Το νέο πολυβόλο αναπτύχθηκε μεταξύ 2020 και 2025
Για μεγάλο διάστημα οι Ρωσικές Ειδικές Δυνάμεις δεν είχαν ελαφρύ πολυβόλο στη σύνθεση της ομάδας μάχης.
Μετά την απόσυρση των RPD (7,62mm) στη δεκαετία του 1970, τα πυρά υποστήριξης παρέχονταν από το οπλοπολυβόλο RPK που περιοριζόταν από τη χρήση γεμιστήρων και λεπτές κάνες.
Στην πράξη αυτό έφερε τα βαρύτερα πολυβόλα PKM και τα νεότερα PKP (Pecheneg) ένα επίπεδο χαμηλότερα για να αναπληρωθεί το κενό.
Ενώ η Δύση χρησιμοποιεί επί δεκαετίες ελαφρά πολυβόλα όπως τα FN Minimi, οι Ρώσοι επέμειναν στα οπλοπλουβόλα ακόμη και μετά την εισαγωγή σε υπηρεσία του τυφεκίου ΑΚ-12, το οποίο θα συνοδευόταν από το οπλοπολυβόλο RPK-16.
Θεωρητικά, θα συμπλήρωνε το κενό τροφοδοτούμενο από τυμπανοειδείς γεμιστήρες χωρητικότητας 96 φυσιγγίων. Το πρόγραμμα αδράνησε όταν απέτυχε να αποδώσει τα αναμενόμενα για να αντικατασταθεί από ένα εντελώς νέο σχέδιο.
Το RPL 20 (κυριλικά РПЛ-20) είναι το πρώτο "πραγματικό" πολυβόλο με τροφοδοσία από ταινία για το φυσίγγιο 5,45Χ39mm. Υπό μια έννοια φτάνει με καθυστέρηση 50 ετών.
Άλμα εμπρός
Η έλευση του RPL-20 φέρνει τους Ρώσους μια γενιά εμπρός, καθώς το πολυβόλο μοιράζεται περισσότερα στοιχεία με πρωτοποριακά όπλα όπως το FN Evolys και το Ultimax Mk.8. Ζυγίζει 5,2-5,5 κιλά εξαρτώμενο από την κάνη (415 ή 590mm).
Απεμπολεί τη δυνατότητα ταχείας αλλαγής, αλλά οι κάνες αντέχουν 20.000 βολές. Mπορoύν να αντικατασταθούν από το χειριστή κατά τη διαδικασία συντήρησης.
Διαθέτει ένα ελαφρό δίποδα και είναι σχεδιασμένο να τροφοδοτείται και να χρησιμοποιείται από ένα μόνο πολυβολητή. Όλα αυτά τα στοιχεία το καθιστούν όπλο έφόδου που ακολουθεί την ομάδα κατά τον ελιγμό.
Η έλλειψη εφεδρικών κανών και η χρήση υφασμάτινων σάκων των 100 και 200 φυσιγγίων κάνουν τη δουλειά των πολυβολητών ευκολότερη.
Κρίσιμα στοιχεία για το σχεδιασμό ήταν η δυνατότητα νυχτερινής μάχης και η ικανότητα βολών από "ασυνήθιστες θέσεις". Αυτό σημαίνει κινητικότητα και βολή από τον ώμο ή εν κινήσει.
Τα μεσαία πολυβόλα όπως το ΡΚΜ βάλλουν χρησιμοποιώντας το δίποδα, περιοριζόμενα από το βάρος και την ανάκρουση.
Για να είναι διαχειρίσιμο από ένα χειριστή, το RPL-20 υιοθέτησε το φυσίγγιο 5,45mm και αρχιτεκτονική παρόμοια με του Evolys.
Οι ταινίες τροφοδοτούνται από το δεξί πλευρό του κορμού χρησιμοποιώντας έναν οδηγό που αναρτάται πριν το πρώτο φυσίγγιο. Αυτό διευκολύνει τη γέμιση από ένα άτομο και απαλείφει την ανάγκη για πτυσσόμενο κάλυμμα τροφοδοσίας στην κορυφή του όπλου (όπως στα MG3, MAG, Minimi). Δημιουργεί όμως ένα παράλληλο πρόβλημα.
Τι θα συμβεί αν ο πολυβολητής διαθέτει μια μισοχρησιμοποιημένη ταινία; Τότε θα υποχρεωθεί να ανοίξει τον κάτω κορμό για να τοποθετήσει το φυσίγγιο εντός του μηχανισμού τροφοδοσίας. Ένα μάνταλο στο πίσω μέρος αποχωρίζει τα δύο μέρη και η λαβή στρέφεται κάτω για να δημιουργηθεί χώρος.
Σε συνθήκες πεδίου ακούγεται πολύπλοκο.
Ακολουθώντας τη σύγχρονη τάση το στόμιο της κάνης στο RPL-20 δέχεται σιγαστήρα. Η χρήση του προστατεύει την ακοή των χειριστών και δυσχεραίνει τον εντοπισμό τους στο πεδίο.
Λειτουργικά χαρακτηριστικά
Ο μηχανισμός κινείται από πιστόνι αερίων μακράς διαδρομής (όπως στο ΑΚ 12).
Η βαλβίδα φαίνεται να έχει δύο θέσεις και η βολή όπως στα περισσότερα πολυβόλα γίνεται από ανοικτό κλείστρο. Η θεωρητική ταχυβολία είναι 600 φυσίγγια ανά λεπτό, ώστε να μην υπερθερμαίνεται η κάνη. Η σκανδάλη λειτουργεί μόνο σε αυτόματη βολή και ο μοχλός ασφάλειας είναι αμφιδέξιος,
Μια διαφορά σε σχέση με προηγούμενα ρωσικά σχέδια είναι πως το RPL-20 αποσπά τα φυσίγγια της ταινίας πιέζοντας προς τα εμπρός και με το κάτω μέρος του κλείστρου, ενώ πχ, στο PKM γίνεται με την ανάποδη φορά. Η αιτία για τούτες τις αναδιατάξεις είναι η ύπαρξη αδιάκοπης ράγας Picatinny που καλύπτει όλο το μήκος του κορμού. Συμπληρωματικές ράγες στο κάτω μέρος και τα πλευρά του επιτρέπουν την ανάρτηση οπτικών, πομπών λέηζερ και και δίποδα απευθείας στο ατσάλινο πλαίσιο του όπλου, χωρίς να επηρεάζεται η κάνη.
Η εξαγωγή γίνεται από αριστερά, ενώ υπάρχει ένα κάλυμμα με ελατήριο που καλύπτει τη θυρίδα απόρριψης των καλύκων. Ο μοχλός όπλισης βρίσκεται δεξιά και είναι πτυσσόμενος και εξοπλισμένος με ένα ισχυρό ελατήριο ώστε να κάμπτεται χωρίς να σπάει. Το σχήμα του δείχνει εμπνευσμένο από το MG3.
Mια χειρολαβή στον κορμό επιτρέπει τη μεταφορά για άμεση χρήση με το ένα χέρι, ενώ λόγω του χαμηλού βάρους μπορεί να κρατιέται όπως ένα τουφέκι.
Οι Ρώσοι έχουν δώσει έμφαση στην ευκολία χρήσης γεγονός που φανερώνεται από την ικανότητα ρύθμισης και προσαρμογής του κοντακίου στα μέτρα του πολυβολητή και την πρόσθετη χειρολαβή στήριξης που μπαίνει πίσω από το δίποδα. Η στάνταρ πιστολοειδής λαβή προέρχεται από το ΑΚ-12.
Τέλος, το κοντάκιο αναδιπλώνει, μειώνοντας το συνολικό μήκος.
Στις γραμμές της Ουκρανίας
Το νέο πολυβόλο αναπτύχθηκε μεταξύ 2020 και 2025.
Στο ενδιάμεσο τα πρωτότυπα πέρασαν από μια διαδικασία παρατηρήσεων και διορθώσεων σε άμεση επικοινωνία με τους μαχητές που δρούν στην Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση.
Το 2025 οι προδιαγραφές τελειοποιήθηκαν και ξεκίνησε η παραγωγή.
Σύμφωνα με το Kalashnikov Group τα πρώτα εντάχθηκαν επιχειρησιακά σε μονάδες τον Ιούλιο του 2025, κλείνοντας ένα κενό στην ισχύ πυρός των μικρών κλιμακίων.
www.bankingnews.gr
Μετά την απόσυρση των RPD (7,62mm) στη δεκαετία του 1970, τα πυρά υποστήριξης παρέχονταν από το οπλοπολυβόλο RPK που περιοριζόταν από τη χρήση γεμιστήρων και λεπτές κάνες.
Στην πράξη αυτό έφερε τα βαρύτερα πολυβόλα PKM και τα νεότερα PKP (Pecheneg) ένα επίπεδο χαμηλότερα για να αναπληρωθεί το κενό.
Ενώ η Δύση χρησιμοποιεί επί δεκαετίες ελαφρά πολυβόλα όπως τα FN Minimi, οι Ρώσοι επέμειναν στα οπλοπλουβόλα ακόμη και μετά την εισαγωγή σε υπηρεσία του τυφεκίου ΑΚ-12, το οποίο θα συνοδευόταν από το οπλοπολυβόλο RPK-16.
Θεωρητικά, θα συμπλήρωνε το κενό τροφοδοτούμενο από τυμπανοειδείς γεμιστήρες χωρητικότητας 96 φυσιγγίων. Το πρόγραμμα αδράνησε όταν απέτυχε να αποδώσει τα αναμενόμενα για να αντικατασταθεί από ένα εντελώς νέο σχέδιο.
Το RPL 20 (κυριλικά РПЛ-20) είναι το πρώτο "πραγματικό" πολυβόλο με τροφοδοσία από ταινία για το φυσίγγιο 5,45Χ39mm. Υπό μια έννοια φτάνει με καθυστέρηση 50 ετών.
Άλμα εμπρός
Η έλευση του RPL-20 φέρνει τους Ρώσους μια γενιά εμπρός, καθώς το πολυβόλο μοιράζεται περισσότερα στοιχεία με πρωτοποριακά όπλα όπως το FN Evolys και το Ultimax Mk.8. Ζυγίζει 5,2-5,5 κιλά εξαρτώμενο από την κάνη (415 ή 590mm).
Απεμπολεί τη δυνατότητα ταχείας αλλαγής, αλλά οι κάνες αντέχουν 20.000 βολές. Mπορoύν να αντικατασταθούν από το χειριστή κατά τη διαδικασία συντήρησης.
Διαθέτει ένα ελαφρό δίποδα και είναι σχεδιασμένο να τροφοδοτείται και να χρησιμοποιείται από ένα μόνο πολυβολητή. Όλα αυτά τα στοιχεία το καθιστούν όπλο έφόδου που ακολουθεί την ομάδα κατά τον ελιγμό.
Η έλλειψη εφεδρικών κανών και η χρήση υφασμάτινων σάκων των 100 και 200 φυσιγγίων κάνουν τη δουλειά των πολυβολητών ευκολότερη.
Κρίσιμα στοιχεία για το σχεδιασμό ήταν η δυνατότητα νυχτερινής μάχης και η ικανότητα βολών από "ασυνήθιστες θέσεις". Αυτό σημαίνει κινητικότητα και βολή από τον ώμο ή εν κινήσει.
Τα μεσαία πολυβόλα όπως το ΡΚΜ βάλλουν χρησιμοποιώντας το δίποδα, περιοριζόμενα από το βάρος και την ανάκρουση.
Για να είναι διαχειρίσιμο από ένα χειριστή, το RPL-20 υιοθέτησε το φυσίγγιο 5,45mm και αρχιτεκτονική παρόμοια με του Evolys.
Οι ταινίες τροφοδοτούνται από το δεξί πλευρό του κορμού χρησιμοποιώντας έναν οδηγό που αναρτάται πριν το πρώτο φυσίγγιο. Αυτό διευκολύνει τη γέμιση από ένα άτομο και απαλείφει την ανάγκη για πτυσσόμενο κάλυμμα τροφοδοσίας στην κορυφή του όπλου (όπως στα MG3, MAG, Minimi). Δημιουργεί όμως ένα παράλληλο πρόβλημα.
Τι θα συμβεί αν ο πολυβολητής διαθέτει μια μισοχρησιμοποιημένη ταινία; Τότε θα υποχρεωθεί να ανοίξει τον κάτω κορμό για να τοποθετήσει το φυσίγγιο εντός του μηχανισμού τροφοδοσίας. Ένα μάνταλο στο πίσω μέρος αποχωρίζει τα δύο μέρη και η λαβή στρέφεται κάτω για να δημιουργηθεί χώρος.
Σε συνθήκες πεδίου ακούγεται πολύπλοκο.
Ακολουθώντας τη σύγχρονη τάση το στόμιο της κάνης στο RPL-20 δέχεται σιγαστήρα. Η χρήση του προστατεύει την ακοή των χειριστών και δυσχεραίνει τον εντοπισμό τους στο πεδίο.
Λειτουργικά χαρακτηριστικά
Ο μηχανισμός κινείται από πιστόνι αερίων μακράς διαδρομής (όπως στο ΑΚ 12).
Η βαλβίδα φαίνεται να έχει δύο θέσεις και η βολή όπως στα περισσότερα πολυβόλα γίνεται από ανοικτό κλείστρο. Η θεωρητική ταχυβολία είναι 600 φυσίγγια ανά λεπτό, ώστε να μην υπερθερμαίνεται η κάνη. Η σκανδάλη λειτουργεί μόνο σε αυτόματη βολή και ο μοχλός ασφάλειας είναι αμφιδέξιος,
Μια διαφορά σε σχέση με προηγούμενα ρωσικά σχέδια είναι πως το RPL-20 αποσπά τα φυσίγγια της ταινίας πιέζοντας προς τα εμπρός και με το κάτω μέρος του κλείστρου, ενώ πχ, στο PKM γίνεται με την ανάποδη φορά. Η αιτία για τούτες τις αναδιατάξεις είναι η ύπαρξη αδιάκοπης ράγας Picatinny που καλύπτει όλο το μήκος του κορμού. Συμπληρωματικές ράγες στο κάτω μέρος και τα πλευρά του επιτρέπουν την ανάρτηση οπτικών, πομπών λέηζερ και και δίποδα απευθείας στο ατσάλινο πλαίσιο του όπλου, χωρίς να επηρεάζεται η κάνη.
Η εξαγωγή γίνεται από αριστερά, ενώ υπάρχει ένα κάλυμμα με ελατήριο που καλύπτει τη θυρίδα απόρριψης των καλύκων. Ο μοχλός όπλισης βρίσκεται δεξιά και είναι πτυσσόμενος και εξοπλισμένος με ένα ισχυρό ελατήριο ώστε να κάμπτεται χωρίς να σπάει. Το σχήμα του δείχνει εμπνευσμένο από το MG3.
Mια χειρολαβή στον κορμό επιτρέπει τη μεταφορά για άμεση χρήση με το ένα χέρι, ενώ λόγω του χαμηλού βάρους μπορεί να κρατιέται όπως ένα τουφέκι.
Οι Ρώσοι έχουν δώσει έμφαση στην ευκολία χρήσης γεγονός που φανερώνεται από την ικανότητα ρύθμισης και προσαρμογής του κοντακίου στα μέτρα του πολυβολητή και την πρόσθετη χειρολαβή στήριξης που μπαίνει πίσω από το δίποδα. Η στάνταρ πιστολοειδής λαβή προέρχεται από το ΑΚ-12.
Τέλος, το κοντάκιο αναδιπλώνει, μειώνοντας το συνολικό μήκος.
Στις γραμμές της Ουκρανίας
Το νέο πολυβόλο αναπτύχθηκε μεταξύ 2020 και 2025.
Στο ενδιάμεσο τα πρωτότυπα πέρασαν από μια διαδικασία παρατηρήσεων και διορθώσεων σε άμεση επικοινωνία με τους μαχητές που δρούν στην Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση.
Το 2025 οι προδιαγραφές τελειοποιήθηκαν και ξεκίνησε η παραγωγή.
Σύμφωνα με το Kalashnikov Group τα πρώτα εντάχθηκαν επιχειρησιακά σε μονάδες τον Ιούλιο του 2025, κλείνοντας ένα κενό στην ισχύ πυρός των μικρών κλιμακίων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών