Όσο βαθύτερες είναι αυτές οι λίμνες, τόσο πιο σκοτεινές και μελανές εμφανίζονται από το διάστημα.
Το παγόβουνο A-23A, που για δεκαετίες θεωρούνταν ο «ακλόνητος γίγαντας» της Ανταρκτικής, άλλαξε ξαφνικά όψη, προκαλώντας παγκόσμιο δέος στους επιστήμονες.
Δορυφορικές λήψεις αποκαλύπτουν μια απόκοσμη, μελανή-μπλε απόχρωση στην επιφάνειά του – ένα «σημάδι θανάτου» που υποδηλώνει ότι η ολοκληρωτική του διάλυση είναι πλέον θέμα χρόνου.
Ο παγωμένος γίγαντας με το μοιραίο πεπρωμένο
Το A-23A αποκολλήθηκε από την παγοκρηπίδα Filchner-Ronne το 1986, καταλαμβάνοντας τότε την απίστευτη έκταση των 4.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Για πάνω από 30 χρόνια παρέμενε «καρφωμένο» στη Θάλασσα Weddell, λειτουργώντας ως σταθερό σημείο αναφοράς στους χάρτες.
Όλα άλλαξαν το 2020, όταν ο τεράστιος όγκος άρχισε να παρασύρεται προς τον Βορρά. Παρά τη συρρίκνωσή του, παραμένει μεγαλύτερο από πολλές μεγαλουπόλεις, αποτελώντας το πιο ζωντανό και τρομακτικό παράδειγμα της κλιματικής κατάρρευσης.
Τι αποκάλυψαν οι δορυφόροι: Η παγίδα του νερού
Εικόνες από τον δορυφόρο Terra της NASA και τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στα τέλη Δεκεμβρίου αποκάλυψαν εκτεταμένες, σχεδόν μαύρες περιοχές στην επιφάνεια του πάγου.
Δεν πρόκειται για αλλαγή στη δομή του πάγου, αλλά για τεράστιες λίμνες λιωμένου νερού που έχουν συσσωρευτεί σε ρωγμές και κοιλώματα.
Όσο βαθύτερες είναι αυτές οι λίμνες, τόσο πιο σκοτεινές και μελανές εμφανίζονται από το διάστημα.
Γιατί το μπλε χρώμα σημαίνει συναγερμό: Ο εφιάλτης της υδρορωγμάτωσης
Ο κίνδυνος κρύβεται στη φυσική του φαινομένου.
Το λιωμένο νερό είναι πολύ βαρύτερο από τον πάγο.
Όταν εισχωρεί στις ρωγμές, η πίεση αυξάνεται δραματικά, αναγκάζοντας τα ρήγματα να διευρυνθούν βίαια.
Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως «υδρορωγμάτωση» (hydrofracturing), είναι ο κύριος μηχανισμός που οδηγεί στην ακαριαία διάλυση των παγόβουνων.
Οι γεμάτες νερό ρωγμές φτάνουν μέχρι τη βάση του παγόβουνου, αποδυναμώνοντάς το εκ των έσω.
Το A-23A είναι πλέον μια ετοιμόρροπη δομή που μπορεί να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή.
Η δραματική συρρίκνωση και η επόμενη μέρα
Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Πάγων των ΗΠΑ, στις αρχές Ιανουαρίου 2026, η έκταση του A-23A περιορίστηκε στα 1.035 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Έχει χάσει πάνω από τα δύο τρίτα του αρχικού του μεγέθους, και η παρουσία του λιωμένου νερού δείχνει ότι η τελική του πτώση θα είναι ταχύτερη από κάθε πρόβλεψη.
Οι επιστήμονες της NASA προειδοποιούν: η διαδικασία είναι μη αναστρέψιμη. Το A-23A θα συνεχίσει να σπάει σε μικρότερα κομμάτια μέχρι να εξαφανιστεί οριστικά, στέλνοντας ένα τελευταίο, σκοτεινό μήνυμα για την τύχη των πάγων του πλανήτη.
www.bankingnews.gr
Δορυφορικές λήψεις αποκαλύπτουν μια απόκοσμη, μελανή-μπλε απόχρωση στην επιφάνειά του – ένα «σημάδι θανάτου» που υποδηλώνει ότι η ολοκληρωτική του διάλυση είναι πλέον θέμα χρόνου.
Ο παγωμένος γίγαντας με το μοιραίο πεπρωμένο
Το A-23A αποκολλήθηκε από την παγοκρηπίδα Filchner-Ronne το 1986, καταλαμβάνοντας τότε την απίστευτη έκταση των 4.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Για πάνω από 30 χρόνια παρέμενε «καρφωμένο» στη Θάλασσα Weddell, λειτουργώντας ως σταθερό σημείο αναφοράς στους χάρτες.
Όλα άλλαξαν το 2020, όταν ο τεράστιος όγκος άρχισε να παρασύρεται προς τον Βορρά. Παρά τη συρρίκνωσή του, παραμένει μεγαλύτερο από πολλές μεγαλουπόλεις, αποτελώντας το πιο ζωντανό και τρομακτικό παράδειγμα της κλιματικής κατάρρευσης.
Τι αποκάλυψαν οι δορυφόροι: Η παγίδα του νερού
Εικόνες από τον δορυφόρο Terra της NASA και τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στα τέλη Δεκεμβρίου αποκάλυψαν εκτεταμένες, σχεδόν μαύρες περιοχές στην επιφάνεια του πάγου.
Δεν πρόκειται για αλλαγή στη δομή του πάγου, αλλά για τεράστιες λίμνες λιωμένου νερού που έχουν συσσωρευτεί σε ρωγμές και κοιλώματα.
Όσο βαθύτερες είναι αυτές οι λίμνες, τόσο πιο σκοτεινές και μελανές εμφανίζονται από το διάστημα.
Γιατί το μπλε χρώμα σημαίνει συναγερμό: Ο εφιάλτης της υδρορωγμάτωσης
Ο κίνδυνος κρύβεται στη φυσική του φαινομένου.
Το λιωμένο νερό είναι πολύ βαρύτερο από τον πάγο.
Όταν εισχωρεί στις ρωγμές, η πίεση αυξάνεται δραματικά, αναγκάζοντας τα ρήγματα να διευρυνθούν βίαια.
Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως «υδρορωγμάτωση» (hydrofracturing), είναι ο κύριος μηχανισμός που οδηγεί στην ακαριαία διάλυση των παγόβουνων.
Οι γεμάτες νερό ρωγμές φτάνουν μέχρι τη βάση του παγόβουνου, αποδυναμώνοντάς το εκ των έσω.
Το A-23A είναι πλέον μια ετοιμόρροπη δομή που μπορεί να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή.
Η δραματική συρρίκνωση και η επόμενη μέρα
Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Πάγων των ΗΠΑ, στις αρχές Ιανουαρίου 2026, η έκταση του A-23A περιορίστηκε στα 1.035 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Έχει χάσει πάνω από τα δύο τρίτα του αρχικού του μεγέθους, και η παρουσία του λιωμένου νερού δείχνει ότι η τελική του πτώση θα είναι ταχύτερη από κάθε πρόβλεψη.
Οι επιστήμονες της NASA προειδοποιούν: η διαδικασία είναι μη αναστρέψιμη. Το A-23A θα συνεχίσει να σπάει σε μικρότερα κομμάτια μέχρι να εξαφανιστεί οριστικά, στέλνοντας ένα τελευταίο, σκοτεινό μήνυμα για την τύχη των πάγων του πλανήτη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών