H Ουάσιγκτον θα μπορούσε να επαναφέρει στην Ευρώπη ακριβώς το ρωσικό αέριο— αλλά υπό έναν καθοριστικό όρο: Yπό αμερικανική καθοδήγηση, σύμφωνα με δημοσίευμα της Berliner Zeitung
Oι αγωγοί βρίσκονται κατεστραμμένοι στον βυθό της Βαλτικής Θάλασσας από τον Σεπτέμβριο του 2022.
Τεχνικά, ο Nord Stream υπέστη σοβαρό πλήγμα, αλλά πολιτικά δεν έχει τελειώσει καθόλου.
Ενώ η Βερολίνο και οι Βρυξέλλες τονίζουν δημοσίως ότι η εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο μέσω αγωγών έχει ξεπεραστεί, πλήθος ενδείξεων δείχνουν ότι ο αγωγός συνεχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο σε ανεπίσημα κανάλια επικοινωνίας.
Πηγές αναφέρουν παρασκηνιακή διπλωματία, ανεπίσημους διαύλους και σενάρια στα οποία η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να επαναφέρει στην Ευρώπη ακριβώς το ρωσικό αέριο— αλλά υπό έναν καθοριστικό όρο: υπό αμερικανική καθοδήγηση, σύμφωνα με δημοσίευμα της Berliner Zeitung.
Σαμποτάζ του Nord Stream με αμερικανική βοήθεια;
Η επίθεση στους Nord Stream 1 και 2 τον Σεπτέμβριο του 2022 σηματοδότησε ιστορικό σημείο καμπής.
Καταστράφηκαν τμήματα των αγωγών από εκρήξεις, προκλήθηκαν εκτεταμένες διαρροές φυσικού αερίου, σοβαρές περιβαλλοντικές ζημιές στη Βαλτική και διακόπηκαν ξαφνικά οι απευθείας ρωσικές προμήθειες προς τη Γερμανία.
Με την πάροδο του χρόνου, οι έρευνες γίνονται πιο συγκεκριμένες.
Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Γραφείο Εισαγγελέα, ο Ουκρανός σαμποτέρ Serhiy K., μέλος ειδικής μονάδας, φέρεται να συντόνισε την επιχείρηση ως ανώτερο μέλος του πληρώματος του ιστιοπλοϊκού "Andromeda". Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο θεωρεί ότι υπάρχουν επείγοντες λόγοι για τους οποίους το ουκρανικό κράτος «πρωτοστάτησε και ελέγχθηκε» την επίθεση.
H υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει.
Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό Le Monde Diplomatique (Φεβρουάριος 2026), η καταστροφή ήταν αποτέλεσμα ουκρανικής επιχείρησης, πιθανώς με τεχνική υποστήριξη, εκπαίδευση και «πιθανώς λογιστική υποστήριξη» από την Ουάσινγκτον, το Λονδίνο και τη Βαρσοβία. Αν η υπόθεση αυτή επιβεβαιωθεί, θα είχε εκτεταμένες συνέπειες: μία ή περισσότερες συμμαχικές χώρες θα είχαν πλήξει κρίσιμες γερμανικές ενεργειακές υποδομές — ακριβώς τη στιγμή που η Γερμανία παρείχε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στο Κίεβο.
Οικονομική και βιομηχανική καταστροφή
Οι οικονομικές συνέπειες του τέλους των αγωγών είναι σημαντικές. Η απουσία φθηνού ρωσικού αερίου μέσω αγωγών οδήγησε σε δραματικές αυξήσεις τιμών.
Ενεργοβόρες βιομηχανίες, όπως η χημική και η μεταλλουργία, βρέθηκαν υπό σημαντική πίεση.
Σύμφωνα με σημαντικές οικονομικές αναλύσεις, η εξέλιξη αυτή προκάλεσε σημαντικό πλήγμα στο γερμαντικό οικονομικό μοντέλο
Ιδιαίτερα επηρεάστηκε η Ανατολική Γερμανία. Οι αγωγοί καταλήγουν στη Lubmin , κοντά στο Greifswald.
Ολόκληρη η περιοχή της Βαλτικής στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία είχε αρχικά σχεδιαστεί ως ενεργειακός κόμβος, με προοπτικές για βιομηχανικές εγκαταστάσεις βασισμένες σε φθηνή ενέργεια. Με το σαμποτάζ, αυτή η βάση καταργήθηκε.
Η εταιρεία Nord Stream 2 AG απέλυσε εργαζόμενους και αντιμετώπισε υπαρξιακές προκλήσεις.
Επενδυτικά project καταργήθηκαν και βιομηχανικές εγκαταστάσεις σταμάτησαν να λειτουργούν.
Για πολλές κοινότητες, το τέλος του Nord Stream σήμαινε απώλεια μακροπρόθεσμης αναπτυξιακής προοπτικής.
Παρασκηνιακά κανάλια και στρατηγικές επιλογές - Λειτουργία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ
Παρά τη σαφή επίσημη ευρωπαϊκή γραμμή, η Le Monde Diplomatique αναφέρει ανεπίσημες συνομιλίες.
Περιγράφεται διπλωματικό παρασκήνιο, μακριά από διεθνείς θεσμούς, όπου διαπραγματεύσεις διεξάγονται χωρίς δημόσιο έλεγχο και πέρα από πολυμερή φόρα.
Πληροφορίες υποδεικνύουν ότι ο Nord Stream θα μπορούσε ενδεχομένως να επαναλειτουργήσει — παρακάμπτοντας την ΕΕ και «υπό την ηγεσία των ΗΠΑ».
Συγκεκριμένα, επικαλείται πηγή από το περιβάλλον της Gazprom, σύμφωνα με την οποία ο Nord Stream αποτελεί «απόλυτο μέρος μυστικών διαπραγματεύσεων» μεταξύ του προέδρου Donald Trump και του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin.
Ένα σενάριο περιλαμβάνει την επανέναρξη του Nord Stream σε συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Η Ουάσινγκτον είχε πολεμήσει πολιτικά τον Nord Stream για χρόνια.
Μετά την άνθηση της εξόρυξης σχιστολιθικού αερίου στις αρχές της δεκαετίας του 2010, η εξαγωγή LNG απέκτησε στρατηγική σημασία για τις ΗΠΑ.
Επιπλέον οι ρωσικές προμήθειες μέσω Nord Stream 2 θα περιόριζαν τις προοπτικές αμερικανικού LNG στην Ευρώπη.
Οι Αμερικανοί άσκησαν ισχυρή πίεση, με αποτέλεσμα η Γερμανία να σταματήσει τη διαδικασία πιστοποίησης το 2021, λίγο πριν την ολοκλήρωσή της.
Ένας πιθανός αναπροσανατολισμός — ρωσικό αέριο υπό αμερικανικό έλεγχο — θα αποτελούσε εντυπωσιακή στροφή.
Αμερικανικό επενδυτικό ενδιαφέρον
Στον απόηχο αυτής της προοπτικής, εμφανίζονται ονόματα επενδυτών όπως Stephen P. Lynch, από το Μαϊάμι, που σύμφωνα με το Wall Street Journal επιδιώκει την απόκτηση της αγωγού, με στόχο να γίνει «ο πλουσιότερος τύπος που δεν έχετε ακούσει ποτέ».
Ο Lynch είναι ειδικός στη διαχείρηση προβληματικών περιουσιακών στοιχείων και είχε προηγουμένως πραγματοποιήσει επιχειρήσεις στη Ρωσία, μεταξύ άλλων γύρω από τη διάσπαση της Yukos και μια συναλλαγή για θυγατρική της Sberbank.
Επιπλέον, ο Gentry Beach, Τεξανός τραπεζίτης φιλικός με τον Donald Trump Jr., φέρεται να επιχείρησε μαζί με Ρουμάνο συνεργάτη την απόκτηση του Nord Stream.
Η Wall Street Journal τον περιγράφει ως επενδυτή που κινείται διεθνώς και αξιοποιεί πολιτικές σχέσεις με τον Trump.
Ο αμερικανικός χρηματοοικονομικός γίγαντας Elliott Management φέρεται επίσης να ενδιαφέρεται για τον Nord Stream και τον TurkStream, που μεταφέρει ρωσικό αέριο μέσω Τουρκίας στη Βουλγαρία.
Ο εκπρόσωπος της Die Linke, Jörg Cezanne, θεωρεί αυτές τις ενέργειες σοβαρό κίνδυνο και καλεί την κυβέρνηση να εξετάσει και να απαγορεύσει τέτοιες εξαγορές κρίσιμης υποδομής.
Υπογραμμίζει ότι τα ενεργειακά δίκτυα αποτελούν δημόσια υποδομή και πρέπει να παραμένουν υπό δημόσιο έλεγχο.
Ευρωπαϊκή στρατηγική και πολιτική
Η Γερμανία και η ΕΕ εξακολουθούν να αποκλείουν την επανέναρξη λειτουργίας του Nord Stream 2, επικαλούμενες κυρώσεις και την ανάγκη ενεργειακής αυτονομίας, ενώ παρακολουθούν στενά τη διαθεσιμότητα LNG και νορβηγικού αγωγού.
Διπλωμάτες περιγράφουν την ευρωπαϊκή στρατηγική κυρώσεων ως αυτοτιμωρία για να αυξηθεί η διαπραγματευτική ισχύς έναντι της Ρωσίας, αλλά η στρατηγική δεν απέδωσε πλήρως: η Ευρώπη δεν συμμετέχει ενεργά στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία.
Ο ειδικός σε ζητήματα ενέργειας Benjamin L. Schmitt τονίζει ότι η υπερβολική εξάρτηση της Ευρώπης από ρωσικό αέριο την καθιστούσε ευάλωτη και ότι η επιστροφή του Nord Stream δεν είναι συμφέρουσα για την ενεργειακή ασφάλεια της Γερμανίας, ακόμη κι αν αμερικανική εταιρεία αναλάβει τον έλεγχο, καθώς το αέριο προέρχεται από ρωσικές κρατικές εταιρείες και το Κρεμλίνο μπορεί να διακόψει τις προμήθειες για γεωπολιτικούς λόγους.
Ο αναλυτής της αγοράς ενέργειας Artem Sokolow εκτιμά ότι τεχνικά και πολιτικά δεν αποκλείεται η επαναλειτουργία του Nord Stream, τουλάχιστον σε κάποιον αγωγό, λόγω ζήτησης από τη γερμανική βιομηχανία και υψηλές τιμές ενέργειας. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι μια αμερικανική συμμετοχή θα πρέπει να είναι καλά ρυθμισμένη και ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να εμπιστευτούν πλήρως την Ουάσινγκτον υπό τις τρέχουσες συνθήκες.
Η Ευρώπη τα έχει χαμένα...
Συνοψίζοντας, η Ευρώπη δημιουργεί νομικά πλαίσια, επιβάλλει κυρώσεις και διαφοροποιεί τις ενεργειακές προμήθειες, αλλά χάνει σταδιακά τον έλεγχο του ποιος κατέχει τελικά τη ρωσική ενέργεια.
Σε περίπτωση ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία, τα ενεργειακά θέματα θα είναι κομβικά.
Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει αν θέλει ενεργό ρόλο ή απλώς να εγκρίνει τις αποφάσεις Trump και Putin.
www.bankingnews.gr
Τεχνικά, ο Nord Stream υπέστη σοβαρό πλήγμα, αλλά πολιτικά δεν έχει τελειώσει καθόλου.
Ενώ η Βερολίνο και οι Βρυξέλλες τονίζουν δημοσίως ότι η εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο μέσω αγωγών έχει ξεπεραστεί, πλήθος ενδείξεων δείχνουν ότι ο αγωγός συνεχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο σε ανεπίσημα κανάλια επικοινωνίας.
Πηγές αναφέρουν παρασκηνιακή διπλωματία, ανεπίσημους διαύλους και σενάρια στα οποία η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να επαναφέρει στην Ευρώπη ακριβώς το ρωσικό αέριο— αλλά υπό έναν καθοριστικό όρο: υπό αμερικανική καθοδήγηση, σύμφωνα με δημοσίευμα της Berliner Zeitung.
Σαμποτάζ του Nord Stream με αμερικανική βοήθεια;
Η επίθεση στους Nord Stream 1 και 2 τον Σεπτέμβριο του 2022 σηματοδότησε ιστορικό σημείο καμπής.
Καταστράφηκαν τμήματα των αγωγών από εκρήξεις, προκλήθηκαν εκτεταμένες διαρροές φυσικού αερίου, σοβαρές περιβαλλοντικές ζημιές στη Βαλτική και διακόπηκαν ξαφνικά οι απευθείας ρωσικές προμήθειες προς τη Γερμανία.
Με την πάροδο του χρόνου, οι έρευνες γίνονται πιο συγκεκριμένες.
Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Γραφείο Εισαγγελέα, ο Ουκρανός σαμποτέρ Serhiy K., μέλος ειδικής μονάδας, φέρεται να συντόνισε την επιχείρηση ως ανώτερο μέλος του πληρώματος του ιστιοπλοϊκού "Andromeda". Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο θεωρεί ότι υπάρχουν επείγοντες λόγοι για τους οποίους το ουκρανικό κράτος «πρωτοστάτησε και ελέγχθηκε» την επίθεση.
H υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει.
Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό Le Monde Diplomatique (Φεβρουάριος 2026), η καταστροφή ήταν αποτέλεσμα ουκρανικής επιχείρησης, πιθανώς με τεχνική υποστήριξη, εκπαίδευση και «πιθανώς λογιστική υποστήριξη» από την Ουάσινγκτον, το Λονδίνο και τη Βαρσοβία. Αν η υπόθεση αυτή επιβεβαιωθεί, θα είχε εκτεταμένες συνέπειες: μία ή περισσότερες συμμαχικές χώρες θα είχαν πλήξει κρίσιμες γερμανικές ενεργειακές υποδομές — ακριβώς τη στιγμή που η Γερμανία παρείχε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στο Κίεβο.
Οικονομική και βιομηχανική καταστροφή
Οι οικονομικές συνέπειες του τέλους των αγωγών είναι σημαντικές. Η απουσία φθηνού ρωσικού αερίου μέσω αγωγών οδήγησε σε δραματικές αυξήσεις τιμών.
Ενεργοβόρες βιομηχανίες, όπως η χημική και η μεταλλουργία, βρέθηκαν υπό σημαντική πίεση.
Σύμφωνα με σημαντικές οικονομικές αναλύσεις, η εξέλιξη αυτή προκάλεσε σημαντικό πλήγμα στο γερμαντικό οικονομικό μοντέλο
Ιδιαίτερα επηρεάστηκε η Ανατολική Γερμανία. Οι αγωγοί καταλήγουν στη Lubmin , κοντά στο Greifswald.
Ολόκληρη η περιοχή της Βαλτικής στο Μεκλεμβούργο-Πομερανία είχε αρχικά σχεδιαστεί ως ενεργειακός κόμβος, με προοπτικές για βιομηχανικές εγκαταστάσεις βασισμένες σε φθηνή ενέργεια. Με το σαμποτάζ, αυτή η βάση καταργήθηκε.
Η εταιρεία Nord Stream 2 AG απέλυσε εργαζόμενους και αντιμετώπισε υπαρξιακές προκλήσεις.
Επενδυτικά project καταργήθηκαν και βιομηχανικές εγκαταστάσεις σταμάτησαν να λειτουργούν.
Για πολλές κοινότητες, το τέλος του Nord Stream σήμαινε απώλεια μακροπρόθεσμης αναπτυξιακής προοπτικής.
Παρασκηνιακά κανάλια και στρατηγικές επιλογές - Λειτουργία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ
Παρά τη σαφή επίσημη ευρωπαϊκή γραμμή, η Le Monde Diplomatique αναφέρει ανεπίσημες συνομιλίες.
Περιγράφεται διπλωματικό παρασκήνιο, μακριά από διεθνείς θεσμούς, όπου διαπραγματεύσεις διεξάγονται χωρίς δημόσιο έλεγχο και πέρα από πολυμερή φόρα.
Πληροφορίες υποδεικνύουν ότι ο Nord Stream θα μπορούσε ενδεχομένως να επαναλειτουργήσει — παρακάμπτοντας την ΕΕ και «υπό την ηγεσία των ΗΠΑ».
Συγκεκριμένα, επικαλείται πηγή από το περιβάλλον της Gazprom, σύμφωνα με την οποία ο Nord Stream αποτελεί «απόλυτο μέρος μυστικών διαπραγματεύσεων» μεταξύ του προέδρου Donald Trump και του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin.
Ένα σενάριο περιλαμβάνει την επανέναρξη του Nord Stream σε συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Η Ουάσινγκτον είχε πολεμήσει πολιτικά τον Nord Stream για χρόνια.
Μετά την άνθηση της εξόρυξης σχιστολιθικού αερίου στις αρχές της δεκαετίας του 2010, η εξαγωγή LNG απέκτησε στρατηγική σημασία για τις ΗΠΑ.
Επιπλέον οι ρωσικές προμήθειες μέσω Nord Stream 2 θα περιόριζαν τις προοπτικές αμερικανικού LNG στην Ευρώπη.
Οι Αμερικανοί άσκησαν ισχυρή πίεση, με αποτέλεσμα η Γερμανία να σταματήσει τη διαδικασία πιστοποίησης το 2021, λίγο πριν την ολοκλήρωσή της.
Ένας πιθανός αναπροσανατολισμός — ρωσικό αέριο υπό αμερικανικό έλεγχο — θα αποτελούσε εντυπωσιακή στροφή.
Αμερικανικό επενδυτικό ενδιαφέρον
Στον απόηχο αυτής της προοπτικής, εμφανίζονται ονόματα επενδυτών όπως Stephen P. Lynch, από το Μαϊάμι, που σύμφωνα με το Wall Street Journal επιδιώκει την απόκτηση της αγωγού, με στόχο να γίνει «ο πλουσιότερος τύπος που δεν έχετε ακούσει ποτέ».
Ο Lynch είναι ειδικός στη διαχείρηση προβληματικών περιουσιακών στοιχείων και είχε προηγουμένως πραγματοποιήσει επιχειρήσεις στη Ρωσία, μεταξύ άλλων γύρω από τη διάσπαση της Yukos και μια συναλλαγή για θυγατρική της Sberbank.
Επιπλέον, ο Gentry Beach, Τεξανός τραπεζίτης φιλικός με τον Donald Trump Jr., φέρεται να επιχείρησε μαζί με Ρουμάνο συνεργάτη την απόκτηση του Nord Stream.
Η Wall Street Journal τον περιγράφει ως επενδυτή που κινείται διεθνώς και αξιοποιεί πολιτικές σχέσεις με τον Trump.
Ο αμερικανικός χρηματοοικονομικός γίγαντας Elliott Management φέρεται επίσης να ενδιαφέρεται για τον Nord Stream και τον TurkStream, που μεταφέρει ρωσικό αέριο μέσω Τουρκίας στη Βουλγαρία.
Ο εκπρόσωπος της Die Linke, Jörg Cezanne, θεωρεί αυτές τις ενέργειες σοβαρό κίνδυνο και καλεί την κυβέρνηση να εξετάσει και να απαγορεύσει τέτοιες εξαγορές κρίσιμης υποδομής.
Υπογραμμίζει ότι τα ενεργειακά δίκτυα αποτελούν δημόσια υποδομή και πρέπει να παραμένουν υπό δημόσιο έλεγχο.
Ευρωπαϊκή στρατηγική και πολιτική
Η Γερμανία και η ΕΕ εξακολουθούν να αποκλείουν την επανέναρξη λειτουργίας του Nord Stream 2, επικαλούμενες κυρώσεις και την ανάγκη ενεργειακής αυτονομίας, ενώ παρακολουθούν στενά τη διαθεσιμότητα LNG και νορβηγικού αγωγού.
Διπλωμάτες περιγράφουν την ευρωπαϊκή στρατηγική κυρώσεων ως αυτοτιμωρία για να αυξηθεί η διαπραγματευτική ισχύς έναντι της Ρωσίας, αλλά η στρατηγική δεν απέδωσε πλήρως: η Ευρώπη δεν συμμετέχει ενεργά στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία.
Ο ειδικός σε ζητήματα ενέργειας Benjamin L. Schmitt τονίζει ότι η υπερβολική εξάρτηση της Ευρώπης από ρωσικό αέριο την καθιστούσε ευάλωτη και ότι η επιστροφή του Nord Stream δεν είναι συμφέρουσα για την ενεργειακή ασφάλεια της Γερμανίας, ακόμη κι αν αμερικανική εταιρεία αναλάβει τον έλεγχο, καθώς το αέριο προέρχεται από ρωσικές κρατικές εταιρείες και το Κρεμλίνο μπορεί να διακόψει τις προμήθειες για γεωπολιτικούς λόγους.
Ο αναλυτής της αγοράς ενέργειας Artem Sokolow εκτιμά ότι τεχνικά και πολιτικά δεν αποκλείεται η επαναλειτουργία του Nord Stream, τουλάχιστον σε κάποιον αγωγό, λόγω ζήτησης από τη γερμανική βιομηχανία και υψηλές τιμές ενέργειας. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι μια αμερικανική συμμετοχή θα πρέπει να είναι καλά ρυθμισμένη και ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να εμπιστευτούν πλήρως την Ουάσινγκτον υπό τις τρέχουσες συνθήκες.
Η Ευρώπη τα έχει χαμένα...
Συνοψίζοντας, η Ευρώπη δημιουργεί νομικά πλαίσια, επιβάλλει κυρώσεις και διαφοροποιεί τις ενεργειακές προμήθειες, αλλά χάνει σταδιακά τον έλεγχο του ποιος κατέχει τελικά τη ρωσική ενέργεια.
Σε περίπτωση ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία, τα ενεργειακά θέματα θα είναι κομβικά.
Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει αν θέλει ενεργό ρόλο ή απλώς να εγκρίνει τις αποφάσεις Trump και Putin.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών