Μετά το κύμα εκκαθαρίσεων στις τάξεις της ηγεσίας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), το Πεκίνο φαίνεται να εγκαταλείπει —τουλάχιστον προσωρινά— το σενάριο μιας άμεσης στρατιωτικής εισβολής, επιλέγοντας μια τακτική «υβριδικού εξαναγκασμού» που στοχεύει στην παράδοση του νησιού χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός.
Σε μια σημαντική στροφή της κινεζικής στρατηγικής όσον αφορά την επανένωση με την Ταϊβάν προχωρά ο Πρόεδρος Xi Jinping, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal (WSJ) και των Asian Times.
Μετά το κύμα εκκαθαρίσεων στις τάξεις της ηγεσίας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), το Πεκίνο φαίνεται να εγκαταλείπει —τουλάχιστον προσωρινά— το σενάριο μιας άμεσης στρατιωτικής εισβολής, επιλέγοντας μια τακτική «υβριδικού εξαναγκασμού» που στοχεύει στην παράδοση του νησιού χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός.
Η στρατηγική της «εξάντλησης» και οι τρεις πυλώνες της πίεσης
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο Xi Jinping ποντάρει πλέον σε μια συνδυασμένη εκστρατεία που αποσκοπεί στην πλήρη εξάντληση των πόρων και της ψυχολογίας της Ταϊβάν.
Η τακτική αυτή περιγράφεται από τη Laura Rosenberger, εκπρόσωπο των ΗΠΑ για θέματα Ταϊβάν, ως μια «ευρεία εκστρατεία καταναγκασμού» που κινείται σε τρία επίπεδα:
Στρατιωτική επίδειξη ισχύος:
Συνεχή στρατιωτικά γυμνάσια στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο γύρω από το νησί, τα οποία εξαντλούν την αμυντική ετοιμότητα της Ταϊβάν.
Κυβερνοεπιθέσεις και οικονομική πίεση:
Στοχευμένα πλήγματα στις υποδομές και οικονομικός αποκλεισμός που αποδυναμώνουν την ανθεκτικότητα του νησιού.
Νομικός πόλεμος (Lawfare):
Χρήση της κινεζικής εθνικής νομοθεσίας εναντίον της κυβερνώσας ελίτ της Ταϊβάν, με σκοπό την πολιτική τους απομόνωση.
Το παρασκήνιο των εκκαθαρίσεων και η ετοιμότητα για κλιμάκωση - Η πτώση και καρατόμηση του «Μεγάλου Αδελφού» Zhang Youxia
Η αλλαγή τακτικής συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες σαρωτικές εκκαθαρίσεις στην ηγεσία του κινεζικού στρατού και κυρίως με
Η πρόσφατη, αιφνιδιαστική εκκαθάριση της ανώτατης στρατιωτικής ιεραρχίας της Κίνας, με αποκορύφωμα τη σύλληψη του στρατηγού Zhang Youxia, σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή.
Ο Κινέζος ηγέτης Xi Jinping, παραμερίζοντας ακόμη και τους πιο στενούς του συμμάχους, συγκεντρώνει πλέον την απόλυτη διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων στο πρόσωπό του.
Αυτή η «σιδηρά γροθιά» στο εσωτερικό του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA) φαίνεται να προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα, πιο σύνθετη φάση στην αντιπαράθεση με την Ταϊβάν.
Η είδηση που συντάραξε το Πεκίνο στις 24 Ιανουαρίου 2026 ήταν η σύλληψη του στρατηγού Zhang Youxia.
Παιδικός φίλος του Xi Jinping, τον οποίο ο Κινέζος ηγέτης αποκαλούσε «μεγάλο αδελφό», ο Zhang ήταν ένας από τους ελάχιστους στρατηγούς με πραγματική πολεμική εμπειρία.
Σύμφωνα με διαρροές από κλειστές ενημερώσεις:
- Ο Zhang κατηγορείται για διαρροή πυρηνικών μυστικών στις ΗΠΑ, δωροδοκίες για στρατιωτικές προαγωγές και δημιουργία πολιτικών κλικών.
- Αναλυτές εκτιμούν ότι η πραγματική αιτία της ρήξης ήταν η διαφωνία τους για το χρονοδιάγραμμα εισβολής στην Ταϊβάν.
- Ο Xi Jinping πιέζει για ετοιμότητα το 2027, ενώ ο Zhang θεωρούσε το 2035 ως πιο ρεαλιστικό στόχο.
Με την απομάκρυνση του Zhang, ο Xi Jinping εξουδετερώνει κάθε φωνή που θα μπορούσε να καθυστερήσει ή να αμφισβητήσει τις αποφάσεις του για την Ταϊβάν.
Διαφορετικές αναγνώσεις
Ενώ η WSJ εστιάζει στην αποφυγή της σύγκρουσης, υπάρχουν και διαφορετικές αναγνώσεις.
Η Ekaterina Zaklyazminskaya, επικεφαλής του Κέντρου Παγκόσμιας Πολιτικής του Ινστιτούτου Κίνας και Σύγχρονης Ασίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, υποστηρίζει μια εναλλακτική θεωρία.
Σύμφωνα με την Zaklyazminskaya, η νέα αυτή εκστρατεία εκκαθαρίσεων μπορεί να υποδηλώνει ότι το Πεκίνο στην πραγματικότητα προετοιμάζεται για μια «ξαφνική στρατιωτική κλιμάκωση».
Η αντικατάσταση ανώτατων αξιωματικών μπορεί να αποσκοπεί στην τοποθέτηση προσώπων απόλυτης εμπιστοσύνης, έτοιμων να εκτελέσουν μια επιθετική επιχείρηση εάν η τακτική του εξαναγκασμού δεν αποδώσει τα αναμενόμενα.
Στρατηγική «στραγγαλισμού» χωρίς πυροβολισμούς
Παρά τη σκληρή ρητορική, οι αναλυτές εκτιμούν ότι μια άμεση εισβολή είναι λιγότερο πιθανή βραχυπρόθεσμα.
Ο Xi Jinping φαίνεται να στρέφεται σε μια εκστρατεία «γκρίζας ζώνης», με στόχο να λυγίσει την Ταϊβάν χωρίς ανοιχτή σύγκρουση, πράγμα που σημαίνει:
- Συνεχή στρατιωτικά γυμνάσια που προσομοιώνουν θαλάσσιο και εναέριο αποκλεισμό του νησιού.
- Επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές και το σύστημα υγείας της Ταϊβάν.
- Χρήση της κινεζικής νομοθεσίας για την ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης των Ταϊβανέζων αξιωματούχων.
Για τη Δύση, η προσέγγιση του Xi Jinping αποτελεί πλέον «πολιορκία γκρίζας ζώνης».
Το Πεκίνο δεν επιδιώκει την καταστροφή της Ταϊβάν, αλλά την αποδοχή της κυριαρχίας του μέσω της σταδιακής κατάρρευσης της αντίστασης του νησιού.
Η στρατηγική «χωρίς τουφεκιά» θεωρείται από την κινεζική ηγεσία ως ο ασφαλέστερος δρόμος για την επανένωση, αποφεύγοντας μια άμεση και επικίνδυνη στρατιωτική αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ.
Η απάντηση της Ουάσιγκτον: Εξοπλισμοί και το «Σύμφωνο Σιλικόνης»
Η κυβέρνηση Trump απαντά με μια στρατηγική «αποτροπής μέσω άρνησης», μετατρέποντας την Ταϊβάν σε ένα «ατσάλινο σκαντζόχοιρο».
Από την μία πλευρά, ενέκρινε την πώληση όπλων ύψους 11,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που περιλαμβάνει συστήματα HIMARS και πυραύλους ATACMS με βεληνεκές έως 500 χιλιόμετρα.
Από την άλλη πλευρά, υπεγράφη το Silicon Pact, μια πρωτοφανής εμπορική συμφωνία όπου η Ταϊβάν δεσμεύεται να επενδύσει 500 δισεκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ (κυρίως σε εργοστάσια ημιαγωγών).
Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ μειώνουν τους δασμούς στο 15% και ενσωματώνουν την ταϊβανέζικη τεχνολογία στην εθνική τους ασφάλεια.
Η ουσία της αμερικανικής στρατηγικής είναι να καταστήσει την Ταϊβάν τόσο απαραίτητη για την αμερικανική οικονομία και τόσο ακριβή στρατιωτικά για την Κίνα, ώστε το Πεκίνο να μην τολμήσει ποτέ το τελικό βήμα.
Ωστόσο, με τον Xi Jinping να διοικεί πλέον τον στρατό ως «επιτροπή ενός ανδρός», ο κίνδυνος λανθασμένου υπολογισμού παραμένει υψηλότερος από ποτέ.
www.bankingnews.gr
Μετά το κύμα εκκαθαρίσεων στις τάξεις της ηγεσίας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), το Πεκίνο φαίνεται να εγκαταλείπει —τουλάχιστον προσωρινά— το σενάριο μιας άμεσης στρατιωτικής εισβολής, επιλέγοντας μια τακτική «υβριδικού εξαναγκασμού» που στοχεύει στην παράδοση του νησιού χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός.
Η στρατηγική της «εξάντλησης» και οι τρεις πυλώνες της πίεσης
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο Xi Jinping ποντάρει πλέον σε μια συνδυασμένη εκστρατεία που αποσκοπεί στην πλήρη εξάντληση των πόρων και της ψυχολογίας της Ταϊβάν.
Η τακτική αυτή περιγράφεται από τη Laura Rosenberger, εκπρόσωπο των ΗΠΑ για θέματα Ταϊβάν, ως μια «ευρεία εκστρατεία καταναγκασμού» που κινείται σε τρία επίπεδα:
Στρατιωτική επίδειξη ισχύος:
Συνεχή στρατιωτικά γυμνάσια στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο γύρω από το νησί, τα οποία εξαντλούν την αμυντική ετοιμότητα της Ταϊβάν.
Κυβερνοεπιθέσεις και οικονομική πίεση:
Στοχευμένα πλήγματα στις υποδομές και οικονομικός αποκλεισμός που αποδυναμώνουν την ανθεκτικότητα του νησιού.
Νομικός πόλεμος (Lawfare):
Χρήση της κινεζικής εθνικής νομοθεσίας εναντίον της κυβερνώσας ελίτ της Ταϊβάν, με σκοπό την πολιτική τους απομόνωση.
Το παρασκήνιο των εκκαθαρίσεων και η ετοιμότητα για κλιμάκωση - Η πτώση και καρατόμηση του «Μεγάλου Αδελφού» Zhang Youxia
Η αλλαγή τακτικής συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες σαρωτικές εκκαθαρίσεις στην ηγεσία του κινεζικού στρατού και κυρίως με
Η πρόσφατη, αιφνιδιαστική εκκαθάριση της ανώτατης στρατιωτικής ιεραρχίας της Κίνας, με αποκορύφωμα τη σύλληψη του στρατηγού Zhang Youxia, σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή.
Ο Κινέζος ηγέτης Xi Jinping, παραμερίζοντας ακόμη και τους πιο στενούς του συμμάχους, συγκεντρώνει πλέον την απόλυτη διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων στο πρόσωπό του.
Αυτή η «σιδηρά γροθιά» στο εσωτερικό του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA) φαίνεται να προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα, πιο σύνθετη φάση στην αντιπαράθεση με την Ταϊβάν.
Η είδηση που συντάραξε το Πεκίνο στις 24 Ιανουαρίου 2026 ήταν η σύλληψη του στρατηγού Zhang Youxia.
Παιδικός φίλος του Xi Jinping, τον οποίο ο Κινέζος ηγέτης αποκαλούσε «μεγάλο αδελφό», ο Zhang ήταν ένας από τους ελάχιστους στρατηγούς με πραγματική πολεμική εμπειρία.
Σύμφωνα με διαρροές από κλειστές ενημερώσεις:
- Ο Zhang κατηγορείται για διαρροή πυρηνικών μυστικών στις ΗΠΑ, δωροδοκίες για στρατιωτικές προαγωγές και δημιουργία πολιτικών κλικών.
- Αναλυτές εκτιμούν ότι η πραγματική αιτία της ρήξης ήταν η διαφωνία τους για το χρονοδιάγραμμα εισβολής στην Ταϊβάν.
- Ο Xi Jinping πιέζει για ετοιμότητα το 2027, ενώ ο Zhang θεωρούσε το 2035 ως πιο ρεαλιστικό στόχο.
Με την απομάκρυνση του Zhang, ο Xi Jinping εξουδετερώνει κάθε φωνή που θα μπορούσε να καθυστερήσει ή να αμφισβητήσει τις αποφάσεις του για την Ταϊβάν.
Διαφορετικές αναγνώσεις
Ενώ η WSJ εστιάζει στην αποφυγή της σύγκρουσης, υπάρχουν και διαφορετικές αναγνώσεις.
Η Ekaterina Zaklyazminskaya, επικεφαλής του Κέντρου Παγκόσμιας Πολιτικής του Ινστιτούτου Κίνας και Σύγχρονης Ασίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, υποστηρίζει μια εναλλακτική θεωρία.
Σύμφωνα με την Zaklyazminskaya, η νέα αυτή εκστρατεία εκκαθαρίσεων μπορεί να υποδηλώνει ότι το Πεκίνο στην πραγματικότητα προετοιμάζεται για μια «ξαφνική στρατιωτική κλιμάκωση».
Η αντικατάσταση ανώτατων αξιωματικών μπορεί να αποσκοπεί στην τοποθέτηση προσώπων απόλυτης εμπιστοσύνης, έτοιμων να εκτελέσουν μια επιθετική επιχείρηση εάν η τακτική του εξαναγκασμού δεν αποδώσει τα αναμενόμενα.
Στρατηγική «στραγγαλισμού» χωρίς πυροβολισμούς
Παρά τη σκληρή ρητορική, οι αναλυτές εκτιμούν ότι μια άμεση εισβολή είναι λιγότερο πιθανή βραχυπρόθεσμα.
Ο Xi Jinping φαίνεται να στρέφεται σε μια εκστρατεία «γκρίζας ζώνης», με στόχο να λυγίσει την Ταϊβάν χωρίς ανοιχτή σύγκρουση, πράγμα που σημαίνει:
- Συνεχή στρατιωτικά γυμνάσια που προσομοιώνουν θαλάσσιο και εναέριο αποκλεισμό του νησιού.
- Επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές και το σύστημα υγείας της Ταϊβάν.
- Χρήση της κινεζικής νομοθεσίας για την ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης των Ταϊβανέζων αξιωματούχων.
Για τη Δύση, η προσέγγιση του Xi Jinping αποτελεί πλέον «πολιορκία γκρίζας ζώνης».
Το Πεκίνο δεν επιδιώκει την καταστροφή της Ταϊβάν, αλλά την αποδοχή της κυριαρχίας του μέσω της σταδιακής κατάρρευσης της αντίστασης του νησιού.
Η στρατηγική «χωρίς τουφεκιά» θεωρείται από την κινεζική ηγεσία ως ο ασφαλέστερος δρόμος για την επανένωση, αποφεύγοντας μια άμεση και επικίνδυνη στρατιωτική αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ.
Η απάντηση της Ουάσιγκτον: Εξοπλισμοί και το «Σύμφωνο Σιλικόνης»
Η κυβέρνηση Trump απαντά με μια στρατηγική «αποτροπής μέσω άρνησης», μετατρέποντας την Ταϊβάν σε ένα «ατσάλινο σκαντζόχοιρο».
Από την μία πλευρά, ενέκρινε την πώληση όπλων ύψους 11,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που περιλαμβάνει συστήματα HIMARS και πυραύλους ATACMS με βεληνεκές έως 500 χιλιόμετρα.
Από την άλλη πλευρά, υπεγράφη το Silicon Pact, μια πρωτοφανής εμπορική συμφωνία όπου η Ταϊβάν δεσμεύεται να επενδύσει 500 δισεκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ (κυρίως σε εργοστάσια ημιαγωγών).
Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ μειώνουν τους δασμούς στο 15% και ενσωματώνουν την ταϊβανέζικη τεχνολογία στην εθνική τους ασφάλεια.
Η ουσία της αμερικανικής στρατηγικής είναι να καταστήσει την Ταϊβάν τόσο απαραίτητη για την αμερικανική οικονομία και τόσο ακριβή στρατιωτικά για την Κίνα, ώστε το Πεκίνο να μην τολμήσει ποτέ το τελικό βήμα.
Ωστόσο, με τον Xi Jinping να διοικεί πλέον τον στρατό ως «επιτροπή ενός ανδρός», ο κίνδυνος λανθασμένου υπολογισμού παραμένει υψηλότερος από ποτέ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών