Οι επόμενες συνομιλίες μεταξύ εκπροσώπων της Ρωσίας της Ουκρανίας και των ΗΠΑ, τελικά θα διεξαχθούν στις 4 και 5 Φεβρουαρίου στο Abu Dhabi, ανακοίνωσε ο Zelensky - Δυσπιστία στη ρωσική πλευρά
(upd 4) Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο ουκρανικό ζήτημα, καθώς η διμερής σύνοδος Ρωσίας - Ουκρανίας στο Abu Dhabi την Κυριακή 1/2 αναβλήθηκε.
Οι συνομιλίες αναβλήθηκαν κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας των εμπλεκόμενων πλευρών, σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το TASS επικαλούμενο πηγή με γνώση του ζητήματος.
Οι επόμενες συζητήσεις μεταξύ εκπροσώπων της Ρωσίας της Ουκρανίας και των ΗΠΑ, τελικά θα διεξαχθούν στις 4 και 5 Φεβρουαρίου στο Abu Dhabi των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Οι συνομιλίες αυτές παρουσιάζονται επισήμως ως ένα ακόμη βήμα προς την ειρήνη.
Ωστόσο, πίσω από τις δηλώσεις καλής θέλησης και τα διπλωματικά χαμόγελα, αναδύεται ένα πολύ πιο σύνθετο και σκοτεινό τοπίο: ένα γεωπολιτικό παίγνιο όπου η ειρήνη εμφανίζεται περισσότερο ως εργαλείο πίεσης παρά ως πραγματικός στόχος.
Την ανακοίνωση έκανε ο ίδιος ο Volodymyr Zelensky μέσω του Telegram, δηλώνοντας ότι η Ουκρανία είναι έτοιμη για «ουσιαστική συζήτηση» και ενδιαφέρεται να φέρει «πιο κοντά το πραγματικό και αξιοπρεπές τέλος του πολέμου».
Ο Zelensky πίεζε για την αναβολή της Συνόδου
Η φράση αυτή, αν και προσεκτικά διατυπωμένη, εγείρει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά.
Τι σημαίνει «αξιοπρεπές τέλος»; Και, κυρίως, ποιος ορίζει την αξιοπρέπεια σε έναν πόλεμο που έχει μετατραπεί σε πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων πολύ ευρύτερων από τα σύνορα της Ουκρανίας;
Ο ίδιος ο Zelensky είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο αναβολής λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, ενώ τα μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο και για άλλες αιτίες: από την ανάγκη παράτασης της λεγόμενης «ενεργειακής εκεχειρίας», έως το γεγονός ότι οι πλευρές εργάζονται πάνω σε πραγματικά κείμενα συμφωνίας, τα οποία απαιτούν χρόνο για τελική έγκριση.
Σύμφωνα με την ουκρανική έκδοση Strana.ua, η αναβολή των συνομιλιών ενδέχεται να αποτελεί τακτικό ελιγμό του Ουκρανού προέδρου, με στόχο την επιμήκυνση της διαπραγματευτικής διαδικασίας και τη βελτίωση της διαπραγματευτικής θέσης του Κιέβου.
Νωρίτερα το Reuters είχε μεταδώσει την είδηση για πιθανή αναβολή της συνόδου, επικαλούμενο δήλωση του Zelensky, ο οποίος ανέφερε ότι το Κίεβο αναμένει πρόσθετες πληροφορίες από την Ουάσινγκτον σχετικά με τις περαιτέρω ειρηνευτικές συνομιλίες και εκφράζει την ελπίδα ότι νέες συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν την επόμενη εβδομάδα.
Το Reuters μετέδωσε επίσης ότι οι εμπλεκόμενες πλευρές πραγματοποίησαν έναν ακόμη γύρο επαφών πριν από περίπου μία εβδομάδα, χωρίς ωστόσο να υπάρξει σαφής πρόοδος ή συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Zelensky: Μόνο με Putin το εδαφικό
Ο Volodymyr Zelensky επανέλαβε ότι η επίλυση των εδαφικών ζητημάτων στη σύγκρουση με τη Ρωσία είναι αδύνατη χωρίς άμεσες επαφές με τον Ρώσο ηγέτη Vladimir Putin.
Σε συνέντευξή του στο Český rozhlas, ο Ουκρανός πρόεδρος υπογράμμισε ότι, σε κάποιο επίπεδο, η επικοινωνία με την ηγεσία της Ρωσίας είναι αναπόφευκτη.
«Τουλάχιστον, θα πρέπει να μπορούμε να έχουμε επαφή με τον επικεφαλής του ρωσικού κράτους, με τη μία ή την άλλη μορφή.
Χωρίς αυτό το πλαίσιο, οι ομάδες μας δεν θα μπορέσουν να συμφωνήσουν σε εδαφικά ζητήματα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Zelensky, τορπιλίζοντας εκ των προτέρων τις τριμερείς συνομιλίες.
Παράλληλα, ο Ουκρανός πρόεδρος δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολο στάδιο, ενώ το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.
Όπως ανέφερε, το Κίεβο εξακολουθεί να βασίζεται στις εγγυήσεις ασφαλείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, στοιχείο που παραμένει κεντρικό στη στρατηγική της Ουκρανίας.
Οργή στη Ρωσία: Η Ουκρανία θέλει τη συνέχιση του πολέμου
Η ανακοίνωση των συνομιλιών δεν έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από όλους.
Αντιθέτως, από τη ρωσική πλευρά, η δυσπιστία είναι σχεδόν απόλυτη.
Ο Vladimir Dzhabarov, πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, ήταν ξεκάθαρος: κατά την άποψή του, το Κίεβο δεν χρειάζεται ειρήνη. Αντίθετα, χρειάζεται τη συνέχιση του πολέμου για να διασφαλίσει τη συνεχή ροή ξένης βοήθειας.
Η δήλωσή του ότι η ουκρανική ηγεσία όχι μόνο λαμβάνει τεράστια ποσά βοήθειας, αλλά τα «σπαταλά», αγγίζει ένα ταμπού που σπάνια συζητείται ανοιχτά στη Δύση.
Ο πόλεμος της Ουκρανίας έχει εξελιχθεί σε έναν από τους ακριβότερους και πιο παρατεταμένους πολέμους δι’ αντιπροσώπων της σύγχρονης ιστορίας.
Και όπως κάθε πόλεμος τέτοιας κλίμακας, έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο οικοσύστημα πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών συμφερόντων που δεν έχουν κανένα λόγο να επιθυμούν την άμεση λήξη του.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Grigory Karasin εξέφρασε την ελπίδα, η μεταφορά να έχει συμφωνηθεί εκ των προτέρων με τη ρωσική πλευρά, τονίζοντας ότι τέτοιες αποφάσεις απαιτούν συντονισμό.
«Ο Zelensky είναι εκπρόσωπος της Δύσης»
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η τοποθέτηση του Ιταλού πρώην πρέσβη στην Αρμενία, Bruno Scapini.
Σύμφωνα με τον Scapini, ο Zelensky δεν λειτουργεί ως αυτόνομος ηγέτης, αλλά ως εκφραστής μιας ευρύτερης δυτικής στρατηγικής.
Οι αποφάσεις του, υποστηρίζει, λαμβάνονται σε στενό συντονισμό με Ευρωπαίους πολιτικούς, ενώ ο ίδιος έχει «λιγότερα χαρτιά στο χέρι του» απ’ όσα φαίνεται.
Η φράση του Scapini — «δεν νομίζω ότι όταν μιλά ο Zelensky, μιλά η Ουκρανία» — είναι ίσως η πιο καίρια διάγνωση της σημερινής κατάστασης.
Θέτει ευθέως το ζήτημα της κυριαρχίας της απόφασης: ποιος αποφασίζει πραγματικά για τη συνέχιση ή τον τερματισμό του πολέμου;
Σε έναν πόλεμο όπου η επιβίωση του κράτους εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από εξωτερική στρατιωτική, οικονομική και πολιτική υποστήριξη, η γραμμή ανάμεσα στην εθνική στρατηγική και την εξωτερική επιβολή γίνεται θολή.
Η Ουκρανία, σε αυτό το πλαίσιο, μοιάζει λιγότερο με ανεξάρτητο δρώντα και περισσότερο με κόμβο σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων.
Abu Dhabi: Ουδέτερο έδαφος ή διπλωματική σκηνή;
Η επιλογή του Abu Dhabi ως τόπου διεξαγωγής των συνομιλιών μόνο τυχαία δεν είναι.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν τα τελευταία χρόνια εξελιχθεί σε διπλωματικό διαμεσολαβητή μεταξύ αντιμαχόμενων στρατοπέδων, διατηρώντας λειτουργικές σχέσεις τόσο με τη Δύση όσο και με τη Ρωσία.
Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για πραγματική προσπάθεια γεφύρωσης των διαφορών ή για ένα ακόμη επεισόδιο σε μια σειρά διαπραγματεύσεων χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα;
Η ιστορία του πολέμου στην Ουκρανία είναι γεμάτη από γύρους συνομιλιών που ξεκίνησαν με ελπίδα και κατέληξαν σε αδιέξοδο, καθώς καμία πλευρά δεν ήταν διατεθειμένη να κάνει τις παραχωρήσεις που απαιτούνται για έναν πραγματικό συμβιβασμό.
Ο πόλεμος ως μηχανισμός συντήρησης εξουσίας
Ένα από τα πιο άβολα, αλλά κρίσιμα, ερωτήματα είναι το εξής: ποιος χάνει αν τελειώσει ο πόλεμος;
Για την Ουκρανία, η ειρήνη θα σήμαινε δύσκολες εσωτερικές αποφάσεις, πολιτική λογοδοσία και οικονομική ανοικοδόμηση χωρίς την απεριόριστη ροή πολεμικής βοήθειας.
Για τη Δύση, θα σήμαινε την απώλεια ενός βασικού μοχλού πίεσης κατά της Ρωσίας.
Και για ορισμένες πολιτικές ελίτ, θα σήμαινε το τέλος ενός αφηγήματος που νομιμοποιεί τεράστιες δαπάνες και γεωπολιτικές αναδιατάξεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ουκρανία δεν υποφέρει ή ότι δεν έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί την εδαφική της ακεραιότητα.
Σημαίνει, όμως, ότι ο πόλεμος έχει αποκτήσει δική του δυναμική, ανεξάρτητη από τις αρχικές αιτίες του.
Δεν είναι στόχος η ειρήνη
Οι δηλώσεις περί «ουσιαστικής συζήτησης» ακούγονται όλο και περισσότερο σαν διπλωματικό σύνθημα παρά σαν προετοιμασία για δύσκολες αποφάσεις.
Μια πραγματική ειρηνευτική διαδικασία θα απαιτούσε συμβιβασμό βασισμένο στις εξελίξεις επί του πεδίου, τον οποίο η ουκρανική πλευρά δεν δείχνει πρόθυμη να δεχθεί.
Εδαφικά ζητήματα, εγγυήσεις ασφαλείας, κυρώσεις, μεταπολεμική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη — όλα αυτά παραμένουν ανοιχτά και εξαιρετικά εκρηκτικά.
Καθώς οι αντιπροσωπείες ετοιμάζονται να συναντηθούν στο Abu Dhabi, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι απλώς αν θα υπάρξει εκεχειρία ή συμφωνία. Είναι αν ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί ακόμη να τερματιστεί μέσω πολιτικής βούλησης ή αν έχει παγιδευτεί οριστικά στη λογική της διαρκούς σύγκρουσης.
Ίσως το πιο ειλικρινές συμπέρασμα είναι ότι, προς το παρόν, η ειρήνη παραμένει επιθυμητή στα λόγια, αλλά επικίνδυνη στην πράξη για πολλούς από όσους διαμορφώνουν τις εξελίξεις, όπως η Δύση και η ουκρανική ηγεσία.
Και όσο αυτό δεν αλλάζει, κάθε νέα συνάντηση — όσο σημαντική κι αν παρουσιάζεται — κινδυνεύει να είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο σε έναν πόλεμο που συνεχίζεται όχι επειδή δεν μπορεί να τελειώσει, αλλά επειδή δεν συμφέρει να τελειώσει.
Medvedev: Ορατή η στρατιωτική νίκη
Σε αυτό το ήδη φορτισμένο πλαίσιο έρχονται να προστεθούν οι δηλώσεις του αντιπροέδρου του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Dmitry Medvedev, οι οποίες αλλάζουν ουσιαστικά το ισοζύγιο του αφηγήματος.
Σε συνέντευξή του σε TASS, Reuters και Wargonzo, ο Medvedev δήλωσε ότι η στρατιωτική νίκη στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση (SVO) είναι ήδη ορατή σε μια σειρά παραμέτρων.
Η δήλωση αυτή δεν είναι απλώς ρητορική αυτοπεποίθηση. Αποτελεί μήνυμα προς τρεις κατευθύνσεις: προς το εσωτερικό της Ρωσίας, προς τη Δύση και προς το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Όταν μια πλευρά δηλώνει ότι βλέπει ήδη τα χαρακτηριστικά της νίκης στο πεδίο, τότε οι συνομιλίες ξεκινούν από θέση ισχύος.
Ο Medvedev τόνισε ότι η επίτευξη των στόχων της SVO είναι ζήτημα χρόνου και εξέφρασε την επιθυμία του να ολοκληρωθεί «το συντομότερο δυνατό».
Αυτή η φράση είναι κρίσιμη: δεν παραπέμπει σε βιαστική και θνησιγενή ειρήνη αλλά σε επίτευξη στρατιωτικών στόχων πριν από οποιαδήποτε πολιτική λύση.
www.bankingnews.gr
Οι συνομιλίες αναβλήθηκαν κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας των εμπλεκόμενων πλευρών, σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το TASS επικαλούμενο πηγή με γνώση του ζητήματος.
Οι επόμενες συζητήσεις μεταξύ εκπροσώπων της Ρωσίας της Ουκρανίας και των ΗΠΑ, τελικά θα διεξαχθούν στις 4 και 5 Φεβρουαρίου στο Abu Dhabi των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Οι συνομιλίες αυτές παρουσιάζονται επισήμως ως ένα ακόμη βήμα προς την ειρήνη.
Ωστόσο, πίσω από τις δηλώσεις καλής θέλησης και τα διπλωματικά χαμόγελα, αναδύεται ένα πολύ πιο σύνθετο και σκοτεινό τοπίο: ένα γεωπολιτικό παίγνιο όπου η ειρήνη εμφανίζεται περισσότερο ως εργαλείο πίεσης παρά ως πραγματικός στόχος.
Την ανακοίνωση έκανε ο ίδιος ο Volodymyr Zelensky μέσω του Telegram, δηλώνοντας ότι η Ουκρανία είναι έτοιμη για «ουσιαστική συζήτηση» και ενδιαφέρεται να φέρει «πιο κοντά το πραγματικό και αξιοπρεπές τέλος του πολέμου».
Ο Zelensky πίεζε για την αναβολή της Συνόδου
Η φράση αυτή, αν και προσεκτικά διατυπωμένη, εγείρει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά.
Τι σημαίνει «αξιοπρεπές τέλος»; Και, κυρίως, ποιος ορίζει την αξιοπρέπεια σε έναν πόλεμο που έχει μετατραπεί σε πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων πολύ ευρύτερων από τα σύνορα της Ουκρανίας;
Ο ίδιος ο Zelensky είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο αναβολής λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, ενώ τα μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο και για άλλες αιτίες: από την ανάγκη παράτασης της λεγόμενης «ενεργειακής εκεχειρίας», έως το γεγονός ότι οι πλευρές εργάζονται πάνω σε πραγματικά κείμενα συμφωνίας, τα οποία απαιτούν χρόνο για τελική έγκριση.
Σύμφωνα με την ουκρανική έκδοση Strana.ua, η αναβολή των συνομιλιών ενδέχεται να αποτελεί τακτικό ελιγμό του Ουκρανού προέδρου, με στόχο την επιμήκυνση της διαπραγματευτικής διαδικασίας και τη βελτίωση της διαπραγματευτικής θέσης του Κιέβου.
Νωρίτερα το Reuters είχε μεταδώσει την είδηση για πιθανή αναβολή της συνόδου, επικαλούμενο δήλωση του Zelensky, ο οποίος ανέφερε ότι το Κίεβο αναμένει πρόσθετες πληροφορίες από την Ουάσινγκτον σχετικά με τις περαιτέρω ειρηνευτικές συνομιλίες και εκφράζει την ελπίδα ότι νέες συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν την επόμενη εβδομάδα.
Το Reuters μετέδωσε επίσης ότι οι εμπλεκόμενες πλευρές πραγματοποίησαν έναν ακόμη γύρο επαφών πριν από περίπου μία εβδομάδα, χωρίς ωστόσο να υπάρξει σαφής πρόοδος ή συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Zelensky: Μόνο με Putin το εδαφικό
Ο Volodymyr Zelensky επανέλαβε ότι η επίλυση των εδαφικών ζητημάτων στη σύγκρουση με τη Ρωσία είναι αδύνατη χωρίς άμεσες επαφές με τον Ρώσο ηγέτη Vladimir Putin.
Σε συνέντευξή του στο Český rozhlas, ο Ουκρανός πρόεδρος υπογράμμισε ότι, σε κάποιο επίπεδο, η επικοινωνία με την ηγεσία της Ρωσίας είναι αναπόφευκτη.
«Τουλάχιστον, θα πρέπει να μπορούμε να έχουμε επαφή με τον επικεφαλής του ρωσικού κράτους, με τη μία ή την άλλη μορφή.
Χωρίς αυτό το πλαίσιο, οι ομάδες μας δεν θα μπορέσουν να συμφωνήσουν σε εδαφικά ζητήματα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Zelensky, τορπιλίζοντας εκ των προτέρων τις τριμερείς συνομιλίες.
Παράλληλα, ο Ουκρανός πρόεδρος δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολο στάδιο, ενώ το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.
Όπως ανέφερε, το Κίεβο εξακολουθεί να βασίζεται στις εγγυήσεις ασφαλείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, στοιχείο που παραμένει κεντρικό στη στρατηγική της Ουκρανίας.
Οργή στη Ρωσία: Η Ουκρανία θέλει τη συνέχιση του πολέμου
Η ανακοίνωση των συνομιλιών δεν έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από όλους.
Αντιθέτως, από τη ρωσική πλευρά, η δυσπιστία είναι σχεδόν απόλυτη.
Ο Vladimir Dzhabarov, πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, ήταν ξεκάθαρος: κατά την άποψή του, το Κίεβο δεν χρειάζεται ειρήνη. Αντίθετα, χρειάζεται τη συνέχιση του πολέμου για να διασφαλίσει τη συνεχή ροή ξένης βοήθειας.
Η δήλωσή του ότι η ουκρανική ηγεσία όχι μόνο λαμβάνει τεράστια ποσά βοήθειας, αλλά τα «σπαταλά», αγγίζει ένα ταμπού που σπάνια συζητείται ανοιχτά στη Δύση.
Ο πόλεμος της Ουκρανίας έχει εξελιχθεί σε έναν από τους ακριβότερους και πιο παρατεταμένους πολέμους δι’ αντιπροσώπων της σύγχρονης ιστορίας.
Και όπως κάθε πόλεμος τέτοιας κλίμακας, έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο οικοσύστημα πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών συμφερόντων που δεν έχουν κανένα λόγο να επιθυμούν την άμεση λήξη του.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Grigory Karasin εξέφρασε την ελπίδα, η μεταφορά να έχει συμφωνηθεί εκ των προτέρων με τη ρωσική πλευρά, τονίζοντας ότι τέτοιες αποφάσεις απαιτούν συντονισμό.
«Ο Zelensky είναι εκπρόσωπος της Δύσης»
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η τοποθέτηση του Ιταλού πρώην πρέσβη στην Αρμενία, Bruno Scapini.
Σύμφωνα με τον Scapini, ο Zelensky δεν λειτουργεί ως αυτόνομος ηγέτης, αλλά ως εκφραστής μιας ευρύτερης δυτικής στρατηγικής.
Οι αποφάσεις του, υποστηρίζει, λαμβάνονται σε στενό συντονισμό με Ευρωπαίους πολιτικούς, ενώ ο ίδιος έχει «λιγότερα χαρτιά στο χέρι του» απ’ όσα φαίνεται.
Η φράση του Scapini — «δεν νομίζω ότι όταν μιλά ο Zelensky, μιλά η Ουκρανία» — είναι ίσως η πιο καίρια διάγνωση της σημερινής κατάστασης.
Θέτει ευθέως το ζήτημα της κυριαρχίας της απόφασης: ποιος αποφασίζει πραγματικά για τη συνέχιση ή τον τερματισμό του πολέμου;
Σε έναν πόλεμο όπου η επιβίωση του κράτους εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από εξωτερική στρατιωτική, οικονομική και πολιτική υποστήριξη, η γραμμή ανάμεσα στην εθνική στρατηγική και την εξωτερική επιβολή γίνεται θολή.
Η Ουκρανία, σε αυτό το πλαίσιο, μοιάζει λιγότερο με ανεξάρτητο δρώντα και περισσότερο με κόμβο σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων.
Abu Dhabi: Ουδέτερο έδαφος ή διπλωματική σκηνή;
Η επιλογή του Abu Dhabi ως τόπου διεξαγωγής των συνομιλιών μόνο τυχαία δεν είναι.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν τα τελευταία χρόνια εξελιχθεί σε διπλωματικό διαμεσολαβητή μεταξύ αντιμαχόμενων στρατοπέδων, διατηρώντας λειτουργικές σχέσεις τόσο με τη Δύση όσο και με τη Ρωσία.
Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για πραγματική προσπάθεια γεφύρωσης των διαφορών ή για ένα ακόμη επεισόδιο σε μια σειρά διαπραγματεύσεων χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα;
Η ιστορία του πολέμου στην Ουκρανία είναι γεμάτη από γύρους συνομιλιών που ξεκίνησαν με ελπίδα και κατέληξαν σε αδιέξοδο, καθώς καμία πλευρά δεν ήταν διατεθειμένη να κάνει τις παραχωρήσεις που απαιτούνται για έναν πραγματικό συμβιβασμό.
Ο πόλεμος ως μηχανισμός συντήρησης εξουσίας
Ένα από τα πιο άβολα, αλλά κρίσιμα, ερωτήματα είναι το εξής: ποιος χάνει αν τελειώσει ο πόλεμος;
Για την Ουκρανία, η ειρήνη θα σήμαινε δύσκολες εσωτερικές αποφάσεις, πολιτική λογοδοσία και οικονομική ανοικοδόμηση χωρίς την απεριόριστη ροή πολεμικής βοήθειας.
Για τη Δύση, θα σήμαινε την απώλεια ενός βασικού μοχλού πίεσης κατά της Ρωσίας.
Και για ορισμένες πολιτικές ελίτ, θα σήμαινε το τέλος ενός αφηγήματος που νομιμοποιεί τεράστιες δαπάνες και γεωπολιτικές αναδιατάξεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ουκρανία δεν υποφέρει ή ότι δεν έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί την εδαφική της ακεραιότητα.
Σημαίνει, όμως, ότι ο πόλεμος έχει αποκτήσει δική του δυναμική, ανεξάρτητη από τις αρχικές αιτίες του.
Δεν είναι στόχος η ειρήνη
Οι δηλώσεις περί «ουσιαστικής συζήτησης» ακούγονται όλο και περισσότερο σαν διπλωματικό σύνθημα παρά σαν προετοιμασία για δύσκολες αποφάσεις.
Μια πραγματική ειρηνευτική διαδικασία θα απαιτούσε συμβιβασμό βασισμένο στις εξελίξεις επί του πεδίου, τον οποίο η ουκρανική πλευρά δεν δείχνει πρόθυμη να δεχθεί.
Εδαφικά ζητήματα, εγγυήσεις ασφαλείας, κυρώσεις, μεταπολεμική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη — όλα αυτά παραμένουν ανοιχτά και εξαιρετικά εκρηκτικά.
Καθώς οι αντιπροσωπείες ετοιμάζονται να συναντηθούν στο Abu Dhabi, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι απλώς αν θα υπάρξει εκεχειρία ή συμφωνία. Είναι αν ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί ακόμη να τερματιστεί μέσω πολιτικής βούλησης ή αν έχει παγιδευτεί οριστικά στη λογική της διαρκούς σύγκρουσης.
Ίσως το πιο ειλικρινές συμπέρασμα είναι ότι, προς το παρόν, η ειρήνη παραμένει επιθυμητή στα λόγια, αλλά επικίνδυνη στην πράξη για πολλούς από όσους διαμορφώνουν τις εξελίξεις, όπως η Δύση και η ουκρανική ηγεσία.
Και όσο αυτό δεν αλλάζει, κάθε νέα συνάντηση — όσο σημαντική κι αν παρουσιάζεται — κινδυνεύει να είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο σε έναν πόλεμο που συνεχίζεται όχι επειδή δεν μπορεί να τελειώσει, αλλά επειδή δεν συμφέρει να τελειώσει.
Medvedev: Ορατή η στρατιωτική νίκη
Σε αυτό το ήδη φορτισμένο πλαίσιο έρχονται να προστεθούν οι δηλώσεις του αντιπροέδρου του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Dmitry Medvedev, οι οποίες αλλάζουν ουσιαστικά το ισοζύγιο του αφηγήματος.
Σε συνέντευξή του σε TASS, Reuters και Wargonzo, ο Medvedev δήλωσε ότι η στρατιωτική νίκη στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση (SVO) είναι ήδη ορατή σε μια σειρά παραμέτρων.
Η δήλωση αυτή δεν είναι απλώς ρητορική αυτοπεποίθηση. Αποτελεί μήνυμα προς τρεις κατευθύνσεις: προς το εσωτερικό της Ρωσίας, προς τη Δύση και προς το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Όταν μια πλευρά δηλώνει ότι βλέπει ήδη τα χαρακτηριστικά της νίκης στο πεδίο, τότε οι συνομιλίες ξεκινούν από θέση ισχύος.
Ο Medvedev τόνισε ότι η επίτευξη των στόχων της SVO είναι ζήτημα χρόνου και εξέφρασε την επιθυμία του να ολοκληρωθεί «το συντομότερο δυνατό».
Αυτή η φράση είναι κρίσιμη: δεν παραπέμπει σε βιαστική και θνησιγενή ειρήνη αλλά σε επίτευξη στρατιωτικών στόχων πριν από οποιαδήποτε πολιτική λύση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών