλους.
Νέο οπτικό υλικό που δημοσιοποίησε το κινεζικό τηλεοπτικό δίκτυο CCTV φαίνεται να παρουσιάζει ένα μαχητικό αεροσκάφος J-10C να απογειώνεται μεταφέροντας έναν πύραυλο αέρος-εδάφους της οικογένειας Kh-29, ένα όπλο σοβιετικής σχεδίασης που τέθηκε σε υπηρεσία το 1980.
Η αποκάλυψη αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η Κίνα έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες αμυντικές βιομηχανικές δυνάμεις του κόσμου, διαθέτοντας σύγχρονα μαχητικά, εξελιγμένους πυραύλους και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα.
Και όμως, περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες μετά την εμφάνιση του Kh-29, το Πεκίνο φαίνεται να εξακολουθεί να βλέπει επιχειρησιακή αξία σε αυτόν.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της South China Morning Post στις 15 Νοεμβρίου 2026, με την υπογραφή της δημοσιογράφου Amber Wang, το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα είχε εμφανιστεί παλαιότερα σε κινεζικά μαχητικά-βομβαρδιστικά JH-7A, ενώ τον Μάιο του 2026 παρατηρήθηκε και σε μαχητικά J-16. Η εμφάνισή του στο J-10C αποτελεί μια ακόμη ένδειξη ότι η Κίνα εξετάζει την αξιοποίηση του πυραύλου σε περισσότερες εγχώριες αεροπορικές πλατφόρμες.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο γιατί ο συγκεκριμένος πύραυλος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται.
Είναι τι ακριβώς σχεδιάζει να κάνει η Κίνα με αυτόν.
Ο σοβιετικός «καταστροφέας» των 685 κιλών που αρνείται να πεθάνει
Ο Kh-29 δεν ήταν ποτέ ένας συνηθισμένος πύραυλος.
Σχεδιασμένος κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, δημιουργήθηκε για την καταστροφή ανθεκτικών και στρατηγικά σημαντικών στόχων, όπως ενισχυμένα καταφύγια, γέφυρες, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, υποδομές αεροδρομίων και ορισμένους ναυτικούς στόχους.
Η σοβιετική αεροπορία τον ενέταξε στο οπλοστάσιό της το 1980, σε μια περίοδο κατά την οποία η ακρίβεια των αεροπορικών επιθέσεων αποτελούσε σημαντική τεχνολογική πρόκληση.
Η έκδοση Kh-29T χρησιμοποιεί τηλεοπτικό σύστημα αυτοκατεύθυνσης, το οποίο επιτρέπει την αναγνώριση και το κλείδωμα του στόχου πριν από την εκτόξευση. Στη συνέχεια, ο πύραυλος κατευθύνεται αυτόνομα προς το επιλεγμένο σημείο.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του, όμως, βρίσκεται στην καταστρεπτική ισχύ της πολεμικής κεφαλής του.
Με συνολικό βάρος περίπου 685 κιλών, ο πύραυλος μεταφέρει μια εντυπωσιακή κεφαλή περίπου 320 κιλών, η οποία συνδυάζει εκρηκτική ισχύ με διατρητική ικανότητα.
Η εμβέλειά του κυμαίνεται, ανάλογα με την έκδοση και τις συνθήκες εκτόξευσης, περίπου από 10 έως 30 χιλιόμετρα.
Αυτό σημαίνει ότι το συγκεκριμένο όπλο δεν σχεδιάστηκε για να πλήττει στόχους εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά για να καταφέρει ένα εξαιρετικά ισχυρό πλήγμα σε σχετικά μικρές αποστάσεις.
Σε ένα σύγχρονο πεδίο μάχης, όπου πολλά όπλα σχεδιάζονται ώστε να επιτίθενται από μεγάλες αποστάσεις, η ύπαρξη ενός τόσο βαρέος τακτικού πυραύλου εξακολουθεί να έχει τη δική της χρησιμότητα.
Το τίμημα, βέβαια, είναι σημαντικό: ένα μαχητικό που χρησιμοποιεί τον Kh-29 ενδέχεται να χρειαστεί να πλησιάσει περισσότερο σε εχθρικές αντιαεροπορικές απειλές.
Η μεγάλη έκπληξη: Μήπως οι Κινέζοι άλλαξαν τα «μάτια» του ρωσικού πυραύλου;
Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της υπόθεσης αφορά την πιθανότητα ο πύραυλος που εμφανίστηκε στο J-10C να μην είναι πλέον ίδιος με εκείνον που αγόρασε η Κίνα πριν από περίπου 25 χρόνια.
Κινεζικοί λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποστηρίζουν ότι το Πεκίνο ενδέχεται να έχει αντικαταστήσει τον αρχικό τηλεοπτικό ανιχνευτή του Kh-29T με ένα σύγχρονο σύστημα υπέρυθρης απεικόνισης.
Εφόσον οι πληροφορίες επαληθευτούν, μια τέτοια μετατροπή θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική αναβάθμιση των δυνατοτήτων εντοπισμού και παρακολούθησης στόχων.
Ένας σύγχρονος υπέρυθρος ανιχνευτής θα μπορούσε, ανάλογα με τις προδιαγραφές του, να προσφέρει πλεονεκτήματα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού και απέναντι σε ορισμένα είδη στόχων.
Ωστόσο, υπάρχει ένα σημαντικό στοιχείο που δεν πρέπει να παραβλέπεται.
Δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα ότι ο πύραυλος διαθέτει πράγματι νέο υπέρυθρο σύστημα καθοδήγησης.
Ούτε έχουν δημοσιοποιηθεί επίσημα τεχνικά χαρακτηριστικά μιας πιθανής κινεζικής αναβάθμισης.
Το βίντεο του CCTV αποτελεί ισχυρή οπτική ένδειξη μεταφοράς όπλου της οικογένειας Kh-29 από το J-10C, αλλά δεν αποδεικνύει από μόνο του την έκταση των τεχνικών αλλαγών ή την πλήρη επιχειρησιακή πιστοποίηση του συνδυασμού.
Ακόμη και με αυτή την επιφύλαξη, η πιθανότητα εκσυγχρονισμού ενός παλαιού ρωσικού πυραύλου από την κινεζική βιομηχανία είναι από μόνη της αξιοσημείωτη.
Το μυστικό των 2.000 πυραύλων: Γιατί το Πεκίνο μπορεί να κάθεται πάνω σε μια τεράστια αποθήκη ισχύος
Για να κατανοήσει κανείς τη συγκεκριμένη εξέλιξη, πρέπει να επιστρέψει στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Τότε η Κίνα βρισκόταν σε μια εντελώς διαφορετική τεχνολογική θέση σε σχέση με σήμερα.
Η αμυντική της βιομηχανία αναπτυσσόταν γρήγορα, ωστόσο εξακολουθούσε να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη Ρωσία για την απόκτηση εξελιγμένων μαχητικών αεροσκαφών και κατευθυνόμενων οπλικών συστημάτων.
Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, το Πεκίνο απέκτησε τα ρωσικά Su-30MKK, ισχυρά διθέσια μαχητικά πολλαπλών ρόλων με μεγάλη ακτίνα δράσης και σημαντική ικανότητα μεταφοράς οπλικού φορτίου.
Η συμφωνία για τα Su-30MKK πραγματοποιήθηκε το 1999, ενώ οι πρώτες παραδόσεις ακολούθησαν τον Δεκέμβριο του 2000.
Συνολικά, η κινεζική πολεμική αεροπορία προμηθεύτηκε περίπου 76 αεροσκάφη Su-30MKK, ενώ το κινεζικό ναυτικό απέκτησε επιπλέον 24 Su-30MK2 το 2004.
Μαζί με αυτά τα αεροσκάφη, η Κίνα απέκτησε πρόσβαση σε μια μεγάλη οικογένεια ρωσικών όπλων ακριβείας.
Ανάμεσά τους βρίσκονταν οι Kh-29T, οι Kh-59ME και οι αντιραντάρ Kh-31P.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται τα πρόσφατα δημοσιεύματα, οι κινεζικές εισαγωγές Kh-29T έφτασαν περίπου τους 2.000 πυραύλους.
Το πραγματικό μήνυμα του Πεκίνου: Τίποτα δεν πάει χαμένο στον νέο αεροπορικό ανταγωνισμό
Η φαινομενική ενσωμάτωση του Kh-29 στο J-10C δεν αποτελεί απόδειξη ότι η Κίνα αντιμετωπίζει έλλειψη σύγχρονων πυραύλων.
Ούτε σημαίνει ότι τα νεότερα κινεζικά οπλικά συστήματα απέτυχαν να καλύψουν τις επιχειρησιακές ανάγκες της.
Αντίθετα, η εξέλιξη μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια διεύρυνσης των διαθέσιμων επιλογών της πολεμικής αεροπορίας.
Η αξιοποίηση υπαρχόντων αποθεμάτων, η πιθανή αναβάθμιση συστημάτων καθοδήγησης και η προσαρμογή παλαιότερων όπλων σε σύγχρονα μαχητικά συνιστούν μια πρακτική που μπορεί να μειώσει το κόστος και να αυξήσει την επιχειρησιακή ευελιξία.
Το ίδιο ισχύει και για τη μετατροπή του J-10C σε ολοένα πιο ολοκληρωμένη πλατφόρμα πολλαπλών ρόλων.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι αεροπορικές επιχειρήσεις απαιτούν συνδυασμό τεχνολογικής υπεροχής, μεγάλων αποθεμάτων πυρομαχικών και δυνατότητας διεξαγωγής παρατεταμένων επιχειρήσεων, η ποικιλία των διαθέσιμων όπλων μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την τεχνολογική τους πολυπλοκότητα.
Το γεγονός ότι ένας πύραυλος της σοβιετικής εποχής εμφανίζεται κάτω από ένα σύγχρονο κινεζικό μαχητικό δεν αποτελεί απαραίτητα τεχνολογικό παράδοξο.
Μπορεί να αποτελεί ένδειξη ενός διαφορετικού τρόπου σκέψης, όπου παλαιά και νέα οπλικά συστήματα συνυπάρχουν για να εξυπηρετούν διαφορετικές επιχειρησιακές ανάγκες.
Το πιο ανησυχητικό για τους στρατιωτικούς ανταγωνιστές της Κίνας δεν είναι ότι το Πεκίνο εξακολουθεί να χρησιμοποιεί έναν πύραυλο σχεδιασμένο πριν από 46 χρόνια. Είναι ότι ενδέχεται να έχει αποκτήσει την τεχνολογική και βιομηχανική δυνατότητα να του δώσει μια νέα επιχειρησιακή ζωή.
Και εάν αυτή η προσέγγιση εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα, η Κίνα θα μπορούσε να αυξήσει ακόμη περισσότερο τις επιλογές του τεράστιου αεροπορικού της οπλοστασίου, χωρίς να χρειάζεται να βασίζεται αποκλειστικά στην παραγωγή ολοκαίνουργιων όπλων.
Ο παλιός σοβιετικός Kh-29 μπορεί να μην αποτελεί το πιο προηγμένο όπλο στον κόσμο.
Όμως η επιστροφή του στο προσκήνιο, πάνω σε ένα κινεζικό J-10C, δείχνει ότι στην αεροπορική ισχύ του 21ου αιώνα ακόμη και ένας πύραυλος του Ψυχρού Πολέμου μπορεί να αποκτήσει νέα στρατηγική σημασία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών